Η Υγεία που νοσεί και μία σύμβαση

Εδώ και πολύ καιρό έχουν επισημανθεί οι μεγάλες ελλείψεις στον τομέα της υγείας. Το τοπίο στο οποίο καλούνται όλοι οι εμπλεκόμενοι να λειτουργήσουν είναι το πλέον τραγικό.
Έχει αξία να αναφερθεί ότι σε τομείς όπως η υγεία στηρίζεται η κοινωνική πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης. Πολιτική που εκπορεύεται από την ιδεολογική παρακαταθήκη κάθε χώρου, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται το παρόν και χαράζει το μέλλον. Ουσιαστικά εκεί αποτυπώνεται η σφραγίδα μιας διακυβέρνησης ενώ το περιεχόμενο της κοινωνικής πολιτικής αποτελεί το πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στα δυο μεγάλα κόμματα, ανάμεσα σε δυο διαφορετικές φιλοσοφίες.
Η παρούσα λοιπόν ηγεσία του Υπ. Υγείας όχι μόνο δείχνει να έχει έλλειμμα οράματος και σχεδίου αλλά αποδεικνύεται ότι απέτυχε στην απλή διαχείριση των καθημερινών αναγκών.
Σήμερα τα χρέη των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές φτάνουν τα 4,2 δις ευρώ και ήδη έχουν τεθεί σε καραντίνα τα νοσοκομεία της χώρας μιας και οι προμήθειες γίνονται πλέον με φειδώ. Ενδεικτικό το περιστατικό του προηγούμενου μήνα στο ΠΑΓΝΗ, όπου για ένα σοβαρό κάταγμα κάτω άκρου η νοσηλεύτρια μετά το χειρουργείο ενημέρωσε τον ασθενή ότι δικαιούται μέχρι δύο γάζες.
Το ίδιο κλίμα στους γιατρούς που αξιώνουν τα δεδουλευμένα τους από τον ασφαλιστικό φορέα των υπαλλήλων του δημοσίου, το ίδιο με τους φαρμακοποιούς που έχουν να πληρωθούν επτά μήνες. Όλες οι διαβουλεύσεις μεταξύ των εμπλεκομένων και του υπ. Υγείας γίνεται στην βάση της υπόσχεσης και του “λόγω τιμής”, κι όχι μιας συγκροτημένης πολιτικής επιλογής, όχι βάσει κάποιου σχεδίου. Ουσιαστικά δηλαδή μπαλώνουμε τρύπες μέχρι να ξαναγίνει ο κύκλος και να φτάσουμε πάλι σε πέντε έξι μήνες στα όρια.
Το ίδιο με τους ειδικευόμενους γιατρούς και τις εφημερίες τους στα νοσοκομεία, το ίδιο με τις ελλείψεις γιατρών στο ΙΚΑ, το ίδιο με τα stage που προσπαθούν να καλύψουν το έλλειμμα νοσηλευτικού προσωπικού.
Μέχρι κι ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα, σε εκδήλωση του Economist δήλωσε προβληματισμένος με το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο χρωστάει 4 δις δολάρια στις αμερικανικές φαρμακοβιομηχανίες ενώ δεν δείχνει να έχει σχέδιο εξόδου για να πληρωθούν.
Το αντίθετο μάλιστα, για το 2009 προβλέπεται αύξηση των φαρμακευτικών δαπανών κατά 14% αλλά ωστόσο κανείς δεν ανησυχεί.
Το γεγονός πλέον δεν προτάσσεται μόνο από τους συνδικαλιστικούς φορείς των γιατρών, νοσηλευτών, φαρμακοποιών κτλ. Δεν αφορά δηλαδή συνδικαλιστικά αιτήματα. Σήμερα η κοινωνία αντιδρά στην απαξίωση της Δημόσιας Υγείας κι ο πολίτης το δηλώνει με την πρώτη ευκαιρία.
Ενδεικτικό για τον τρόπο που οραματίζεται η κυβέρνηση τον χώρο της υγείας είναι η ανάθεση μέσω ΣΔΙΤ του Νοσοκομείου Παίδων στη Θεσσαλονίκη ύψους 389εκ ευρώ. Ενδιαφέρον έδειξαν όλες οι μεγάλες ελληνικές και ευρωπαϊκές κατασκευαστικές σε σύμπραξη με τα ιδιωτικά κέντρα υγείας. J&P Αβαξ, Ψαλλίδας, Intracom Holdings, Lamda Developments(Λατσης), Euromedica, Ιατρικό Αθηνών κτλ.

Η σύμπραξη αυτή ελλοχεύει πολλούς κινδύνους και προοιωνίζει την νεοφιλελεύθερη εκδοχή στις υπηρεσίες υγείας στη χώρα μας. Η μετατροπή κατεξοχήν δημοσίων αγαθών σε ιδιωτικά, επιτυγχάνεται με την επιβολή αντιτίμου σε απαγορευτική τιμή για τις ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες.
Ως εκ τούτου, οδηγούμαστε σε μονοπωλιακές συμπεριφορές, οι οποίες μεταφράζονται με αύξηση της τιμής της προσφερόμενης υπηρεσίας, αλλοίωση του προϋπολογισμού μέσω μετάθεσης των τρεχουσών δαπανών καθώς και υποκατάσταση και ιδιωτικοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Αύξηση της τιμής των προσφερόμενων υπηρεσιών όμως, δεν συνεπάγεται πάντα και βελτίωση της ποιότητάς τους. Η προσπάθεια μείωσης του κόστους λειτουργίας ενός έργου, μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση της παρεχόμενης ποιότητας.
Δεν είμαστε δογματικοί. Η πρόταση μας για ένα νέο πλαίσιο συνεργασίας δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, ενδεχομένως φαντάζει απαγορευτική για εσάς. Προτείνουμε τη δημιουργία Επιστημονικού Φορέα Πιστοποίησης Υπηρεσιών Υγείας για την εξασφάλιση της υψηλής ποιότητας των υπηρεσιών υγείας του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα καθώς και την λειτουργία υπηρεσίας «Εξασφάλισης Ποιότητας» σε όλα τα νοσοκομεία του ΕΣΥ και του ιδιωτικού τομέα.
Όμως που χρόνος για πραγματική πολιτική. Τώρα το ρολόι τρέχει αντίστροφα και καθένας τρέχει να περισώσει την κομματική του πελατεία.
Το πιο τραγικό όμως για όλους μας είναι ότι ο Υπουργός Υγείας , ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ο κατεξοχήν υπεύθυνος δηλαδή για τον μαρασμό των νοσοκομείων, διεκδικεί και με αξιώσεις να ηγηθεί της Νέας Δημοκρατίας και να κυβερνήσει τον τόπο! Έλεος…