
Οι αγρότες του νομού Ηρακλείου βρίσκονται όλο και σε πιο δυσχερή θέση. Καλλιεργούν τα χωράφια τους μετά κόπων και βασάνων και φτάνουν να «ξεπουλάνε» τα προϊόντα τους, ενώ φτάνουν στα χέρια των καταναλωτών σε πολύ υψηλότερες τιμές. Η τιμή πώλησης του ελαιόλαδου από τους παραγωγούς φέτος έπεσε στα 2,50€ το κιλό προς τις Ενώσεις ενώ στα ράφια των σούπερ μάρκετ το ελαιόλαδο φιγουράρει προς 7, 12 , 13 και 26 € το λίτρο. Το γεγονός εγείρει ενστάσεις και προβληματισμούς, καθώς οι καταναλωτές δοκιμάζονται από το κλίμα ακρίβειας.
Στην ουσία όπως έχει καταγγελθεί γίνεται μια εικονική προσφορά με συνθήκες εξαναγκασμού από τα καρτέλ προς τους τυποποιητές ελαιολάδου, που δεν φαίνονται στα επίσημα τιμολόγια. Η όλη διαδικασία ολοκληρώνεται στο τέλος κάθε διακανονισμού με ένα πιστωτικό τιμολόγιο, που λέει ότι ο τυποποιητής κάνει δώρο κάποιο ποσοστό της τιμής για να χαμηλώσει την αρχική τιμή του προϊόντος προς το υπερκατάστημα.
Η τιμή που αγοράζεται λοιπόν από τον τυποποιητή δεν έχει καμία σχέση με την τιμή που πουλιέται στο ράφι. Αλλά τα πολυκαταστήματα είναι καλυμμένα γιατί υπάρχει μια εικονική προσφορά και στην περίπτωση ενός αγορανομικού ελέγχου αυτή τον καλύπτει, ενώ τόσο οι ενώσεις όσο και τα συνδικαλιστικά όργανα των παραγωγών υποκύπτουν σε τέτοιες πιέσεις, αντί να προστατεύουν το εισόδημα του αγρότη.
Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ τιμής πώλησης από τον παραγωγό και τιμής πώλησης προς τους καταναλωτές; Γιατί οι αδικημένοι πάντα να είναι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές, ενώ οι μεσάζοντες να αισχροκερδούν ανεξέλεγκτα;
Που είναι οι κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου να προστατεύσουν παραγωγούς και καταναλωτές;
Το Κρητικό ελαιόλαδο είναι ένα πολύτιμο προϊόν, περιζήτητο στις εγχώριες και ξένες αγορές. Γιατί να περιμένουμε παθητικά τους Ιταλούς και κάθε ξένο έμπορο να εκβιάζει για τις τιμές πώλησης του λαδιού και να αισχροκερδεί εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών; Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η Τρίτη χώρα στην παραγωγή ελαιολάδου κι επομένως με τις κατάλληλες υποδομές μπορεί και πρέπει να επηρεάζει τις τιμές ελαιολάδου διεθνώς.
Γιατί οι παραγωγοί μας δεν δράττουν την ευκαιρία άμεσης εκμετάλλευσης του προϊόντος τους; Δεν τους δίνονται κίνητρα ή δεν τους αφήνουν οι έχοντες συμφέροντα;
Αν δεν υπάρξει λοιπόν κρατική παρέμβαση, πάταξης του φαινομένου κερδοσκοπίας στο λάδι, θα κατατεθούν τα στοιχεία στην δικαιοσύνη. Ήδη τέθηκε σε εφαρμογή νέα αγορανομική διάταξη και ισχύει από 1η Ιουλίου (συνημμένα), γεγονός που αποδεικνύει ότι το Υπουργείο γνώριζε.
Προτείνεται λοιπόν γι’ αυτούς του λόγους:
1. να ξεκινήσει μποϊκοτάζ στο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο που είναι πάνω από 5 ευρώ το λίτρο.
2. να ασκηθεί πίεση στις ενώσεις και τους ιδιώτες να μην αποδίδουν στους παραγωγούς κάτω από 3,2 ευρώ το κιλό στον παραγωγό.
3. να υπάρξει συστηματική προτροπή και προστασία στους παραγωγούς να μην πωλούν κάτω από 3 ευρώ το κιλό.
Όπως υποστήριξαν οι καταναλωτικές ενώσεις είχε μεγάλη επιτυχία το μποϋκοτάζ για το φρέσκο γάλα που πωλείται πάνω από 1 ευρώ το λίτρο. Αυτή η επιτυχία της κίνησης μας προτρέπει να πράξουμε κατ’ ανάλογο τρόπο για το λάδι. Με ένα μποϊκοτάζ στοχευμένο και μελετημένο ώστε να είναι αποτελεσματικό κατά της αισχροκέρδειας των μεσαζόντων.
Στο κάλεσμα του γάλακτος ανταποκρίθηκε θετικά ο κόσμος και αυτό φάνηκε από τις μεγάλες πωλήσεις των εταιρειών με τιμές κάτω του ευρώ και στον πανικό των μεγάλων εταιρειών που έβαλαν σε εφαρμογή το μηχανισμό των κουπονιών.
Τα Κρητικά προϊόντα μπορούν και πρέπει να καταστούν διεθνώς ανταγωνίσιμα. Οι παραγωγοί να ανοίξουν διαύλους συνεργασίας προς το εξωτερικό. Στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά πρέπει να ταυτίσουμε τα ελληνικά προϊόντα με προϊόντα αδιαμφισβήτητης ποιότητας, με ευδιάκριτη, ελέγξιμη και πιστοποιημένη όχι μόνο την πρωτογενή παραγωγή τους αλλά και τη διαδικασία μεταποίησης και εμπορίας τους.
Οι συνεταιρισμοί και οι Ενώσεις πρέπει να έχουν έναν δραστικό ρόλο ως κρίκος σύνδεσης μεταξύ παραγωγών και αγοράς. Συνεταιρισμοί όμως που θα λειτουργούν ως υγιείς επιχειρήσεις και με ανταγωνιστικούς όρους. Οι εθνικές πολιτικές για την προστασία του ελαιολάδου πρέπει να στοχεύουν στην περιφερειακή και χωρική ανάπτυξη, στην ενίσχυση επενδύσεων που μεταποιούν και διακινούν προϊόντα.
Οι Ενώσεις επομένως θα πρέπει να προχωρούν με συμβολαιοποιημένες τις δεσμεύσεις απέναντι στους γεωργούς και στα πολυκαταστήματα προκειμένου να επιτευχθεί η ενημέρωση των παραγωγών για την πορεία της τιμής του προϊόντος τους αλλά και για να είναι ευκολότερος και αποτελεσματικός ο φορολογικός έλεγχος.
Η ελπίδα για ανατροπή όλης αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι αγρότες και εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις αγορές, επιβάλλει την ένταξη μιας νέας γενιάς αγροτών, με την πολιτεία βασικό αρωγό στην χρήση όλων των χρηματοδοτικών μέσων και εκπαιδευτικών εργαλείων, για την επίτευξη της προσπάθειας αυτής. Οι δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης, δεν πρέπει να αναζητούνται από τον γεωργό , αντίθετα οι δομές πρέπει να τους αναζητούν. Πρέπει να αναπτυχθούν δίκτυα ενημέρωσης και πληροφόρησης των αγροτών, με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Να γίνει επέκταση του συστήματος στα πεδία της τεχνικής στήριξης, παροχής οικονομικών συμβουλών και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.
Επισημαίνεται ότι θα προσφύγουμε σε κάθε αρμόδιο φορέα, καλώντας τις Ενώσεις και τους ιδιώτες να συνεργαστούν για να χτυπήσουμε τα καρτέλ των υπερκαταστημάτων και την αύξηση της εξάρτησης της αγροτικής μας παραγωγής από τέτοιες μονοπωλιακές καταστάσεις.
Τέλος, λόγω της αυξανόμενης φιλελευθεροποίησης της κοινοτικής αγοράς και του ανοίγματος της από εισαγωγές τρίτων χωρών στα φυτοπροστατευτικά προϊόντα τους, θα πρέπει να εκτιμηθούν σοβαρά οι επιπτώσεις στους Έλληνες καταναλωτές, αν χρησιμοποιούν προϊόντα εγκεκριμένα σε τρίτες χώρες, που απέχουν ωστόσο σημαντικά από τα κοινοτικά πρότυπα τοξικότητας και επικινδυνότητας που επαυξάνονται λόγω των ελλείψεων ελεγκτικών μηχανισμών και της αχαλίνωτης γραφειοκρατίας.
Όλοι οι παράγοντες της αγοράς οφείλουν να σέβονται τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί. Όσοι δεν το πράξουν αναλαμβάνουν και την ευθύνη. Για μας πάνω απ’ όλα είναι η τήρηση της νομιμότητας, η προστασία του καταναλωτή και η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.

1 σχόλιο:
Αγαπητέ φίλε Φρέντυ,
το ελληνικό ελαιόλαδο είναι μια παλιά και πονεμένη ιστορία. Η τρίτη παραγωγός χώρα στον κόσμο, και δεν μπορούμε να προοθήσουμε ένα από τα πιο αγνά ντόπια προιόντα, πέρα από τα σύνορα μας. Και δεν μιλώ για μερικούς τόνους στην Γερμανία, Αγγλία και Γαλλία. Μιλώ για οργανομένη κίνηση για διευθνή προώθηση.
Αντ' αυτού περιοριζόμαστε σε τοπική κατανάλωση που και στην περίπτωση, αυτή δεν είναι καν ικανοποιτική. Οι παραγωγοί πουλάνε σε εξευτελιστίκες τιμές, οι καταναλώτες αγοράζουν σε πολύ ψηλές τιμές και οι μεσάζοντες δρέπονται τα κέρδη. Και σε ρωτώ σύντροφε Φρέντυ· Γιατί χρεαζόμαστε τους μεσάζοντες; Στην αμερική υπάρχει μια μεγάλη κίνηση αυτήν την περίοδο, να προςπερνάς τους μεσάζοντες και να πηγαίνεις στον παραγωγό. Αγοράζεις πιο φτηνά, πιο φρέσκα, και το κέρδος των μεσάζοντών το μοιράζωνται καταναλωτές και παραγωγοί.
Πρέπει ο καταναλώτης να μάθει πιο είναι το συμφέρον του και ο παραγωγός να κινείται ανεξάρτητα. Πρέπει η κυβέρνηση να διαπαιδαγωγήσει τους παραγωγούς και τους καταναλωτές και να χρηματοδοτήση προγράμματα για να αγοράζει ο καταναλωτής από τον παραγωγό η την τοπική ένωση. Πότε είδεσ τελευταία φορά λάδι να πολείται στην λαική χύμα; Και εγώ... ποτέ...
Αυτά τα λίγα, από εδω. Και να σε αφήσω με μια σημείωση. Πρίν από 2 χρόνια σε ένα μαγαζί εδώ ο καταστηματάρχης μου είπε ότι είχε ελληνικό ελαιόλαδο, αλλά δεν μπορεί αν βρει πια. Εδώ έπερνα, ιταλικό λάδι... Δίαβασα την ταμπέλα. Το παρον ελαιόλαδο περιέχει, ελαιόλαδο από Τουρκία, Ελλάδα, Μαρόκο, Ισπανία και Ισραήλ. Από τότε παίρνω λάδι από ελλάδα.
Δημοσίευση σχολίου