Η Υγεία που νοσεί και μία σύμβαση

Εδώ και πολύ καιρό έχουν επισημανθεί οι μεγάλες ελλείψεις στον τομέα της υγείας. Το τοπίο στο οποίο καλούνται όλοι οι εμπλεκόμενοι να λειτουργήσουν είναι το πλέον τραγικό.
Έχει αξία να αναφερθεί ότι σε τομείς όπως η υγεία στηρίζεται η κοινωνική πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης. Πολιτική που εκπορεύεται από την ιδεολογική παρακαταθήκη κάθε χώρου, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται το παρόν και χαράζει το μέλλον. Ουσιαστικά εκεί αποτυπώνεται η σφραγίδα μιας διακυβέρνησης ενώ το περιεχόμενο της κοινωνικής πολιτικής αποτελεί το πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στα δυο μεγάλα κόμματα, ανάμεσα σε δυο διαφορετικές φιλοσοφίες.
Η παρούσα λοιπόν ηγεσία του Υπ. Υγείας όχι μόνο δείχνει να έχει έλλειμμα οράματος και σχεδίου αλλά αποδεικνύεται ότι απέτυχε στην απλή διαχείριση των καθημερινών αναγκών.
Σήμερα τα χρέη των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές φτάνουν τα 4,2 δις ευρώ και ήδη έχουν τεθεί σε καραντίνα τα νοσοκομεία της χώρας μιας και οι προμήθειες γίνονται πλέον με φειδώ. Ενδεικτικό το περιστατικό του προηγούμενου μήνα στο ΠΑΓΝΗ, όπου για ένα σοβαρό κάταγμα κάτω άκρου η νοσηλεύτρια μετά το χειρουργείο ενημέρωσε τον ασθενή ότι δικαιούται μέχρι δύο γάζες.
Το ίδιο κλίμα στους γιατρούς που αξιώνουν τα δεδουλευμένα τους από τον ασφαλιστικό φορέα των υπαλλήλων του δημοσίου, το ίδιο με τους φαρμακοποιούς που έχουν να πληρωθούν επτά μήνες. Όλες οι διαβουλεύσεις μεταξύ των εμπλεκομένων και του υπ. Υγείας γίνεται στην βάση της υπόσχεσης και του “λόγω τιμής”, κι όχι μιας συγκροτημένης πολιτικής επιλογής, όχι βάσει κάποιου σχεδίου. Ουσιαστικά δηλαδή μπαλώνουμε τρύπες μέχρι να ξαναγίνει ο κύκλος και να φτάσουμε πάλι σε πέντε έξι μήνες στα όρια.
Το ίδιο με τους ειδικευόμενους γιατρούς και τις εφημερίες τους στα νοσοκομεία, το ίδιο με τις ελλείψεις γιατρών στο ΙΚΑ, το ίδιο με τα stage που προσπαθούν να καλύψουν το έλλειμμα νοσηλευτικού προσωπικού.
Μέχρι κι ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα, σε εκδήλωση του Economist δήλωσε προβληματισμένος με το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο χρωστάει 4 δις δολάρια στις αμερικανικές φαρμακοβιομηχανίες ενώ δεν δείχνει να έχει σχέδιο εξόδου για να πληρωθούν.
Το αντίθετο μάλιστα, για το 2009 προβλέπεται αύξηση των φαρμακευτικών δαπανών κατά 14% αλλά ωστόσο κανείς δεν ανησυχεί.
Το γεγονός πλέον δεν προτάσσεται μόνο από τους συνδικαλιστικούς φορείς των γιατρών, νοσηλευτών, φαρμακοποιών κτλ. Δεν αφορά δηλαδή συνδικαλιστικά αιτήματα. Σήμερα η κοινωνία αντιδρά στην απαξίωση της Δημόσιας Υγείας κι ο πολίτης το δηλώνει με την πρώτη ευκαιρία.
Ενδεικτικό για τον τρόπο που οραματίζεται η κυβέρνηση τον χώρο της υγείας είναι η ανάθεση μέσω ΣΔΙΤ του Νοσοκομείου Παίδων στη Θεσσαλονίκη ύψους 389εκ ευρώ. Ενδιαφέρον έδειξαν όλες οι μεγάλες ελληνικές και ευρωπαϊκές κατασκευαστικές σε σύμπραξη με τα ιδιωτικά κέντρα υγείας. J&P Αβαξ, Ψαλλίδας, Intracom Holdings, Lamda Developments(Λατσης), Euromedica, Ιατρικό Αθηνών κτλ.

Η σύμπραξη αυτή ελλοχεύει πολλούς κινδύνους και προοιωνίζει την νεοφιλελεύθερη εκδοχή στις υπηρεσίες υγείας στη χώρα μας. Η μετατροπή κατεξοχήν δημοσίων αγαθών σε ιδιωτικά, επιτυγχάνεται με την επιβολή αντιτίμου σε απαγορευτική τιμή για τις ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες.
Ως εκ τούτου, οδηγούμαστε σε μονοπωλιακές συμπεριφορές, οι οποίες μεταφράζονται με αύξηση της τιμής της προσφερόμενης υπηρεσίας, αλλοίωση του προϋπολογισμού μέσω μετάθεσης των τρεχουσών δαπανών καθώς και υποκατάσταση και ιδιωτικοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Αύξηση της τιμής των προσφερόμενων υπηρεσιών όμως, δεν συνεπάγεται πάντα και βελτίωση της ποιότητάς τους. Η προσπάθεια μείωσης του κόστους λειτουργίας ενός έργου, μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση της παρεχόμενης ποιότητας.
Δεν είμαστε δογματικοί. Η πρόταση μας για ένα νέο πλαίσιο συνεργασίας δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, ενδεχομένως φαντάζει απαγορευτική για εσάς. Προτείνουμε τη δημιουργία Επιστημονικού Φορέα Πιστοποίησης Υπηρεσιών Υγείας για την εξασφάλιση της υψηλής ποιότητας των υπηρεσιών υγείας του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα καθώς και την λειτουργία υπηρεσίας «Εξασφάλισης Ποιότητας» σε όλα τα νοσοκομεία του ΕΣΥ και του ιδιωτικού τομέα.
Όμως που χρόνος για πραγματική πολιτική. Τώρα το ρολόι τρέχει αντίστροφα και καθένας τρέχει να περισώσει την κομματική του πελατεία.
Το πιο τραγικό όμως για όλους μας είναι ότι ο Υπουργός Υγείας , ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ο κατεξοχήν υπεύθυνος δηλαδή για τον μαρασμό των νοσοκομείων, διεκδικεί και με αξιώσεις να ηγηθεί της Νέας Δημοκρατίας και να κυβερνήσει τον τόπο! Έλεος…

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πολιτική δεν είναι να ασχολείσαι επί τρεις μήνες με έναν ανασχηματισμό και πολιτική δεν γίνεται όταν είσαι κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους του πρωθυπουργικού γραφείου, κάνοντας ασκήσεις επί χάρτου πάνω στα προβλήματα που βιώνουν οι πολίτες.
Πολιτική είναι να φέρνεις τα πραγματικά προβλήματα του πολίτη στο επίκεντρο της συζήτησης, να τα συζητάς, να συνδιαλέγεσαι κοιτάζοντας τον πολίτη στα μάτια.
Με αυτό το δεδομένο και επειδή τις τελευταίες ημέρες –με αφορμή μια ραδιοφωνική εκπομπή- επιχειρείται από διάφορους κύκλους να παραποιήσουν εντέχνως τις απόψεις μου για τα αγροτικά θέματα, θα προσπαθήσω να μιλήσω για τα ζητήματα αυτά ξεκάθαρα, χωρίς καμία διάθεση για υπεκφυγές.
Διότι σήμερα, ένα βασικό στοιχείο που ενώνει τους αγρότες, και αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό από τους εκπροσώπους τους, με οποιαδήποτε άλλη πληθυσμιακή ομάδα, επαγγελματική, κοινωνική ή ηλικιακή, είναι ένα πολύ ύπουλο, αλλά και επικίνδυνο συναίσθημα, η ανασφάλεια. Η ανασφάλεια για το μέλλον των αγροτικών προϊόντων, η ανασφάλεια για το εισόδημα των αγροτών που αποτελούν τον κινητήριο μοχλό στην τοπική οικονομία του νομού μας. Την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα αυτή την βιώνουν καθημερινά όλες οι επαγγελματικές και παραγωγικές δυνάμεις του νόμου χωρίς να είναι αποκλειστικό «προνόμιο» των συνδικαλιστών.
Από τις πολιτικές της κυβέρνησης αυτής, έχουν υποφέρει ιδιαίτερα οι αγρότες, η ύπαιθρος, που εμφανίζει πια έντονα τα σημάδια μαρασμού και εγκατάλειψης. Το βουητό των κινητοποιήσεων έρχεται απ' όλη την Ελλάδα και είναι έκφραση της αγωνίας των αγροτών που δεν τα βγάζουν πέρα. Γνωρίζω τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το εισόδημά των αγροτών στο Νομό μας, που μειώνεται συνεχώς, ενώ το κόστος παραγωγής παραμένει πολύ υψηλό, γνωρίζω τις απαράδεκτα χαμηλές τιμές σε σειρά βασικών προϊόντων.
Γνωρίζω και έχω καταγγείλει δημόσια (Νέα Κρήτη 11/06/2008- παράρτημα I)το αίσχος των καρτέλ που κερδοσκοπούν ανεξέλεγκτα στις πλάτες σας και στις πλάτες των καταναλωτών ανοίγοντας την ψαλίδα ανάμεσα στις τιμές παραγωγού και καταναλωτή. Γνωρίζω καλά τις καθυστερήσεις, την αδιαφάνεια, την κακή διαχείριση, τις περικοπές πόρων στις γεωργικές επιδοτήσεις, όλα αυτά που έχουν άμεσες επιπτώσεις στο εισόδημά σας.
Αυτό που χρειάζεται σήμερα ο αγρότης, όπως επεσήμανε ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είναι μια νέα εθνική στρατηγική για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη της υπαίθρου, με ανάδειξη, με αξιοποίηση όλων των δικών μας συγκριτικών πλεονεκτημάτων, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και περιβαλλοντικών μας πλεονεκτημάτων.
Ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχω υποχρέωση να αναφερθώ στους βασικούς άξονες που εξήγγειλε ο Πρόεδρος μας για τον αγροτικό τομέα:
Πρώτον, αποτελεσματική προστασία του αγροτικού εισοδήματος, συνέχιση των κοινοτικών ενισχύσεων και μετά το 2013.
Δεύτερον, εκσυγχρονισμός των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, προγράμματα ιδιαίτερα για νέους αγρότες με αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, ώστε να μπορούμε να μπούμε σ' αυτή τη νέα εποχή της «πράσινης ανάπτυξης», της ποιοτικής ανάπτυξης.
Τρίτον, κίνητρα για νέες συλλογικές δομές. Συλλογικές δομές για ισχυρή παρουσία του αγροτικού κόσμου, για έλεγχο της αγοράς και για χτύπημα των καρτέλ.
Και τέταρτον, επίκεντρο ο άνθρωπος, επίκεντρο ο αγρότης. Σε αυτόν θα επενδύσουμε.
Τις επόμενες ημέρες ξεκινά ένας νέος γύρος κινητοποιήσεων των αγροτών.
Στις κινητοποιήσεις αυτές τα στελέχη του αγροτικού κόσμου οφείλουν να απαγκιστρωθούν από τις παγιωμένες τακτικές τους και να εργαστούν στοχεύμενα προς την κατεύθυνση της μετατροπής του αγώνα τους σε αγώνα μαζικό και λαϊκό αξιοποιώντας όλες τις παραγωγικές δυνάμεις της τοπικής κοινωνίας. Για να γίνει πράξη αυτή η μαζική κινητοποίηση ορισμένα από τα αγροτοσυνδικαλιστικά (και κυρίως συνεταιριστικά) στελέχη του Νομού μας έχουν υποχρέωση να μιλήσουν ξεκάθαρα για το προβλήματα που χρόνια τώρα ταλανίζουν τον Ηρακλειώτη αγρότη. Τα αιτήματα των αγροτών πρέπει να γίνουν κτήμα της κοινωνίας και απαιτήσεις όλων μας.
Οφείλουν με αφορμή αυτές τις κινητοποιήσεις
Nα μιλήσουν ξεκάθαρα για την συνεχώς διευρυμένη ψαλίδα που παρατηρείται ανάμεσα στην τιμή παραγωγού και στην τιμή καταναλωτή.
Να δώσουν μια απάντηση για την πολυδιάσπαση του συνεταιριστικού κινήματος και τους δεκάδες ανενεργούς Αγροτικούς Συλλόγους και Συνεταιρισμούς στο νομό μας.
Να διεκδικήσουν λύσεις σε όλα αυτά τα σημαντικά προβλήματα χωρίς να ικανοποιούνται από τις γενικόλογες εξαγγελίες.
Να προτείνουν λύση στο μείζον ζήτημα που έχει προκύψει τους τελευταίους μήνες με την μονοκρατορία που δημιουργείται στην αγορά του λαδιού από την Ισπανία.
Να μιλήσουν για την προοπτική εξαγοράς της ΕΛΑΪΣ από το ελληνικό δημόσιο προκειμένου να αποφευχθεί η επικράτηση των ισπανικών εταιρειών και εντός Ελλάδας.
Οι αγρότες του Νομού μας δικαίως είναι αγανακτισμένοι. Έχουν αγανακτήσει από την Κυβερνητική πολιτική της Ν.Δ. αλλά συγχρόνως είναι και απογοητευμένοι καθώς παρατηρούν ορισμένα συνεταιριστικά στελέχη να καπηλεύονται τους δικούς τους αγώνες και τις δικές τους αγωνίες.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. οφείλει για ακόμα μια φορά να σταθεί δίπλα στους αγρότες. Οφείλει να δώσει άμεσες λύσεις μόλις αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.
Ο Πρόεδρος μας, ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε ξεκάθαρα για την αγροτική πολιτική του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ προτείνει κοστολογημένες και εφαρμόσιμες λύσεις στα σύγχρονα προβλήματα των αγροτών. (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II)
Τα μέτρα που πρόσφατα πρότεινε ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρέπει να γίνουν οι σημαίες των διεκδικήσεων των επόμενων ημερών από όλα τα αγροτικά στελέχη.
Καταλήγοντας, δηλώνω ξεκάθαρα και προς αποφυγή κάθε παρεξηγήσεως, ότι ως μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις τις κινητοποιήσεις των αγροτών αλλά και το επικείμενο συλλαλητήριο. Κάθε λοιπόν, προσπάθεια διαστρέβλωσης αυτής μου της στάσης δεν θα ευδοκιμήσει.
Παράλληλα δηλώνω ότι υποστηρίζω το βασικό αίτημα που κυριαρχεί σε αυτές τις κινητοποιήσεις για την επιδότηση στην τιμή του ελαιολάδου που σήμερα είναι σε εξευτελιστικές τιμές και οδηγεί τους ελαιοπαραγωγούς στην εξαθλίωση.

Τα αιτήματα που διαμορφώνονται από τις διοικήσεις των συνδικαλιστικών τους οργάνων πρέπει να είναι διαχρονικά και στοχευμένα για να απαντούν στο αίτημα της μακρόπνοης στόχευσης και προοπτικής και όχι ευκαιριακά και περιστασιακού χαρακτήρα. Αυτή και μόνο αυτή ήταν η μοναδική μου επισήμανση απ΄την αρχή.

Τα αγροτοσυνεταιριστικά στελέχη είναι υποχρεωμένα χωρίς φόβο να διαμορφώνουν κάθε φορά το διεκδικητικό τους πλαίσιο με τέτοιο τρόπο ώστε να φτάνουν το μαχαίρι στο κόκκαλο.

Όλοι μαζί λοιπόν θα δώσουμε δυναμικό παρόν στις επικείμενες κινητοποιήσεις των αγροτών του Νομού μας που τόσο πολύ πλήττονται από τη διακυβέρνηση της χώρας.

Όλοι μαζί θα αγωνιστούμε για να πέσουν οι τίτλοι του τέλους της Δεξιάς Παρένθεσης.