Συνυπεύθυνη η Αριστερά

Βρισκόμαστε στη δίνη μιας ατέρμονης ιστορίας που μας παρασύρει όλους στον κατήφορο. Μια αλληλουχία επιθέσεων στην αξιοπιστία της δημόσιας ζωής, μια αναπάντεχη ομολογία αποτυχίας της σημερινής διακυβέρνησης. Κάθε θεσμικός «παίκτης» (πρωθυπουργός, κυβέρνηση, κόμματα) πέραν των άλλων έχει χρέος να προστατεύει την εικόνα και το κύρος των θεσμών. Η σημερινή κατάσταση καταδικάζει πολίτες και πολιτικούς στο χαμηλότερο παρονομαστή. Η πολιτική και ηθική καταρράκωση επιτείνει την κρίση εκπροσώπησης και διαρκώς εκτροχιάζει το τρένο της πολιτικής στη σκανδαλολογία και τον κιτρινισμό. Η υπόθεση Ζαχόπουλου είναι ο ανθισμένος μπαχτσές του εσμού των κολλητών, των δημοσιογράφων, των πολιτικών που καταστρατηγούν το Νόμο, τη δικαιοσύνη, τις αρχές προσωπικών δεδομένων, τον πολιτικό έλεγχο της δημόσιας σφαίρας.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ δε μένει στην επιφάνεια των σκανδάλων. Δεν κάνει αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Δεν προχωρά σε απλή καταγραφή και δεν μένει απλός παρατηρητής όπως επιλέγουν να κάνουν τα υπόλοιπα κόμματα. Το ΠΑΣΟΚ προτείνει αλλαγές για τα αίτια που γεννούν τον εκφυλισμό της δημοκρατίας και κάνει λόγο για μέτρα που θα θωρακίσουν την αυτονομία της πολιτικής από τη διαπλοκή και το «μαύρο» χρήμα. Δυστυχώς, όμως, είναι η μόνη κοινοβουλευτική δύναμη με στόχο να χτυπήσει την διαπλοκή και τη μικτιοκρατία. Τα κόμματα της άλλης Αριστεράς για ακόμα μια φορά συμπράττουν με τα Μ.Μ.Ε, θεωρώντας πως έτσι «στριμώχνουν» το ΠΑΣ.Ο.Κ. Αρνούνται να ψηφίσουν την πρότασή μας για την παραπομπή όλων των Υπουργών Πολιτισμού της Ν.Δ, του Αγγέλου και του Ανδριανού σε εξεταστική επιτροπή προκειμένου να σταματήσει η φαιδρότητα στα «δικαστήρια» των οχτώ και να μπει ένα φρένο στην όλη παρωδία με πραγματική απόδοση ευθυνών. Πως ξεστομίζουν βαρύγδουπες καταγγελίες τα κόμματα της άλλης Αριστεράς και δεν αισχύνονται μαζί με τους δεξιούς πρωταγωνιστές του σκανδαλολογικού παροξυσμού;

Αγωνιούμε για την απαξίωση και το κατάντημα που θέτει υπό αμφισβήτηση όλο το πολιτικό και αξιακό σύστημα της χώρας, αλλά μάλλον είμαστε οι μόνοι. Αντιστεκόμαστε στον κατήφορο και μένουμε στην πολιτική διάσταση των εξελίξεων. Δυστυχώς, όμως είμαστε μόνοι κόντρα στον τηλεοπτικό συφερτό που παρασύρει όλες τις πολιτικές δυνάμεις και που χειρουργικά φιμώνει την αξιωματική αντιπολίτευση (οι δηλώσεις του Παπανδρέου «βγαίνουν» 40 λεπτά μετά την έναρξη των ειδήσεων, απομονωμένες, σε ελάχιστο τηλεοπτικό χρόνο). Μόνοι υπερασπιζόμαστε τη δύναμη της πολιτικής και προτείνουμε διέξοδο στη διαμόρφωση κανόνων προκειμένου να επιστρέψει η εμπιστοσύνη και η σιγουριά στον ψυχισμό του κόσμου.

Δεδομένη η πολιτική ευθύνη για την επιλογή αυτού του τύπου διακυβέρνησης που έχει η Ν.Δ, δεδομένη όμως και η συνευθύνη της Αριστεράς που σιγοντάρει τον εσμό υποκρινόμενη το ρόλο του προστάτη στο λαό. Άλλωστε έχει και ιστορικό προηγούμενο όταν συνέπραττε με τη Δεξιά για την έκδοση προσωρινής άδειας του Mega στους εκδότες κι αργότερα δέχτηκε το αντάρτικο του Κυριακού για τον ANT1 και του Αλαφούζου για το ΣΚΑΙ. Όλα αυτά κόντρα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ και στον Ανδρέα, που στις στιγμές του μεγάλου αποκλεισμού του είχε τη δύναμη να κατανοεί τον ιστορικό του ρόλο ακόμη κι αν αυτό τον καταδίκασε σε μεγαλύτερο αποκλεισμό.

Σύντροφοι της Αριστεράς, σας λέμε κάτι που η Δεξιά ήδη το γνωρίζει, αν μη τι άλλο είμαστε η μόνη δύναμη που εγγυάται τη σοβαρότητα σ’ αυτό τον τόπο, τη συνέπεια λόγων και έργων. Κι αυτό δεν είναι υπαινιγμός μόνο για την Αριστερά, αλλά για όλους όσους θέλουν να υποβιβάζουν την πολιτική σε απλή διαχειριστική και εν πολλοίς επικοινωνιακή υπόθεση. Σε όσους εξακολουθούν να μας καταδικάζουν σε εκλογικούς ανταγωνισμούς και σε συγκρούσεις ναρκισσισμών τη στιγμή της κρίσης.