Αποπομπή του Κώστα Σημίτη από την Κ.Ο του ΠΑ.ΣΟ.Κ

Η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει γονατίσει τα ελληνικά νοικοκυριά. Έχει εξαθλιώσει την χώρα, την έχει διασύρει διεθνώς! Μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις ο ελληνικός λαός απαιτεί μια δυναμική και συγκροτημένη αντιπολίτευση. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν μπορεί να αναλώνεται διαρκώς σε εσωκομματικές κρίσεις. Η μεγάλη Δημοκρατική παράταξη χρειάζεται όλα της τα στελέχη σε κοινή συντεταγμένη υποστηρίζοντας με όλες τους τις δυνάμεις τις δημοκρατικά συμφωνημένες θέσεις του κινήματος.

Το έργο και η πορεία του επί οκτώ χρόνια πρωθυπουργού της χώρας και προέδρου του κινήματος Κώστα Σημίτη είναι γνωστά. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι λειτούργησε θετικά για την ανάπτυξη και τη πρόοδο της χώρας. Το κατέστησε σαφές στην επιστολή του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Σ’ αυτήν την κρίσιμη όμως περίοδο η διγλωσσία και η αμφισβήτηση δεν έχουν χώρο. Ο Σημίτης αμφισβήτησε δημόσια κεντρικές πολιτικές επιλογές του κινήματος όπως το μείζον ζήτημα της συμμετοχικής δημοκρατίας, το οποίο αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της παράταξης.

Ο Κώστας Σημίτης από το 2004 οπότε και παραιτήθηκε από την προεδρία του ΠΑ.ΣΟ.Κ, λίγο πριν την κρίση από τον ελληνικό λαό της τετραετίας που προηγήθηκε, αποφάσισε να είναι απών από κάθε εσωκομματική διαδικασία. Αυτό άλλωστε επιβάλλει και η λήξη της πορείας ενός ευπατρίδη της πολιτικής. Χάνει όμως την ευκαιρία αυτής του της καταγραφής στο συλλογικό υποσυνείδητο του λαού, όσο δεν τηρεί τις απαιτούμενες αποστάσεις από τη δρώσα πολιτική και εσωκομματική συγκυρία. Η έμπρακτη αγωνία για τον τόπο αλλά και τον πολιτικό φορέα του οποίου υπήρξε πρόεδρος δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση τις δημόσιες κινήσεις του από τις 16 του Σεπτέμβρη μέχρι σήμερα. Τροφοδοτούν ακόμη και τώρα έναν νέο κύκλο εσωστρέφειας που κρατάει πίσω το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα.

Ο Κ. Σημίτης αποφάσισε να δημοσιοποιήσει επιστολή που απέστειλε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ με την οποία εξέφραζε τη διαφωνία του για την υποστήριξη του κόμματος στην πρόταση διεξαγωγής δημοψηφίσματος περί κύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας όπως αυτό που πραγματοποιήθηκε στην Ιρλανδία. Ωστόσο, η θέση του Γιώργου Παπανδρέου αποτελεί την επίσημη θέση του κόμματος.

Ο πρόεδρος έθεσε τον Κώστα Σημίτη εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ χωρίς να κινήσει τις τυπικές διαδικασίες διαγραφής, σεβόμενος την ιστορία του πρώην πρωθυπουργού. Η κίνηση αυτή αποδεικνύει ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ σέβεται την ιστορία του κινήματος, αλλά δεν αντέχει διασπαστικές κινήσεις. Ο λαός θέλει το ΠΑΣΟΚ ενωμένο και δυνατό.

Όλα τα στελέχη της μεγάλης Δημοκρατικής παράταξης αλλά και η βάση του πρέπει να επιδείξουν σύνεση και ψυχραιμία. Να σταματήσουμε να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά. Ο παπανδρεϊσμός δεν είναι κολυμβήθρα του Σιλωάμ στην οποία αναβαπτίζονται ή εξιλεώνονται τα στελέχη μας. Ο παπανδρεϊσμός δεν είναι ρεβανσισμός! Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ταυτίζεται με πρόσωπα και νοοτροπίες παρωχημένες και με ακρότητες που καταλήγουν γραφικές ώστε να περιγράψουν την καρικατούρα «βασιλικότερος του Βασιλέως». Πολλώ δε μάλλον δεν είναι το άλλοθι, ώστε μόνο στις στιγμές της κρίσης, ορισμένα στελέχη να αναδεικνύουν την αγωνιστικότητά τους για να δικαιολογήσουν την πολιτική τους παρουσία! Αυτή αποδεικνύεται και αξιολογείται κάθε μέρα με τις παρεμβάσεις μας στην κοινωνία. Οι εσκεμμένες παρεξηγήσεις δεν καλύπτουν την ένδεια κανενός αλλά κυρίως δεν συνάδουν στο πνεύμα ενότητας ούτε βέβαια ανταποκρίνονται σε πραγματική αγωνία για το ΠΑΣΟΚ.