fparasiris

Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΔΥΟ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ- Μύθοι και αλήθειες για την οικονομία

2009-02-17T05:27:00.000-08:00

Η συζήτηση στη Βουλή την περασμένη Πέμπτη, για την οικονομία ήταν χρήσιμη όσο και αποκαλυπτική. Οι πολίτες είχαν, για μια ακόμη φορά, την ευκαιρία να συγκρίνουν τις πολιτικές προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ για την οικονομία.
Ο κ. Καραμανλής, πιστός στις νεοσυντηρητικές αντιλήψεις του, επέμεινε στην υπεράσπιση ενός οικονομικού μοντέλου που έχει χρεοκοπήσει διεθνώς.
Επέμεινε στην αυτορρύθμιση των αγορών που θα καθορίζουν αυτόματα την αναδιανομή του εισοδήματος. Λησμόνησε ότι μιλάει για τις ίδιες αγορές που έχουν οδηγήσει σε πλήρη απορρύθμιση την πραγματική οικονομία και καθημερινά οδηγούν στην απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας.
Ο κ. Πρωθυπουργός απέδειξε ότι δεν έχει σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης που πλήττει τα Ελληνικά νοικοκυριά. Δεν είναι στις προθέσεις του να στηρίξει τη μεσαία τάξη και τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα. Το ενδιαφέρον του περιορίζεται στην οικονομική στήριξη των τραπεζών, χωρίς η στήριξη αυτή να διοχετεύεται στην αγορά, και στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Ο κ. Καραμανλής ζήτησε μάλιστα και τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ.
Συναίνεση όμως σε τι; Στο να προετοιμάσουμε τους εργαζόμενους για μείωση μισθών και απολύσεις; Συναίνεση για τη διεύρυνση τον ορίων της φτώχειας και την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους; Τέτοιου είδους συναίνεση ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνηση του δεν πρόκειται να έχουν από το ΠΑΣΟΚ.
Από την άλλη πλευρά, ο Γιώργος Παπανδρέου κατέθεσε μια ριζοσπαστική και προοδευτική πρόταση για την οικονομία.
Απέναντι στην αγορά ανεξέλεγκτων μηχανισμών, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο για ένα ισχυρό κράτος που θα ελέγχει και τα ρυθμίζει την αγορά.
Ο Γιώργος Παπανδρέου προτείνει ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο για τη χώρα, μια νέα οικονομία που θα αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας, το πολιτισμικό και φυσικό μας κεφάλαιο αλλά και το ανθρώπινο δυναμικό.
Στη διάλυση του κοινωνικού κράτους που προωθεί η νεοσυντηρητική πολιτική του κ. Καραμανλή, ο Γιώργος Παπανδρέου απαντά με την ενδυνάμωση του κοινωνικού κράτους, με ένα ολοκληρωμένο δίκτυο υπηρεσιών κοινωνικής αλληλεγγύης για όλους τους πολίτες.
Η οικονομική κρίση αντιμετωπίζεται με τη διατήρηση των θέσεων εργασίας, με την τόνωση της ζήτησης, με την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων.
Οι πολίτες κατανοούν τις μεγάλες ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές των δυο προτάσεων.
Μπορούν να τις κρίνουν και να τις αξιολογήσουν.
Ο κ. Καραμανλής κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ για χαμηλή απορροφητικότητα των ευρωπαϊκών πόρων, όταν στο διάστημα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ υλοποιήθηκαν πολλά και μεγάλα έργα σε όλη τη χώρα.
Σήμερα, δυο χρόνια μετά την έναρξη του ΕΣΠΑ, δεν έχει απορροφηθεί ούτε ένα ευρώ.
Ο κ. Καραμανλής εξελέγη, υποσχόμενος ότι θα περιορίσει τις σπατάλες και τα ελλείμματα. Από το 2004 που κυβερνά εώς σήμερα, το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί κατά 43%, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι η Δεξιά Διακυβέρνηση χρεώνει τη χώρα 16 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο.
Το εξοργιστικό είναι ότι η αύξηση του δημοσίου χρέους δεν οφείλεται στη διοχέτευση πόρων στην υγεία ή στην παιδεία αλλά στους παχυλούς μισθούς των golden boys, τις ρουσφετολογικές προσλήψεις και την κακοδιαχείριση.
Για την κυβέρνηση του κ. Καραμανλή οι αριθμοί αλλά και οι πραγματικότητα δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.
Όμως δεν αμφισβητείται πλέον και η βούληση των πολιτών που ζητούν μια άλλη πολιτική, με προοδευτική κατεύθυνση και με σαφή αναπτυξιακή στόχευση.
Ο Γιώργος Παπανδρέου αποτελεί τον εκφραστή αλλά και τον εγγυητή αυτής της πολιτικής.

Η χώρα σε κενό εξουσίας

2009-02-17T05:23:00.001-08:00

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου, με την ανοιχτή και δημόσια πρότασή του προς τον κ. Καραμανλή για άμεση διενέργεια εκλογών και συμφωνία για τη συναινετική εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, αφαίρεσε και τα τελευταία επιχειρήματα από την κυβερνητική παράταξη.
Η Νέα Δημοκρατία, με την πρόταση Παυλόπουλου για τον εκλογικό νόμο, προσπάθησε να δημιουργήσει εντυπώσεις, αδιαφορώντας για το πλήγμα που θα επέφερε στους θεσμούς μια τέτοια μεθόδευση.
Υπαινίχθηκε μάλιστα ότι το ΠΑΣΟΚ φοβάται τις εκλογές. Τώρα, πόσους έπεισε ο κ. Καραμανλής ότι δεν φοβάται τις εκλογές αρνούμενος τη δημόσια πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου;
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, καταθέτοντας αυτή τη πρόταση, δε στόχευε σε μικροκομματικά οφέλη ούτε να αποδείξει το αυτονόητο, ότι η Νέα Δημοκρατία δε θέλει να πάει σε εκλογές γιατί γνωρίζει ότι θα τις χάσει.
Ο Γιώργος Παπανδρέου στοχεύει στο μέλλον. Γνωρίζει ότι η χώρα βρίσκεται στη δίνη μιας παρατεταμένης κοινωνικής αναταραχής με την οικονομική κρίση να επηρεάζει πλέον μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.
Γνωρίζει ότι η χώρα βρίσκεται σε ένα κενό εξουσίας αφού ουσιαστικά η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή έχει αυτοκαταργηθεί. Πριν από ένα μήνα και πλέον αυτή η κυβέρνηση, ψήφισε ένα προϋπολογισμό που πλέον δεν υφίσταται και τελεί υπό πλήρη αναθεώρηση.
Αρνήθηκε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την υλοποίηση ενός Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Ευτέλισε μια κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία, όπως είναι ο προϋπολογισμός, και σπαταλά τα τελευταία αναπτυξιακά αποθέματα της χώρας αφήνοντας ανυπεράσπιστη την Ελληνική οικονομία.
Η δαιμονοποίηση του κ. Αλογοσκούφη και η επίρριψη σε αυτόν των δεινών και των ευθυνών δεν πείθει.
Ο κ. Καραμανλής, μέσα στην κενότητα που χαρακτήρισε το διάγγελμα με το οποίο απάντησε στην πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου, υποστήριξε ότι η κοινωνική αναταραχή υποκινείται από το ΠΑΣΟΚ.
Λάθος. Δικό του έργο είναι η κοινωνική αντίδραση και η αναταραχή. Οφείλεται στην κοινωνικά ανάλγητη πολιτική του, που χαρίζει τα κέρδη από το δημόσιο πλούτο στους λίγους και στέλνει το λογαριασμό στην κοινωνία.
Δικό του έργο είναι η «επανίδρυση» του Κράτους που μετατράπηκε σε κατάλυση του Κράτους Δικαίου και εξέθρεψε φαινόμενα καταλήστευσης της δημόσιας περιουσίας απαξιώνοντας την πολιτική ως έννοια. Οι μνήμες από την υπόθεση του Βατοπεδίου και των δομημένων ομολόγων είναι νωπές.
Η χώρα χρειάζεται μια άλλη πολιτική, μια άλλη κυβέρνηση. Γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν έχει πλέον να προσφέρει τίποτα στον τόπο και στους πολίτες.
Η πολιτική και κοινοβουλευτική της αδυναμία την περιορίζει σε ρόλο θεατή και αποφυγής κάθε πρωτοβουλίας υπό το φόβο των δημοσκοπήσεων ενώ την μετατρέπει σε έρμαιο εκβιασμών από τους βουλευτές της, όπως το πρόσφατο περιστατικό με τον Βουλευτή Λέσβου κ. Γιαννέλη.
Τη λύση την προδιέγραψε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία για να αναδειχθεί μια ισχυρή κυβέρνηση με όραμα και σχέδιο για τη χώρα.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ

2009-02-17T05:21:00.000-08:00

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών, που έχουν φτάσει πλέον στο έσχατο όριο της αντοχής τους, ξαναφέρνουν στο προσκήνιο τη διάλυση του συστήματος και των δομών της δημόσιας υγείας.
Στο Νομό Ηρακλείου η εικόνα αυτή αποτυπώνεται στα προβλήματα λειτουργίας του Βενιζέλειου, του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου αλλά και των Κέντρων Υγείας. Προβλήματα που οφείλονται στη συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να απαξιώσει το ΕΣΥ και στις ελλείψεις προσωπικού που καθιστούν προβληματική τη λειτουργία τους.
Ο κ. Αβραμόπουλος σε διάστημα δυο περίπου μηνών, πήρε πίσω την υπογραφή του στη συλλογική σύμβαση εργασίας για τους ειδικευόμενους γιατρούς των νοσοκομείων.
Προφανώς ο Υπουργός Υγείας είναι πολύ απασχολημένος με τους σχεδιασμούς του για την μετά- Καραμανλή εποχή για να ασχοληθεί με τα προβλήματα της δημόσιας υγείας.
Η Δεξιά Διακυβέρνηση είχε υποσχεθεί τον Μάϊο του 2004, 8.000 προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας. Το 2005 ανέβασε τον αριθμό των προσλήψεων στις 18.000 ενώ το Δεκέμβριο, μετά την απεργία των νοσοκομειακών γιατρών, εξήγγειλε 10.000 προσλήψεις.
Φυσικά όλα αυτά είναι ασκήσεις επί χάρτου και ουδέποτε υλοποιήθηκαν. Τα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης του κ. Καραμανλή στο χώρο της υγείας τα γνωρίζουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές, το προσωπικό των νοσοκομείων.
Τα βιώνει ο απλός πολίτης.
Είναι οι κλειστές κλινικές και τα χειρουργεία, είναι οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας που παραμένουν εκτός λειτουργίας, λόγω έλλειψης προσωπικού, με αποτέλεσμα να χάνονται ανθρώπινες ζωές.
Είναι η κακοδιαχείριση στα νοσοκομεία που έχει εκτοξεύσει τα χρέη τους σε δυσθεώρητα ύψη, με τους προμηθευτές να αρνούνται να προμηθεύσουν με αναλώσιμα και απαραίτητα υλικά για τη λειτουργία των νοσοκομείων εάν δεν εξοφληθούν.
Είναι η ασυνέπεια και η αφερεγγυότητα του Κράτους απέναντι στους εργαζόμενους στη δημόσια υγεία που υπερβάλλουν εαυτόν.
Στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο δεν έχουν καταβληθεί ακόμα τα δεδουλευμένα των εφημεριών από το Δεκέμβριο του 2008.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δε μπορεί να αντιληφθεί την υπερτοπική σημασία και εμβέλεια περιφερειακών νοσοκομείων όπως το Βενιζέλειο και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου. Δε μπορεί να αντιληφθεί ότι η αποσυμφόρηση των νοσοκομείων και η αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας περνάει μέσα από τη δημιουργία αστικού τύπου Κέντρων Υγείας και την ενίσχυση των Κέντρων Υγείας με προσωπικό και υποδομές.
Την ίδια στιγμή ο ιδιωτικός τομέας υγείας γιγαντώνεται και αυξάνει τα κέρδη του έχοντας την αμέριστη στήριξη της κυβέρνησης του κ. Καραμανλή που τον ενισχύει με κάθε μέσο και τρόπο.
Οι πολίτες δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από αυτή την κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης που απέρχεται.
Το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται για την οικοδόμηση ενός κοινωνικού κράτους με κύρια αιχμή την υγεία.
Η αύξηση των δαπανών του προϋπολογισμού για την υγεία, οι προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σε ετήσια βάση για να καλυφθούν τα προβλήματα λειτουργίας των νοσοκομείων αποτελούν δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ.
Μαζί με την αναβάθμιση του τομέα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και τις νέες Μονάδες Οικογενειακής Ιατρικής του ΕΣΥ, αποτελούν τους βασικούς άξονες μιας νέας πολιτικής με κοινωνικό και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα.

Δελτίο τύπου: Ανυπεράσπιστοι οι έμποροι και οι εργαζόμενοι του Νομού Ηρακλείου μπροστά στην οικονομική κρίση

2009-02-17T05:19:00.001-08:00

Το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ κ. Φραγκίσκος Παρασύρης, με αφορμή τις πρόσφατες απολύσεις εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα στο Νομό Ηρακλείου, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Οι απολύσεις εργαζομένων και η κρίση που βιώνει ο εμπορικός κόσμος του Ηρακλείου, αποδεικνύουν ότι, για μια ακόμη φορά, η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή εμφανίζεται ανέτοιμη να προβλέψει και αδύναμη να δώσει λύσεις.
Υπολογίζεται ότι την τελευταία εβδομάδα χάθηκαν 60 θέσεις εργασίας που μεταφράζεται σε 60 οικογένειες με αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους.
Εξήντα οικογένειες συμπατριωτών μας ζουν από σήμερα μέσα στην ανασφάλεια και κινδυνεύουν να στερηθούν τα στοιχειώδη.
Την ίδια στιγμή, το τοπικό εμπόριο υποχωρεί και πλήττεται από την επέλαση των κινέζικων καταστημάτων που υπερδιπλασιάστηκαν το τελευταίο εξάμηνο. Οι καταγγελίες του Εμπορικού Συλλόγου για τον έλεγχο νομιμότητας και γνησιότητας των Ευρωπαϊκών διαβατηρίων που φέρονται να έχουν οι κινέζοι έμποροι, δε συγκινεί τους αρμοδίους. Η κυβέρνηση έχει αφήσει ανυπεράσπιστους εμπόρους και εργαζόμενους, έχει βάλει την αγορά στον αυτόματο πιλότο.
Αδιαφορεί για τις θέσεις εργασίας που χάνονται, για τις συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού που δημιουργούνται εις βάρος του τοπικού εμπορίου αλλά και για την απώλεια εσόδων του κράτους.
Είναι σαφές ότι η αγορά δε μπορεί να λειτουργεί χωρίς κανόνες. Είναι εξ ίσου σαφές ότι κυρίαρχος και πρωταρχικός στόχος πρέπει να είναι η διατήρηση των θέσεων εργασίας.
Αυτά προϋποθέτουν στοχευμένες πολιτικές και δράσεις που θα παρέχουν κίνητρα σε εμπόρους και επιχειρηματίες για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Κίνητρα που μπορούν να φτάνουν στο πάγωμα των υποχρεώσεών τους, για μια διετία, και την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων.
Προϋποθέτουν όμως ουσιαστική στήριξη του εμπορικού κόσμου, με την επιβολή κανόνων διαφάνειας και ελέγχου στην αγορά.
Η αυτορύθμιση των αγορών, την οποία διακήρυσσε το νεοφιλελεύθερο μοντέλο της Νέας Δημοκρατίας, οδηγεί σε απορύθμιση. Και το τίμημα καλείται να το καταβάλλει η κοινωνία».

Δελτίο τύπου: Συνθήκες γαλέρας επιβάλλει η κυβέρνηση για τους νοσοκομειακούς γιατρούς

2009-02-17T05:17:00.000-08:00

Ο κ. Φραγκίσκος Παρασύρης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, με αφορμή τη 48ωρη απεργία που εξήγγειλαν οι νοσοκομειακοί γιατροί έκανε την ακόλουθη δήλωση:
« Η ασυνέπεια του κ. Αβραμόπουλου που δε σεβάστηκε την υπογραφή του στη συλλογική σύμβαση, αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου.
Ουσιαστικά η κυβέρνηση θέλει να δημιουργήσει «συνθήκες γαλέρας» για τους νοσοκομειακούς γιατρούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ένας νεοπροσλαμβάνομενος ειδικευόμενος γιατρός είναι υποχρεωμένος να κάνει 10 με 12 εφημερίες το μήνα. Αυτό, όταν η κοινοτική οδηγία που αποτελεί και νόμο του κράτους θέτει, δεσμευτικά, ως ανώτατο αριθμό τις 4 εφημερίες σε μηνιαία βάση και 24ωρη ανάπαυση ύστερα από νυχτερινή εργασία.
Η Δεξιά Διακυβέρνηση, εδώ και πέντε χρόνια, αρνείται να προχωρήσει στην πρόσληψη ικανού αριθμού ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία.
Προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με την υπεραπασχόληση των νοσοκομειακών γιατρών, τους ωθεί στην εξάντληση των ορίων της ανθρώπινης αντοχής τους αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις.
Την ίδια στιγμή τους γιατρούς του Βενιζέλειου Νοσοκομείου οφείλονται δεδουλευμένα εφημεριών από το Δεκέμβριο του 2008.
Η ανευθυνότητα της αποχωρούσας κυβέρνησης του κ. Καραμανλή δεν απαξιώνει μόνο τη δημόσια υγεία και το ΕΣΥ.
Θέτει σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών και ουσιαστικά διαλύει τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας του νομού.
Είναι το κύκνειο άσμα ενός Υπουργού που βρέθηκε στο Υπουργείο Υγείας, μετακινούμενος από το Υπουργείο Τουρισμού, και συμπεριφέρεται ως τουρίστας αρνούμενος να ασχοληθεί στοιχειωδώς με το αντικείμενό του.
Οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία, γιατροί και νοσηλευτές, επιτελούν κοινωνικό έργο, έχουν δώσει έμπρακτα δείγματα ευθύνης.Λέξη άγνωστη στη κυβέρνηση του κ. Καραμανλή».

Δελτίο τύπου: Η άμεση ίδρυση Εφετείου στο Ηράκλειο, η μόνη αποδεκτή λύση

2009-02-17T05:16:00.000-08:00

Αναφερόμενος στο θέμα της κωλυσιεργίας και αναβλητικότητας στην ίδρυση του Εφετείου Ηρακλείου, το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ κ. Φραγκίσκος Παρασύρης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
« Το ζήτημα της ίδρυσης του Εφετείου στο Ηράκλειο δεν αποτελεί ένα αίτημα τοπικού χαρακτήρα.
Αφορά την ποιότητα της Δικαιοσύνης, την ορθότερη και καλύτερη απονομή της. Είναι ένα ζήτημα με υπερτοπική σημασία και εμβέλεια που υπερβαίνει τις σκοπιμότητες και τις φεουδαρχικές αντιλήψεις ορισμένων.
Η κυβέρνηση έχει επιλέξει την κωλυσιεργία και την αναβλητικότητα, αρνείται να δει τις πραγματικές ανάγκες, δεν επιθυμεί την αναβάθμιση της Δικαιοσύνης.
Ο αρχικός προγραμματισμός του περιελάμβανε την ίδρυση τεσσάρων νέων Εφετείων σε Ηράκλειο, Αγρίνιο, Μυτιλήνη και Χαλκίδα, και αποτελούσε υπόσχεση του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης κ.Χατζηγάκη, φαίνεται ότι παραπέμπεται για μια ακόμα φορά στις καλένδες.
Μια ακόμα υπόσχεση της κυβέρνησης του κ. Καραμανλή που μετατρέπεται σε ακάλυπτη επιταγή και αποτελεί εμπαιγμό για τους πολίτες και το νομικό κόσμο του Ηρακλείου.
Εάν η ίδρυση ενός Εφετείου συνδέεται με την εύθραυστη κυβερνητική πλειοψηφία και την απειλή του κ. Γιαννέλη να καταψηφίζει νομοσχέδια, τότε κυριαρχεί ο πολιτικός αμοραλισμός και η φαιδρότητα.
Η μόνη αποδεκτή λύση είναι η ίδρυση τεσσάρων Εφετείων και όχι μόνο η ίδρυση του Εφετείου Μυτιλήνης και η προσπάθεια αγοράς πολιτικού χρόνου με νέες υποσχέσεις για το Εφετείο Ηρακλείου.
Ο λαός του Ηρακλείου, οι πολίτες της Ανατολικής Κρήτης δεν ανέχονται τον εμπαιγμό.
Αυτή η κυβέρνηση, με τις πράξεις, την αδιαφορία της και τις ηθελημένες παραλείψεις υποβαθμίζει το νομό Ηρακλείου και περιφρονεί τους πολίτες.
Η ίδρυση και η λειτουργία Εφετείου στο Ηράκλειο αναβαθμίζει το κύρος και την εικόνα της Ελληνικής Δικαιοσύνης αν και τα ενδιαφέροντα της κυβέρνησης, σε σχέση με τη Δικαιοσύνη, επικεντρώνονται στη χειραγώγησή της».

Δελτίο τύπου: Η κυβέρνηση απαξιώνει τη λειτουργία του Βενιζέλειου Νοσοκομείου

2009-02-17T05:15:00.000-08:00

Με αφορμή τις κινητοποιήσεις στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο, το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ Φραγκίσκος Παρασύρης έκανε την ακόλουθη δήλωση:
« Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων του Βενιζέλειου Νοσοκομείου εκφράζουν την κοινή αγωνία όλων μας για το επίπεδο της δημόσιας υγείας στο Νομό Ηρακλείου.
Ουσιαστικά το Βενιζέλειο Νοσοκομείο λειτουργεί χάρις στην αυταπάρνηση και την αίσθηση καθήκοντος των εργαζομένων.
Οι μεγάλες ελλείψεις σε ιατρικό και κυρίως σε νοσηλευτικό προσωπικό δεν υπονομεύουν μόνο τη λειτουργία του νοσοκομείου αλλά και τον δημόσιο χαρακτήρα της υγείας.
Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει η κυβέρνηση τον τομέα της δημόσιας υγείας στο νομό μας αποτυπώνεται και στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ηρακλείου το οποίο λειτουργεί με κενές οργανικές θέσεις 300 περίπου νοσηλευτών.
Οι πολίτες του Ηρακλείου δικαιούνται να απολαμβάνουν ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.
Η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή αδιαφορεί επιδεικτικά για τα προβλήματα της δημόσιας υγείας στο νομό μας. Εφαρμόζει, συνολικά μια ταξική και κοινωνικά ανάλγητη πολιτική.
Οδηγεί στην παρακμή και στην απαξίωση την υγεία.
Εδώ και πέντε χρόνια που κυβερνά η Νέα Δημοκρατία, τα χρέη των νοσοκομείων αυξήθηκαν, η κρατική χρηματοδότηση μειώθηκε και οι Έλληνες έχουν τις υψηλότερες ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία μεταξύ όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή φρόντισε μόνο να διαμορφώσει ένα ευνοϊκό θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία ιδιωτικών νοσοκομείων και μονάδων υγείας.
Καμιά φροντίδα, κανένα ενδιαφέρον για τη δημόσια υγεία.
Δέσμευση του ΠΑΣΟΚ είναι η οικοδόμηση ενός κοινωνικού κράτους με κεντρικό πυλώνα ένα νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας με κεντρικό συντονισμό και ισχυρή περιφερειακή διάσταση.
Η αύξηση των δαπανών για τη δημόσια υγεία στον κρατικό προϋπολογισμό, η πρόσληψη 3.000 νοσηλευτών σε ετήσια βάση η δημιουργία μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στις πόλεις για την αποσυμφόρηση των νοσοκομείων αποτελούν κοινωνικό αίτημα. Αποτελούν προγραμματικές δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου.
Η Δεξιά Διακυβέρνηση έχει επιλέξει την υποβάθμιση του Βενιζέλειου αλλά και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ηρακλείου.
Δεν αντιλαμβάνεται την υπερτοπική σημασία και διάσταση που έχει η εύρυθμη λειτουργία τους για την υγεία των πολιτών του νομού αλλά και ολόκληρης της Κρήτης».

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

2009-02-17T05:12:00.001-08:00

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έφεραν στο προσκήνιο τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου. Προβλήματα που διογκώνονται και σε συνδυασμό με την ανεπάρκεια της κυβέρνησης και τις ξεπερασμένες δομές της Ελληνικής γεωργίας, οδηγούν χιλιάδες αγρότες στο κοινωνικό περιθώριο.
Τους μετατρέπουν από παραγωγούς και καλλιεργητές όχι σε φτωχούς αλλά σε μια νέα κατηγορία, τους υπόφτωχους.
Η μεγάλη μείωση του αγροτικού εισοδήματος αποδίδεται στη πτώση των τιμών των προϊόντων και στην αύξηση κόστους παραγωγής.
Οι αιτίες αυτές είναι υπαρκτές αλλά η κρίση της αγροτικής μας οικονομίας είναι περισσότερο σύνθετη και έχει ευρύτερες προεκτάσεις και επιπτώσεις.
Μέχρι σήμερα, η Ελληνική γεωργία ήταν προσανατολισμένη στον ανταγωνισμό των αγροτικών προϊόντων που προέρχονταν από άλλες χώρες.
Η μυωπική αυτή πολιτική οδήγησε τους αγρότες στα σημερινά αδιέξοδα.
Γιατί; Μα απλούστατα γιατί στη χώρα μας δεν υπάρχουν μεγάλες εκτάσεις για μια μαζική παραγωγή αγροτικών προϊόντων που θα μπορούσαν να λειτουργούν ανταγωνιστικά σε διεθνές επίπεδο.
Επιπλέον η έλλειψη υποδομών και η ανεπάρκεια του Κράτους στο να στηρίξει ουσιαστικά και μακροπρόθεσμα τον αγρότη επιβάρυνε το κλίμα όπως και η κατάργηση των δασμών.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Ο Έλληνας αγρότης βρίσκεται σε απόγνωση, παλεύει μόνος του να επιβιώσει, είναι αβοήθητος και ανυπεράσπιστος απέναντι στις ασύδοτες δυνάμεις της αγοράς.
Εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση είναι βέβαιο ότι οδεύουμε σε μια απαξίωση της Ελληνικής γεωργίας, στην πλήρη κατάρρευση του αγροτικού τομέα, κάτι που θα έχει ολέθριες επιπτώσεις για τον κοινωνικό ιστό αλλά και το μέλλον της χώρας.
Η πολιτική θέλει αλήθεια και τόλμη. Απαιτεί ευθύνη.
Χρειάζεται ένα Εθνικό Σχέδιο για την αγροτική οικονομία, μία Συμφωνία Εμπιστοσύνης όπως έχει επισημάνει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου.
Η πολιτική των επιδοτήσεων εξήντλησε τα όρια της είναι μια πολιτική με πήλινα πόδια, αδιέξοδη και με ημερομηνία λήξης.
Φυσικά, είναι δεδομένη η ενίσχυση όσων πλήττεται η παραγωγή τους από καταστροφές, όπως και η στήριξη ορισμένων κατηγοριών. Το θλιβερό όμως θέαμα του κ. Χατζηγάκη να μοιράζει ένα πακέτο 425 εκ. ευρώ (που προέρχονται από τον ΕΛΓΑ και ανήκουν δικαιωματικά στους αγρότες) με κριτήρια εκλογικών συσχετισμών και στη συνέχεια να προσπαθεί να πείσει την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη νομιμότητα των ενεργειών του, είναι απαράδεκτο.
Η Συμφωνία Εμπιστοσύνης της Πολιτείας με τους αγρότες πρέπει να περιλαμβάνει τομές, να αποτυπώνει ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης.
Οι αντικειμενικές συνθήκες δεν επιτρέπουν στα Ελληνικά προϊόντα να ανταγωνιστούν ομοειδή προϊόντα στη διεθνή αγορά.
Μπορούμε όμως να στραφούμε στις δυναμικές καλλιέργειες, να παράγουμε υψηλής ποιότητας αγροτικά προϊόντα με Ελληνική ταυτότητα.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε ασφαλιστικές δικλείδες για να εμπεδώσουμε την «ελληνοποίηση» προϊόντων που προέρχονται από άλλες χώρες και βαφτίζονται Ελληνικά.
Μπορούμε να αυξήσουμε τις Δημόσιες Επενδύσεις στον αγροτικό τομέα, σε επίπεδο υποδομών, προκειμένου να μειωθεί το κόστος παραγωγής.
Μπορούμε, επιτέλους, να καθιερώσουμε, στην πράξη και όχι στα λόγια, το Μητρώο Αγροτών και το Μητρώο Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων.
Να υπάρχει συμβουλευτική υποστήριξη και διαρκής εκπαίδευση των αγροτών, να δημιουργηθεί μια γενιά νέων αγροτών εξοικειωμένη με τις παραγωγικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Στην προοπτική αυτή απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ίδρυση Πανεπιστημιακού Τμήματος με πλήρη εξειδίκευση στα αγροτικά θέματα.
Ταυτόχρονα είναι επιτακτική ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε το ρόλο και τις δομές των Συνεταιρισμών που δεν μπορούν να λειτουργούν με τους όρους και τις προϋποθέσεις προηγούμενων δεκαετιών.
Τα αγροτικά προϊόντα με Ελληνική ταυτότητα και υψηλή ποιότητα μπορούν να αποτελέσουν μια υπεραξία και πηγή πλούτου για τον αγρότη. Αρκεί να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο οι ίδιοι οι αγρότες σε ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής. (τυποποίηση – εμπορία – διαφήμιση – διανομή).
Εκεί πρέπει να δώσει κίνητρα το Κράτος, να παρέμβει θεσμικά ενθαρρύνοντας τη συνένωση των αγροτών που θα παράγουν υψηλής ποιότητας προϊόντα και θα συμμετέχουν στην εμπορία τους, διαθέτοντας οργανωτικό και τεχνολογικό υπόβαθρο. Σε μια τέτοια περίπτωση οι Συνεταιρισμοί, εκτός του ότι γίνονται εργαλείο ανάπτυξης και στήριξης των αγροτών, συμβάλλουν στην προστασία του καταναλωτή από την ακρίβεια.
Είναι καιρός να αντιληφθούμε όλοι ότι η διάλυση και η συρρίκνωση του αγροτικού μας τομέα περνά ως συνέπεια στους πολίτες και στον κοινωνικό ιστό. Οι καταναλωτές πληρώνουν σε διπλάσιες και τριπλάσιες τιμές τα αγροτικά προϊόντα, οι αγρότες φυτοζωούν και τη μερίδα του λέοντος την καρπώνονται τα καρτέλ.
Απέναντι στη Δεξιά Διακυβέρνηση των καρτέλ και των μεγάλων συμφερόντων το ΠΑΣΟΚ προβάλλει μια άλλη πολιτική, μια Συμφωνία Εμπιστοσύνης με τους αγρότες.
Για ένα σύγχρονο και οικονομικά αυτοδύναμο αγροτικό τομέα.
Με ευθύνη και τόλμη.

Η πραγματικότητα στον αγροτικού τομέα

2009-02-17T05:04:00.000-08:00

Οι αγρότες του νομού Ηρακλείου βρίσκονται όλο και σε πιο δυσχερή θέση. Καλλιεργούν τα χωράφια τους μετά κόπων και βασάνων και φτάνουν να «ξεπουλάνε» τα προϊόντα τους, ενώ φτάνουν στα χέρια των καταναλωτών σε πολύ υψηλότερες τιμές. Η τιμή πώλησης του ελαιόλαδου από τους παραγωγούς φέτος έπεσε στα 2,50€ το κιλό προς τις Ενώσεις ενώ στα ράφια των σούπερ μάρκετ το ελαιόλαδο φιγουράρει προς 12 και 13 € το λίτρο. Γεγονός που εγείρει ενστάσεις και προβληματισμούς.
Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ τιμής πώλησης από τον παραγωγό και τιμής πώλησης προς τους καταναλωτές; Γιατί οι αδικημένοι πάντα να είναι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές, ενώ οι μεσάζοντες να αισχροκερδούν ανεξέλεγκτα; Που είναι οι κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου να προστατεύσουν παραγωγούς και καταναλωτές;
Το Κρητικό ελαιόλαδο είναι ένα πολύτιμο προϊόν, περιζήτητο στις εγχώριες και ξένες αγορές. Γιατί να περιμένουμε παθητικά τους Ιταλούς και κάθε ξένο έμπορο να εκβιάζει για τις τιμές πώλησης του λαδιού και να αισχροκερδεί εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών; Γιατί οι παραγωγοί μας δεν δράττουν την ευκαιρία άμεσης εκμετάλλευσης του προϊόντος τους; Δεν τους δίνονται κίνητρα ή δεν τους αφήνουν οι έχοντες συμφέροντα;
Τα Κρητικά προϊόντα μπορούν και πρέπει να είναι διεθνώς ανταγωνίσιμα. Οι παραγωγοί να ανοίξουν διαύλους συνεργασίας προς το εξωτερικό. Στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά πρέπει να ταυτίσουμε τα ελληνικά προϊόντα με προϊόντα αδιαμφισβήτητης ποιότητας, με ευδιάκριτη, ελέγξιμη και πιστοποιημένη όχι μόνο την πρωτογενή παραγωγή τους αλλά και τη διαδικασία μεταποίησης τους και εμπορίας τους.
Οι συνεταιρισμοί πρέπει να έχουν έναν δραστικό ρόλο ως κρίκος σύνδεσης μεταξύ παραγωγών και αγοράς. Συνεταιρισμοί όμως που θα λειτουργούν ως υγιείς επιχειρήσεις και με ανταγωνιστικούς όρους. Οι εθνικές πολιτικές πρέπει να στοχεύουν στην περιφερειακή και χωρική ανάπτυξη, στην ενίσχυση επενδύσεων που μεταποιούν και διακινούν προϊόντα με συμβολαιοποιημένες τις δεσμεύσεις τους απέναντι στους γεωργούς.
Η ελπίδα για ανατροπή όλης αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι αγρότες και εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις αγορές, επιβάλλει την ένταξη μιας νέας γενιάς νέων αγροτών, με την πολιτεία βασικό αρωγό στην χρήση όλων των χρηματοδοτικών μέσων και εκπαιδευτικών εργαλείων, για την επίτευξη της προσπάθειας αυτής. Οι δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης, δεν πρέπει να αναζητούνται από τον γεωργό ή τον κτηνοτρόφο, αντίθετα οι δομές πρέπει να τους αναζητούν. Πρέπει να αναπτυχθούν δίκτυα ενημέρωσης και πληροφόρησης των αγροτών, με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Να γίνει επέκταση του συστήματος στα πεδία της τεχνικής στήριξης, παροχής οικονομικών συμβουλών και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.
Οι αγρότες μας πρέπει να ξεφύγουν από την ανασφάλεια στην οποία ζουν. Ως τέλος, θέλω να επισημάνω την επιτακτική ανάγκη οι πολίτες της ελληνικής υπαίθρου πρέπει να έχουν ισότιμα δικαιώματα με τους κατοίκους των πόλεων σε ότι αφορά την κοινωνική προστασία, την ασφάλιση, την περίθαλψη και κυρίως ίσα δικαιώματα εκπαίδευσης για τα παιδιά τους.

Η Υγεία που νοσεί και μία σύμβαση

2009-01-29T00:21:00.000-08:00

Εδώ και πολύ καιρό έχουν επισημανθεί οι μεγάλες ελλείψεις στον τομέα της υγείας. Το τοπίο στο οποίο καλούνται όλοι οι εμπλεκόμενοι να λειτουργήσουν είναι το πλέον τραγικό.
Έχει αξία να αναφερθεί ότι σε τομείς όπως η υγεία στηρίζεται η κοινωνική πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης. Πολιτική που εκπορεύεται από την ιδεολογική παρακαταθήκη κάθε χώρου, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται το παρόν και χαράζει το μέλλον. Ουσιαστικά εκεί αποτυπώνεται η σφραγίδα μιας διακυβέρνησης ενώ το περιεχόμενο της κοινωνικής πολιτικής αποτελεί το πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στα δυο μεγάλα κόμματα, ανάμεσα σε δυο διαφορετικές φιλοσοφίες.
Η παρούσα λοιπόν ηγεσία του Υπ. Υγείας όχι μόνο δείχνει να έχει έλλειμμα οράματος και σχεδίου αλλά αποδεικνύεται ότι απέτυχε στην απλή διαχείριση των καθημερινών αναγκών.
Σήμερα τα χρέη των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές φτάνουν τα 4,2 δις ευρώ και ήδη έχουν τεθεί σε καραντίνα τα νοσοκομεία της χώρας μιας και οι προμήθειες γίνονται πλέον με φειδώ. Ενδεικτικό το περιστατικό του προηγούμενου μήνα στο ΠΑΓΝΗ, όπου για ένα σοβαρό κάταγμα κάτω άκρου η νοσηλεύτρια μετά το χειρουργείο ενημέρωσε τον ασθενή ότι δικαιούται μέχρι δύο γάζες.
Το ίδιο κλίμα στους γιατρούς που αξιώνουν τα δεδουλευμένα τους από τον ασφαλιστικό φορέα των υπαλλήλων του δημοσίου, το ίδιο με τους φαρμακοποιούς που έχουν να πληρωθούν επτά μήνες. Όλες οι διαβουλεύσεις μεταξύ των εμπλεκομένων και του υπ. Υγείας γίνεται στην βάση της υπόσχεσης και του “λόγω τιμής”, κι όχι μιας συγκροτημένης πολιτικής επιλογής, όχι βάσει κάποιου σχεδίου. Ουσιαστικά δηλαδή μπαλώνουμε τρύπες μέχρι να ξαναγίνει ο κύκλος και να φτάσουμε πάλι σε πέντε έξι μήνες στα όρια.
Το ίδιο με τους ειδικευόμενους γιατρούς και τις εφημερίες τους στα νοσοκομεία, το ίδιο με τις ελλείψεις γιατρών στο ΙΚΑ, το ίδιο με τα stage που προσπαθούν να καλύψουν το έλλειμμα νοσηλευτικού προσωπικού.
Μέχρι κι ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα, σε εκδήλωση του Economist δήλωσε προβληματισμένος με το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο χρωστάει 4 δις δολάρια στις αμερικανικές φαρμακοβιομηχανίες ενώ δεν δείχνει να έχει σχέδιο εξόδου για να πληρωθούν.
Το αντίθετο μάλιστα, για το 2009 προβλέπεται αύξηση των φαρμακευτικών δαπανών κατά 14% αλλά ωστόσο κανείς δεν ανησυχεί.
Το γεγονός πλέον δεν προτάσσεται μόνο από τους συνδικαλιστικούς φορείς των γιατρών, νοσηλευτών, φαρμακοποιών κτλ. Δεν αφορά δηλαδή συνδικαλιστικά αιτήματα. Σήμερα η κοινωνία αντιδρά στην απαξίωση της Δημόσιας Υγείας κι ο πολίτης το δηλώνει με την πρώτη ευκαιρία.
Ενδεικτικό για τον τρόπο που οραματίζεται η κυβέρνηση τον χώρο της υγείας είναι η ανάθεση μέσω ΣΔΙΤ του Νοσοκομείου Παίδων στη Θεσσαλονίκη ύψους 389εκ ευρώ. Ενδιαφέρον έδειξαν όλες οι μεγάλες ελληνικές και ευρωπαϊκές κατασκευαστικές σε σύμπραξη με τα ιδιωτικά κέντρα υγείας. J&P Αβαξ, Ψαλλίδας, Intracom Holdings, Lamda Developments(Λατσης), Euromedica, Ιατρικό Αθηνών κτλ.

Η σύμπραξη αυτή ελλοχεύει πολλούς κινδύνους και προοιωνίζει την νεοφιλελεύθερη εκδοχή στις υπηρεσίες υγείας στη χώρα μας. Η μετατροπή κατεξοχήν δημοσίων αγαθών σε ιδιωτικά, επιτυγχάνεται με την επιβολή αντιτίμου σε απαγορευτική τιμή για τις ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες.
Ως εκ τούτου, οδηγούμαστε σε μονοπωλιακές συμπεριφορές, οι οποίες μεταφράζονται με αύξηση της τιμής της προσφερόμενης υπηρεσίας, αλλοίωση του προϋπολογισμού μέσω μετάθεσης των τρεχουσών δαπανών καθώς και υποκατάσταση και ιδιωτικοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Αύξηση της τιμής των προσφερόμενων υπηρεσιών όμως, δεν συνεπάγεται πάντα και βελτίωση της ποιότητάς τους. Η προσπάθεια μείωσης του κόστους λειτουργίας ενός έργου, μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση της παρεχόμενης ποιότητας.
Δεν είμαστε δογματικοί. Η πρόταση μας για ένα νέο πλαίσιο συνεργασίας δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, ενδεχομένως φαντάζει απαγορευτική για εσάς. Προτείνουμε τη δημιουργία Επιστημονικού Φορέα Πιστοποίησης Υπηρεσιών Υγείας για την εξασφάλιση της υψηλής ποιότητας των υπηρεσιών υγείας του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα καθώς και την λειτουργία υπηρεσίας «Εξασφάλισης Ποιότητας» σε όλα τα νοσοκομεία του ΕΣΥ και του ιδιωτικού τομέα.
Όμως που χρόνος για πραγματική πολιτική. Τώρα το ρολόι τρέχει αντίστροφα και καθένας τρέχει να περισώσει την κομματική του πελατεία.
Το πιο τραγικό όμως για όλους μας είναι ότι ο Υπουργός Υγείας , ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ο κατεξοχήν υπεύθυνος δηλαδή για τον μαρασμό των νοσοκομείων, διεκδικεί και με αξιώσεις να ηγηθεί της Νέας Δημοκρατίας και να κυβερνήσει τον τόπο! Έλεος…

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2009-01-22T00:02:00.000-08:00

Πολιτική δεν είναι να ασχολείσαι επί τρεις μήνες με έναν ανασχηματισμό και πολιτική δεν γίνεται όταν είσαι κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους του πρωθυπουργικού γραφείου, κάνοντας ασκήσεις επί χάρτου πάνω στα προβλήματα που βιώνουν οι πολίτες.
Πολιτική είναι να φέρνεις τα πραγματικά προβλήματα του πολίτη στο επίκεντρο της συζήτησης, να τα συζητάς, να συνδιαλέγεσαι κοιτάζοντας τον πολίτη στα μάτια.
Με αυτό το δεδομένο και επειδή τις τελευταίες ημέρες –με αφορμή μια ραδιοφωνική εκπομπή- επιχειρείται από διάφορους κύκλους να παραποιήσουν εντέχνως τις απόψεις μου για τα αγροτικά θέματα, θα προσπαθήσω να μιλήσω για τα ζητήματα αυτά ξεκάθαρα, χωρίς καμία διάθεση για υπεκφυγές.
Διότι σήμερα, ένα βασικό στοιχείο που ενώνει τους αγρότες, και αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό από τους εκπροσώπους τους, με οποιαδήποτε άλλη πληθυσμιακή ομάδα, επαγγελματική, κοινωνική ή ηλικιακή, είναι ένα πολύ ύπουλο, αλλά και επικίνδυνο συναίσθημα, η ανασφάλεια. Η ανασφάλεια για το μέλλον των αγροτικών προϊόντων, η ανασφάλεια για το εισόδημα των αγροτών που αποτελούν τον κινητήριο μοχλό στην τοπική οικονομία του νομού μας. Την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα αυτή την βιώνουν καθημερινά όλες οι επαγγελματικές και παραγωγικές δυνάμεις του νόμου χωρίς να είναι αποκλειστικό «προνόμιο» των συνδικαλιστών.
Από τις πολιτικές της κυβέρνησης αυτής, έχουν υποφέρει ιδιαίτερα οι αγρότες, η ύπαιθρος, που εμφανίζει πια έντονα τα σημάδια μαρασμού και εγκατάλειψης. Το βουητό των κινητοποιήσεων έρχεται απ' όλη την Ελλάδα και είναι έκφραση της αγωνίας των αγροτών που δεν τα βγάζουν πέρα. Γνωρίζω τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το εισόδημά των αγροτών στο Νομό μας, που μειώνεται συνεχώς, ενώ το κόστος παραγωγής παραμένει πολύ υψηλό, γνωρίζω τις απαράδεκτα χαμηλές τιμές σε σειρά βασικών προϊόντων.
Γνωρίζω και έχω καταγγείλει δημόσια (Νέα Κρήτη 11/06/2008- παράρτημα I)το αίσχος των καρτέλ που κερδοσκοπούν ανεξέλεγκτα στις πλάτες σας και στις πλάτες των καταναλωτών ανοίγοντας την ψαλίδα ανάμεσα στις τιμές παραγωγού και καταναλωτή. Γνωρίζω καλά τις καθυστερήσεις, την αδιαφάνεια, την κακή διαχείριση, τις περικοπές πόρων στις γεωργικές επιδοτήσεις, όλα αυτά που έχουν άμεσες επιπτώσεις στο εισόδημά σας.
Αυτό που χρειάζεται σήμερα ο αγρότης, όπως επεσήμανε ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είναι μια νέα εθνική στρατηγική για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη της υπαίθρου, με ανάδειξη, με αξιοποίηση όλων των δικών μας συγκριτικών πλεονεκτημάτων, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και περιβαλλοντικών μας πλεονεκτημάτων.
Ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχω υποχρέωση να αναφερθώ στους βασικούς άξονες που εξήγγειλε ο Πρόεδρος μας για τον αγροτικό τομέα:
Πρώτον, αποτελεσματική προστασία του αγροτικού εισοδήματος, συνέχιση των κοινοτικών ενισχύσεων και μετά το 2013.
Δεύτερον, εκσυγχρονισμός των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, προγράμματα ιδιαίτερα για νέους αγρότες με αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, ώστε να μπορούμε να μπούμε σ' αυτή τη νέα εποχή της «πράσινης ανάπτυξης», της ποιοτικής ανάπτυξης.
Τρίτον, κίνητρα για νέες συλλογικές δομές. Συλλογικές δομές για ισχυρή παρουσία του αγροτικού κόσμου, για έλεγχο της αγοράς και για χτύπημα των καρτέλ.
Και τέταρτον, επίκεντρο ο άνθρωπος, επίκεντρο ο αγρότης. Σε αυτόν θα επενδύσουμε.
Τις επόμενες ημέρες ξεκινά ένας νέος γύρος κινητοποιήσεων των αγροτών.
Στις κινητοποιήσεις αυτές τα στελέχη του αγροτικού κόσμου οφείλουν να απαγκιστρωθούν από τις παγιωμένες τακτικές τους και να εργαστούν στοχεύμενα προς την κατεύθυνση της μετατροπής του αγώνα τους σε αγώνα μαζικό και λαϊκό αξιοποιώντας όλες τις παραγωγικές δυνάμεις της τοπικής κοινωνίας. Για να γίνει πράξη αυτή η μαζική κινητοποίηση ορισμένα από τα αγροτοσυνδικαλιστικά (και κυρίως συνεταιριστικά) στελέχη του Νομού μας έχουν υποχρέωση να μιλήσουν ξεκάθαρα για το προβλήματα που χρόνια τώρα ταλανίζουν τον Ηρακλειώτη αγρότη. Τα αιτήματα των αγροτών πρέπει να γίνουν κτήμα της κοινωνίας και απαιτήσεις όλων μας.
Οφείλουν με αφορμή αυτές τις κινητοποιήσεις
Nα μιλήσουν ξεκάθαρα για την συνεχώς διευρυμένη ψαλίδα που παρατηρείται ανάμεσα στην τιμή παραγωγού και στην τιμή καταναλωτή.
Να δώσουν μια απάντηση για την πολυδιάσπαση του συνεταιριστικού κινήματος και τους δεκάδες ανενεργούς Αγροτικούς Συλλόγους και Συνεταιρισμούς στο νομό μας.
Να διεκδικήσουν λύσεις σε όλα αυτά τα σημαντικά προβλήματα χωρίς να ικανοποιούνται από τις γενικόλογες εξαγγελίες.
Να προτείνουν λύση στο μείζον ζήτημα που έχει προκύψει τους τελευταίους μήνες με την μονοκρατορία που δημιουργείται στην αγορά του λαδιού από την Ισπανία.
Να μιλήσουν για την προοπτική εξαγοράς της ΕΛΑΪΣ από το ελληνικό δημόσιο προκειμένου να αποφευχθεί η επικράτηση των ισπανικών εταιρειών και εντός Ελλάδας.
Οι αγρότες του Νομού μας δικαίως είναι αγανακτισμένοι. Έχουν αγανακτήσει από την Κυβερνητική πολιτική της Ν.Δ. αλλά συγχρόνως είναι και απογοητευμένοι καθώς παρατηρούν ορισμένα συνεταιριστικά στελέχη να καπηλεύονται τους δικούς τους αγώνες και τις δικές τους αγωνίες.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. οφείλει για ακόμα μια φορά να σταθεί δίπλα στους αγρότες. Οφείλει να δώσει άμεσες λύσεις μόλις αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.
Ο Πρόεδρος μας, ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε ξεκάθαρα για την αγροτική πολιτική του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ προτείνει κοστολογημένες και εφαρμόσιμες λύσεις στα σύγχρονα προβλήματα των αγροτών. (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II)
Τα μέτρα που πρόσφατα πρότεινε ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρέπει να γίνουν οι σημαίες των διεκδικήσεων των επόμενων ημερών από όλα τα αγροτικά στελέχη.
Καταλήγοντας, δηλώνω ξεκάθαρα και προς αποφυγή κάθε παρεξηγήσεως, ότι ως μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις τις κινητοποιήσεις των αγροτών αλλά και το επικείμενο συλλαλητήριο. Κάθε λοιπόν, προσπάθεια διαστρέβλωσης αυτής μου της στάσης δεν θα ευδοκιμήσει.
Παράλληλα δηλώνω ότι υποστηρίζω το βασικό αίτημα που κυριαρχεί σε αυτές τις κινητοποιήσεις για την επιδότηση στην τιμή του ελαιολάδου που σήμερα είναι σε εξευτελιστικές τιμές και οδηγεί τους ελαιοπαραγωγούς στην εξαθλίωση.

Τα αιτήματα που διαμορφώνονται από τις διοικήσεις των συνδικαλιστικών τους οργάνων πρέπει να είναι διαχρονικά και στοχευμένα για να απαντούν στο αίτημα της μακρόπνοης στόχευσης και προοπτικής και όχι ευκαιριακά και περιστασιακού χαρακτήρα. Αυτή και μόνο αυτή ήταν η μοναδική μου επισήμανση απ΄την αρχή.

Τα αγροτοσυνεταιριστικά στελέχη είναι υποχρεωμένα χωρίς φόβο να διαμορφώνουν κάθε φορά το διεκδικητικό τους πλαίσιο με τέτοιο τρόπο ώστε να φτάνουν το μαχαίρι στο κόκκαλο.

Όλοι μαζί λοιπόν θα δώσουμε δυναμικό παρόν στις επικείμενες κινητοποιήσεις των αγροτών του Νομού μας που τόσο πολύ πλήττονται από τη διακυβέρνηση της χώρας.

Όλοι μαζί θα αγωνιστούμε για να πέσουν οι τίτλοι του τέλους της Δεξιάς Παρένθεσης.

Θέλουμε αλήθειες

2008-12-15T05:52:00.000-08:00

Η χώρα είναι μπερδεμένη. Ο τόπος διχασμένος. Με τίνος το μέρος είσαι;
Χωριστήκαμε σε καλούς και σε κακούς. Αυτό κατάφεραν ακόμη μια φορά. Αλλά αυτή είναι η εύκολη παγίδα.
Το ότι μια κοινωνία αντιδρά σε μια αναίτια δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου από αστυνομικό, είναι δείγμα υγείας. Είναι ρήγμα στην αφασική κατάσταση της ρουτίνας, είναι το ξύπνημα μιας νωχελικής γενιάς που νομίζουμε ότι κοιμάται. Μέχρις εδώ καλά. Η αντίδραση έχει πολλά πρόσωπα, πολλές μούρες, πολλούς τρόπους.Έχει ρητορικούς μονολόγους, έχει παράθυρα στις οκτώ, έχει γαυγίσματα, έχει πλακάτ, έχει κεριά, αλλά έχει και πέτρες και καδρόνια και μολότοφ.
Στην εξέγερση υπάρχει μια λεπτή έννοια. Η νομιμοποίηση. Το σχοινί που ακροβατεί ο αγώνας. Κερδίζεται βήμα βήμα κι όχι με άλματα. Μια μολότοφ παραπάνω και σε ρίχνει κάτω αλλά και με ένα κερί δεν προχωράς παραπέρα.Η κοινωνία (των νοικοκύρηδων κυρίως) έχει ανοχές, έχει κι αντοχές. Με ένα εύρος που πότε πότε ξεμακραίνει. Το κοινό αίσθημα έδειξε αυτές τις μέρες την ανοχή του στον αγώνα κι ας παραβιάστηκε η αισθητική του. Άραγε αυτό δεν προβληματίζει.
Στα μαύρα αποκαϊδια ας δούμε τα χαμένα όνειρα, την καταπίεση, το παρόν και το μέλλον. Πρέπει να αναζητήσουμε διεξοδικά αλλά και γόνιμα τα αίτια που γεννούν απογοήτευση, θυμό και οργή. Η ενοχή του πολιτικού συστήματος, της κοινωνίας και των καθώς πρέπει αποκαλύφτηκε με την απλή παρακολούθηση των επεισοδίων. Άλλωστε ένα σύστημα που κόβει τον λώρο του διαλόγου με τη νέα γενιά, δεν έχει άλλη επιλογή απ’ το να μένει παρατηρητής. Η αποκλήρωση από μόνη της ενέχει μίσος, αδιαφορία και παραίτηση. Μην απορούμε λοιπόν όταν απαντούν με τον ίδιο τρόπο. Όταν όλοι ασχολείστε με τον καλόγερο και ξεχνάτε το μοναστήρι.
Η υποκρισία περισσεύει, όταν έφτασε στον κορεσμό της καταστροφικής εικόνας ο γονιός (πολιτικός κόσμος), μάζεψε σπίτι το παιδί για να το συμμορφώσει. Ο μετανιωμένος γονιός δέχεται να ξαναμιλήσει στο παιδί του, να το ξαναβάλει στον ίσιο δρόμο γιατί δεν γίνεται αλλιώς, ξεφτίλισε το σπίτι μας. Και θα του πούν το ίδιο παραμύθι. Ηρέμησε, θα σε βάλει στο δημόσιο ο φίλος μου ο βουλευτής, θα σε μονιμοποιήσει ο υπουργός, θα σου περάσει τα μαθήματα ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο, έτσι επειδή είσαι ωραίος επειδή έχεις ψήφους. Το ίδιο κανάκεμα η ίδια αυταπάτη. Και μετά από λίγο, μέσα στην ψευδαίσθηση ξαναξυπνά η πραγματικότητα.
Tι άλλο θέλετε για να ακούσετε, ότι χρειάζεται παιδεία για να μην καίγονται βιβλιοθήκες, ότι χρειάζονται νοσοκομεία, ότι χρειάζονται δουλειές και ευκαιρίες. Ότι θέλουμε καλύτερο αύριο, ότι θέλουμε καλύτερους ανθρώπους κι όχι καλύτερο βόλεμα. Πότε θα ακούσετε τη φωνή που μουγγρίζει εδώ και χρόνια;
Τέρμα στο ψέμα! Θέλουμε αλήθειες.
Η ζωή δεν κερδίζεται κατά τύχη, το όνειρο δεν πιάνεται χωρίς κόπο. Θέλει το μυαλό ανοιχτό και τα χέρια να δουλεύουν. Πείτε κι αυτό από νωρίς.
Βγάλε και συ λοιπόν την κουκούλα, φανερώσου. Και πες το δυνατά. Έχεις το δίκιο με το μέρος σου, είσαι πιο δυνατός είσαι πιο άγριος. Δωσ’ την κουκούλα στους δήμιους σου και φρόντισε όταν φτύνεις τον μπαμπά σου (κυβέρνηση), να μην νομίζει ότι ψιλοβρέχει.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΒΙΑΝΝΟ

2008-12-01T03:21:00.001-08:00

Επίσκεψη στις πληγείσες, από την
κακοκαιρία, περιοχές της Βιάννου
πραγματοποίησε την προηγούμενη εβδομάδα ο Φραγκίσκος Παρασύρης. Κατά την παραμονή του στη Βιάννο επισκέφθηκε τις πληγείσες περιοχές ενώ στη συνέχεια συνομίλησε

με κατοίκους και τοπικούς φορείς.

Περιοδείες -ομιλίες Φραγκίσκου Παρασύρη

2008-12-01T02:41:00.000-08:00

Ο Φραγκίσκος Παρασύρης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ, συνεχίζει να πραγματοποιεί σειρά συναντήσεων στα πλαίσια ενημέρωσης για το πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Στις ομιλίες που πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα (Επισκοπή στις 21/11, Γούβες στις 23/11, Μάλια στις 24/11, Θραψανό στις 27/11, Τύλισος στις 29/11 και Χερσόνησος στις 30/11) πραγματοποιήθηκαν ομιλίες με θέμα: «Πρόγραμμα ΠΑ.ΣΟ.Κ –πολιτική συγκυρία», ενώ στην συζήτηση που ακολούθησε ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στα τοπικά- αγροτικά προβλήματα καθώς και στην οικονομική κρίση.

Ασφαλιστικά ταμεία σε κρίση

2008-12-01T02:29:00.001-08:00

Διαβεβαιώσεις ότι τόσο η περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων, όσο και οι συντάξεις των πολιτών είναι «απόλυτα εγγυημένες» παρείχε ο πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση , για τον τρόπο κάλυψης των απωλειών των ταμείων, που έχουν προκύψει από την πτώση του χρηματιστηρίου, από τον προϋπολογισμό, εν μέσω της χρηματοπιστωτικής κρίσης.
«Η περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων είναι εγγυημένη από την ελληνική πολιτεία. Οι συντάξεις είναι απόλυτα εγγυημένες για όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας για κανένα συνταξιούχο και κανέναν ασφαλισμένο» έχει τονίσει κατ’ επανάληψη ο Κ. Καραμανλής.
Ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι τα ταμεία σήμερα λειτουργούν σε θωρακισμένο πλαίσιο, ότι δεν έχουν λόγο να ρευστοποιήσουν ή να εκποιήσουν περιουσιακά στοιχεία τους και υπογράμμισε ότι «σε κάθε περίπτωση, το κράτος εγγυάται απόλυτα όλες τις συντάξεις».
Παρ’ όλες τις διαβεβαιώσεις πολλοί είναι εκείνοι που θα ήθελαν την κυβέρνηση να αγοράσει τις μετοχές που έχουν στην κατοχή τους τα ταμεία, όχι στην τρέχουσα τιμή τους, αλλά στην τιμή αγοράς «στο βαθμό που ισχύει ότι έχουμε τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ απώλειες από την τελευταία οικονομική κρίση. Η γενική άποψη στην τοποθέτηση των αποθεματικών των ταμείων στο χρηματιστήριο, έχει μείνει στην μνήμη μας « σαν τζόγος».
Από την πλευρά των κυβερνητικών πολλοί είναι εκείνοι που αναρωτήθηκαν «εάν σπεύδαμε αυτή τη στιγμή σε μια λογιστική αποκατάσταση των ταμείων τι θα κερδίζαμε;» Είναι ωφέλιμο να μετατρέπαμε μια λογιστική διαφορά σε πραγματική διαφορά; Είναι ωφέλιμο να βάλουμε αυτή τη στιγμή πρόσθετα βάρη στον προϋπολογισμό και να περιορίσουμε τα περιθώρια που έχει για κοινωνικές και αναπτυξιακές πολιτικές; Ασφαλώς όχι. Εάν υιοθετούσαμε αυτήν την πρόταση , δεν θα καταφέρναμε τίποτα άλλο παρά μόνο να μεταθέσουμε στους φορολογούμενους ένα κόστος χωρίς κανένα όφελος». Τα χρέη του Δημοσίου προς τα Ταμεία, από 2,7 δισ. ευρώ το 2003, έχουν σκαρφαλώσει στα 10 δισ. Ευρώ!
Το μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο της χώρας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση, η οποία επιβαρύνεται επιπλέον και με τα ελλείμματα των συγχωνευθέντων Ταμείων. Αυτές τις μέρες συζητήθηκε στο ΔΣ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ο προϋπολογισμός του Ταμείου για το 2009. Όπως επισημαίνεται σε σχετικό δημοσίευμα στον Αθηναϊκό τύπο, χωρίς την κρατική επιχορήγηση, το οργανικό έλλειμμα εκτιμάται ότι θα ανέλθει στα 3,2 δισ. ευρώ. Για το 2009, ο προϋπολογισμός του συνόλου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μαζί με τα συγχωνευθέντα Ταμεία, το ΤΑΞΥ (ξενοδοχοϋπαλλήλων) και το ΤΑΠ-ΔΕΗ -χωρίς την κρατική επιχορήγηση- προβλέπει οργανικό έλλειμμα 4,6 δισ. ευρώ.
Αυτό σημαίνει ότι χωρίς την κρατική επιχορήγηση (2,6 δισ. ευρώ μόνο για το ΙΚΑ το 2009 και 4,7 δισ. συνολικά μαζί με τα συγχωνευθέντα Ταμεία) το Ταμείο θα είχε καταρρεύσει. Το συνολικό πλεόνασμα θα μειωθεί στα 23.745.000 ευρώ το 2009, έναντι 81.671.000 ευρώ φέτος.
Οι δαπάνες για ιατρική περίθαλψη προβλέπεται ότι θα αυξηθούν κατά 7% την περίοδο 2008-2009, για φαρμακευτική περίθαλψη κατά 6,83% και για νοσοκομειακή περίθαλψη κατά 4,49%.
Σε ό,τι αφορά, τέλος, το σύνολο των Ταμείων, τα χρέη του Δημοσίου προς αυτά από 2,7 δισ. ευρώ, το 2003, έχουν σκαρφαλώσει στα 10 δισ. ευρώ και η εισφοροδιαφυγή υπολογίζεται ότι αγγίζουν τα 2 δισ.
Μετά απ’ όλα αυτά που συμβαίνουν πώς να μην ανησυχείς;

Η οικονομία στο ναδίρ

2008-12-01T02:27:00.000-08:00

Έχουν γίνει πολλές δηλώσεις πολιτικών στελεχών τις τελευταίες μέρες, για ένα θέμα που μας καίει όλους μας και αφορά την οικονομική κρίση και διεθνή ύφεση. Σε αυτό το κλίμα ήλθε να επιβεβαιώσει και ο Αλογοσκούφης ότι υπάρχει πλήρης εκτροχιασμός του προϋπολογισμού, προσθέτοντας ότι οι διαθέτοντες μνήμη θυμούνται τον κ. Αλογοσκούφη σε ρόλο κακού, στο έργο που παίχτηκε πέρσι , προετοιμάζοντας ταυτόχρονα τον πρωθυπουργό σε ρόλο καλού που στις αρχές του φθινοπώρου ανακοινώνει δώρα και μια σειρά μέτρα που υποτίθεται ότι ανακουφίζουν τα φτωχά στρώματα.
«Την οικονομική διαχείριση της ΝΔ πληρώνει η μέση ελληνική οικογένεια» τονίζουν χαρακτηριστικά οι πολίτες.
Επίσης, σε δηλώσεις του ο κ. Αλμούνια, σύμφωνα με τις οποίες η Eurostat «διαπίστωσε προβλήματα στα στοιχεία σε ότι αφορά το γενικό δημόσιο έλλειμμα και το γενικό δημόσιο χρέος, δηλαδή ο κ. Αλμούνια έρχεται να επιβεβαιώσει ότι το έλλειμμα στη χώρα μας έχει περάσει το 3%, το κατώφλι της Συνθήκης του Μάαστριχτ».
Απαιτούμε λοιπόν από το Υπουργείο Οικονομικών να εξηγήσει ποια ακριβώς είναι η κατάσταση των δημοσίων οικονομικών, να μας πει ποιοι είναι οι κρυφοί πόροι και το πραγματικό ύψος του ελλείμματος και να διαβεβαιώσει τους Έλληνες πολίτες ότι δεν θα κληθούν για άλλη μια φορά να πληρώσουν τα σπασμένα.
Η έκθεση του ΟΟΣΑ καταρρίπτει άλλο ένα μύθο της κυβέρνησης Καραμανλή και της οικονομικής πολιτικής του κ. Αλογοσκούφη, εκείνον της Ελλάδας ως χώρας προορισμού ξένων επενδύσεων, καθώς αναφέρει ότι η Ελλάδα κατέλαβε το 2007 την 28η θέση μεταξύ των 30 χωρών-μελών του Οργανισμού σε ότι αφορά το ύψος των ξένων κεφαλαίων που εισέρρευσαν, παρουσιάζοντας, σε σχέση με το 2006, μείωση κατά 60% , όταν συνολικά στον ΟΟΣΑ υπήρχε αύξηση κατά 30%».
Στην έκθεση της Διεθνούς Τράπεζας για την διαφθορά σε όλες τις χώρες, αναφέρεται, πως «η Ελλάδα από την 19η θέση πέφτει στην 20η θέση το 2007 και υπάρχει μια εξαιρετικά σημαντικά μείωση των ποσοστών που παίρνει η χώρα σε ζητήματα όπως η αποτελεσματικότητα του κράτους, η ποιότητα τηλεπικοινωνιών, ηλεκτρικής ενέργειας κλπ και στον έλεγχο της διαφθοράς». Σύμφωνα με τα παραπάνω στοιχεία χρειάζεται να έχουμε ψυχραιμία και ένα υψηλό αίσθημα ευθύνης.
Η κυβέρνηση που ήλθε στην εξουσία υποσχόμενη την επανίδρυση του κράτους, το μόνο που έχει καταφέρει είναι να επανιδρύσει ένα κομματικό κράτος που ο πολίτης κάθε μέρα βρίσκει μπροστά του και η χώρα συνολικά υποφέρει. Οι αιρετοί πρέπει να είναι κοντά στον πολίτη, κοντά στο λαό, κοντά στον κόσμο που σήμερα υποφέρει. Υποφέρει από την ακρίβεια, υποφέρει από την ασυδοσία των καρτέλ, που προστατεύονται από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, υποφέρει όταν βλέπει στην πολιτική ζωή του τόπου τα χρήματά του όχι μόνο να μην τα σεβόμαστε, αλλά να υπάρχει κατάχρηση, διαφθορά, ασυδοσία.

Σε όλα αυτά που συμβαίνουν , οι αιρετοί πρέπει να αγωνιστούν για να χτυπηθεί κάθε ένας που αυθαιρετεί, ή έχει σχέση με τα θέματα της ακρίβειας, με τα καρτέλ, ή έχει σχέση με τη διαφθορά και το μαύρο χρήμα. Η πολιτική σκηνή δεν πρέπει να ανέχεται την ασυδοσία των καρτέλ στην αγορά που με την πολιτική της πλήττει το εισόδημα της μέσης ελληνικής οικογένειας και υπονομεύει το κοινωνικό κράτος. Όλοι οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες , επίσης πρέπει να στρατευθούν στον αγώνα για την αντιμετώπιση των συμφερόντων που θέλουν να λεηλατήσουν τα χρήματα του ελληνικού λαού.

Αυτή είναι και η βούληση του λαού να αγωνιστεί «για να καθαρίσει επιτέλους τη πολιτική ζωή του τόπου» και να ασχοληθεί η κοινωνία με τα πραγματικά της προβλήματα, όπως η ακρίβεια, η υγεία, η παιδεία και η κοινωνική πολιτική. Πρέπει λοιπόν να αντιμετωπίσουμε εκείνα τα συμφέροντα που θέλουν να λεηλατούν το εισόδημα και το χρήμα του Ελληνικού λαού.

Περιοδείες Φραγκίσκου Παρασύρη

2008-12-01T02:24:00.000-08:00

Ο Φραγκίσκος Παρασύρης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ, συνεχίζει να πραγματοποιεί συναντήσεις στα πλαίσια ενημέρωσης για το πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στις ομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Μυρτιά στις 5/11, στον Κρουσώνα στις 15/11 και στην Αυγενική στις 18/11, πραγματοποιήθηκαν ομιλίες με θέμα: «Πρόγραμμα ΠΑ.ΣΟ.Κ –πολιτική συγκυρία», ενώ στην συζήτηση που ακολούθησε ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στα αγροτικά προβλήματα αλλά και στην αξιοποίηση και διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Η επίλυση των προβλημάτων των φυλακών, είναι θέμα ποιότητας της Δημοκρατίας μας

2008-11-26T03:17:00.000-08:00

Μια ακόμη εβδομάδα κινητοποιήσεων και αναβρασμού στις φυλακές όχι μόνο του Ηρακλείου αλλά ολόκληρης της Ελλάδας. Μια ακόμη απεγνωσμένη προσπάθεια όλων εκείνων που βρίσκονται ‘πίσω από τα κάγκελα’ να μας κοινοποιήσουν τις δικές τους συνθήκες ζωής.
Η δική τους πραγματικότητα; Στοιβαγμένοι σε κελιά (οι ελληνικές φυλακές φιλοξενούν περίπου 10.500 κρατουμένους τη στιγμή που η χωρητικότητά τους είναι μόλις 5.500 !) χωρίς να τηρείται κάποιος διαχωρισμός κρατουμένων, χωρίς ανεκτές συνθήκες υγιεινής, χωρίς κάποιο πρόγραμμα σωφρονισμού και κοινωνικής επανένταξης ή δημιουργικής απασχόλησης και ψυχαγωγίας, χωρίς μια στοιχειώδη οργάνωση. Η κατάσταση αυτή σε συνδυασμό με την έλλειψη προσωπικού, καθιστούν τις φυλακές χώρους εξαθλίωσης του ατόμου, καταρράκωσης της προσωπικότητας, εκκόλαψης εγκληματιών, ευτελισμού των κρατουμένων. Η κατάσταση αυτή είναι άθλια και δεν συνάδει με τον πολιτισμό μας.
Το σωφρονιστικό μας σύστημα με την πάροδο του χρόνου, έχασε τα θετικά χαρακτηριστικά που έχουν σχέση με τον σωφρονισμό. Στα χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, το Σωφρονιστικό Σύστημα της χώρας έχασε και τα τελευταία στίγματα αξιοπιστίας και αποδοχής του από το κοινωνικό σύνολο. Φαινόμενα όπως η από αέρος απόδραση στον Κορυδαλλό, οι συχνές απεργίες πείνας κρατουμένων, οι αποδράσεις, οι αυτοκτονίες κρατουμένων συνθέτουν μία εικόνα πλήρους κατεδάφισης του Σωφρονιστικού Συστήματος.
Η φυλακή, αυτό το ηθελημένα ξεχασμένο κοινωνικό κομμάτι μας που στο κάτοπτρό της εμφανίζεται εκείνη η κοινωνία (μας) που αρνείται πεισματικά να σταματήσει να εθελοτυφλεί και να αναλάβει δράσεις και ευθύνες .
Οι προτάσεις με στόχο την βελτίωση και αναβάθμιση εκ θεμελίων του σωφρονιστικού μας συστήματος είναι πολλές. Και μπορούν να αποδειχθούν σωτήριες, αρκεί να μην αποτελέσουν άλλη μια σειρά λέξεων αποτυπωμένη στο χαρτί. Δικό μας όραμα και δέσμευση είναι η αύξηση των οργανικών θέσεων των δικαστικών λειτουργών με παράλληλη, διαρκή και πολυεπίπεδη επιμόρφωση από την αναβαθμισμένη Σχολή Δικαστών έτσι ώστε το προσωπικό αφενός να επαρκεί αριθμητικά και αφετέρου να είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο, ο εκσυγχρονισμός θεσμικά και λειτουργικά του σωφρονιστικού συστήματος, η θέσπιση και εφαρμογή νέων εναλλακτικών μορφών επίλυσης διαφορών όπως η διαμεσολάβηση με στόχο να αποφευχθεί ο συνωστισμός που δημιουργείται από την επιβολή υπερβολικών ποινών και τη χρήση περιοριστικών όρων και προφυλάκισης, καθώς και εγκατάσταση συστημάτων προς ενημέρωση πολιτών και δικηγόρων αναφορικά με την πορεία μιας υπόθεσης στα μεγάλα δικαστήρια της χώρας- αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και για την ηλεκτρονική κατάθεση εγγράφων.
Το θέμα χρήζει προσοχής και σεβασμού καθώς αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές της κοινωνίας μας. Επειδή λοιπόν, η επίλυση των προβλημάτων των φυλακών, είναι θέμα ποιότητας της Δημοκρατίας μας, θα ήταν χρήσιμο για όλους μας να σταματήσουν οι υπεύθυνοι να ‘χρυσώνουν το χάπι’.

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΠΑΡΑΣΥΡΗ ΣΤΟ ΝΟΜΟ

2008-11-03T00:39:00.000-08:00

Ο Φραγκίσκος Παρασύρης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ, ξεκίνησε σειρά ομιλιών- συναντήσεων στο νομό στα πλαίσια ενημέρωσης για το πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στις επισκέψεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί στα χωριά Γέργερη του Δήμου Ρούβα, Προφήτη Ηλία του Δήμου Τεμένους, Μεταξοχώρι του Δήμου Ν. Καζαντζάκη και Αγ. Βαρβάρα του Δήμου Αγ. Βαρβάρας, πραγματοποιήθηκαν- με μεγάλη συμμετοχή- ομιλίες με θέμα: «Πρόγραμμα ΠΑ.ΣΟ.Κ –πολιτική συγκυρία». Οι συναντήσεις έκλειναν με ανοικτό διάλογο για τοπικά θέματα- προβλήματα.

Είδες η ΔΕΗ;

2008-11-03T00:32:00.000-08:00

Από τον περασμένο αιώνα οι μελέτες που είχε κάνει η ΔΕΗ για την εξέλιξη της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος στη χώρα αποτύπωναν μια ετήσια αύξηση της τάξεως του 4% , λόγω αυξημένων ρυθμών ανάπτυξης, αλλά και λόγω «σύγχρονων τάσεων» στα νοικοκυριά – συστήματα κλιματισμού κ.λ.π, που πάει να πει , θα ’λεγε κανείς, ότι σε οποιαδήποτε άλλη στοιχειωδώς σοβαρή και υπεύθυνη χώρα, θα έπρεπε να υπάρχει και η ανάλογη προετοιμασία της υποδομής παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, ώστε να αντιμετωπιστεί σωστά η προβλεπόμενη αυξημένη ζήτηση. Έγιναν κάποια σχέδια επέκτασης και εκσυγχρονισμού των παραγωγικών μονάδων, υπήρξε συγκεκριμένος προβληματισμός, αλλά και συγκεκριμένη κινητικότητα προς την κατεύθυνση δημιουργίας νέων μονάδων τόσο από την ίδια τη ΔΕΗ ,που είχε το μονοπώλιο τότε, όσο και από ιδιώτες παραγωγούς, που θα ’μπαιναν έτσι κι αλλιώς στο παιχνίδι λόγω της κοινοτικής οδηγίας για την περιβόητη απελευθέρωση της ενέργειας.
Έκτοτε, μείναμε με τις μελέτες, οι λίγες νέες μονάδες παραγωγής λειτούργησαν μέχρι τα πρώτα χρόνια του νέου αιώνα, η τάση της κατανάλωσης παραμένει πάντα αυξητική, άρα στη χώρα έχουμε ένα ολοένα διογκούμενο πρόβλημα έλλειψης στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Οι διαγωνιστικές διαδικασίες για την εισαγωγή στο παραγωγικό κύκλωμα και ιδιωτών, κατά περίεργο τρόπο, πάγωσαν και πάντως καθυστέρησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό, κυρίως λόγω των πιέσεων ,με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται στη νεοελληνική πραγματικότητα. Οι ιδιώτες παραγωγοί, εξασφάλισαν συγκεκριμένα επίπεδα της τιμής που θα αγόραζε από αυτούς η ΔΕΗ το ηλεκτρικό ρεύμα, επίπεδα ουσιωδώς μεγαλύτερα από τον μέσο όρο κόστους παραγωγής της δημόσιας επιχείρησης. Δηλαδή, με απλά λόγια,οι ιδιώτες παραγωγοί ήθελαν να εξασφαλίσουν με δεσμευτικές εκ των προτέρων συμφωνίες τα εκ των πωλήσεων έσοδά τους, που πάει να πει να ’χουν εξασφαλισμένο, σίγουρο κέρδος.
Από τις ιδιωτικές ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες που έγιναν με τις ως άνω προϋποθέσεις πώλησης του προϊόντος τους στη ΔΕΗ , στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης της αγοράς στην ενέργεια», ορισμένες είναι ταυτόχρονα και καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος για τις άλλες δραστηριότητές τους. Με τον τρόπο αυτό, είχαν εξασφαλίσει ένα απολύτως προνομιακό καθεστώς και αγόραζαν από τη ΔΕΗ το ρεύμα σε πολύ χαμηλές τιμές, συχνά κάτω του κόστους. Εξασφάλισαν την «άδεια παραγωγής» κατ’ αρχήν για «ιδίαν χρήση» του ρεύματος, στη συνέχεια στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης της αγοράς» απαίτησαν και πέτυχαν το ρεύμα που παράγουν να το πωλούν στη ΔΕΗ. Παράλληλα επέμειναν, το ρεύμα που οι ίδιες καταναλώνουν να το προμηθεύονται από τη ΔΕΗ με χαμηλότερες τιμές. Και όταν το Δημόσιο ζήτησε αναπροσαρμογή των ειδικών τιμολογίων που απολάμβαναν, ξεκίνησαν δικαστικό αγώνα για να συνεχίσουν το προνομιακό καθεστώς που είχαν, αρνούμενες να δεχθούν την κάποια αύξηση που επέβαλε η ΔΕΗ. Αύξηση, πάντως, που και πάλι είχε ως αποτέλεσμα οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις να αγοράζουν το ρεύμα για τις δραστηριότητές τους σε πολύ φθηνότερη τιμή από εκείνη στην οποία οι ίδιες , ως παραγωγοί πλέον, πωλούσαν στη δημόσια επιχείρηση! Ωραία κατάσταση για την «απελευθέρωση της αγοράς»!
Παράλληλα, η ΔΕΗ υποχρεούται να μειώνει τη δική της παραγωγή για να αγοράζει ρεύμα από τους ιδιώτες παραγωγούς, στην «ελεύθερη αγορά»! ή ακόμη να αγοράζει και εισαγόμενο από το εξωτερικό ρεύμα, που εισήγαν οι «ιδιώτες παραγωγοί», οι οποίοι βρήκαν πιο συμφέρον να εισάγουν ρεύμα και να το πωλούν στην «κλεισμένη» τιμή προς τη ΔΕΗ! Τρέχα να βγάλεις άκρη, δηλαδή. Η μόνη άκρη που βγάζει κανείς, από όλο τούτο το ανορθολογικό «σύστημα», είναι αυτή των αριθμών: Η ΔΕΗ αγοράζει ρεύμα από τους ιδιώτες, πληρώνοντάς το μέχρι και 120 ευρώ τις 1.000 κιλοβατώρες, όταν η ίδια το πουλάει στη συνέχεια περίπου 100 ευρώ, κατά μέσο όρο, στην οικιακή κατανάλωση και πολύ λιγότερο στη βιομηχανική! Και το απλούστατο ερώτημα είναι: γιατί η ΔΕΗ να εξαιρεθεί της δυνατότητας κατασκευής δικών της ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων , όταν αποφασίστηκε η «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας» και να μην μπει και αυτή στο «παιχνίδι» του ανταγωνισμού με τους ιδιώτες
Παράγουμε λιγότερο ρεύμα από όσο χρειαζόμαστε αν και ξέραμε πριν από 10 χρόνια πόσο ρεύμα θα χρειαζόμασταν, φθάνοντας με τις διάφορες «καντρίλιες» σε ό,τι αφορά το «απελευθερωμένο» καθεστώς της αγοράς η ΔΕΗ να το πληρώνει ακριβότερα από όσο το πουλάει. Τελικά η ΔΕΗ μας άλλαξε τα φώτα… Ενώ θα έπρεπε να αναδείξει το κοινωνικό της πρόσωπο, παραδίδεται οικιοθελώς στα ρετιρέ της Κηφισιάς.
Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς που η ΔΕΗ, από τα 293 εκατομμύρια ευρώ κέρδη που εμφάνισε το 2004, εμφάνισε το πρώτο εξάμηνο του 2008 ζημίες 112 εκατομμυρίων ευρώ και οι προβλέψεις που ανακοίνωσε για το δεύτερο εξάμηνο είναι χειρότερες αυτών του πρώτου. Αξίζει να σημειωθεί , ότι οι αυξήσεις των τιμολογίων των δύο τελευταίων χρόνων φθάνουν το 23,5%, προβάλλοντας πλέον, το διοικητικό must για την επιχείρηση. Μήπως είναι καιρός ,όπως την πιέζουν και οι εργαζόμενοι, να αναθεωρηθεί εκ βάθρων το παραγωγικό της πλάνο, οι δε περίεργες «ισορροπίες» που υπάρχουν μεταξύ αγοράς χονδρικής από τους ιδιώτες παραγωγούς και πώλησης λιανικής σε αυτούς να εξορθολογισθούν;

Τσουνάμι αποχωρήσεων διαλύει το στράτευμα

2008-11-03T00:25:00.000-08:00

Μέχρι τις 31 Αυγ , 1820 μόνιμα στελέχη και των τριών Όπλων υπέβαλαν αιτήσεις παραίτησης, ενώ ολόκληρο το 2007 που είχαν καταγραφεί ιστορικά και οι περισσότερες «εθελούσιες» έξοδοι , αποχώρησαν συνολικά 1.748.
Υπό κανονικές συνθήκες η ραγδαία αύξηση των παραιτήσεων θα έπρεπε να είχε σημάνει συναγερμό στην ηγεσία του Πενταγώνου, όμως τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Βαγγέλης Μειμεράκης προτιμά να ασχολείται με την αμιγώς πολιτική επικαιρότητα και να προειδοποιεί δημοσίως τον πρωθυπουργό για το καμπανάκι των δημοσκοπήσεων , αντί να κάτσει να κάνει την δουλειά του.
Μεγάλες ευθύνες για το πρωτοφανές τσουνάμι οικειοθελών αποχωρήσεων αξιωματικών φέρει και η στρατιωτική ηγεσία, η οποία στο σύνολό της επίσης συμπεριφέρεται λες και η κατάσταση είναι ελεγχόμενη. Τα στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει τα επιτελεία αξιολογούνται ως άκρως ανησυχητικά από αξιωματικούς που ζητούν τη λήψη μέτρων εδώ και τώρα, προκειμένου να ανακοπεί το διογκούμενο κύμα παραιτήσεων. Από την αρχή του χρόνου 974 μόνιμα στελέχη του Στρατού Ξηράς δήλωσαν ότι επιθυμούν να συνταξιοδοτηθούν , αριθμός που αναλογεί στο 8% της οργανικής δύναμης του ΓΕΣ. Στην Πολεμική Αεροπορία έχουν συγκεντρωθεί 542 αιτήσεις παραίτησης , που σημαίνει ότι μέχρι το τέλος του 2008 θα έχει αποστρατευθεί το 5,4% των μονίμων στελεχών. Από το Πολεμικό Ναυτικό έχουν ζητήσει να φύγουν 304 αξιωματικοί, που ανέρχεται στο 2,4% επί της συνολικής οργανικής δύναμης. Όλοι οι αξιωματικοί που ζητούν να αποστρατευθούν έχουν συμπληρώσει τουλάχιστον 25 χρόνια υπηρεσίας στις Ένοπλες Δυνάμεις ενώ πολύ σημαντικό τμήμα των αποχωρούντων έχει λάβει μεταπτυχιακούς τίτλους από πανεπιστήμια του εξωτερικού, αλλά και εκπαίδευση σε στρατιωτικές ακαδημίες . Τα εφόδια αυτά δεν θα αξιοποιηθούν από τις Ένοπλες Δυνάμεις , αλλά θα είναι το διαβατήριο των παραιτηθέντων για να συνεχίσουν την καριέρα τους στον ιδιωτικό τομέα . Μερικές δεκάδες απόστρατοι θα αποκατασταθούν επαγγελματικά εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις που εμπλέκονται σε προμήθειες και την κατασκευή οπλικών συστημάτων. Η μεγάλη μάζα των παραιτηθέντων , κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων από αμερικάνικα , γερμανικά και βρετανικά πανεπιστήμια, θα απορροφηθούν από επιχειρήσεις του χρηματοοικονομικού τομέα , από ιδιωτικά νοσοκομεία, κατασκευαστικές εταιρείες και από τον κλάδο της πληροφορικής . Η απώλεια αυτών των γνώσεων είναι ανυπολόγιστη. Η ιεραρχία της τάξεως του 1972 θα παραδώσει την σκυτάλη από τις διεργασίες πολύ μικρότερης δεξαμενής και με συνήθης κριτήριο την αφοσίωσή τους στο κόμμα. Η αιμορραγία είναι πολύ μεγαλύτερη διότι δεν υπολογίζονται και οι Επαγγελματίες Οπλίτες για να προχωρήσει η μείωση της στρατιωτικής θητείας.
Οι χαμηλές αποδοχές είναι μόνο μια από τις αιτίες που οδηγούν τους αξιωματικούς στην παραίτηση. Ο μισθός δεν αρκεί να καλύψει τα έξοδα μιας τετραμελούς οικογένειας και σε πολλές περιπτώσεις οι αξιωματικοί αναγκάζονται να ζητήσουν προκαταβολή από το εφάπαξ βοήθημα που δικαιούνται με τη συνταξιοδότησή τους. Οι αποχωρούντες καταγγέλλουν φαινόμενα αναξιοκρατίας και επισημαίνουν ότι δεν αρκούν τα τυπικά προσόντα, οι εύφημες μνείες και η αξιολόγηση της προϋπηρεσίας. Για την τοποθέτηση σε καλά πόστα που σχεδόν διπλασιάζουν τον βασικό μισθό , απαιτείται η στήριξη πολιτικών ή ανωτάτων αξιωματικών καθώς η αξιοκρατική επιλογή είναι μια άγνωστη διαδικασία. Προγράμματα μεταθέσεων αν και ήταν προσχεδιασμένο από το 1983 δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμα αναγκάζοντας τα στελέχη πολλές φορές να συντηρούν δύο σπίτια με περιττά έξοδα. Η εξαγγελία δε για ενημέρωση των στελεχών ώστε να γνωρίζουν που θα τοποθετηθούν σε δύο χρόνια παραμένει κενό γράμμα. Όλες αυτές οι ενέργειες παρουσιάζουν και μια αντίφαση που καλείται να αντιμετωπίσει η ηγεσία του πενταγώνου. Θεωρώντας σίγουρη την επαγγελματική αποκατάσταση εκτινάσσοντας τις βάσεις κατά τις εισαγωγικές εξετάσεις εγκαταλείπουν από την πίσω πόρτα έμπειρα στελέχη με κάθε τρόπο, αναζητώντας διέξοδο σε επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα, στέλνοντας το μήνυμα , πουλήστε και το Πεντάγωνο.Στο προεκλογικό πρόγραμμα της Ν.Δ. του 2003 περιέχεται και η εξής δέσμευσή της, όσον αφορά το νέο μισθολόγιο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Βασικός μισθός ανθυπολοχαγού 860 ευρώ, σχέση μισθού ανθυπολοχαγού - αντιστράτηγου 1:3 (860-2.580) και προοδευτικός συντελεστής αύξησης 0,25 (215 ευρώ). Τι έγινε μέχρι σήμερα; Την 1-1-08 δόθηκαν 30 ευρώ, ώστε ο βασικός μισθός του ανθυπολοχαγού να φτάσει τα 860 ευρώ, τα οποία η Ν.Δ. είχε υποσχεθεί από το 2003, όταν ο βασικός μισθός του ανθυπολοχαγού ήταν 720 ευρώ. Τα άλλα δύο στοιχεία του υποσχεθέντος μισθολογίου, τα οποία θα έδιναν πέντε δεκάρες στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, πέρασαν στις ελληνικές καλένδες.
Αναρωτιόμαστε λοιπόν αν είναι σε θέση το επίδομα αυτό συν τα 30 ευρώ που δόθηκαν από 1-1-08 να αντισταθμίσουν το γεγονός ότι ο αρχιστράτηγος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με 40 χρόνια υπηρεσίας έχει τον ίδιο μισθό με έναν πρωτοδιόριστο πρωτοδίκη;

Το άβατο της μεγάλης απάτης

2008-09-17T03:37:00.000-07:00

Το Άβατο της Μεγάλης Απάτης.

Όπως διαπίστωνε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προ μηνών , αλλά και πολλοί άλλοι διανοούμενοι , η πολιτική χωρίς ηθική είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Παρακολουθώντας τα δρώμενα απ΄ την μεταπολίτευση και μετά στη χώρα μας οι όροι αντιστρέφονται ή στην καλύτερη περίπτωση παρεξηγούνται. Σε πολλά διαστήματα η ηθική προτάσσεται ως μοναδική αξία για να καλύψει την φαυλότητα της πολιτικής. Εξηγώ δε παρακάτω με απλά και καθαρά λόγια τι εννοώ .
Η ηθικολογία είναι αυτή που κατέστησε την Ελλάδα όμηρο της δήθεν κάθαρσης και αποτέλεσε τη νεότερη κερκόπορτα που άνοιξε τον δρόμο στην διακυβέρνηση της ΝΔ , που όμως σκάει τώρα στα χέρια του Πρωθυπουργού.
Το σενάριο που παρουσιάζει την Ελλάδα στα χέρια μαφιόζων, συνέπραξε καθοριστικά τα τελευταία πέντε χρόνια , στο στήσιμο ενός σκηνικού, με πρωταγωνιστές , τους αδιάφθορους εισαγγελείς τύπου Ζορμπά, που θα έδιδαν την διαχρονική μάχη κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής.
Τίποτα από αυτά όμως δεν έγιναν και ο λόγος είναι τόσο απλός, αφού εξελίχτηκε από Ζορό της κάθαρσης σε ασκό του Αιόλου. Όταν όμως ο ασκός ανοίξει κανείς δεν ξέρει ποιοι άνεμοι θα ξεχυθούν από μέσα. Θα έπρεπε δε να θυμούμαστε και τον γνωστό στίχο του Ομήρου: «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας».
Το άβατο θερμοκήπιο διαπλοκής , οικονομικών και πολιτικών παραγόντων που δημιουργήθηκε , αποδείχθηκε , ότι έχει πολύ δυνατή την οσμή του χρήματος αφού δεν προστάτευσε τη δημόσια περιουσία από μια νέα αρπαγή, λεηλασίας και ιδιωτικοποίησης.
Τώρα η ΝΔ δεν πληρώνει το τίμημα ενός ανθρώπου , ούτε καν μιας πολιτικής, αλλά μιας τεράστιας απάτης που ούτε φαντάζεται ακόμα τι θα επακολουθήσει. Η απάτη αυτή είναι που έκανε τον κόσμο να πιστέψει ότι η διακυβέρνηση προσδιορίζεται όχι από τις επιδόσεις της, με μετρήσιμα αποτελέσματα ούτε από την γενική προκοπή του τόπου, αλλά από τη στάση της απέναντι σε κάποια μυστηριώδη συμφέροντα , που εξίσου μυστηριωδώς νέμονται τον τόπο. Γενικά με τις ενέργειές μας αυτές χαλκεύσαμε μια τεράστια απάτη που αντικατέστησε την πολιτική με την ηθικολογία, τα αποτελέσματα με τις προθέσεις , μετατρέποντας τον δημόσιο στίβο σε Τμήμα Ηθών.
Αποτέλεσμα το κυβερνητικό έργο ενοχοποιήθηκε με το πρόσχημα ότι τα έργα τα φτιάχνουν εργολάβοι ή τα παίρνουν προμηθευτές , ενώ προφανώς θα έπρεπε να τα φτιάχνει το χαμόγελο του παιδιού. Της απάτης που αναγόρευσε σε υπέρτατο κριτήριο όχι την ουσία της πολιτικής αλλά τις συμπεριφορές εκείνων που την ασκούν. Δεν είναι τυχαίο ότι στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου του ο Καραμανλής δεν ζήτησε αποτελεσματική δράση, ούτε ορθές πολιτικές , ούτε δίκαιες αποφάσεις , ζήτησε «σεμνότητα και ταπεινότητα».
Δεν μπορείς να κυβερνήσεις αθώα, έλεγε ο Σεν Ζυστ, δύο αιώνες προτού εμείς να αντιληφθούμε την πολιτική, ως δήθεν διαγωνισμό καλών παιδιών και απόρων κορασίδων. Υποθέτω ότι τώρα το έχει μετανιώσει η κυβέρνηση που ενήργησε σαν να έχει καβαλήσει το καλάμι της ασυδοσίας και της αλαζονίας και σήμερα βλέπει ότι μάλλον είναι αργά.
Τι πέτυχε όμως; Τίποτα! Η διακυβέρνησή της δεν στερείται μόνο αποτελεσματικότητας , αλλά και σεμνότητας και ταπεινότητας. Εκτός δε από τα παραπάνω απαξίωσε την πολιτική διαδικασία, ευτέλησε τους πολιτικούς και κατέστησε την κοινωνία όμηρο ανακριτών και εισαγγελέων. Το «ηθικό» της κεφάλαιο σήμερα εξαντλείται αποκαλύπτοντας την γύμνια της πολιτικής της. Η κληρονομιά της εποχής Καραμανλή στον τόπο δεν διαφέρει απ αυτήν της εποχής Μητσοτάκη. Η παράταξη αυτή μας διδάσκει πώς να αποπροσανατολίσεις ένα ολόκληρο έθνος και να το κάνεις να πορεύεται με πυξίδα τους ψιθύρους, τα σκάνδαλα και την παραπολιτική.

αλλαγή διακυβέρνησης

2008-09-16T11:08:00.000-07:00

Αλλαγή διακυβέρνησης

Είναι διάχυτη η αίσθηση της σημερινής πολιτικής κρίσης στην χώρα μας. Σε αντίθεση με την προηγούμενη δεκαετία που προσδιορίστηκε από την ένταξή μας σε μια ισχυρή οικονομική ζώνη και καθορίστηκε από σημαντικά έργα υποδομής στο πλαίσιο μιας δυναμικής ανάπτυξης που ενέπνεε αισιοδοξία για την προκοπή του τόπου. Μιας διακυβέρνησης με ενδεχόμενα λάθη κυρίως στην οργάνωση ενός ασφαλέστερου κράτους πρόνοιας, που κληροδότησε ωστόσο πλήθος εφοδίων στην σημερινή κυβέρνηση για να πετύχει. Μετά τα τελευταία γεγονότα όμως περί σκανδάλων και διαφθοράς , κλονίζονται και αυτές οι προϋποθέσεις αναδεικνύοντας τις βαθύτερες αδυναμίες του οικονομικού και κοινωνικού συστήματος.
Πολλοί είναι εκείνοι που τώρα συμφωνούν ότι οι αδυναμίες αυτές έπρεπε να είχαν αντιμετωπισθεί μετά την ένταξή μας στην ΟΝΕ, ώστε να θωρακισθεί η χώρα μας και να εξασφαλιστεί η προοπτική της στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία.
Η μη βελτίωση και προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων αλλά και σε πολλές περιπτώσεις η κίνηση προς την αντίθετη κατεύθυνση χρεώνεται κατ’ αποκλειστικότητα στην σημερινή κυβέρνηση.
Σήμερα αναζητούμε μια διακυβέρνηση που ν’ ανταποκρίνεται στην παγκόσμια συγκυρία, που να προστατεύει και να απελευθερώνει τα μέλη της κοινωνίας, που να ενθαρρύνει την δημιουργικότητα, που να ‘χει επίκεντρο τον άνθρωπο.
Σ’ αυτήν την συνθήκη οφείλουμε ν’ αγωνιζόμαστε για να αναδείξουμε κοινωνικές αξίες που περίτεχνα ξεπερνά ο σημερινός κυρίαρχος πολιτικός λόγος. Αναζητούμε εναλλακτική πρόταση για να μας βγάλει από το αδιέξοδο.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση κρίνονται αναγκαία τα εξής βήματα:

Πρώτον. Η εξυγίανση και ο εκσυγχρονισμός των αγορών. Η απουσία ανταγωνισμού και η ενδυνάμωση των καρτέλ επιδεινώνει το πρόβλημα της ακρίβειας, πλήττει τα χαμηλά και μεσαία στρώματα καταδικάζοντας τα στην φτώχεια. Παράλληλα βαλτώνει την καινοτομία και πνίγει κάθε νέα πρωτοβουλία στην επιχειρηματικότητα. Η ενίσχυση της επιτροπής ανταγωνισμού κι η δημιουργία ανεξάρτητης Υπηρεσίας Αντιμετώπισης των Καρτέλ είναι απαραίτητα για τον περιορισμό της ασυδοσίας των ολιγοπωλίων. Ας μην ξεχνάμε ότι και σημειολογικά, η πολιτική δύναμη που επιλέγει να συγκρουστεί με τα κατεστημένα της αγοράς περνάει ισχυρά μηνύματα στον πολίτη για αλλαγή, ενώ οικοδομεί μια ασφαλή σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στην πολιτεία και το λαό.

Δεύτερο. Ανασυγκρότηση του φορολογικού μας συστήματος στην κατεύθυνση της δικαιοσύνης και της αποτελεσματικότητας. Ο κόσμος είναι πεπεισμένος για την αναποτελεσματικότητα των ανά εξαμήνων εκδιδόμενων φορολογικών διαταγμάτων. Η αναστροφή της αυξητικής τάσης των έμμεσων φόρων και η υψηλότερη φορολογία του πλούτου θα πρέπει να συνδυαστούν με ισχυρό πλέγμα μέτρων κατά της φοροδιαφυγής. Η σύγχρονη τεχνολογία προσφέρει πολλές δυνατότητες για έναν ελεγκτικό μηχανισμό απαλλαγμένο από διαβρωτικά φαινόμενα κομματικής κυρίως προέλευσης. Η απαράβατη αρχή σε ένα ευνομούμενο κράτος δικαίου είναι, όσο πιο μεγάλη περιουσία, τόσο μεγαλύτερο φόρο θα πληρώνει κανείς.
Όσο πιο μικρό εισόδημα, τόσο μικρότερο φόρο θα πληρώνει κανείς.
Στην πολιτική υπάρχουν επιλογές και το ΠΑΣΟΚ επιλέγει να ταχθεί με το μέρος του λαού κι όχι με τους κατέχοντες.

Τρίτον. Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. Ανάδειξή της σε νέα κοινωνική αξία. Μοιάζει απίστευτο αλλά είναι απολύτως αληθινό. Η αδειοδότηση των επιχειρήσεων διέπεται από 115 ρυθμίσεις γενικού ενδιαφέροντος, βασιζόμενες σε 47 νόμους, 11 Προεδρικά διατάγματα, 19 Υπουργικές αποφάσεις, 24 κοινές Υπουργικές αποφάσεις, 14 Βασιλικά, πολλά εκ των οποίων χρονολογούνται από την δεκαετία του 1930. Σύμφωνα με τα παραπάνω η χώρα μας κατέχει μια από τις τελευταίες θέσεις στους δείκτες που μετρούν τη φιλικότητα του διοικητικού περιβάλλοντος προς την επιχειρηματικότητα. Απέραντες διαδικασίες αδειοδοτήσεων , γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, κομματισμός , κυκλώματα γραφειοκρατίας, διαφθορά, έχουν καταστήσει την επανίδρυση του κράτους το πιο σύντομο ανέκδοτο. Ο εκσυγχρονισμός , όμως της διοίκησης και η απλοποίηση των διαδικασιών πρέπει να γίνουν πραγματικότητα. Κόντρα στην παρασιτική επιχειρηματικότητα προτείνουμε την υγιή επιχειρηματικότητα. Πρέπει επιτέλους να διευκολύνουμε κάθε δημιουργικό πολίτη, που κατέχει μια βιώσιμη επιχειρηματική ιδέα, να έχει γρήγορη πρόσβαση σε χρηματοδότηση έναρξης και πρώτης ανάπτυξης. Να αναγκάσουμε και το τραπεζικό σύστημα, επιτέλους, να αναλάβει και αυτό τις ευθύνες του, να αναλάβει και αυτό το ρίσκο, να αναλάβει και αυτό, ουσιαστικά, τη βοήθεια για την καινοτομία και την ανάπτυξη.

Τέταρτο. Ενεργειακή αποδέσμευση απ’ το πετρέλαιο. Είναι αδιανόητο στην πρώτη οικονομία του κόσμου την Αμερική η θεμελιώδης πολιτική μάχη ανάμεσα στους διεκδικητές της Προεδρίας να γίνεται δημοσίως γύρω απ την αποδέσμευση απ το πετρέλαιο και στην Ελλάδα να ανοίγει την κουβέντα μόνον το ΠΑΣΟΚ. Είναι επίσης αδιανόητο να έχουν κατατεθεί 10.000 προτάσεις για επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να περιμένουν την αδειοδότηση εδώ και τρία χρόνια από την ΡΑΕ. Απαιτείται άμεση στροφή στην πράσινη ανάπτυξη. Οικονομία απόλυτα και μοναδικά συνδεδεμένη με το πετρέλαιο είναι υποχείριο κερδοσκόπων μεγαλοχρηματιστών. Οικονομία χωρίς δική σου ενέργεια απλά δεν είναι δική σου οικονομία. Η φετινή εμπειρία το επιβεβαίωσε θλιβερά.
Γι αυτό ειδικές θεσμοθετήσεις όπως το Ταμείο Ήπιων Μορφών Ενέργειας, με στόχο, μέσα από αυτό το Ταμείο, να έχουμε υπερκαλύψει την υποχρέωσή μας, τουλάχιστον το 18% της κατανάλωσης ενέργειας να παράγεται μέχρι το 2020 από ανανεώσιμες πηγές προβάλουν απαραίτητες.

Πέμπτο. Ανασυγκρότηση και ουσιαστική εγκαθίδρυση του κοινωνικού κράτους. Κεντρικοί άξονες η αναμόρφωση στους τομείς της παιδείας, της υγείας και της πρόνοιας. Η νέα γενιά χρειάζεται νέες δεξιότητες και προσόντα για να συμμετάσχει στην οικονομία της γνώσης. Η διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής απαιτεί αποτελεσματικά συστήματα προστασίας, ειδικότερα στους τομείς της Υγείας και της καταπολέμησης της φτώχειας. Η μεταρρύθμιση των Πανεπιστημίων είναι σαν να μην έγινε, το Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι σε τροχιά απαξίωσης , ενώ οι ανισότητες διευρύνονται. Μεγάλες τομές είναι αναγκαίες προς την κατεύθυνση της διοικητικής και οικονομικής αυτοδυναμίας των ΑΕΙ και των ΤΕΙ , καθώς και του εκσυγχρονισμού του ΕΣΥ, σε συνδυασμό με αυξημένη χρηματοδότηση για κοινωνικά προγράμματα. Σ’ ένα προοδευτικό μοντέλο η εκπαίδευση, η υγεία και η πρόνοια είναι δημόσια αγαθά. Το πολυπόθητο 5% του ΑΕΠ για την παιδεία μοιάζει γραφικότητα για μια σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινωνία.

Έκτο. Διοικητική μεταρρύθμιση του κράτους. Βασικός άξονας της μεταρρύθμισης η αξιοποίηση των δυνατοτήτων, η αυτοδυναμία και η οικονομική αυτοτέλεια της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η διεύρυνση των καποδιστριακών δήμων κι η ουσιαστική τους μεταμόρφωση σε δυναμικούς μοχλούς ανάπτυξης είναι επιβεβαιωμένο ότι συντείνουν στην πρόοδο του τόπου. Η γεωγραφική τους διευθέτηση όμως από μόνη της δεν φτάνει αν πρωτίστως δεν εξασφαλίζονται οι απαιτούμενοι πόροι. Στα νέα δυναμικά σχήματα εξαλείφονται τα σημερινά φαινόμενα κοτσαμπασισμού, εξανεμίζονται τα παρασιτικά μικροσυμφέροντα κι οι δεσμεύσεις της τοπικής εξουσίας, εμπεδώνονται βαθύτερα οι δημοκρατικοί θεσμοί και εδραιώνεται η αξιοκρατία κι ο κοινωνικός έλεγχος. Οι προτάσεις της κυβέρνησης όμως, μόνο σ’ αυτή την κατεύθυνση δεν συμβάλλουν.

Έβδομο. Έρευνα και παραγωγή τεχνογνωσίας. Είναι η μόνη εγγυημένη επένδυση που αυξάνει ουσιαστικά τον πλούτο της χώρας. Το μοντέλο που στηρίχθηκε μεταπολεμικά η χώρα μας και κατέστησε πρωταγωνιστές της οικονομίας τους «γενικούς αντιπροσώπους» ξένων εταιριών, έχει ημερομηνία λήξης. Ο πρωτογενής μας τομέας νοσεί βαριά κι ο μόνος τρόπος ν’ αναζωογονηθεί είναι η υπεραξία που θα προσφέρει η εγχώρια τεχνογνωσία.
Η οικονομία μας σήμερα είναι κυρίως μεταπρατική, δηλαδή μη ανταγωνιστική. Σε μια δεκαπενταετία ενδεχομένως να τσακωνόμαστε για ένα αδειανό πουκάμισο. Όταν η Ελλάδα παράγει κυρίως κολοκυθάκια και φέτα, είναι λογικό να φτωχαίνει σε σχέση μ’ αυτόν που παράγει τσιπάκια, software και τεχνολογία. Ο Κάστρο κάποτε το περιέγραψε γλαφυρά για την φτωχή Κούβα λέγοντας «πρέπει να παράγω δυο τάνκερ ζάχαρη για να αγοράσω ένα τανκς». Έτσι και η Ελλάδα αρνείται εμμονικά να μπει στο άρμα της προόδου παρουσιάζοντας μόνο τρεις πατέντες κάθε χρόνο την στιγμή που ανεπτυγμένα κράτη παράγουν τρεις πατέντες την ημέρα.
Το ποσοστό για την έρευνα απ’ τον προϋπολογισμό είναι 0,3% και περιγράφει την μιζέρια μας όταν ο Ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 1,5%. Το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται το 2% του ΑΕΠ στην έρευνα και το 40% των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Το παράδειγμα της Φιλανδίας πρέπει να μας προβληματίσει. Μια χώρα ξυλοκόπων και ψαράδων μέσα σε μια δεκαετία εξελίχθηκε σε οικονομία αιχμής χάρις στις κρατικές επενδύσεις στην έρευνα.

Όγδοο. Αξιοποίηση στο μέγιστο βαθμό του ανθρώπινου δυναμικού μας. Δεν πρόκειται για ειδικό μέτρο αλλά για ολόκληρο πλέγμα ευνοϊκών συνθηκών εργασίας και ευκαιριών πολλά εκ των οποίων αναφέρονται. Ωστόσο πρόκειται για τον κύριο στόχο μιας ολοκληρωμένης πρότασης για μια κοινωνία που κεφαλαιοποιεί τις δυνατότητες κάθε ατόμου, που ενθαρρύνει την δημιουργικότητα κι έχει επίκεντρο τον άνθρωπο. Θα ήταν ιδιαιτέρως ενδιαφέρον να γνωρίζουμε τα στοιχεία για το πόσα μυαλά μετανάστευσαν την τελευταία πενταετία από την χώρα μας ή δεν επέστρεψαν ποτέ επειδή δεν τους δόθηκε η ευκαιρία. Θα ταν μια χρήσιμη πληροφορία για να γνωρίζουμε το μέγεθος της αφαίμαξης του έθνους.

Το πολιτικό σύστημα όμως σε αυτήν την συγκυρία φαίνεται αδύναμο να αντιδράσει και να ανταποκριθεί σε αυτές τις απαιτήσεις. Ο χρόνος πιέζει , όπως και οι Κοινοτικές Οδηγίες, με αποτέλεσμα η αλλαγή να μην αργεί. Παθητικούς θεατές ή και άβουλους οπαδούς δεν ψάχνουμε . Μια νέα κοινωνική συστράτευση θέλουμε να δημιουργήσουμε, με δεσμούς εμπιστοσύνης στη βάση της αξιοπιστίας. Είναι πλέον καθαρό ότι είμαστε σε εποχή χαμηλών προσδοκιών , επαναλαμβάνοντας τις ίδιες λέξεις εδώ και πέντε χρόνια περί «μεταρρυθμίσεων και είμαι χρήσιμος για την χώρα». Η πολιτική απομείωση του πολιτικού κεφαλαίου του Καραμανλή έχει ξεκινήσει, εδώ και καιρό προσδοκώντας να βουλιάξει το καράβι, με συνεπιβάτες όλη την κυβέρνηση. Ελπίζουμε ότι μια νέα εποχή ανατέλλει.

Όλα στο φως! Μηδενική ανοχή στα σκάνδαλα..

2008-06-22T22:56:00.000-07:00

Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε η υπόθεση Siemens που φαίνεται να παίρνει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις από αυτές των οικονομιών σκανδάλων. Πολλά ονόματα φέρονται να εμπλέκονται στο σκάνδαλο των μιζών και το πολιτικό σύστημα πλήγεται εν γένει. Το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία για την ύπαρξη της ίδιας της Δημοκρατίας είναι η υποδοχή και η ανοχή εκ μέρους της κοινωνίας σε τέτοια φαινόμενα.

Δεν μπορεί στη συνείδηση του κόσμου να έχει κατασταλάξει η ιδέα ότι τέτοια φαινόμενα διαπλοκής είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Δεν μπορεί να πιστεύει ο λαός ότι δεν έχει τη δύναμη να ανατρέψει τέτοιες πολιτικές και νοοτροπίες! Κάτω από αυτές τις περιστάσεις είναι η έσχατη στιγμή να επιτευχθούν ριζικές αλλαγές. Να ανατραπεί το νοσηρό κλίμα και να αποκατασταθεί η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικής.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. επέδειξε μηδενική ανοχή σε τακτικές εκμετάλλευσης της εμπιστοσύνης του λαού από τα στελέχη του που κατείχαν θέσεις εξουσίας. Οι λογικές του μηδενισμού και της γενίκευσης μόνο ζημιά στη Δημοκρατία κάνουν τελικά. Τους παίρνει όλους η «μπάλα» και μαζί μ’ αυτούς και την ίδια την έννοια της Δημοκρατίας! Απαξιώνεται το πολιτικό σύστημα, οι πολιτικοί, αλλά μαζί μ’ αυτούς και το ίδιο το πολίτευμα. Αυτός ο μηδενισμός με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα στρέφεται εναντίον μας.

Κάποιοι τη θέλουν, την επιδιώκουν αυτήν την απαξίωση. Τους βολεύει γιατί πολύ απλά παραιτούνται οι πολίτες από την άσκηση πίεσης και κριτικής. Τους βολεύει γιατί οι πολίτες απελπίζονται, θεωρούν δεδομένες τέτοιες πρακτικές χρηματισμού και εμπλοκής των πολιτικών σε σκάνδαλα και αρκούνται στην άσκηση κριτικής εκ του καναπέως.

Αυτός είναι ο εύκολος δρόμος. Είναι όμως και αδιέξοδος. Είναι επιτέλους η ώρα ν' απελευθερωθεί η πολιτική ζωή της χώρας από την ομηρία οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ανέστειλε την ιδιότητα του μέλους για όσους εμπλέκονται στην υπόθεση Siemens. Ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ ο Γιώργος Παπανδρέου από την πρώτη στιγμή που ακούστηκαν οι φημολογίες για εμπλοκή στην υπόθεση πολιτικών προσώπων απαίτησε την σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής. Από την πρώτη στιγμή απαίτησε να βγουν όλα στο φως χωρίς να φοβάται οποιαδήποτε εξέλιξη. Η Ν.Δ τι προτίθεται να κάνει;

Η πραγματικότητα για την αισχροκέρδεια στο Λάδι

2008-06-19T23:03:00.000-07:00

Στην ουσία όπως έχει καταγγελθεί γίνεται μια εικονική προσφορά με συνθήκες εξαναγκασμού από τα καρτέλ προς τους τυποποιητές ελαιολάδου, που δεν φαίνονται στα επίσημα τιμολόγια. Η όλη διαδικασία ολοκληρώνεται στο τέλος κάθε διακανονισμού με ένα πιστωτικό τιμολόγιο, που λέει ότι ο τυποποιητής κάνει δώρο κάποιο ποσοστό της τιμής για να χαμηλώσει την αρχική τιμή του προϊόντος προς το υπερκατάστημα.

Η τιμή που αγοράζεται λοιπόν από τον τυποποιητή δεν έχει καμία σχέση με την τιμή που πουλιέται στο ράφι. Αλλά τα πολυκαταστήματα είναι καλυμμένα γιατί υπάρχει μια εικονική προσφορά και στην περίπτωση ενός αγορανομικού ελέγχου αυτή τον καλύπτει, ενώ τόσο οι ενώσεις όσο και τα συνδικαλιστικά όργανα των παραγωγών υποκύπτουν σε τέτοιες πιέσεις, αντί να προστατεύουν το εισόδημα του αγρότη.

Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ τιμής πώλησης από τον παραγωγό και τιμής πώλησης προς τους καταναλωτές; Γιατί οι αδικημένοι πάντα να είναι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές, ενώ οι μεσάζοντες να αισχροκερδούν ανεξέλεγκτα;

Που είναι οι κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου να προστατεύσουν παραγωγούς και καταναλωτές;

Το Κρητικό ελαιόλαδο είναι ένα πολύτιμο προϊόν, περιζήτητο στις εγχώριες και ξένες αγορές. Γιατί να περιμένουμε παθητικά τους Ιταλούς και κάθε ξένο έμπορο να εκβιάζει για τις τιμές πώλησης του λαδιού και να αισχροκερδεί εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών; Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η Τρίτη χώρα στην παραγωγή ελαιολάδου κι επομένως με τις κατάλληλες υποδομές μπορεί και πρέπει να επηρεάζει τις τιμές ελαιολάδου διεθνώς.

Γιατί οι παραγωγοί μας δεν δράττουν την ευκαιρία άμεσης εκμετάλλευσης του προϊόντος τους; Δεν τους δίνονται κίνητρα ή δεν τους αφήνουν οι έχοντες συμφέροντα;

Αν δεν υπάρξει λοιπόν κρατική παρέμβαση, πάταξης του φαινομένου κερδοσκοπίας στο λάδι, θα κατατεθούν τα στοιχεία στην δικαιοσύνη. Ήδη τέθηκε σε εφαρμογή νέα αγορανομική διάταξη και ισχύει από 1^η Ιουλίου (συνημμένα), γεγονός που αποδεικνύει ότι το Υπουργείο γνώριζε.

Προτείνεται λοιπόν γι’ αυτούς του λόγους:

1. να ξεκινήσει μποϊκοτάζ στο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο που είναι πάνω από 5 ευρώ το λίτρο.

2. να ασκηθεί πίεση στις ενώσεις και τους ιδιώτες να μην αποδίδουν στους παραγωγούς κάτω από 3,2 ευρώ το κιλό στον παραγωγό.

3. να υπάρξει συστηματική προτροπή και προστασία στους παραγωγούς να μην πωλούν κάτω από 3 ευρώ το κιλό.

Όπως υποστήριξαν οι καταναλωτικές ενώσεις είχε μεγάλη επιτυχία το μποϋκοτάζ για το φρέσκο γάλα που πωλείται πάνω από 1 ευρώ το λίτρο. Αυτή η επιτυχία της κίνησης μας προτρέπει να πράξουμε κατ’ ανάλογο τρόπο για το λάδι. Με ένα μποϊκοτάζ στοχευμένο και μελετημένο ώστε να είναι αποτελεσματικό κατά της αισχροκέρδειας των μεσαζόντων.

Στο κάλεσμα του γάλακτος ανταποκρίθηκε θετικά ο κόσμος και αυτό φάνηκε από τις μεγάλες πωλήσεις των εταιρειών με τιμές κάτω του ευρώ και στον πανικό των μεγάλων εταιρειών που έβαλαν σε εφαρμογή το μηχανισμό των κουπονιών.

Τα Κρητικά προϊόντα μπορούν και πρέπει να καταστούν διεθνώς ανταγωνίσιμα. Οι παραγωγοί να ανοίξουν διαύλους συνεργασίας προς το εξωτερικό. Στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά πρέπει να ταυτίσουμε τα ελληνικά προϊόντα με προϊόντα αδιαμφισβήτητης ποιότητας, με ευδιάκριτη, ελέγξιμη και πιστοποιημένη όχι μόνο την πρωτογενή παραγωγή τους αλλά και τη διαδικασία μεταποίησης και εμπορίας τους.

Οι συνεταιρισμοί και οι Ενώσεις πρέπει να έχουν έναν δραστικό ρόλο ως κρίκος σύνδεσης μεταξύ παραγωγών και αγοράς. Συνεταιρισμοί όμως που θα λειτουργούν ως υγιείς επιχειρήσεις και με ανταγωνιστικούς όρους. Οι εθνικές πολιτικές για την προστασία του ελαιολάδου πρέπει να στοχεύουν στην περιφερειακή και χωρική ανάπτυξη, στην ενίσχυση επενδύσεων που μεταποιούν και διακινούν προϊόντα.

Οι Ενώσεις επομένως θα πρέπει να προχωρούν με συμβολαιοποιημένες τις δεσμεύσεις απέναντι στους γεωργούς και στα πολυκαταστήματα προκειμένου να επιτευχθεί η ενημέρωση των παραγωγών για την πορεία της τιμής του προϊόντος τους αλλά και για να είναι ευκολότερος και αποτελεσματικός ο φορολογικός έλεγχος.

Η ελπίδα για ανατροπή όλης αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι αγρότες και εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις αγορές, επιβάλλει την ένταξη μιας νέας γενιάς αγροτών, με την πολιτεία βασικό αρωγό στην χρήση όλων των χρηματοδοτικών μέσων και εκπαιδευτικών εργαλείων, για την επίτευξη της προσπάθειας αυτής. Οι δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης, δεν πρέπει να αναζητούνται από τον γεωργό , αντίθετα οι δομές πρέπει να τους αναζητούν. Πρέπει να αναπτυχθούν δίκτυα ενημέρωσης και πληροφόρησης των αγροτών, με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Να γίνει επέκταση του συστήματος στα πεδία της τεχνικής στήριξης, παροχής οικονομικών συμβουλών και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.

Επισημαίνεται ότι θα προσφύγουμε σε κάθε αρμόδιο φορέα, καλώντας τις Ενώσεις και τους ιδιώτες να συνεργαστούν για να χτυπήσουμε τα καρτέλ των υπερκαταστημάτων και την αύξηση της εξάρτησης της αγροτικής μας παραγωγής από τέτοιες μονοπωλιακές καταστάσεις.

Τέλος, λόγω της αυξανόμενης φιλελευθεροποίησης της κοινοτικής αγοράς και του ανοίγματος της από εισαγωγές τρίτων χωρών στα φυτοπροστατευτικά προϊόντα τους, θα πρέπει να εκτιμηθούν σοβαρά οι επιπτώσεις στους Έλληνες καταναλωτές, αν χρησιμοποιούν προϊόντα εγκεκριμένα σε τρίτες χώρες, που απέχουν ωστόσο σημαντικά από τα κοινοτικά πρότυπα τοξικότητας και επικινδυνότητας που επαυξάνονται λόγω των ελλείψεων ελεγκτικών μηχανισμών και της αχαλίνωτης γραφειοκρατίας.

Όλοι οι παράγοντες της αγοράς οφείλουν να σέβονται τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί. Όσοι δεν το πράξουν αναλαμβάνουν και την ευθύνη. Για μας πάνω απ’ όλα είναι η τήρηση της νομιμότητας, η προστασία του καταναλωτή και η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.

Εργασιακός εφιάλτης η Κοινοτική Οδηγία για 65 ώρες εργασίας την εβδομάδα!!

2008-06-19T23:02:00.000-07:00

Και όμως δεν είναι εφιάλτης. Είναι η εφιαλτική πραγματικότητα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι. Το Συμβούλιο των υπουργών Απασχόλησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με κοινοτικές οδηγίες που αφορούν στο χρόνο εργασίας.

Σε γενικές γραμμές το Συμβούλιο αποφάσισε ότι οι εργαζόμενοι σε ορισμένες περιπτώσεις και εφόσον η εθνική νομοθεσία της κάθε χώρας το επιτρέπει, θα μπορεί να φτάσει τις 60 ή και τις 65 ώρες την εβδομάδα! Η Ελλάδα διαφώνησε αλλά αυτή τη διαφωνία την εξέφρασε με την αποχή και όχι με την καταψήφιση της εν λόγω οδηγίας!

Μάλιστα το όριο εργασίας θεωρητικά, βάσει της τροπολογίας, μπορεί να φτάνει και τις 78 ώρες εβδομαδιαίως, καθώς το μόνο όριο που τίθεται είναι ότι πρέπει να μεσολαβούν τουλάχιστον 11 ώρες ανάμεσα σε δύο εργάσιμες ημέρες, άρα μπορεί κανείς να δουλεύει μέχρι 13 ώρες την ημέρα. Οι ώρες εργασίας υπολογίζονται σε εξαήμερο οπότε ισούνται με 78 ώρες δουλειά την εβδομάδα.

Μάλιστα αυτήν την εξέλιξη στον εργασιακό τομέα ο επίτροπος Απασχόλησης της Κομισιόν, Βλαντίμιρ Σπίντλα τη χαρακτηρίζει μεγάλο βήμα προς τα εμπρός για τους Ευρωπαίους εργαζόμενους. Μα το 1896 ήταν που πρωτοκατακτήθηκε στο Σικάγο το 8ωρο. Μετά από δύο αιώνες οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι θα κληθούν να μάχονται για να το επανακατακτήσουν. Μάλλον για διάβημα εξόντωσης των εργαζομένων πρόκειται κι όχι για μεγάλο βήμα τελικά.

Αντί με την τεχνολογική πρόοδο να αυξάνεται ο ελεύθερος χρόνος των εργαζομένων και να απολαμβάνουν ποιότητα ζωής, οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με μια αντεργατική ευρωπαϊκή πολιτική που προτίθεται να δοκιμάζει καθημερινά την αντοχή τους. Ωστόσο, διατηρείται το δικαίωμα της λεγόμενης «αυτοεξαίρεσης», γνωστό και ως «opt-out», το οποίο ισχύει για τους εργαζόμενους που απασχολούνται πάνω από δέκα εβδομάδες από τον ίδιο εργοδότη. Γιατί υπάρχει υπερπροσφορά εργασίας και ο εργαζόμενος δεν έχει καμία ανάγκη τη δουλειά! Μας κοροϊδεύουν; Οι θέσεις εργασίας είναι ελάχιστες κι ένας εργαζόμενος που μετά κόπων και βασάνων την κατέκτησε δε θα τη βάλει σε κίνδυνο.

Οι εργαζόμενοι έχουν μετεξελιχθεί σε σύγχρονους δούλους και ακριβώς εκεί βρίσκουν πάτημα οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Βλέπουν ότι η εργατική τάξη δεν υπάρχει συγκροτημένη και δεν αντιδρά δυναμικά. Δεν υπάρχει πια η έννοια της κοινής δράσης προς την κατάκτηση και εδραίωση των δικαιωμάτων των εργατών οπότε σε αυτό το κοινωνικοπολιτικό κενό επιδιώκουν να άρουν όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις των εργαζομένων του περασμένου αιώνα.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ποινικοποιεί το δικαίωμα της απεργίας προωθώντας τροπολογία εναντίον εργαζομένων που απεργούν. Ενώ το δικαστήριο έκρινε νόμιμη μια απεργία, ο εισαγγελέας έκανε έφεση. Γιατί δεν μας ανακοινώνουν απλά και μόνο την απόφαση λοιπόν;! Η Δικαιοσύνη κύριοι μπορεί να είναι τυφλή, οι πολίτες δεν είναι. έχετε ξεπεράσει τα όρια τους και θα εισπράξετε την οργή τους.

Αποπομπή του Κώστα Σημίτη από την Κ.Ο του ΠΑ.ΣΟ.Κ

2008-06-17T04:10:00.000-07:00

Η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει γονατίσει τα ελληνικά νοικοκυριά. Έχει εξαθλιώσει την χώρα, την έχει διασύρει διεθνώς! Μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις ο ελληνικός λαός απαιτεί μια δυναμική και συγκροτημένη αντιπολίτευση. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν μπορεί να αναλώνεται διαρκώς σε εσωκομματικές κρίσεις. Η μεγάλη Δημοκρατική παράταξη χρειάζεται όλα της τα στελέχη σε κοινή συντεταγμένη υποστηρίζοντας με όλες τους τις δυνάμεις τις δημοκρατικά συμφωνημένες θέσεις του κινήματος.

Το έργο και η πορεία του επί οκτώ χρόνια πρωθυπουργού της χώρας και προέδρου του κινήματος Κώστα Σημίτη είναι γνωστά. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι λειτούργησε θετικά για την ανάπτυξη και τη πρόοδο της χώρας. Το κατέστησε σαφές στην επιστολή του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Σ’ αυτήν την κρίσιμη όμως περίοδο η διγλωσσία και η αμφισβήτηση δεν έχουν χώρο. Ο Σημίτης αμφισβήτησε δημόσια κεντρικές πολιτικές επιλογές του κινήματος όπως το μείζον ζήτημα της συμμετοχικής δημοκρατίας, το οποίο αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της παράταξης.

Ο Κώστας Σημίτης από το 2004 οπότε και παραιτήθηκε από την προεδρία του ΠΑ.ΣΟ.Κ, λίγο πριν την κρίση από τον ελληνικό λαό της τετραετίας που προηγήθηκε, αποφάσισε να είναι απών από κάθε εσωκομματική διαδικασία. Αυτό άλλωστε επιβάλλει και η λήξη της πορείας ενός ευπατρίδη της πολιτικής. Χάνει όμως την ευκαιρία αυτής του της καταγραφής στο συλλογικό υποσυνείδητο του λαού, όσο δεν τηρεί τις απαιτούμενες αποστάσεις από τη δρώσα πολιτική και εσωκομματική συγκυρία. Η έμπρακτη αγωνία για τον τόπο αλλά και τον πολιτικό φορέα του οποίου υπήρξε πρόεδρος δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση τις δημόσιες κινήσεις του από τις 16 του Σεπτέμβρη μέχρι σήμερα. Τροφοδοτούν ακόμη και τώρα έναν νέο κύκλο εσωστρέφειας που κρατάει πίσω το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα.

Ο Κ. Σημίτης αποφάσισε να δημοσιοποιήσει επιστολή που απέστειλε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ με την οποία εξέφραζε τη διαφωνία του για την υποστήριξη του κόμματος στην πρόταση διεξαγωγής δημοψηφίσματος περί κύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας όπως αυτό που πραγματοποιήθηκε στην Ιρλανδία. Ωστόσο, η θέση του Γιώργου Παπανδρέου αποτελεί την επίσημη θέση του κόμματος.

Ο πρόεδρος έθεσε τον Κώστα Σημίτη εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ χωρίς να κινήσει τις τυπικές διαδικασίες διαγραφής, σεβόμενος την ιστορία του πρώην πρωθυπουργού. Η κίνηση αυτή αποδεικνύει ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ σέβεται την ιστορία του κινήματος, αλλά δεν αντέχει διασπαστικές κινήσεις. Ο λαός θέλει το ΠΑΣΟΚ ενωμένο και δυνατό.

Όλα τα στελέχη της μεγάλης Δημοκρατικής παράταξης αλλά και η βάση του πρέπει να επιδείξουν σύνεση και ψυχραιμία. Να σταματήσουμε να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά. Ο παπανδρεϊσμός δεν είναι κολυμβήθρα του Σιλωάμ στην οποία αναβαπτίζονται ή εξιλεώνονται τα στελέχη μας. Ο παπανδρεϊσμός δεν είναι ρεβανσισμός! Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ταυτίζεται με πρόσωπα και νοοτροπίες παρωχημένες και με ακρότητες που καταλήγουν γραφικές ώστε να περιγράψουν την καρικατούρα «βασιλικότερος του Βασιλέως». Πολλώ δε μάλλον δεν είναι το άλλοθι, ώστε μόνο στις στιγμές της κρίσης, ορισμένα στελέχη να αναδεικνύουν την αγωνιστικότητά τους για να δικαιολογήσουν την πολιτική τους παρουσία! Αυτή αποδεικνύεται και αξιολογείται κάθε μέρα με τις παρεμβάσεις μας στην κοινωνία. Οι εσκεμμένες παρεξηγήσεις δεν καλύπτουν την ένδεια κανενός αλλά κυρίως δεν συνάδουν στο πνεύμα ενότητας ούτε βέβαια ανταποκρίνονται σε πραγματική αγωνία για το ΠΑΣΟΚ.

Η πραγματικότητα στον αγροτικό τομέα

2008-06-09T00:21:00.000-07:00

Το Κρητικό ελαιόλαδο είναι ένα πολύτιμο προϊόν, περιζήτητο στις εγχώριες και ξένες αγορές. Γιατί να περιμένουμε παθητικά τους Ιταλούς και κάθε ξένο έμπορο να εκβιάζει για τις τιμές πώλησης του λαδιού και να αισχροκερδεί εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών; Γιατί οι παραγωγοί μας δεν δράττουν την ευκαιρία άμεσης εκμετάλλευσης του προϊόντος τους; Δεν τους δίνονται κίνητρα ή δεν τους αφήνουν οι έχοντες συμφέροντα;

Τα Κρητικά προϊόντα μπορούν και πρέπει να είναι διεθνώς ανταγωνίσιμα. Οι παραγωγοί να ανοίξουν διαύλους συνεργασίας προς το εξωτερικό. Στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά πρέπει να ταυτίσουμε τα ελληνικά προϊόντα με προϊόντα αδιαμφισβήτητης ποιότητας, με ευδιάκριτη, ελέγξιμη και πιστοποιημένη όχι μόνο την πρωτογενή παραγωγή τους αλλά και τη διαδικασία μεταποίησης τους και εμπορίας τους.

Οι συνεταιρισμοί πρέπει να έχουν έναν δραστικό ρόλο ως κρίκος σύνδεσης μεταξύ παραγωγών και αγοράς. Συνεταιρισμοί όμως που θα λειτουργούν ως υγιείς επιχειρήσεις και με ανταγωνιστικούς όρους. Οι εθνικές πολιτικές πρέπει να στοχεύουν στην περιφερειακή και χωρική ανάπτυξη, στην ενίσχυση επενδύσεων που μεταποιούν και διακινούν προϊόντα με συμβολαιοποιημένες τις δεσμεύσεις τους απέναντι στους γεωργούς.

Η ελπίδα για ανατροπή όλης αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι αγρότες και εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις αγορές, επιβάλλει την ένταξη μιας νέας γενιάς νέων αγροτών, με την πολιτεία βασικό αρωγό στην χρήση όλων των χρηματοδοτικών μέσων και εκπαιδευτικών εργαλείων, για την επίτευξη της προσπάθειας αυτής. Οι δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης, δεν πρέπει να αναζητούνται από τον γεωργό ή τον κτηνοτρόφο, αντίθετα οι δομές πρέπει να τους αναζητούν. Πρέπει να αναπτυχθούν δίκτυα ενημέρωσης και πληροφόρησης των αγροτών, με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Να γίνει επέκταση του συστήματος στα πεδία της τεχνικής στήριξης, παροχής οικονομικών συμβουλών και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.

Οι αγρότες μας πρέπει να ξεφύγουν από την ανασφάλεια στην οποία ζουν. Ως τέλος, θέλω να επισημάνω την επιτακτική ανάγκη οι πολίτες της ελληνικής υπαίθρου πρέπει να έχουν ισότιμα δικαιώματα με τους κατοίκους των πόλεων σε ότι αφορά την κοινωνική προστασία, την ασφάλιση, την περίθαλψη και κυρίως ίσα δικαιώματα εκπαίδευσης για τα παιδιά τους.

Κεραίες κινητής… ραδιενέργειας!

2008-06-05T00:44:00.000-07:00

Κάθε νέα τεχνολογία που εισέρχεται στη ζωή μας και γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της φέρει δύο όψεις. Μία από αυτές τις τεχνολογίες είναι τα κινητά τηλέφωνα. Πολύς λόγος έγινε όταν εισήλθαν μαζικά στην ελληνική αγορά αλλά πολύ σύντομα εντάχθηκαν στην καθημερινότητά μας. Σήμερα μετά την έλευση αρκετών χρόνων παρατηρούμε τις επιδράσεις από την αλόγιστη χρήση τους και τη μη τήρηση των νόμων για την προστασία των πολιτών. Πριν λίγες μέρες κάποιοι συμπολίτες μας επανέφεραν το θέμα της ραδιενέργειας από τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας φτάνοντας το στα δικαστήρια. Οι κάτοικοι είναι πεπεισμένοι ότι τα συνεχώς αυξημένα ποσοστά των κρουσμάτων του καρκίνου οφείλονται στη διαβίωσή μας μέσα σε ένα ηλεκτρομαγνητικό νέφος.

Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν ενεργοί ιδιώτες τεχνίτες αλλά και του ΟΤΕ, οι οποίοι εργάζονται για την κατασκευή ιδιωτικών καμουφλαρισμένων κεραιών σε ταράτσες σπιτιών τις οποίες νοικιάζουν μεγάλες εταιρείες, έναντι πολύ υψηλής αμοιβής. Εύλογα όμως αναρωτιόμαστε προς τι το καμουφλάρισμα αν γίνονται σύμφωνα με τις νόμιμες οδηγίες προκειμένου την ομαλή επικοινωνία;

Εξετάζοντας στοιχεία του Ίντερνετ προσβάσιμα σε όλους τους πολίτες διαπιστώνεται ότι πάνω από 10 εκατ. χρήστες κινητών τηλεφώνων στη χώρα μας συμμετέχουν σαν «πειραματόζωα» στο πιο μεγάλο πείραμα στην ιστορία της ανθρωπότητας: την απόλυτη έκθεση σε μη ιονίζουσα ακτινοβολία. Μια διεθνής επιστημονική επιτροπή, με ένα ντοκουμέντο 600 σελίδων βασισμένο σε 2.000 επιστημονικές μελέτες, αποδεικνύει τις βλαβερές συνέπειες της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στον άνθρωπο (αλλοιώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα), ακόμα και σε χαμηλά επίπεδα εκπομπής. Τεράστιος ο κίνδυνος ειδικότερα για τα παιδιά.

Στα τέλη Δεκεμβρίου 2007, διοργανώθηκε στη Βενετία το συνέδριο της Διεθνούς Επιτροπής για την Ηλεκτρομαγνητική Ασφάλεια (www.icems.eu), με θέμα «Βάσεις της βιοηλεκτρομαγνητικής: προς μια νέα λογική στην εκτίμηση του κινδύνου». Σε τι συνίσταται αυτή η νέα λογική; Ο κ. Γεωργίου, καθηγητής Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο Πατρών, ο οποίος συμμετείχε στο συνέδριο, λέει «ότι μέχρι τώρα οι επίσημοι οργανισμοί και φυσικά οι εταιρείες δέχονται ότι οι μη ιονίζουσες ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες έχουν μόνο θερμικές επιδράσεις στον οργανισμό. Με βάση αποκλειστικά αυτές τέθηκαν τα όρια. Αλλά υπάρχουν και μη θερμικές, βιολογικές επιδράσεις. Παρουσία εκατό και πλέον ανεξάρτητων επιστημόνων, το BioInitiative Report χαρακτηρίστηκε έκθεση-σοκ, που υποχρεώνει σε νέα προσέγγιση».

Σύμφωνα με τους ερευνητές, γύρω από τον σύγχρονο άνθρωπο διαμορφώνεται ένα «ηλεκτρομαγνητικό νέφος» από μη ιονίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, προερχόμενη από πολλές πηγές: κινητά και ασύρματα τηλέφωνα, ασύρματα δίκτυα, κεραίες τηλεφωνίας και τηλεοπτικών σταθμών, φούρνους μικροκυμάτων, πυλώνες υψηλής τάσης, ηλεκτρικές συσκευές.

Όλο και συχνότερα η ηλεκτρομαγνητική ρύπανση συνδέεται με σειρά αρνητικών επιδράσεων. Από τις πιο «απλές» (κόπωση, υπνηλία, αδυναμία συγκέντρωσης, μείωση μνήμης, πονοκέφαλοι κ.λπ.), μέχρι τις πιο βαριές: μετάλλαξη της λειτουργίας των κυττάρων του ανθρώπου, θραύση του DNA, μείωση του σπέρματος, Αλτσχάιμερ, επιληψίες, ακουστικό νεύρωμα (καλοήθης όγκος που μειώνει την ακοή), καρκίνος του εγκεφάλου, καρκίνος του μαστού, παιδική λευχαιμία.

Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι τα σημερινά όρια προστασίας της δημόσιας υγείας είναι χιλιάδες φορές πιο επιεική από το αναγκαίο. Απαιτούνται αλλαγές στο νομικό πλαίσιο. Το ισχύον καθεστώς αφήνει απροστάτευτους τους πολίτες. Θεωρούμε ασφαλή τα ισχύοντα Όρια Αποδεκτής Έκθεσης, που θεσπίζονται κυρίως με βάση οικονομικά - πολιτικά κίνητρα και όχι με επιστημονικά κριτήρια των πρόσφατων ερευνών.

H κοινωνία και οι κυβερνήσεις πρέπει να κινηθούν με βάση την Aρχή της Προφύλαξης. Κανείς δεν λέει να πεταχτούν τα κινητά και οι άλλες τεχνολογικές εφαρμογές στον σκουπιδοτενεκέ της τεχνολογίας. Απαιτείται άμεσα η θέσπιση αυστηρότερων ορίων εκπομπών (τόσο των κεραιών όσο και των κινητών), καθώς και ο έλεγχος όλων των κινητών τηλεφώνων και η πιστοποίηση που δείχνει την ισχύ που απορροφάται από τον οργανισμό. Οι εγκαταστάσεις κεραιών, εντός των πόλεων, είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα. Πρόβλημα για πλουσίους και για φτωχούς, καθώς η υγεία δεν εξαγοράζεται. Η κινητοποίηση της κοινωνίας μπορεί να φέρει την αλλαγή. ,πορεί να αφυπνίσει το κράτος. Ήδη σε άλλες περιοχές της Ελλάδας είχαν αποτέλεσμα οι κοινωνικές αντιδράσεις. Με απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που έκρινε ότι απειλείται η υγεία των περιοίκων από την ακτινοβολία, ξηλώθηκαν κεραίες από ταράτσες στην Αθήνα, το Βύρωνα, Ηλιούπολη, Χαλάνδρι, Άνω Λιόσια, Καλλιθέα, Κω αλλά και το Ηράκλειο Κρήτης!

Οι πολίτες έχουν δύναμη. Αυτό που μένει είναι να το πιστέψουν. Να αποκτήσουμε μία συλλογική συνείδηση, να βγούμε από τα καλούπια και τα στεγανά και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας. Ακόμη και αυτό της Υγείας, που θεωρείται αυτονόητο, αποδεικνύεται ότι δεν είναι.

ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

2008-06-04T01:20:00.000-07:00

Το γεγονός ότι η σχηματική εκκλησία της Μακεδονίας ζήλεψε την δόξα των σλάβων πολιτικών των Σκοπίων, που προπαγανδίζουν υπέρ της μακεδονικής συνέχισης του ποιμνίου τους δεν θα πρέπει να μας ξαφνιάζει κα να μας εκπλήσσει. Δείχνει απλούστατα την άδεια πνευματικότητα, η οποία καθιστά την τοπική εκκλησία ουραγό της πολιτικής, θεραπαινίδα διασποράς ακατανόητων εθνικιστικών φαντασιώσεων του λαού της.

Αυτά δυστυχώς συμβαίνουν και σε εκπροσώπους-ταγούς εκκλησιών, όταν αυτοί εκτρέπονται του στόχου τους και φιλοδοξούν αντί ποιμένες του λαού του θεού να γίνουν εθνάρχες, επιδιώκοντας την αύξηση ή την συντήρηση του ποιμνίου τους. Είναι αυτές οι ενέργειες που δίδουν τροφή και επιχειρήματα στους κάθε λογής αρνητές της πίστης, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι πίσω από κάθε αντιπαράθεση και σύγκρουση λαών, σε παγκόσμιο επίπεδο, κρύβεται η θρησκευτική μισαλλοδοξία και αντιπαλότητα.

Το σοβαρό ολίσθημα, βέβαια στην περίπτωση των Σκοπίων είναι ότι η τοπική εκκλησία θέλοντας να δείξει δείγματα εθνικοφροσύνης προς την πολιτική ηγεσία της χώρας, παρασύρεται στον παράλογο εθνικισμό, ότι ποιμαίνει κάποιο Μακεδονικό έθνος, το οποίο ομιλεί την μακεδονική γλώσσα και επομένως και η ίδια ανυποχώρητα θα λέγεται μακεδονική, έστω και αν επιτευχθεί κάποια συμφωνία για το όνομα της χώρας. Αγνοεί βέβαια ότι και στον εκκλησιαστικό τομέα , εκτός της λογικής υπάρχει κάποια διεθνής τάξη, πιθανώς πιο στέρεα και αδιαφιλονίκητη από την πολιτική που δεν επιτρέπει αυθαιρεσίες κοσμικού τύπου.

Και με την παραπέρα τύχη αυτής της εκκλησιαστικής κοινότητας δεν θα ασχοληθούμε εδώ περισσότερο, όντας βέβαιοι πως η παγκόσμια εκκλησιαστική τάξη θα δώσει την αρμόζουσα λύση τόσο στο όνομά της, ενδεχομένως και ως Νέα Αρχιεπισκοπή της Αχρίδας, όσο και στην κανονική της ένταξη στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εκείνο όμως που μας εκπλήσσει και μας προκαλεί είναι η προσπάθεια και από μέρους της εκκλησιαστικής ηγεσίας μετονομασίας του σλαβικού λαού και ποιμνίου της σε Μακεδονικό.

Οι νεόφερτοι στην περιοχή σλάβοι, είχαν δεχθεί κάποιες ελάχιστες προσμίξεις με το ντόπιο πληθυσμό της βυζαντινής αυτοκρατορίας αλλά όλη βέβαια η συνέχεια και η σημερινή τους εμφάνιση η ομιλία, τα ήθη και τα έθιμά τους και η εν γένει παρουσία τους, δείχνουν ξεκάθαρα πως παρέμειναν ακραιφνείς Σλάβοι.

Οι προπαγανδιστικές ενέργειες όμως των Σκοπίων, εξαρτάται και από τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα της διεθνούς κοινής γνώμης, αν θα δεχθεί τους γελοίους ισχυρισμούς μιας κοινωνίας, που φαίνεται να έχει παρασυρθεί, πιστεύοντας ότι προήλθε από μετεμψύχωση κάποιου αρχαίου και άσχετου με αυτήν λαού. Εκείνο όμως που δεν μπορεί να κρύψει και να εξαπατήσει κανέναν, έστω και εντελώς αφελή και ανίδεο, είναι η γλώσσα του λαού.

Ο ισχυρισμός της καταχώρησής της ως μακεδονική και μάλιστα ως γλώσσα των αρχαίων μακεδόνων, αποκαλύπτει δι’ αναστροφής όλο το δίκτυο της πλεκτάνης και της επιχειρούμενης διαστρέβλωσης της ιστορίας για την εξυπηρέτηση άλλων κρυφών και άνομων στόχων.

Κι αλήθεια, αν η σλαβική των Σκοπίων γίνει δεκτή ως μακεδονική, με ποια δικαιολογία θα πρέπει και η συγγενέστερη προς αυτή βουλγαρική, αλλά και όλες οι άλλες σλαβικές γλώσσες, όπως η Ρωσική, Σέρβική, Πολωνική κ.λπ. να αποκλειστούν να λέγονται μακεδονικές γλώσσες. Ας μη γελιόμαστε, όσο θα υπάρχει λογική στο ανθρώπινο είδος και η ιστορία, ως αναζήτηση και καταστροφή της αλήθειας, δεν θα πεθάνει. Για το λόγο αυτό, είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι και να είναι η έκβαση των συνομιλιών περί το όνομα της γείτονος, αν αυτή δεν συμπλεύσει με αυτό που επιτάσσει η ιστορία και η αλήθεια, θα ακυρωθεί και θα καταρρεύσει μπροστά στην πίεση της αλάθητης συνείδησης των λαών μας, όταν αυτοί θα έχουν απαλλαγεί από την παραζάλη του εθνικισμού και της άνωθεν επιβαλλόμενης προπαγάνδας.

Φωτιά οι ανατιμήσεις!

2008-06-02T00:26:00.000-07:00

Πόσες ανατιμήσεις ακόμη να αντέξει η τσέπη του Έλληνα καταναλωτή; Ο πληθωρισμός φτάνει να είναι 50% ψηλότερος ακόμη και στα βασικά προϊόντα. Η ακρίβεια είναι ανεξέλεγκτη και η κυβέρνηση αποδεικνύεται επικίνδυνα ανίκανη να συγκρατήσει τις τιμές. Όταν εναποθέτουν τις ελπίδες τους στο φιλότιμο των Βιομηχάνων να ρίξουν τις τιμές τι μπορεί να περιμένουν οι Έλληνες καταναλωτές για την πορεία των τιμών;

Σύμφωνα με επίσημες έρευνες τα 10 βασικότερα αγαθά και υπηρεσίες είναι υπεύθυνα περίπου για το 70% της ανόδου του πληθωρισμού τους τελευταίους 12 μήνες. Από αυτά, το πετρέλαιο θέρμανσης έχει μερίδιο 37,5% και τα υπόλοιπα είναι το ψωμί, τα τυριά, τα πουλερικά, το ηλεκτρικό ρεύμα, το γάλα κ.ά. Αυτοί που νοιώθουν στο πετσί τους την εκτίναξη των τιμών είναι τα κατώτερα οικονομικά στρώματα αφού έχει διαφορετικό αντίκτυπο στο εισόδημά τους η κατανάλωση βασικών ειδών διατροφής. Οι οικονομικά ασθενέστεροι δαπάνησαν το 25,41% του συνολικού τους προϋπολογισμού μόνο σε 6 αγαθά και υπηρεσίες. Για τα ίδια αγαθά και υπηρεσίες οι πλούσιοι ξόδεψαν μόνο το 11,85% του εισοδήματός τους!

Οι τιμές κυρίως στα είδη πρώτης ανάγκης και διατροφής πρέπει να μειωθούν. Όχι με παρακάλια προς τους επιχειρηματίες αλλά με την αυστηρή εφαρμογή του νόμου. Μεγάλες επιχειρήσεις. Υπό την ανοχή της κυβέρνησης, παραβιάζουν τους νόμους του εμπορίου, παραβιάζουν τη νομοθεσία του υγιούς και ελεύθερου ανταγωνισμού.

Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης να προστατεύσει τους καταναλωτές. Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης να αφήσει τα ημίμετρα και να προχωρήσει με αποφασιστικότητα στην εφαρμογή του νόμου, για να ανακουφίσει τα ελληνικά νοικοκυριά που έχουν γονατίσει από τις συνεχείς ανατιμήσεις. Ντροπή τους!

Ξεπούλησαν τον Ο.Τ.Ε – Κέρδισε η MIG

2008-05-29T23:51:00.000-07:00

Έσπασε η συνωμοσία μεταξύ της ΜΙG και του οικονομικού επιτελείου της Ν.Δ και βγήκαν όλα στη φόρα! Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν έχει πια που να κρυφτεί καθώς ο ίδιος ο αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΜΙG παραδέχθηκε αυτό που τόσο καιρό φώναζε η αντιπολίτευση. Ο μόνος κερδισμένος από την πώληση του ΟΤΕ είναι ο κ. Βγενόπουλος και η εταιρεία του, ενώ όπως ο ίδιος υποστήριξε η συμφωνία αυτή είναι κακή τόσο για το Δημόσιο όσο και για τους μικρομετόχους.

Όλα αυτά τα είπε ο κ. Βγενόπουλος στην επίσημη κατάθεσή του ενώπιον του σώματος της Βουλής. Την ίδια ώρα άφησε σαφείς αιχμές κατά του υπουργού Οικονομίας για την πώληση του ΟΤΕ στους Γερμανούς. Με την απόφαση του υπουργείου Οικονομικών να μειώσει το ποσοστό του Δημοσίου στον ΟΤΕ από το 33% στο 28% άνοιξε την όρεξη σε επιθετικές εξαγορές ιδιωτών. Αυτό είναι και η τρανταχτή απόδειξη, σε πείσμα των Κασσάνδρων, ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σκοπίμως διατηρούσε το ποσοστό του 33% υπερασπιζόμενο το συμφέρον του Δημοσίου.

Οι ευθύνες που φέρει η κυβέρνηση είναι τεράστιες. Μετά την επίσημη κατάθεση του Βγενόπουλου τι θα απαντήσει η Ν.Δ και ο κ. Αλογοσκούφης στον ελληνικό λαό; Πως μπορεί να αναιρέσουν τη στρατηγική σημασία των δικτύων του ΟΤΕ; Τα ξεπούλησε και αυτά, ενώ αποδεικνύονται καθημερινά πηγές τεράστιου κέρδους για το Ελληνικό Δημόσιο. που θα έπρεπε να παραμείνουν υπό δημόσιο έλεγχο.

Κυνικά ο κ. Βγενόπουλος επεσήμανε ότι η Ελληνική κυβέρνηση πούλησε μετοχές του Ο.Τ.Ε προς 21 ευρώ σε περίοδο χρηματιστηριακής ευφορίας ενώ ο ίδιος σε περίοδο κρίσης του χρηματιστηρίου προς 26 ευρώ. Πόσο ανίκανη και επικίνδυνη μπορεί να αναδεικνύεται αυτή η κυβέρνηση; Κοψοχρονιάς και τόσο πρόχειρα εκποίησε έναν Δημόσιο Οργανισμό που τόσες φορές την έχει «ξελασπώσει» σε οικονομικές κρίσεις.

Ακόμη κι αν ο κ. Βγενόπουλος δεν λειτούργησε ως μεσάζων στην πώληση, κατά πως επικαλείται, σίγουρα λειτούργησε ως «ο αναγκαίος κρίκος» της όλης διαδικασίας και χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση, για να παρακαμφτεί η υποχρέωση για διεθνή διαγωνισμό και δημόσια πρόταση προς όλους τους μετόχους.

Επιβολή Δημοκρατίας

2008-05-29T03:37:00.000-07:00

«Σε περίπτωση μη εφαρμογής των διατάξεων του προαναφερομένου ΠΔ, το ΥΠΕΠΘ θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να μην προβεί στην κοστολόγηση των συγγραμμάτων». Έτσι προασπίζεται η Ν.Δ το Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Ο υπουργός Παιδείας «τραβάει το αυτί» στους Πανεπιστημιακούς και πιέζει τους φοιτητές με τον εκβιασμό ότι δε θα δώσει χρηματοδότηση για συγγραμμάτων αν δεν εφαρμόσουν τον Νόμο Πλαίσιο. Η παραπάνω είναι επίσημη απάντηση του Υπουργείου Παιδείας σε αίτημα του Πανεπιστημίου Αθηνών περί των συγγραμμάτων.

Αυτή η προκλητική στάση του κ. Στυλιανίδη εγείρει πολύ πιο σοβαρά ζητήματα από το αν θα δοθούν ή όχι τα συγγράμματα φέτος. Είναι δυνατόν η κυβέρνηση να απειλεί κατ’ αυτόν τον τρόπο τους Πανεπιστημιακούς; Σε ποια Δημοκρατία ξανακούστηκε να εγκαλεί το επίσημο κράτος την Ακαδημαϊκή Κοινότητα προκειμένου να υπακούσει σε όποιους νόμους την αφορούν και δεν ρωτήθηκαν; Το ’74 και το Πολυτεχνείο είναι μόλις 38 χρόνια μακριά και οι μνήμες είναι πολύ έντονες ακόμη για να ποδοπατούνται τα δικαιώματα που κατακτήθηκαν από τους τότε φοιτητές. Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου οι φοιτητές ήταν οι γενναίοι, οι τολμηροί, οι πρωτοστάτες μιας επανάστασης για την εγκαθίδρυση της πολυπόθητης Δημοκρατίας. 34 χρόνια μετά οι φοιτητές που αντιδρούν σ’ έναν οπισθοδρομικό στο σύνολό του Νόμο Πλαίσιο, έχοντας με το μέρος τους και τους Ακαδημαϊκούς, είναι τα «κακά παιδιά» που δεν υπακούν, που δεν υποτάσσονται!

Αλλοίμονο και αν φοιτητές δεκαεννιά, είκοσι, είκοσι δύο χρονών έσκυβαν το κεφάλι στην κάθε κυβέρνηση όταν πίστευαν πως θίγονται τα κεκτημένα δικαιώματά τους, όταν αντιλαμβάνονται ότι απαξιώνουν το Δημόσιο Πανεπιστήμιο στο οποίο φοιτούν και το οποίο δεκαετίες τώρα έχει «παράγει» επιστήμονες διεθνούς αναγνώρισης. Αλλοίμονο και αν δέχονταν αμαχητί τις εκβιαστικές πολιτικές. Ευτυχώς που οι φοιτητές μας σε κάθε δύσκολη για τη Δημοκρατία περίοδο αποδεικνύει ότι η νέα γενιά δεν επαναπαύεται ποτέ στον καναπέ. Έχει ανακλαστικά και αντιδρά μπροστά στον κίνδυνο. Δεν κοιμόμαστε τον ύπνο του Δικαίου, όσο κι αν η κυβέρνηση της Ν.Δ προσπαθεί να μας υπνωτίσει.

Για μια αποτελεσματική πίεση προς τα Σκόπια

2008-05-29T01:14:00.000-07:00

Τα παραδοσιακά Βαλκάνια αντιπροσώπευσαν ένα πιθανό γεωπολιτικό βραβείο στην προσπάθεια των μεγάλων δυνάμεων για την ευρωπαϊκή υπεροχή. Από την άλλη μεριά στον Καύκασο με τα ευρασιατικά Βαλκάνια, στέλνουν ενέργεια μέσω του αναπόφευκτου αναδυόμενου ενεργειακού δικτύου , που προορίζεται να συνδέσει αμεσότερα τις πλουσιότερες ενεργειακά χώρες με τις πιο εργατικές δυτικές και ανατολικές άκρες της Ευρασίας που είναι επίσης γεωπολιτικώς σημαντικά. Επιπλέον, είναι σημαντικά από τη σκοπιά της ασφάλειας και των ιστορικών φιλοδοξιών τουλάχιστον σε τρις μεγάλες χώρες από τους αμεσότερους και ισχυρότερους γείτονές τους, δηλαδή, τη Ρωσία, την Τουρκία, και το Ιράν, με την Κίνα που επισημαίνουμε ότι επίσης έχει ένα αυξανόμενο πολιτικό ενδιαφέρον για την περιοχή. Αλλά τα ευρασιατικά Βαλκάνια είναι απείρως σημαντικότερα ως πιθανό οικονομικό βραβείο, με μια τεράστια συγκέντρωση των αποθεμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου που βρίσκονται στην περιοχή, αλλά και από τα σημαντικά μεταλλεύματα, συμπεριλαμβανομένου του χρυσού. Αυτές τις ημέρες η σκοπιανή εμπλοκή λόγω των βουλευτικών εκλογών που διεξάγεται την 1^η Ιουν 08, βρίσκεται και πάλι στο προσκήνιο.

Θεωρώ ότι έφθασε η στιγμή για την ένταξη των Σκοπίων στην E.E. Η κοινή λογική λέει ότι δεν είναι χρήσιμη μια προβληματική χώρα , στην οποία η ισχυρή αλβανική κοινότητα ( 30% του πληθυσμού) απειλεί ανά πάσα στιγμή να ξαναπάρει τα όπλα που άφησε το 2001 , αν δεν της δοθεί καθεστώς ισοτιμίας με την Σλαβική πλειοψηφία. Είναι αξιοπρόσεκτη άλλωστε η εμφάνιση δημοσιευμάτων στον αμερικανικό τύπο περί αλβανικού Ισλάμ και φανατικών πυρήνων του με έδρα το Κοσσυφοπέδιο και τις αλβανικές επαρχίες της ΠΓΔΜ. Πριν από ένα χρόνο συνελήφθησαν στις ΗΠΑ έξι νεαροί μουσουλμάνοι που ετοιμάζονταν να καταλάβουν ένα κυβερνητικό κτίριο . Οι τρεις από αυτούς κατάγονται από την πόλη Ντέμπαρ στην αλβανοκρατούμενη δυτική περιοχή της ΠΓΔΜ ( ΧΕΡΑΛΝΤ ΤΡΙΜΠΙΟΥΝ 9-5-2007). Ο αμερικανικός τύπος πολλές φορές έχει αναφερθεί , για πιθανή διασύνδεση με μεσανατολικούς πυρήνες του μαχητικού Ισλάμ και έτσι το κράτος να χάνει πόντους στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Ποιο όφελος λοιπόν θα προκύψει για την Ε.Ε αλλά και το ΝΑΤΟ από μία χώρα της οποίας οι δυτικές επαρχίες είτε ετοιμάζονται να αποσχισθούν είτε φιλοξενούν παρακλάδια επικίνδυνων Ισλαμικών ομάδων.

Εν πάση περιπτώσει η Ελληνική εξωτερική πολιτική οφείλει να αναπροσαρμόσει την στάση της έναντι της προκλητικότητας του σκοπιανού κράτους , χωρίς να εξαρτάται από την οποιαδήποτε αμερικανική θέση περί εντάξεως της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε αλλά και στο ΝΑΤΟ. Εφόσον μαρτυριέται από τα ποιο επίσημα χείλη ( Πρωθυπουργός, Υπουργός Εξωτερικών ) το γεγονός ότι κλιμακώνεται η προπαγάνδα των Σκοπίων και η διεκδίκηση ονόματος , ιστορίας μειονοτήτων ( ανύπαρκτων ) κλπ , καλόν είναι να αναθεωρήσουμε την ήπια και χαλαρή στάση μας , αφού ομολογουμένως δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Οι δυνατότητες μας για μια ποιο αποτελεσματική πίεση θα μπορούσαν να περιλάβουν τα ακόλουθα μέτρα:

α) Να προβάλουμε διεθνώς τα ντοκουμέντα και τα πειστήρια της προκλητικότητας. Χάρτες , σχολικά βιβλία , ιστοσελίδες, ομιλίες πολιτικών και άλλα στοιχεία που δείχνουν τις διαστρεβλώσεις και τις διεκδικήσεις των γειτόνων μας πρέπει να αποσταλούν σε όλες τις κυβερνήσεις

των μελών του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.

β) Αντί να δεχόμαστε παθητικά τις σκοπιανές ανιστόρητες ενστάσεις περί δήθεν <μακεδονικής μειονότητας > που καταπιέζεται στη Ελλάδα να προβάλλουμε την μόνη πραγματική μειονότητα που είναι θύμα της σκοπιανής προπαγάνδας, δηλαδή τους Έλληνες της ΠΓΔΜ. Πάνω σε αυτό το θέμα δεν τολμούν να εμφανισθούν όλοι και να καταμετρηθούν , διότι φοβούνται τους σκοπιανούς και την ελληνική αδιαφορία. Επισημαίνεται ότι στην ΠΓΔΜ λειτουργούν 500 ιδιωτικά σχολεία για την εκπαίδευση της Ελληνικής γλώσσας.

Να ζητήσουμε από τα Σκόπια να παραχωρήσει το δικαίωμα σε όποιον θέλει να επαναφέρει το ελληνικό επώνυμο του και να δηλώσει στην απογραφή Έλληνας. Αν δε το κάνουμε θα μας προλάβουν άλλοι, δεδομένου ότι πολλά μέλη είναι βλαχόφωνοι και έχουν αρχίσει να τους πλησιάζουν διάφορες σειρήνες εξωελληνικές.

γ) Να καταγγείλουμε τις παραβιάσεις της ΠΓΔΜ στο τομέα των Θρησκευτικών ελευθεριών . Ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος Ιωάννης που έχει ενταχθεί στο Σερβικό Πατριαρχείο μπαινοβγαίνει συνέχεια στις φυλακές και το ποίμνιο του διώκεται . Αυτά συμβαίνουν διότι αρνείται να χρησιμοποιήσει τον τίτλο μακεδονική εκκλησία , όπως πράττει η κρατικού ελέγχου σχισματική εκκλησία των Σκοπίων. Δεν μπορεί να είναι υποψήφια μια χώρα με σοβαρό μητρώο κατά των ανθρωπίνων παραβιάσεων.

δ) Είναι καιρός να αναθεωρήσουμε την περίφημη οικονομική μας διείσδυση προς τα Σκόπια. Φυσικά κάθε λογικός άνθρωπος θέλει την επιτυχία των ελληνικών επιχειρήσεων στον βαλκανικό μας περίγυρο. Ουδείς αρνείται την χρησιμότητα της οικονομικής διπλωματίας , όμως έδώ έχουμε μια σοβαρή αποτυχία . Δεν επετεύχθησαν οι πολιτικοί στόχοι της οικονομικής διείσδυσης . Όσο περισσότερες επενδύσεις κάναμε τόσο η προπαγάνδα των γειτόνων μας γίνεται και εντονότερη εις βάρος μας. Είναι καιρός να διαμηνύσομε ότι θα αποσύρουμε κάθε κρατική επένδυση αν συνεχισθεί η προκλητική προπαγάνδα.

ε) Να εμείνουμε στο ΒΕΤΟ μας έναντι της εντάξεως της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε αλλά και στο ΝΑΤΟ, αν δεν λυθεί ικανοποιητικά το πρόβλημα της ονομασίας. Ωστόσο οι συστάσεις δεν αρκούν και το βέτο είναι ένα ισχυρό όπλο, αρκεί να ξέρεις να το χρησιμοποιείς και να το αξιοποιείς. Δεν μπορείς ούτε να το κραδαίνεις, ούτε να το χαρίζεις, όπως κάνομε στην περίπτωση της Τουρκίας. Μία σωστή εξωτερική πολιτική δρα προληπτικά και δεν επιτρέπει στα πράγματα να ξεφεύγουν, ενώ με σωστές και έγκυρες κινήσεις μπορεί κάποιος να υπερασπίζεται με επιτυχία τα εθνικά συμφέροντα. Την Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου, 2008 η Παν-Μακεδονική ένωση των ΗΠΑ, στην επιστολή της στους πολιτικούς , υπογράμμισε ότι και τα δύο ψηφίσματα της Αμερικανικής Γερουσίας υπ’ αρίθ. 300 και 356 απαιτούν πιο αποτελεσματικά μέτρα για να απαγορευθούν οι εχθρικές πράξεις της προπαγάνδα από τις κρατικές υπηρεσίες ΠΓΔΜ και να αποθαρρυνθεί η παραπληροφόρηση των ιδιωτικών ιδρυμάτων που μπορούν να προκαλέσουν τη βία και την εχθρότητα. Επιπλέον το περιεχόμενο των βιβλίων, των χαρτών και των σχολικών ενισχύσεων του εκπαιδευτικού συστήματος ΠΓΔΜ πρέπει να απόσχουν της παραπλάνησης της νεολαίας τους με τη διαιώνιση της κομμουνιστικο-εμπνευσμένης φανταστικής ιστορίας. Αυτά τα ψηφίσματα θα πρέπει να τύχουν ανάλογης εκμετάλλευσης.
Για όλα αυτά τα παραπάνω η στρατηγική μας πρέπει να είναι υπερκομματική και μακρόπνοη για να μην καταλήξουν τα εθνικά θέματα αντικείμενο προεκλογικής διαμάχης.

Οι Πόλεμοι για το Ψωμί!

2008-05-26T01:03:00.000-07:00

Η πείνα και ο υποσιτισμός είναι ένα διαρκές έγκλημα που συντελείται κατά της ανθρωπότητας. Το σύνδρομο της Μαρίας Αντουανέτας εξακολουθεί να πλήττει την άρχουσα τάξη, σε κάθε έκφανσή της, που έχει περάσει στην ιστορία με την φράση προς τους αθλίους των Παρισίων «δεν έχουν ψωμί, ας φάνε παντεσπάνι».

Στον 21ο αιώνα οι πόλεμοι θα γίνονται για το νερό. Πολύ πιθανόν. Αλλά έως ότου ξεσπάσουν αυτοί οι πόλεμοι, παρακολουθούμε σφοδρές κοινωνικές αναταραχές σε χώρες του Τρίτου Κόσμου για το ψωμί. Στην Αϊτή και την Αίγυπτο, στις δυο άκρες του κόσμου, οι άνθρωποι πεθαίνουν για το ψωμί που λείπει, για το στάρι και το ρύζι που ακριβαίνουν και γίνονται απρόσιτα.

Λίγους μήνες νωρίτερα, οι Ευρωπαίοι ξεσηκώνονταν για τον ίδιο λόγο. Οι Γάλλοι διαμαρτύρονταν για την αύξηση τιμής της μπαγκέτας και οι Ιταλοί ξεσηκώθηκαν κατά της ακρίβειας στο σπαγκέτι. Τι κοινό έχουν οι χορτάτοι Ευρωπαίοι με τους πεινασμένους του Τρίτου Κόσμου. Όλοι πλήττονται από τις υψηλές τιμές των βασικών ειδών διατροφής στις διεθνείς αγορές.

Η αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής, κυρίως υπέρ των βιοκαυσίμων, και η κερδοσκοπία επί των τιμών είναι οι βασικές αιτίες, σύμφωνα με όσα γράφονται στον διεθνή Τύπο. Τα δημητριακά ακολουθούν την τύχη του πετρελαίου και των μετάλλων, οι τιμές διαμορφώνονται βάσει προσδοκιών και προβλέψεων, βάσει της «ψυχολογίας» των αγορών που ορίζουν τη δική τους ζήτηση, πόρρω απέχουσα από τις πραγματικές ζητήσεις δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Το στάρι, ό,τι πιο υλικό και πραγματικό, άρρηκτα δεμένο με την εμφάνιση του ιστορικού ανθρώπου, δένεται με παράγωγα και σύνθετα χρηματιστηριακά προϊόντα, και εξαϋλώνεται. Μια σειρά πράξεων στο Χονγκ Κονγκ ή τη Νέα Υόρκη, μπορεί να αποφέρει μερικά δισ. κέρδη σε ευάριθμους κερδοσκόπους, και λιμοκτονία σε ολόκληρες ζώνες του πλανήτη.

Η αποδέσμευση των τιμών βασικών αγαθών από οποιονδήποτε έλεγχο πλήττει με σφοδρότητα καταρχάς τις φτωχές χώρες, όπως η Αίγυπτος λ.χ., όπου οι τιμές βασικών τροφίμων αυξάνονται κάθε μέρα, αλλά δεν αφήνει ανέπαφα και τα ασθενέστερα στρώματα στις ανεπτυγμένες χώρες.

Αυτή η απόσπαση του αγαθού από την υλικότητά του και ο μετασχηματισμός του σε άυλη εκχρηματισμένη αξία, η αποσύνδεση της οικονομίας από τη βιωτή, είναι πλέον ζήτημα κατεξοχήν γεωπολιτικό, κρίσιμο σε πλανητική κλίμακα. Η κερδοσκοπία, τελούμενη με όρους θρησκευτικού φανατισμού, απειλεί όχι μόνο τη συνοχή των κοινωνιών αλλά και την ίδια την επιβίωσή τους, γιατί συγκρούεται σφοδρά με την ανθρώπινη αίσθηση του πραγματικού. Το νερό, το στάρι, η ενέργεια, το περιβάλλον, το κλίμα, δεν μπορούν να υποταχθoύν στη λογική των παραγώγων και των subprimes.

Μαζί με την γενιά των 700 ευρώ φαίνεται ότι συνυπάρχει και αναπτύσσεται μια άλλη γενιά. Αυτή της εφήμερης και επίπλαστης αφθονίας. Μια γενιά που τα θέλει όλα εδώ και τώρα και κυρίως άκοπα. Μια γενιά που αναπαράγει τηλεοπτικά πρότυπα που εντυπωσιάζεται από την γκλαμουριά και θέλει και αυτή το μερίδιο της καθημερινής απόλαυσης στη χάι κοινωνία. Προσπαθεί να μιμηθεί τους έχοντες και κατέχοντες έστω και για μια μέρα, κάνοντας την μεγάλη ζωή χωρίς να κοιτά το αύριο και το λογαριασμό που αργά ή γρήγορα θα έλθει, και τότε θα είναι αργά ακόμη και για παντεσπάνι…Καλώ δε σε μία συλλογική, άμεση και ουσιαστική δράση που ξεπερνάει τη φιλανθρωπία προκειμένου να αποτραπεί μια καταστροφική πλανητικής εμβέλειας γι' αυτο και δε θα πρέπει να συμβιβαστούμε με τα φαινόμενα της φτώχειας.

Για την αντιμετώπιση των συνεπειών από την αύξηση των τιμών των τροφίμων η κομισιόν προτείνει:

1. Βραχυπρόθεσμα το τσεκάπ της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και η παρακολούθηση του λιανικού εμπορίου στο πλαίσιο της επισκόπησης της ενιαίας αγοράς σύμφωνα με τις αρχές του ανταγωνισμού και της εσωτερικής αγοράς. 2. Περισσότερα μακρρόθεσμα, να παρθούν πρωτοβουλίες για την νείσχυση της προσφοράς των γεωτργικών προϊόντων και την επισιτική ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένων της προώθησης αειφόρου κριτηρίων για τα βιοκαύσιμα στην Ε.Ε και διεθνώς, καθώς και της ενίσχυσης της γεωργικής έρευνας και της διάδοσης των γεωργικών γνώσεων, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες.

3. Πρωτοβουλίες που να συμβέλλουν στην παγκόσμια προσπάθεια για την αντιμετώπιση των συνεπειών που έχουν αυξήσεις των τιμών για τους φτωχούς πληθυσμούς, όπως μια περισσότερο συντονισμένη διεθνής απόκριση στη διατροφική κρίση, ιδίως στο πλαίσιο του ΟΗΕ και της ομάδας G8, συνέχιση της πολιτικής ανοιχτού εμπορίου προσφέροντας στις φτωχότερες χώρες του πλανήτη πρόσβαση στην αγορά της Ε.Ε,

4. Ταχεία αντιμετώπιση των άμεσων βραχυπρόθεσμων ανθρωπιστικών αναγκών και στοχοθετημένη ανθρωπιστική βοήθεια υπέρ περισσότερο μακροπρόθεσμων σχεδίων με σκοπό την αναζωογόνηση της γεωργίας στις αναπτυσσόμενες χώρες.

2008-05-22T05:18:00.000-07:00

Ημερίδα του ΙΣΤΑΜΕ με θέμα:

"Για ένα άλλο Χωροταξικό Πλαίσιο Οργάνωσης της Χώρας"

Ομιλία Γιώργου Α. Παπανδρέου

Προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Περιβάλλον.. η άμεση πρόκληση!

2008-05-19T02:26:00.000-07:00

Πριν μια δεκαετία η όποια αναφορά σε περιβαλλοντικά ζητήματα κινούνταν στο πνεύμα των θεωρητικών συζητήσεων, χωρίς βάση. Σήμερα, η καταστροφή του περιβάλλοντος, η κλιματική αλλαγή, η εξασφάλιση εναλλακτικών μορφών παραγωγής ενέργειας είναι ζητήματα που τίθενται πλέον στον καθημερινό δημόσιο διάλογο και απασχολούν την παγκόσμια κοινωνία. Η ανάγκη απόκτησης περιβαλλοντικής συνείδησης γίνεται επιτακτική. Ο κίνδυνος έλλειψης νερού είναι πια ορατός, ενώ βλέπουμε όλοι στην πράξη ότι δεν μπορούμε να εξαρτώμαστε πλέον από το πετρέλαιο ως μόνη ή κύρια πηγή ενέργειας.

Σήμερα, ο κίνδυνος σοβαρών επιπτώσεων ακόμα και για τη διεθνή ασφάλεια και σταθερότητα εξαιτίας των περιβαλλοντικών προβλημάτων, της κλιματικής ενέργειας, της λειψυδρίας είναι διακριτός. Είναι προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε τώρα. Ακόμη κι αν τα λογαριάσουμε βάσει κόστους, θα χρειαστούν πολύ μεγαλύτερα ποσά, τεράστια ποσά για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στην οικονομία και στην κοινωνία, από το κόστος της πρόληψης αυτών των επιπτώσεων. Κόστος που θα αποδειχτεί δυσβάστακτο τόσο για την ανάπτυξη, όσο και για την κοινωνική συνοχή τελικά.

Η Ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί μουδιασμένη αυτές τις εξελίξεις και ακολουθεί καταϊδρωμένη. Χωρίς περιβαλλοντικές ευαισθησίες, χωρίς περιβαλλοντική πολιτική φτάσαμε στο σημείο να γίνουμε ο περίγελος της διεθνούς κοινότητας με την απόφαση της Επιτροπής Συμμόρφωσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να μας θέσει εκτός των ευέλικτων μηχανισμών του Κιότο, εκτός του συστήματος ανταλλαγής δικαιωμάτων εκπομπών, εκτός Κιότο.

Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς σχεδιασμό, αλλά με αποσπασματικές κινήσεις οδηγούμαστε σε επικίνδυνες πολιτικές που καταδικάζουν τις επόμενες γενιές. Μετά την παταγώδη αποτυχία με την συνθήκη του Κιότο, ο κ. Σουφλιάς δείχνει να μην έχει αντιληφθεί το μέγεθος του διεθνούς διασυρμού της χώρας μας. Από τη μία η κυβέρνηση ανακοινώνει τη δημιουργία αυτόνομου υπουργείου Περιβάλλοντος, ενώ από την άλλη συνεχίζει να προσπαθεί να την καταδίκη για τα συστήματα καταγραφής εκπομπών και επιπλέον μας πληροφορεί ότι η πυρηνική ενέργεια αποτελεί ανανεώσιμη πηγή ενέργειας! Οι προηγμένες χώρες δεν κατασκευάζουν πια πυρηνικά εργοστάσια αλλά προσπαθούν όλες να τα φορτώσουν σε χώρες υποανάπτυκτες αγοράζοντας τις ανάγκες τους, καταδικάζοντας την ίδια στιγμή το μέλλον τους. Το κατά πόσο συμφέρει ή όχι η δημιουργία τέτοιων εργοστασίων αρκεί να υπενθυμίσουμε τις καθαρά ιατρικές συνέπειες του Τσέρνομπιλ.

Σύμφωνα με αριθμούς που δόθηκαν από τις Ρωσικές αρχές, περισσότερο από 90% των «εκκαθαριστών» υπέστησαν ανάπηροι (άρρωστοι ή ανίκανοι προς εργασία). Αυτό σημαίνει ότι από 540,000 έως 775,000 άτομα είναι ανάπηροι. Αυτοί οι άνθρωποι γερνούν πρόωρα και αναπτύσσουν διάφορες μορφές καρκίνου, λευχαιμία, σωματικές και ψυχολογικές αρρώστιες. Αρκετές οργανικές ανωμαλίες αναπτύχθηκαν στα παιδιά τους, ενώ δεν μπορεί να υπολογισθούν οι επιπτώσεις στις μελλοντικές γενιές. Η νεογνική θνησιμότητα αυξήθηκε σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες. Η μελέτη εκτιμά ότι οι θάνατοι νεογνών που οφείλονται στο Τσερνομπίλ είναι περί τις 5.000. Οι γενετικές και τερατογενετικές περιπτώσεις αυξήθηκαν πολύ σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Υπάρχει έντονη η ανησυχία ότι για την Ευρώπη περισσότερο από 10,000 σοβαρές ανωμαλίες έχουν σχέση με τη ραδιενέργεια. Οι συνολικές γενετικές βλάβες που οφείλονται στο Τσερνομπίλ δύσκολα εκτιμώνται. Μόνο το 10% των αναμενόμενων αποκαλύπτεται στην πρώτη γενιά.

Τα πυρηνικά εργοστάσια δεν είναι ούτε καθαρά ούτε φθηνά. Αντίθετα είναι πηγή όχι μόνο πρώτης ύλης για την κατασκευή πυρηνικών όπλων, αλλά και ο προμηθευτής βομβών (για τρομοκράτες) και όπλων απεμπλουτισμένου Ουρανίου. Ακόμη μία απόδειξη για το πόσο επικίνδυνη μπορεί να αποδειχθεί η άγνοια και η προχειρότητα. Στοιχειώδες καθήκον κάθε κυβέρνησης και της ελληνικής είναι αντί να προωθούν δήθεν ασφαλή πυρηνικά εργοστάσια να ερευνούν για εναλλακτικές πηγές ενέργειας και να φροντίζουν για τον περιορισμό της αλόγιστης σπατάλης, που εξακολουθεί να γίνεται στις δυτικές κοινωνίες.

Η ενεργειακή πολιτική στη χώρα μας πρέπει να επικεντρωθεί στην ορθολογική, στην περιβαλλοντικά υπεύθυνη εκμετάλλευση των κοιτασμάτων του εγχώριου καυσίμου που διαθέτουμε και να επενδύσει μαζικά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Μόνο μια σχεδιασμένη, μακρόχρονη πολιτική για την προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και τη σταδιακή απεξάρτηση από το πετρέλαιο και τα ορυκτά καύσιμα, με παράλληλη δημιουργία νέων επιχειρηματικών ευκαιριών και θέσεων απασχόλησης μπορεί να αποβεί ρεαλιστική λύση. Μια πολιτική με κριτήριο την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας και την προστασία του περιβάλλοντος.

Ζούμε σε μια ηλιόλουστη χώρα, με ισχυρούς ανέμους, με τόσες πηγές ανανεώσιμης ενέργειας που θα μπορούσαν να καλύψουν μεγάλα ποσοστά των ενεργειακών αναγκών της ελληνικής κοινωνίας. Διαθέτουμε ανθρώπινο δυναμικό αιχμής που δυστυχώς δεν το απορροφούμε. Αυτό που απαιτείται είναι νέοι τρόποι αξιοποίησης των συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων ως χώρα.

Η Ελλάδα έχει μείνει πίσω στον τομέα της «πράσινης» ανάπτυξης. Έχουμε όλα τα εφόδια για να καλύψουμε το κενό και να προχωρήσουμε. Είναι επιτακτική η ανάγκη να εκμεταλλευτούμε όλα τα πλεονεκτήματα της χώρα μας, τον τουρισμό, τη γεωργία, το κλίμα τη φύση και να γίνουμε πρότυπο «πράσινης» χώρας. Για να υλοποιηθούν αυτά τα σχέδια χρειάζεται υπευθυνότητα, πολιτική πρωτοβουλία, γνώση των περιβαλλοντικών ζητημάτων διεθνώς. Η Ν.Δ έχει αποδειχθεί επικίνδυνα «λίγη», επικίνδυνα «ανεύθυνη». Ο Υπουργός ΠΕ.ΧΩΔΕ εξήγγειλε μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος. Αμέσως μετά ο Υπουργός Οικονομίας ενημέρωσε ότι δεν υπάρχουν χρήματα για την υλοποίησή τους. Η κυβέρνηση της Ν.Δ εξήγγειλε τη δημιουργία αυτόνομου υπουργείου περιβάλλοντος. Οι Βαρόνοι αντέδρασαν ήδη. Μια κυβέρνηση αιχμάλωτη στα μικροκομματικά συμφέροντα και στις εσωκομματικές κόντρες τι πρόγραμμα μπορεί να υλοποιήσει;

Η κατάρρευση του Κράτους Δικαίου

2008-05-19T02:25:00.000-07:00

Ο περίφημος Γάλλος στοχαστής Αλέξης Ντε Τόκβιλ, υποστήριζε ότι αυτό που ισοδυναμεί με τον θάνατο της Δημοκρατίας είναι η αποτελμάτωσή της. Η παντελής έλλειψη κινητικότητας και αλλαγών της κοινωνίας, παράλληλα με την αδιαφορία και τον εκφυλισμό των θεσμών. Πράγματι, ιστορικά οι Δημοκρατίες κατακρεουργήθηκαν τα τελευταία εκατό χρόνια, στην Ευρώπη και αλλού, όταν τα κίνητρα της προόδου φαλκιδεύτηκαν, οι κανόνες του παιχνιδιού μεταξύ κράτους και κοινωνικών ομάδων καταστρατηγήθηκαν και το αίσθημα δικαίου, το πιο ουσιώδες ίσως συστατικό μιας δημοκρατικής κοινωνίας και οικονομίας, εξουδετερώθηκε από τις πρακτικές της ίδιας της πολιτείας.

Γιατί τα επισημαίνουμε όλα αυτά; Κατ’ αρχήν επειδή η Ελληνική κοινωνία ταλαιπωρείται τους τελευταίους δώδεκα μήνες, όπου το ένα σκάνδαλο διαδέχεται το άλλο από υποθέσεις μείζονος σημασίας για τη Δημοκρατία και τη Δικαιοσύνη, χωρίς όμως στο τέλος να συμβαίνει τίποτα το σοβαρό.

Οι υποθέσεις αυτές συνήθως καταχωνιάζονται στα συρτάρια της δικαστικής εξουσίας και κανείς δεν υφίσταται την παραμικρή συνέπεια, εκτός μόνο από τον τραυματισμό των αρχών και των θεσμών μιας σύγχρονης Δημοκρατίας που γίνονται σκόνη.

Δεύτερον, επειδή στην Ευρωπαϊκή Ένωση συζητούν ξανά τα θέματα της Δημοκρατίας και της Δικαιοσύνης, ενόψει των εκλογών και των προσώπων που θα αναλάβουν τους νέους πολιτικούς ρόλους της Ε.Ε σε δέκα μήνες.

Ποιο είναι λοιπόν, το πιο άμεσο και καθοριστικό ζητούμενο κόντρα στην υποβάθμιση των θεσμών και την ελληνική αποτελμάτωση:

Κατά την γνώμη μου, το πιο ουσιαστικό είναι να εξισορροπήσουμε τις βασικές εξουσίες πάνω στις οποίες αναπτύσσεται η δημόσια ζωή. Την εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία. Για να σημειωθεί όμως η αλλαγή αυτή θα πρέπει η κοινωνία να βρει τρόπους να επιβάλλει στα πολιτικά κόμματα την απομάκρυνση της νοσηρής νοοτροπίας. Δεν είναι δυνατόν να δραστηριοποιούνται αποκλειστικά σαν μηχανισμοί άλωσης και νομής της εξουσίας και όχι σαν μοχλοί ανάπτυξης της Δημοκρατίας, των οικονομικών μεταρρυθμίσεων και του αισθήματος του δικαίου. Στην σημερινή κοινωνία φαίνεται ότι η δικαστική εξουσία εμφανίζεται απονευρωμένη και παραδομένη στην εκάστοτε εξουσία και μόνο σαν ανεξάρτητη δεν έχει καταγραφεί στην συνείδηση του κόσμου ακολουθώντας τις υποδείξεις των μεγάλων πολιτικών συμφερόντων. Απόδειξη, η δίωξη κατά του προέδρου της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος. H δίωξη Μπάγια αποτελεί ωμή απόπειρα τρομοκράτησης και φίμωσης ενός δικαστικού λειτουργού, που είχε το θάρρος να διατυπώσει ορισμένες επισημάνσεις σχετικά με γνωστές παθογένειες και δυσλειτουργίες της Δικαιοσύνης. Η άσκηση πειθαρχικής δίωξης εναντίον του έχει μόνο έναν στόχο που έρχεται από άλλες εποχές. Σκοπός της είναι να καλλιεργήσει κλίμα φοβίας στους δικαστές και να χειραγωγήσει την ανεξαρτησία τους. Και αυτό αφορά τον κάθε Έλληνα πολίτη που αισθάνεται πως δεν μπορεί να βρει το δίκιο του όταν κυριαρχεί η αίσθηση ότι η δικαιοσύνη μπορεί να κηδεμονεύεται ή να εκβιάζεται. Είναι θέμα Δημοκρατίας τελικά, γι’ αυτό και θα μας βρίσκουν απέναντί τους.

Οι παρεμβάσεις αυτές καταγράφονται στην συνείδηση του απλού κόσμου, σαν να επιδεικνύεται η έλλειψη σεβασμού στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα έκφρασης των συλλογικών οργάνων και στο δικαίωμα άσκησης κάθε είδους κριτικής. Έλεος! Που μπορεί να βρει κανείς το δίκιο του;

ΦΑΤΕ ΧΑΒΙΑΡΙ, ΣΟΛΟΜΟ ΚΑΙ… ΑΒΓΟΤΑΡΑΧΟ

2008-05-19T02:14:00.000-07:00

Η λάμψη του life style και οι φαντεχτερές βιτρίνες των εμπορικών δρόμων ίσως να μας αποπροσανατολίζουν. Κοιτάζοντας πέρα από όλα αυτά όμως, θα προσέξουμε τον κόσμο των ανασφάλιστων, των νέων της ανεργίας, των μεταναστών της αδήλωτης εργασίας, των θυμάτων των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, των χαμηλοσυνταξιούχων και γενικά των αποκλεισμένων, που έχουν δημιουργήσει έναν άλλο κόσμο.

Σήμερα, η φτώχια χαρακτηρίζεται από παθογένεια και το σύμπτωμα των δυσλειτουργιών του κοινωνικοπολιτικού μας συστήματος. Η πείνα και ο υποσιτισμός είναι ένα διαρκές έγκλημα που συντελείται κατά της ανθρωπότητας. Το σύνδρομο της Μαρίας Αντουανέτας εξακολουθεί να πλήττει την άρχουσα τάξη σε κάθε έκφανσή της, που έχει περάσει στην ιστορία με την φράση προς τους αθλίους των Παρισίων «δεν έχουν ψωμί, ας φάνε παντεσπάνι».

Σε μια εποχή που οι πολίτες δοκιμάζονται σκληρά από τις οικονομικές δυσκολίες και αρκετοί μετρούν που θα ξοδέψουν και το τελευταίο τους ευρώ, μια άλλη Ελλάδα ακόμη πιο μικρή ζει τρώγοντας το δικό της παντεσπάνι, στο δικό της μικρόκοσμο. Την ώρα που εκατοντάδες Έλληνες στριμώχτηκαν στις μεγάλες πόλεις στα συσσίτια των δήμων και εκκλησιών, τη στιγμή που δεκάδες άλλοι αναζητούν στα σκουπίδια που πετάμε τα τρόφιμα και τα ρούχα της επιβίωσής τους, μια άλλη Ελλάδα συνεχίζει να πορεύεται αυτάρεσκα συνεχίζοντας να καταναλώνει άπληστα και με δανεικά.

Ούτε λίγο ούτε πολύ Ελληνίδες και Έλληνες ξόδεψαν την περασμένη χρονιά 37 εκατομμύρια ευρώ για χαβιάρι, καπνιστό σολομό και αβγοτάραχο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας έρευνας οι Έλληνες καταναλώνουν ετησίως 500 τόνους καπνιστό σολομό, 150 τόνους χαβιάρι και 5 τόνους αβγοτάραχο.

Απίστευτα και όμως αληθινά τα παραπάνω στοιχεία έρχονται να επιβεβαιώσουν το ελληνικό σύνδρομο της Μαρίας Αντουανέτας ή το κατοχικό σύνδρομο που πλήττει γενιές που δεν έχουν διαβάσει για την πείνα της κατοχής, ώστε να δικαιολογηθεί το καταναλωτικό ξέσπασμά τους με την ψυχολογία του αρνιού και πιλαφιού. Η πέτρα του αναθέματος βαρύνει και εμάς, ακόμη κι αν ο σολομός έφτασε να στοιχίζει όσο το αρνάκι.

Μαζί με την γενιά των 700 ευρώ φαίνεται ότι συνυπάρχει και αναπτύσσεται μια άλλη γενιά. Αυτή της εφήμερης και επίπλαστης αφθονίας. Μια γενιά που τα θέλει όλα εδώ και τώρα και κυρίως άκοπα. Μια γενιά που αναπαράγει τηλεοπτικά πρότυπα που εντυπωσιάζεται από την γκλαμουριά και θέλει και αυτή το μερίδιο της καθημερινής απόλαυσης στη χάι κοινωνία . Προσπαθεί να μιμηθεί τους έχοντες και κατέχοντες έστω και για μια μέρα, κάνοντας την μεγάλη ζωή χωρίς να κοιτά το αύριο και το λογαριασμό που αργά ή γρήγορα θα έρθει, και τότε θα είναι αργά ακόμη και για παντεσπάνι… Η κατάσταση όμως δεν πρόκειται να αλλάξει με ατομική δράση. Απαιτείται συλλογικότητα, άμεση και ουσιαστική κινητοποίηση σπάζοντας τα κατεστημένα, διεκδικώντας τα δικαιώματά μας για τη νέα γενιά, κερδίζοντας ένα καλύτερο μέλλον.

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΕΤΟ

2008-05-19T02:11:00.000-07:00

Τα τελευταία χρόνια η παραπληροφόρηση που χαρακτηρίζει τους πνευματικούς συνεργούς μιας αποτρόπαιης πράξης ή την εξυπηρέτηση κατοχικών δυνάμεων έχει λάβει πρωτοφανείς διαστάσεις .

Έτσι, στις ενέργειες του τρίτου κύκλου επεμβάσεων στα Βαλκάνια από τους ισχυρούς της γης, συμπεριλαμβάνονται οι ενέργειες για την αθέτηση της συμφωνίας του ΝΤΕΙΤΟΝ και την ισλαμοποίηση της Βοσνίας, να εθνοκαθαρίσουν τελειωτικά το Κοσσυφοπέδιο παραβιάζοντας την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας 1244 και να σταθεροποιήσουν το κράτος των λεγόμενων ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ . Απώτερος σκοπός τους να αρχίσουν σε τέταρτη φάση την ενίσχυση των Τουρκικών μειονοτήτων στα Σκόπια , Κόσοβο, Βουλγαρία και Ελλάδας , σε βάρος της Ευρώπης. Έτσι μόνο ο Άγγλο-τουρκικός άξονας θα μπορεί να κρατάει σε ασφυκτικό κλοιό τη Γηραιά Ήπειρο. Απώτερος σκοπός όλων αυτών των ενεργειών τις επόμενες μέρες θα είναι, να αλλάξουν και την συμφωνία του ΝΤΕΙΤΟΝ εις βάρος των Σερβοβόσνιων με τη δικαιολογία ότι το σύνταγμα χωλαίνει κι ότι φταίει πάντα η σερβοβοσνιακή πλευρά .

Όσον αφορά όμως το θέμα των Σκοπίων, μετά το βέτο στο Βουκουρέστι , ψυχραιμία επικρατεί στην Αθήνα, αντιθέτως , σοκ πανικός και σπασμωδικές δηλώσεις , λόγω και της προεκλογικής περιόδου επικρατούν στα Σκόπια. Μέχρι τώρα συγκρούονται δύο πολιτικές αντιλήψεις. Η πρώτη, αυτή της ηγεσίας της ΠΓΔΜ, την οποία πέρασε και στον λαό τα χώρας της, είναι η ιδεολογία της αμερικανοκρατίας: αρκεί να είναι μία χώρα πλήρως υποταγμένη και πειθήνια στις ΗΠΑ και αυτή θα της λύσει όλα τα προβλήματά της με τους γείτονές της. Την έχει ζήσει και η Ελλάδα αυτήν την περίοδο , πενήντα χρόνια πριν. Με τις ίδιες αυταπάτες και διαψεύσεις που ζουν τώρα τα Σκόπια. «Οι Έλληνες θα τρώνε με χρυσά κουτάλια», έγραφαν οι εφημερίδες της εποχής , όταν μπήκε η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ. «Η Ελλάς κατάντησε το αθλιότερο προτεκτοράτο» έγραφαν οι ίδιες εφημερίδες μόλις τρία χρόνια αργότερα, το 1955, μετά την ταπείνωση των ελλήνων αξιωματικών στη Σμύρνη και τα γεγονότα στη Κωνσταντινούπολη.

Ακολούθησαν οι συνωμοσίες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ εναντίον της Κύπρου, το πραξικόπημα , η προδοσία και η τουρκική κατοχή της Κύπρου, κι έτσι ο ελληνικός λαός έμαθε τι σημαίνει ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Θα το μάθουν και στην ΠΓΔΜ και εύχομαι να το μάθουν χωρίς να διαλυθεί η χώρα τους λόγω των σχεδίων των ΗΠΑ για μία μεγάλη Αλβανία αφοσιωμένη στην Ουάσιγκτον.

Η δεύτερη αντίληψη είναι αυτή που εξέφρασε η ελληνική αντιπροσωπεία στο Βουκουρέστι, ότι δηλαδή, καμία συμμαχική σχέση δεν είναι ανώτερη από την υπεράσπιση σημαντικών ελληνικών συμφερόντων. Η αλήθεια είναι πως η μετατροπή αυτής της αντίληψης σε πολιτική πράξη απαιτεί πολιτικό σθένος, το οποίο σπάνια βρίσκουν οι Έλληνες . Συνήθως υποκύπτουν στις πιέσεις όπως μας έχουν καταγράψει. Όχι όμως αυτή την φορά, πέφτοντας έξω στις προβλέψεις τους.

Αυτό δυσαρέστησε τους κύκλους εκείνους στη χώρα μας που πρεσβεύουν την αέναη υποταγή στις ΗΠΑ, κατά το πρότυπο της ΠΓΔΜ, αρχίζοντας να περιγράφουν τα δεινά και τις πληγές του Φαραώ που θα επιπέσουν επί της άπιστης Ελλάδας, εάν θα θυμώσει ο κακός ο Μπους, που αψήφησε τη θέληση της υπερδύναμης.

Απολύτως τίποτα. Η πολιτική ηγεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ , η οποία αποδείχθηκε ανίκανη να προστατεύσει τον Μπους από την ταπείνωση που του επιφύλαξε το βέτο των Ευρωπαίων στην ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας , αφενός ενδιαφέρονται για το τι δουλειά θα κάνει έπειτα από μερικούς μήνες που λήγει η θητεία του και αφετέρου την εξέγερση των Γαλλογερμανών, που έχουν σοβαρότατες συνέπειες στο διεθνή συσχετισμό δυνάμεων , πριν βρει χρόνο και διάθεση να ασχοληθεί με την τιμωρία της Ελλάδας.

Άλλα όμως είναι τα ζητήματα που θα πρέπει να απασχολήσουν την Αθήνα. Κρίνοντάς τα ρεαλιστικά , οι πιθανότητες να βρεθεί λύση στο θέμα της ονομασίας πριν από τον Δεκέμβριο, κατά την σύνοδο της Ε.Ε, είναι ελάχιστες. Η έξαρση του εθνικισμού , που αναπότρεπτα θα επιφέρει το προεκλογικό κλίμα , θα κάνει ακόμη πιο δύσκολη την επανένερξη σοβαρών διαπραγματεύσεων, γι’ αυτό και διατηρείται το πεδίο της μάχης. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η Ελληνική αντιπροσωπεία θα υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων να προβάλει και πάλι βέτο . Πρέπει επομένως να αρχίσει η προετοιμασία για το βέτο , το οποίο είναι απαραίτητο.

Η ηγεσία των Σκοπίων αρνείται να αποδεχθεί την παταγώδη αποτυχία της και προσπαθεί να το παραστήσει ως στιγμιαίο ατύχημα που θα θεραπευτεί. Εξαπατά τον λαό της και αρνείται να αξιοποιήσει την ιστορική στιγμή που της δίδεται για συμβιβασμό με την σύνθετη ονομασία του τοπικού προσδιορισμού με τη λέξη «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ». Ολέθριο λάθος θα είναι και η αναγνώριση Μακεδονικής Εθνότητας και γλώσσας, γιατί αλλάζουμε κεφάλαιο και ο καθένας θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του.

Η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ διακατέχεται από πολιτικό πανικό υποβοηθούμενη από μερικές κυβερνήσεις , που έχει χάσει κάθε επαφή με την κοινωνία που διακατέχεται από σύγχυση και βαθιά πολιτική κατάθλιψη μετά το Βουκουρέστι μη μπορώντας να αρθρώσει μια σοβαρή πρόταση. Όταν δεν μπόρεσε να σαγηνεύσει το Δημοκρατικό Αλβανικό κόμμα με τις τακτικές διεμβολισμού και διαμελισμού του, αποφάσισε να το ακολουθήσει πλειοδοτώντας σε τακτικισμούς και απαντώντας στις προτάσεις του. Η Ελληνική αντιπροσωπεία ακολουθεί τον δρόμο τη ευθύνης για την επίλυση του προβλήματος με αποφασιστικότητα υπογραμμίζοντας τη δικιά τους ανεπάρκεια και με δυσπιστία του λαού της ΠΓΔΜ προς την κυβέρνησή τους.

Έτσι ένα ελληνικό βέτο και επιμένοντας για μία ονομασία προς όλους, θα βοηθήσει τον λαό της ΠΓΔΜ να συνειδητοποιήσει σε όλη του την έκταση το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και να ωριμάσουν οι συνθήκες συμβιβασμού και εντός της Ε.Ε .

Συνεχίζοντας τις επαφές του ο κ. Νίμιτς κράτησε μια παρατήρηση που προτίμησε να την πει μόνο στην Αθήνα κι όχι στα Σκόπια: Οτι, δηλαδή, το ελληνικό βέτο στο ΝΑΤΟ, εκ των πραγμάτων, δίνει νέα τροπή στη διαπραγμάτευση. Στα Σκόπια, είπε ο κ. Νίμιτς, υπάρχει η αντίληψη ότι η επίλυση του θέματος με συμβιβαστική λύση θα είναι τελικά προς όφελος της χώρας. Έμμεση, λοιπόν, η αναφορά υπέρ του προέδρου της ΠΓΔΜ Μπ. Τσερβένκοφσκι, που έχει βρει αυτό το σημείο ως διαχωριστική γραμμή με τον αδιάλλακτο πρωθυπουργό Ν. Γκρούεφσκι.
«Ομως», συνέχισε ο κ. Νίμιτς, «τις θέσεις των δύο πλευρών τις χωρίζει απόσταση, που πρέπει να γεφυρωθεί». Στην πραγματικότητα οι «συμβιβαστικές» δηλώσεις του Μπ. Τσερβένκοφσκι μόνον κινήσεις τακτικής μπορεί να θεωρηθούν κι όχι μεταβολή της θέσης των Σκοπίων, που επί της ουσίας παραμένουν το ίδιο αδιάλλακτες, με την προσπάθεια για πάση θυσία διατήρηση της μακεδονικής ταυτότητας .
Αυτό το γνωρίζει καλά ο μεσολαβητής του ΟΗΕ γι' αυτό δείχνει ιδιαίτερα προσεκτικός όταν αναφέρεται στις αγεφύρωτες -ακόμα- διαφορές των δύο πλευρών και στη σταθερή θέση του ότι αυτή τη στιγμή δεν μπορεί κανείς να αναφέρεται σε χρονοδιαγράμματα τελικής λύσης και μάλιστα με ορίζοντα καλοκαιριού.
Έτσι, «το παιχνίδι» με την ονοματολογία της ΠΓΔΜ μπορεί να αποδειχθεί πιο «εύκολο» από την ουσία της υπόθεσης, που είναι η εξάλειψη του αλυτρωτισμού.
Στην Αθήνα, πάντως, τελευταία, «δοκιμάζεται» με πολλούς τρόπους και με πολλούς αποδέκτες η ιδέα της ονομασίας «Νέα Μακεδονία» ως διαφυγή από το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί.

Όμως, η ουσία του προβλήματος και η καρδιά της διαπραγμάτευσης είναι η ενιαία χρήση της ονομασίας, στα επίσημα έγγραφα της ΠΓΔΜ στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Ο κ. Νίμιτς σωστά δεν διακρίνει καμία σύγκλιση απόψεων επί της ουσίας και γι' αυτό είναι ελαστικός στο χρόνο, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο ότι, δυστυχώς, θα χρειαστεί και νέα ελληνική άρνηση στην ευρωπαϊκή πορεία της ΠΓΔΜ για να μπορέσει το πρόβλημα της ονομασίας να ξεδιπλωθεί σε όλες τις πτυχές του.

«Ξεπουλάνε» τον ΟΤΕ!

2008-05-19T02:05:00.000-07:00

«Κλειδώνει» το ξεπούλημα του Ο.Τ.Ε. με την έγκριση της κυβερνητικής επιτροπής και την ουσιαστική εκχώρηση και του μάνατζμεντ του Οργανισμού στη γερμανική εταιρία. Βέβαια πρέπει να μας ανακουφίζει το γεγονός ότι ο μάνατζερ της μεγάλης επιχείρησης μπορεί να ορίζεται μεν από τους Γερμανούς αλλά ωστόσο θα πρέπει να είναι «ελληνόφωνος». Πρώτη σοβαρή παρατήρηση που κάνει κάποιος στο άκουσμα αυτής της πολιτικής είναι ότι μόνο οι υπανάπτυκτες χώρες ξεπουλούν και εκποιούν τις τηλεπικοινωνίες τους!

Είναι να απορεί κανείς γιατί να θέλει, και μάλιστα τόσο εσπευσμένα, μία κυβέρνηση να «ξεπουλήσει» μία εταιρεία τέτοιου βεληνεκούς που κρατάει τα σκήπτρα των νέων τεχνολογιών και της αποφέρει μόνο κέρδη με τα οποία καλύπτει και ενίοτε οικονομικές «τρύπες». Πρόκειται για έναν Οργανισμό αιχμής που πέραν της οικονομικής του ευρωστίας απορροφά υψηλά ειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Με την εκχώρηση της διοίκησης οι εργασιακές σχέσεις ανατρέπονται. Επιμερίζεται ουσιαστικά ένα μεγάλο κεφάλαιο γνώσης, που σήμερα είναι κτήμα των Ελλήνων πολιτών και που μέχρι τώρα ήταν από τους ελάχιστους, δημόσιους και ιδιωτικούς, Οργανισμούς που απορροφούσε Έλληνες εργαζόμενους με ειδικευμένη γνώση στην υψηλή τεχνολογία.

Ο ΟΤΕ δεν είναι μια απλή δημόσια επιχείρηση. Είναι το κάστρο του δημόσιου τομέα και των προνομίων του. Από τη δεκαετία του 1990 η πώληση ή η μη- πώλησή του, η ιδιωτικοποίηση ή η αποκρατικοποίηση αποτελεί αγκάθι για κάθε κυβέρνηση. Σε κάθε οικονομικό αδιέξοδο οι κυβερνήσεις στρέφονταν στον ΟΤΕ και να μην ξεχνάμε άλλωστε ότι με τις μετοχοποιήσεις του κατόρθωσε η Ελλάδα να εισέλθει στην ΟΝΕ.

Από το 1993 άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου, όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχείρησε την πρώτη ιδιωτικοποίηση. Και το ΠΑ.ΣΟ.Κ όταν ήρθε στην εξουσία εφάρμοσε πολιτική μετοχοποιήσεων (πέντε συνολικά) είχε θέσει όμως ως απαραβίαστο όριο διασφάλισης των συμφερόντων του Δημοσίου το 33%. Όταν ανέλαβε η ΝΔ τη διακυβέρνηση της χώρας ιδιωτικοποίησε ένα 10% του Οργανισμού και το 2006 πέρασε με τροπολογία στο φορολογικό νομοσχέδιο διάταξη η οποία ήρε τον περιορισμό για το 33% του Δημοσίου. Δεν άργησε να ξεκινήσει τις διαδικασίες αναζήτησης στρατηγικού επενδυτή, αλλά η προσπάθεια δεν καρποφόρησε και ακολούθησε μια πορεία με πολλές σκοτεινές περιοχές που αρνείται περιέργως να φωτίσει. Η εκάστοτε κυβέρνηση οφείλει να λογοδοτεί στους πολίτες αλλά πολύ περισσότερο στις επόμενες γενιές για τέτοιες κινήσεις που της στερούν σημαντικούς οικονομικούς πόρους. Οφείλει να λογοδοτεί γιατί πουλάει ή μετοχοποιεί Δημόσιους Οργανισμούς, υπό ποιες συνθήκες και γιατί επιλέγει συγκεκριμένους αγοραστές. Η σημερινή κυβέρνηση απομυζά τον πλούτο από τη νέα γενιά, έναν Οργανισμό που το μόνο σίγουρο είναι ότι στο μέλλον θα αξίζει πολύ περισσότερα απ’ ό,τι πωλείται σήμερα.

Αναμφίβολα ο ΟΤΕ - μια ΔΕΚΟ- «φιλέτο», όπως την είχε χαρακτηρίσει ο τότε υφυπουργός Οικονομικών κ. Π. Δούκας - σημάδεψε και προσδιόρισε την πολιτική αντιπαράθεση το 1993. Σε αυτή την περίπτωση όμως, με το πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου που εφάρμοσε η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή συνταξιοδοτήθηκαν 7.000 εργαζόμενοι, μεταξύ των οποίων έμπειρα συνδικαλιστικά στελέχη, ενώ άλλαξαν οι εργασιακές σχέσεις. Με το συνδικαλιστικό κίνημα να είναι υπό διάλυση και 5.000 νέους υπαλλήλους, χωρίς μόνιμες θέσεις και χαμηλότερα αμειβόμενους, είναι αναμενόμενο να μην εκδηλώνονται δυναμικές αντιδράσεις στον ΟΤΕ.

Οι νέοι όροι της οικονομίας και της αγοράς ευνοούν την πολιτική των μετοχοποιήσεων και των συνεργασιών με τον ιδιωτικό τομέα, στρατηγικές κινήσεις προς όφελος του Δημοσίου Ταμείου και της οικονομίας της χώρας, αλλά όχι και της παραχώρησης της διοίκησης μιας επιχείρησης εθνικής στρατηγικής σημασίας.

Ξυπνά ο πύρινος εφιάλτης!

2008-04-01T04:56:00.000-07:00

Το περσινό καλοκαίρι βιώσαμε τραγικά τον πύρινο εφιάλτη. Χάθηκαν τεράστιες εκτάσεις πρασίνου. Χάθηκαν ανθρώπινες ζωές. Μόνο στον τόπο μας τρεις εποχικοί δασοπυροσβέστες από το πεζοπόρο τμήμα του Ηρακλείου βρήκαν τραγικό θάνατο. Σήμερα, εννέα μήνες μετά, η Ένορκη Διοικητική Εξέταση, πελαγοδρομεί μεταξύ γραφείων και αρμοδίων.

Το οδυνηρό αυτό γεγονός ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά γεγονότων του περσινού καλοκαιριού και κατέδειξε με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τις μεγάλες ελλείψεις του κρατικού μηχανισμού στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Παρά την τραγωδία του περσινού καλοκαιριού όμως, η κυβέρνηση της ΝΔ δεν έπραξε απολύτως τίποτα στον τομέα της δασικής προστασίας από τις πυρκαγιές. Οι 103 δασικές φωτιές που ξέσπασαν από το πρωί του Σαββάτου μέχρι και τα μεσάνυχτα της Δευτέρας στη Σκόπελο κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Το καλοκαίρι είναι προ των πυλών. Στην ιδέα και μόνο ότι θα ζήσουμε ανάλογες καταστάσεις σοκαριζόμαστε. Τα στοιχεία όμως απογοητεύουν και τρομοκρατούν.

Η ετοιμότητα αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών για τη φετινή περίοδο είναι χειρότερη από αυτήν του προηγούμενου χρόνου, με ευθύνη της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Τα κενά στο Πυροσβεστικό Σώμα ανέρχονται σε 4.195. Η κυβέρνηση κωλυσιεργεί στην πρόσληψη νέων πυροσβεστών! Πέρυσι, αποφασίστηκε να προσληφθούν 1.200 πυροσβέστες. Οι πρώτοι όμως 540 από αυτούς αναμένεται να αποφοιτήσουν από τη σχολή τον Σεπτέμβριο(!), όταν η κρίσιμη περίοδο των πυρκαγιών οι φωτιές θα έχει τελειώσει. Οι εποχικοί πυροσβέστες δεν έχουν ακόμα προσληφθεί. Η προμήθεια του εξοπλισμού των εποχικών πυροσβεστών, που αναδείχθηκε σε μείζον θέμα στην περσινή τραγωδία οπισθοδρομεί. Στις αποθήκες της Πυροσβεστικής υπάρχουν μόνο 2.000 αρβύλες για τους 5.500 εποχικούς Πυροσβέστες και 5.085 πυρίμαχες στολές. Οι μάσκες, τα φίλτρα τους και τα μπλουζάκια είναι προγραμματισμένα να τους δοθούν μέχρι και το τέλος της αντιπυρικής περιόδου. Στα χαρτιά παραμένει και η αγορά εναέριων μέσων πυρόσβεσης. Η ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών προτιμά να ενοικιάζει ελικόπτερα, τη στιγμή που με το ετήσιο κόστος ενοικίασης των 15 ελικοπτέρων θα αγοράζαμε κάθε χρόνο τουλάχιστον 2 αεροπλάνα! Ακόμη και η ανανέωση του στόλου των 300 πυροσβεστικών οχημάτων, που έχει ανακοινωθεί εδώ και 3 χρόνια, παραμένει εξαγγελία. Μοναδική ελπίδα της Πυροσβεστικής τα περίπου 100 πυροσβεστικά οχήματα που έχουν υποσχεθεί πως θα δωρίσουν τράπεζες, οργανισμοί και επιχειρηματίες! Καμία σοβαρή εργασία καθαρισμού δασικών περιοχών δεν έχει υλοποιηθεί, ούτε διάνοιξη δασικών οδών για τα πυροσβεστικά οχήματα, ούτε διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών. Την ίδια στιγμή, οι πληγείσες από τις περσινές πυρκαγιές περιοχές, ζουν εγκαταλελειμμένες με τις προεκλογικές υποσχέσεις να παραμένουν υποσχέσεις.

Η κυβέρνηση Καραμανλή τίθεται προ των ευθυνών της για ό,τι ακολουθήσει. Το σύνθημα στο πανό των δασοπυροσβεστών στην πορεία διαμαρτυρίας για το ασφαλιστικό τα λέει όλα, «Τους τάξατε, τους κάψατε, τους θάψαμε». Φτάνει πια η ανάδειξη ηρώων. Δεν συγχωρείται η ανευθυνότητα και η κωλυσιεργία. Οι τιμές δεν αντισταθμίζουν την απώλεια ανθρωπίνων ζωών.

Συνυπεύθυνη η Αριστερά

2008-03-31T23:29:00.000-07:00

Βρισκόμαστε στη δίνη μιας ατέρμονης ιστορίας που μας παρασύρει όλους στον κατήφορο. Μια αλληλουχία επιθέσεων στην αξιοπιστία της δημόσιας ζωής, μια αναπάντεχη ομολογία αποτυχίας της σημερινής διακυβέρνησης. Κάθε θεσμικός «παίκτης» (πρωθυπουργός, κυβέρνηση, κόμματα) πέραν των άλλων έχει χρέος να προστατεύει την εικόνα και το κύρος των θεσμών. Η σημερινή κατάσταση καταδικάζει πολίτες και πολιτικούς στο χαμηλότερο παρονομαστή. Η πολιτική και ηθική καταρράκωση επιτείνει την κρίση εκπροσώπησης και διαρκώς εκτροχιάζει το τρένο της πολιτικής στη σκανδαλολογία και τον κιτρινισμό. Η υπόθεση Ζαχόπουλου είναι ο ανθισμένος μπαχτσές του εσμού των κολλητών, των δημοσιογράφων, των πολιτικών που καταστρατηγούν το Νόμο, τη δικαιοσύνη, τις αρχές προσωπικών δεδομένων, τον πολιτικό έλεγχο της δημόσιας σφαίρας.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ δε μένει στην επιφάνεια των σκανδάλων. Δεν κάνει αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Δεν προχωρά σε απλή καταγραφή και δεν μένει απλός παρατηρητής όπως επιλέγουν να κάνουν τα υπόλοιπα κόμματα. Το ΠΑΣΟΚ προτείνει αλλαγές για τα αίτια που γεννούν τον εκφυλισμό της δημοκρατίας και κάνει λόγο για μέτρα που θα θωρακίσουν την αυτονομία της πολιτικής από τη διαπλοκή και το «μαύρο» χρήμα. Δυστυχώς, όμως, είναι η μόνη κοινοβουλευτική δύναμη με στόχο να χτυπήσει την διαπλοκή και τη μικτιοκρατία. Τα κόμματα της άλλης Αριστεράς για ακόμα μια φορά συμπράττουν με τα Μ.Μ.Ε, θεωρώντας πως έτσι «στριμώχνουν» το ΠΑΣ.Ο.Κ. Αρνούνται να ψηφίσουν την πρότασή μας για την παραπομπή όλων των Υπουργών Πολιτισμού της Ν.Δ, του Αγγέλου και του Ανδριανού σε εξεταστική επιτροπή προκειμένου να σταματήσει η φαιδρότητα στα «δικαστήρια» των οχτώ και να μπει ένα φρένο στην όλη παρωδία με πραγματική απόδοση ευθυνών. Πως ξεστομίζουν βαρύγδουπες καταγγελίες τα κόμματα της άλλης Αριστεράς και δεν αισχύνονται μαζί με τους δεξιούς πρωταγωνιστές του σκανδαλολογικού παροξυσμού;

Αγωνιούμε για την απαξίωση και το κατάντημα που θέτει υπό αμφισβήτηση όλο το πολιτικό και αξιακό σύστημα της χώρας, αλλά μάλλον είμαστε οι μόνοι. Αντιστεκόμαστε στον κατήφορο και μένουμε στην πολιτική διάσταση των εξελίξεων. Δυστυχώς, όμως είμαστε μόνοι κόντρα στον τηλεοπτικό συφερτό που παρασύρει όλες τις πολιτικές δυνάμεις και που χειρουργικά φιμώνει την αξιωματική αντιπολίτευση (οι δηλώσεις του Παπανδρέου «βγαίνουν» 40 λεπτά μετά την έναρξη των ειδήσεων, απομονωμένες, σε ελάχιστο τηλεοπτικό χρόνο). Μόνοι υπερασπιζόμαστε τη δύναμη της πολιτικής και προτείνουμε διέξοδο στη διαμόρφωση κανόνων προκειμένου να επιστρέψει η εμπιστοσύνη και η σιγουριά στον ψυχισμό του κόσμου.

Δεδομένη η πολιτική ευθύνη για την επιλογή αυτού του τύπου διακυβέρνησης που έχει η Ν.Δ, δεδομένη όμως και η συνευθύνη της Αριστεράς που σιγοντάρει τον εσμό υποκρινόμενη το ρόλο του προστάτη στο λαό. Άλλωστε έχει και ιστορικό προηγούμενο όταν συνέπραττε με τη Δεξιά για την έκδοση προσωρινής άδειας του Mega στους εκδότες κι αργότερα δέχτηκε το αντάρτικο του Κυριακού για τον ANT1 και του Αλαφούζου για το ΣΚΑΙ. Όλα αυτά κόντρα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ και στον Ανδρέα, που στις στιγμές του μεγάλου αποκλεισμού του είχε τη δύναμη να κατανοεί τον ιστορικό του ρόλο ακόμη κι αν αυτό τον καταδίκασε σε μεγαλύτερο αποκλεισμό.

Σύντροφοι της Αριστεράς, σας λέμε κάτι που η Δεξιά ήδη το γνωρίζει, αν μη τι άλλο είμαστε η μόνη δύναμη που εγγυάται τη σοβαρότητα σ’ αυτό τον τόπο, τη συνέπεια λόγων και έργων. Κι αυτό δεν είναι υπαινιγμός μόνο για την Αριστερά, αλλά για όλους όσους θέλουν να υποβιβάζουν την πολιτική σε απλή διαχειριστική και εν πολλοίς επικοινωνιακή υπόθεση. Σε όσους εξακολουθούν να μας καταδικάζουν σε εκλογικούς ανταγωνισμούς και σε συγκρούσεις ναρκισσισμών τη στιγμή της κρίσης.

Αρθρο ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ - 28/2/2008 - Που είναι η διασφάλιση της αξιοκρατίας;

2008-03-05T22:22:00.000-08:00

Η κυβέρνηση της Ν.Δ συνεχίζει να παρακάμπτει τις ανεξάρτητες αρχές, τους διαφανείς και αξιοκρατικούς θεσμούς και να προβαίνει σε προσλήψεις από το «παράθυρο» εγκλωβίζοντας όλο και περισσότερους νέους ανθρώπους υπό την ομηρία των συμβάσεων και βυθίζοντας το λαό ακόμη πιο βαθιά στο πελατειακό σύστημα προκειμένου να εξαγοράσει με τον πιο φτηνό τρόπο τις ψήφους του. Την ώρα που χιλιάδες νέοι απ’ όλη την Ελλάδα διαγωνίζονται μέσω του Α.Σ.Ε.Π. για 1.100 θέσεις, με σειρά προτεραιότητας, σ’ όλη την επικράτεια, κάποιοι κατάφεραν κι έβαλαν «από το παράθυρο» 330 «γαλάζια» παιδιά θέτοντας επί της ουσίας αυτές τις θέσεις εκτός διαγωνισμού (1430 -330).

Όταν η Νέα Δημοκρατία ζητούσε, με σημαία της την ηθικολογία, την ψήφο των Ελλήνων πολιτών για να συνεχίσει την «εκκαθάριση» της διαφθοράς στην χώρα την ίδια ώρα χρησιμοποιούσε τις δημόσιες υπηρεσίες στο βωμό της ψηφοθηρίας. Έτσι, η Διοίκηση του ΙΚΑ ακύρωσε προκήρυξη, η οποία θα γινόταν μέσω ΑΣΕΠ, και ακολούθησε προκήρυξη για 330 θέσεις «αναδόχων έργων» ελάχιστες μέρες πριν την προκήρυξη των πρόωρων εκλογών του Σεπτεμβρίου. Ήταν συμπωματική η χρονική περίοδος που έγινε η συγκεκριμένη μετατροπή πρόσληψης ή ήταν τόσο επείγουσα η κάλυψη θέσεων που σχετίζονται με τη μηχανοργάνωση και την ηλεκτρονική διαχείριση του Ιδρύματος που δεν μπορούσαν να ακολουθηθούν οι διαδικασίες του ΑΣΕΠ;!

Μάλλον γεννώνται σοβαρά ερωτηματικά για τη διασφάλιση της αξιοκρατίας, αλλά και την σκοπιμότητα και νομιμότητα του όλου, τουλάχιστον ατυχούς, εγχειρήματος. Ακόμη μεγαλύτερη καχυποψία προκαλεί στους χιλιάδες άνεργους νέους, με πτυχία και όλα τα απαραίτητα προσόντα για πρόσληψη στο δημόσιο τομέα, η διαπίστωση ότι για τις ανάγκες επέκτασης του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος η Διοίκηση του ΙΚΑ έκρινε απαραίτητο να προσλάβει 330 άτομα εκ των οποίων όμως μόνο οι 10 έχουν ως αντικείμενο σπουδών την Πληροφορική και 220 είναι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι δε χρειάζεται καν να γνωρίζουν τη χρήση Ηλεκτρονικών Υπολογιστών! Σε ποιο ακριβώς τμήμα της επέκτασης του Πληροφοριακού Συστήματος μπορούν να προσφέρουν οι 15 «ανάδοχοι» Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης και οι 15 «ανάδοχοι» οδηγών!

Μάλιστα είναι εξωφρενικό το ότι αυτές οι θέσεις εργασίας, που τόσο άμεσης πλήρωσης κρίθηκαν για να παρακάμψουν τον ΑΣΕΠ, αντί να αποτελούν ένα συγκροτημένο πυρήνα που θα αναλάβει να διεκπεραιώσει το έργο της ηλεκτρονικής οργάνωσης του φορέα, βρίσκονται διάσπαρτες σε πλήθος υπηρεσιών της Αθήνας και της περιφέρειας, πολλές από τις οποίες δεν έχουν καμία σχέση με το έργο του ηλεκτρονικού εκσυγχρονισμού και της πληροφορικής.

Μάλιστα η εν λόγω προκήρυξη έλαβε θετική γνωμοδότηση από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για παράκαμψη του ΑΣΕΠ με το σκεπτικό ότι έργα στα οποία αναφέρεται είναι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο συμβάσεων έργου χωρίς να υποκρύπτεται σε αυτές σχέση εξαρτημένης εργασίας. Μα ποιον νομίζουν ότι κοροϊδεύουν; Το αντικείμενο εργασίας των αναδόχων, όπως περιγράφεται στην προκήρυξη, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί επιπλέον ή/και έκτακτο για το ΙΚΑ έργο, αλλά για έργο που είναι αρμοδιότητα των υπαλλήλων του. Εάν το ίδρυμα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο φόρτο εργασίας λόγω υποστελέχωσης οφείλει να προσλάβει μόνιμο προσωπικό με τις νόμιμες διαδικασίες και όχι «ελεύθερους επαγγελματίες» διετούς απασχόλησης. Είναι προφανές ότι η προκήρυξη αυτή, η οποία ανακοινώθηκε προεκλογικά και έθεσε σε ομηρία τα 12.000 περίπου άτομα που υπέβαλαν δικαιολογητικά και προσδοκούσαν την ανάθεση μετά τις εκλογές, εξυπηρετούσε άλλες σκοπιμότητες και όχι αυτές του ασφαλιστικού ταμείου.

Ο πρωθυπουργός προεκλογικά μιλούσε για «συγύρισμα» των οικονομικών του κράτους! Για να μην ξεχνιόμαστε ποια είναι η συνέπεια λόγων και έργων της Ν.Δ.

Πρώτη Δοκιμαστική καταχώρηση ανάρτησης

2008-03-05T11:24:00.000-08:00

Προσωπική Ιστοσελίδα Φραγκίσκου Γ. Παρασύση.
Κείμενο Πρώτη Δοκιμαστικής καταχώρησης ...