.jpg)
Η συζήτηση στη Βουλή την περασμένη Πέμπτη, για την οικονομία ήταν χρήσιμη όσο και αποκαλυπτική. Οι πολίτες είχαν, για μια ακόμη φορά, την ευκαιρία να συγκρίνουν τις πολιτικές προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ για την οικονομία.
Ο κ. Καραμανλής, πιστός στις νεοσυντηρητικές αντιλήψεις του, επέμεινε στην υπεράσπιση ενός οικονομικού μοντέλου που έχει χρεοκοπήσει διεθνώς.
Επέμεινε στην αυτορρύθμιση των αγορών που θα καθορίζουν αυτόματα την αναδιανομή του εισοδήματος. Λησμόνησε ότι μιλάει για τις ίδιες αγορές που έχουν οδηγήσει σε πλήρη απορρύθμιση την πραγματική οικονομία και καθημερινά οδηγούν στην απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας.
Ο κ. Πρωθυπουργός απέδειξε ότι δεν έχει σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης που πλήττει τα Ελληνικά νοικοκυριά. Δεν είναι στις προθέσεις του να στηρίξει τη μεσαία τάξη και τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα. Το ενδιαφέρον του περιορίζεται στην οικονομική στήριξη των τραπεζών, χωρίς η στήριξη αυτή να διοχετεύεται στην αγορά, και στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Ο κ. Καραμανλής ζήτησε μάλιστα και τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ.
Συναίνεση όμως σε τι; Στο να προετοιμάσουμε τους εργαζόμενους για μείωση μισθών και απολύσεις; Συναίνεση για τη διεύρυνση τον ορίων της φτώχειας και την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους; Τέτοιου είδους συναίνεση ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνηση του δεν πρόκειται να έχουν από το ΠΑΣΟΚ.
Από την άλλη πλευρά, ο Γιώργος Παπανδρέου κατέθεσε μια ριζοσπαστική και προοδευτική πρόταση για την οικονομία.
Απέναντι στην αγορά ανεξέλεγκτων μηχανισμών, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο για ένα ισχυρό κράτος που θα ελέγχει και τα ρυθμίζει την αγορά.
Ο Γιώργος Παπανδρέου προτείνει ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο για τη χώρα, μια νέα οικονομία που θα αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας, το πολιτισμικό και φυσικό μας κεφάλαιο αλλά και το ανθρώπινο δυναμικό.
Στη διάλυση του κοινωνικού κράτους που προωθεί η νεοσυντηρητική πολιτική του κ. Καραμανλή, ο Γιώργος Παπανδρέου απαντά με την ενδυνάμωση του κοινωνικού κράτους, με ένα ολοκληρωμένο δίκτυο υπηρεσιών κοινωνικής αλληλεγγύης για όλους τους πολίτες.
Η οικονομική κρίση αντιμετωπίζεται με τη διατήρηση των θέσεων εργασίας, με την τόνωση της ζήτησης, με την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων.
Οι πολίτες κατανοούν τις μεγάλες ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές των δυο προτάσεων.
Μπορούν να τις κρίνουν και να τις αξιολογήσουν.
Ο κ. Καραμανλής κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ για χαμηλή απορροφητικότητα των ευρωπαϊκών πόρων, όταν στο διάστημα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ υλοποιήθηκαν πολλά και μεγάλα έργα σε όλη τη χώρα.
Σήμερα, δυο χρόνια μετά την έναρξη του ΕΣΠΑ, δεν έχει απορροφηθεί ούτε ένα ευρώ.
Ο κ. Καραμανλής εξελέγη, υποσχόμενος ότι θα περιορίσει τις σπατάλες και τα ελλείμματα. Από το 2004 που κυβερνά εώς σήμερα, το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί κατά 43%, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι η Δεξιά Διακυβέρνηση χρεώνει τη χώρα 16 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο.
Το εξοργιστικό είναι ότι η αύξηση του δημοσίου χρέους δεν οφείλεται στη διοχέτευση πόρων στην υγεία ή στην παιδεία αλλά στους παχυλούς μισθούς των golden boys, τις ρουσφετολογικές προσλήψεις και την κακοδιαχείριση.
Για την κυβέρνηση του κ. Καραμανλή οι αριθμοί αλλά και οι πραγματικότητα δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.
Όμως δεν αμφισβητείται πλέον και η βούληση των πολιτών που ζητούν μια άλλη πολιτική, με προοδευτική κατεύθυνση και με σαφή αναπτυξιακή στόχευση.
Ο Γιώργος Παπανδρέου αποτελεί τον εκφραστή αλλά και τον εγγυητή αυτής της πολιτικής.
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009
Η χώρα σε κενό εξουσίας
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου, με την ανοιχτή και δημόσια πρότασή του προς τον κ. Καραμανλή για άμεση διενέργεια εκλογών και συμφωνία για τη συναινετική εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, αφαίρεσε και τα τελευταία επιχειρήματα από την κυβερνητική παράταξη.
Η Νέα Δημοκρατία, με την πρόταση Παυλόπουλου για τον εκλογικό νόμο, προσπάθησε να δημιουργήσει εντυπώσεις, αδιαφορώντας για το πλήγμα που θα επέφερε στους θεσμούς μια τέτοια μεθόδευση.
Υπαινίχθηκε μάλιστα ότι το ΠΑΣΟΚ φοβάται τις εκλογές. Τώρα, πόσους έπεισε ο κ. Καραμανλής ότι δεν φοβάται τις εκλογές αρνούμενος τη δημόσια πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου;
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, καταθέτοντας αυτή τη πρόταση, δε στόχευε σε μικροκομματικά οφέλη ούτε να αποδείξει το αυτονόητο, ότι η Νέα Δημοκρατία δε θέλει να πάει σε εκλογές γιατί γνωρίζει ότι θα τις χάσει.
Ο Γιώργος Παπανδρέου στοχεύει στο μέλλον. Γνωρίζει ότι η χώρα βρίσκεται στη δίνη μιας παρατεταμένης κοινωνικής αναταραχής με την οικονομική κρίση να επηρεάζει πλέον μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.
Γνωρίζει ότι η χώρα βρίσκεται σε ένα κενό εξουσίας αφού ουσιαστικά η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή έχει αυτοκαταργηθεί. Πριν από ένα μήνα και πλέον αυτή η κυβέρνηση, ψήφισε ένα προϋπολογισμό που πλέον δεν υφίσταται και τελεί υπό πλήρη αναθεώρηση.
Αρνήθηκε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την υλοποίηση ενός Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Ευτέλισε μια κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία, όπως είναι ο προϋπολογισμός, και σπαταλά τα τελευταία αναπτυξιακά αποθέματα της χώρας αφήνοντας ανυπεράσπιστη την Ελληνική οικονομία.
Η δαιμονοποίηση του κ. Αλογοσκούφη και η επίρριψη σε αυτόν των δεινών και των ευθυνών δεν πείθει.
Ο κ. Καραμανλής, μέσα στην κενότητα που χαρακτήρισε το διάγγελμα με το οποίο απάντησε στην πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου, υποστήριξε ότι η κοινωνική αναταραχή υποκινείται από το ΠΑΣΟΚ.
Λάθος. Δικό του έργο είναι η κοινωνική αντίδραση και η αναταραχή. Οφείλεται στην κοινωνικά ανάλγητη πολιτική του, που χαρίζει τα κέρδη από το δημόσιο πλούτο στους λίγους και στέλνει το λογαριασμό στην κοινωνία.
Δικό του έργο είναι η «επανίδρυση» του Κράτους που μετατράπηκε σε κατάλυση του Κράτους Δικαίου και εξέθρεψε φαινόμενα καταλήστευσης της δημόσιας περιουσίας απαξιώνοντας την πολιτική ως έννοια. Οι μνήμες από την υπόθεση του Βατοπεδίου και των δομημένων ομολόγων είναι νωπές.
Η χώρα χρειάζεται μια άλλη πολιτική, μια άλλη κυβέρνηση. Γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν έχει πλέον να προσφέρει τίποτα στον τόπο και στους πολίτες.
Η πολιτική και κοινοβουλευτική της αδυναμία την περιορίζει σε ρόλο θεατή και αποφυγής κάθε πρωτοβουλίας υπό το φόβο των δημοσκοπήσεων ενώ την μετατρέπει σε έρμαιο εκβιασμών από τους βουλευτές της, όπως το πρόσφατο περιστατικό με τον Βουλευτή Λέσβου κ. Γιαννέλη.
Τη λύση την προδιέγραψε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία για να αναδειχθεί μια ισχυρή κυβέρνηση με όραμα και σχέδιο για τη χώρα.
Η Νέα Δημοκρατία, με την πρόταση Παυλόπουλου για τον εκλογικό νόμο, προσπάθησε να δημιουργήσει εντυπώσεις, αδιαφορώντας για το πλήγμα που θα επέφερε στους θεσμούς μια τέτοια μεθόδευση.
Υπαινίχθηκε μάλιστα ότι το ΠΑΣΟΚ φοβάται τις εκλογές. Τώρα, πόσους έπεισε ο κ. Καραμανλής ότι δεν φοβάται τις εκλογές αρνούμενος τη δημόσια πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου;
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, καταθέτοντας αυτή τη πρόταση, δε στόχευε σε μικροκομματικά οφέλη ούτε να αποδείξει το αυτονόητο, ότι η Νέα Δημοκρατία δε θέλει να πάει σε εκλογές γιατί γνωρίζει ότι θα τις χάσει.
Ο Γιώργος Παπανδρέου στοχεύει στο μέλλον. Γνωρίζει ότι η χώρα βρίσκεται στη δίνη μιας παρατεταμένης κοινωνικής αναταραχής με την οικονομική κρίση να επηρεάζει πλέον μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.
Γνωρίζει ότι η χώρα βρίσκεται σε ένα κενό εξουσίας αφού ουσιαστικά η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή έχει αυτοκαταργηθεί. Πριν από ένα μήνα και πλέον αυτή η κυβέρνηση, ψήφισε ένα προϋπολογισμό που πλέον δεν υφίσταται και τελεί υπό πλήρη αναθεώρηση.
Αρνήθηκε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την υλοποίηση ενός Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Ευτέλισε μια κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία, όπως είναι ο προϋπολογισμός, και σπαταλά τα τελευταία αναπτυξιακά αποθέματα της χώρας αφήνοντας ανυπεράσπιστη την Ελληνική οικονομία.
Η δαιμονοποίηση του κ. Αλογοσκούφη και η επίρριψη σε αυτόν των δεινών και των ευθυνών δεν πείθει.
Ο κ. Καραμανλής, μέσα στην κενότητα που χαρακτήρισε το διάγγελμα με το οποίο απάντησε στην πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου, υποστήριξε ότι η κοινωνική αναταραχή υποκινείται από το ΠΑΣΟΚ.
Λάθος. Δικό του έργο είναι η κοινωνική αντίδραση και η αναταραχή. Οφείλεται στην κοινωνικά ανάλγητη πολιτική του, που χαρίζει τα κέρδη από το δημόσιο πλούτο στους λίγους και στέλνει το λογαριασμό στην κοινωνία.
Δικό του έργο είναι η «επανίδρυση» του Κράτους που μετατράπηκε σε κατάλυση του Κράτους Δικαίου και εξέθρεψε φαινόμενα καταλήστευσης της δημόσιας περιουσίας απαξιώνοντας την πολιτική ως έννοια. Οι μνήμες από την υπόθεση του Βατοπεδίου και των δομημένων ομολόγων είναι νωπές.
Η χώρα χρειάζεται μια άλλη πολιτική, μια άλλη κυβέρνηση. Γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν έχει πλέον να προσφέρει τίποτα στον τόπο και στους πολίτες.
Η πολιτική και κοινοβουλευτική της αδυναμία την περιορίζει σε ρόλο θεατή και αποφυγής κάθε πρωτοβουλίας υπό το φόβο των δημοσκοπήσεων ενώ την μετατρέπει σε έρμαιο εκβιασμών από τους βουλευτές της, όπως το πρόσφατο περιστατικό με τον Βουλευτή Λέσβου κ. Γιαννέλη.
Τη λύση την προδιέγραψε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία για να αναδειχθεί μια ισχυρή κυβέρνηση με όραμα και σχέδιο για τη χώρα.
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ
Οι απεργιακές κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών, που έχουν φτάσει πλέον στο έσχατο όριο της αντοχής τους, ξαναφέρνουν στο προσκήνιο τη διάλυση του συστήματος και των δομών της δημόσιας υγείας.
Στο Νομό Ηρακλείου η εικόνα αυτή αποτυπώνεται στα προβλήματα λειτουργίας του Βενιζέλειου, του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου αλλά και των Κέντρων Υγείας. Προβλήματα που οφείλονται στη συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να απαξιώσει το ΕΣΥ και στις ελλείψεις προσωπικού που καθιστούν προβληματική τη λειτουργία τους.
Ο κ. Αβραμόπουλος σε διάστημα δυο περίπου μηνών, πήρε πίσω την υπογραφή του στη συλλογική σύμβαση εργασίας για τους ειδικευόμενους γιατρούς των νοσοκομείων.
Προφανώς ο Υπουργός Υγείας είναι πολύ απασχολημένος με τους σχεδιασμούς του για την μετά- Καραμανλή εποχή για να ασχοληθεί με τα προβλήματα της δημόσιας υγείας.
Η Δεξιά Διακυβέρνηση είχε υποσχεθεί τον Μάϊο του 2004, 8.000 προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας. Το 2005 ανέβασε τον αριθμό των προσλήψεων στις 18.000 ενώ το Δεκέμβριο, μετά την απεργία των νοσοκομειακών γιατρών, εξήγγειλε 10.000 προσλήψεις.
Φυσικά όλα αυτά είναι ασκήσεις επί χάρτου και ουδέποτε υλοποιήθηκαν. Τα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης του κ. Καραμανλή στο χώρο της υγείας τα γνωρίζουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές, το προσωπικό των νοσοκομείων.
Τα βιώνει ο απλός πολίτης.
Είναι οι κλειστές κλινικές και τα χειρουργεία, είναι οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας που παραμένουν εκτός λειτουργίας, λόγω έλλειψης προσωπικού, με αποτέλεσμα να χάνονται ανθρώπινες ζωές.
Είναι η κακοδιαχείριση στα νοσοκομεία που έχει εκτοξεύσει τα χρέη τους σε δυσθεώρητα ύψη, με τους προμηθευτές να αρνούνται να προμηθεύσουν με αναλώσιμα και απαραίτητα υλικά για τη λειτουργία των νοσοκομείων εάν δεν εξοφληθούν.
Είναι η ασυνέπεια και η αφερεγγυότητα του Κράτους απέναντι στους εργαζόμενους στη δημόσια υγεία που υπερβάλλουν εαυτόν.
Στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο δεν έχουν καταβληθεί ακόμα τα δεδουλευμένα των εφημεριών από το Δεκέμβριο του 2008.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δε μπορεί να αντιληφθεί την υπερτοπική σημασία και εμβέλεια περιφερειακών νοσοκομείων όπως το Βενιζέλειο και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου. Δε μπορεί να αντιληφθεί ότι η αποσυμφόρηση των νοσοκομείων και η αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας περνάει μέσα από τη δημιουργία αστικού τύπου Κέντρων Υγείας και την ενίσχυση των Κέντρων Υγείας με προσωπικό και υποδομές.
Την ίδια στιγμή ο ιδιωτικός τομέας υγείας γιγαντώνεται και αυξάνει τα κέρδη του έχοντας την αμέριστη στήριξη της κυβέρνησης του κ. Καραμανλή που τον ενισχύει με κάθε μέσο και τρόπο.
Οι πολίτες δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από αυτή την κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης που απέρχεται.
Το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται για την οικοδόμηση ενός κοινωνικού κράτους με κύρια αιχμή την υγεία.
Η αύξηση των δαπανών του προϋπολογισμού για την υγεία, οι προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σε ετήσια βάση για να καλυφθούν τα προβλήματα λειτουργίας των νοσοκομείων αποτελούν δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ.
Μαζί με την αναβάθμιση του τομέα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και τις νέες Μονάδες Οικογενειακής Ιατρικής του ΕΣΥ, αποτελούν τους βασικούς άξονες μιας νέας πολιτικής με κοινωνικό και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα.
Στο Νομό Ηρακλείου η εικόνα αυτή αποτυπώνεται στα προβλήματα λειτουργίας του Βενιζέλειου, του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου αλλά και των Κέντρων Υγείας. Προβλήματα που οφείλονται στη συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να απαξιώσει το ΕΣΥ και στις ελλείψεις προσωπικού που καθιστούν προβληματική τη λειτουργία τους.
Ο κ. Αβραμόπουλος σε διάστημα δυο περίπου μηνών, πήρε πίσω την υπογραφή του στη συλλογική σύμβαση εργασίας για τους ειδικευόμενους γιατρούς των νοσοκομείων.
Προφανώς ο Υπουργός Υγείας είναι πολύ απασχολημένος με τους σχεδιασμούς του για την μετά- Καραμανλή εποχή για να ασχοληθεί με τα προβλήματα της δημόσιας υγείας.
Η Δεξιά Διακυβέρνηση είχε υποσχεθεί τον Μάϊο του 2004, 8.000 προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας. Το 2005 ανέβασε τον αριθμό των προσλήψεων στις 18.000 ενώ το Δεκέμβριο, μετά την απεργία των νοσοκομειακών γιατρών, εξήγγειλε 10.000 προσλήψεις.
Φυσικά όλα αυτά είναι ασκήσεις επί χάρτου και ουδέποτε υλοποιήθηκαν. Τα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης του κ. Καραμανλή στο χώρο της υγείας τα γνωρίζουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές, το προσωπικό των νοσοκομείων.
Τα βιώνει ο απλός πολίτης.
Είναι οι κλειστές κλινικές και τα χειρουργεία, είναι οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας που παραμένουν εκτός λειτουργίας, λόγω έλλειψης προσωπικού, με αποτέλεσμα να χάνονται ανθρώπινες ζωές.
Είναι η κακοδιαχείριση στα νοσοκομεία που έχει εκτοξεύσει τα χρέη τους σε δυσθεώρητα ύψη, με τους προμηθευτές να αρνούνται να προμηθεύσουν με αναλώσιμα και απαραίτητα υλικά για τη λειτουργία των νοσοκομείων εάν δεν εξοφληθούν.
Είναι η ασυνέπεια και η αφερεγγυότητα του Κράτους απέναντι στους εργαζόμενους στη δημόσια υγεία που υπερβάλλουν εαυτόν.
Στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο δεν έχουν καταβληθεί ακόμα τα δεδουλευμένα των εφημεριών από το Δεκέμβριο του 2008.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δε μπορεί να αντιληφθεί την υπερτοπική σημασία και εμβέλεια περιφερειακών νοσοκομείων όπως το Βενιζέλειο και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου. Δε μπορεί να αντιληφθεί ότι η αποσυμφόρηση των νοσοκομείων και η αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας περνάει μέσα από τη δημιουργία αστικού τύπου Κέντρων Υγείας και την ενίσχυση των Κέντρων Υγείας με προσωπικό και υποδομές.
Την ίδια στιγμή ο ιδιωτικός τομέας υγείας γιγαντώνεται και αυξάνει τα κέρδη του έχοντας την αμέριστη στήριξη της κυβέρνησης του κ. Καραμανλή που τον ενισχύει με κάθε μέσο και τρόπο.
Οι πολίτες δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από αυτή την κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης που απέρχεται.
Το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται για την οικοδόμηση ενός κοινωνικού κράτους με κύρια αιχμή την υγεία.
Η αύξηση των δαπανών του προϋπολογισμού για την υγεία, οι προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σε ετήσια βάση για να καλυφθούν τα προβλήματα λειτουργίας των νοσοκομείων αποτελούν δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ.
Μαζί με την αναβάθμιση του τομέα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και τις νέες Μονάδες Οικογενειακής Ιατρικής του ΕΣΥ, αποτελούν τους βασικούς άξονες μιας νέας πολιτικής με κοινωνικό και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα.
Δελτίο τύπου: Ανυπεράσπιστοι οι έμποροι και οι εργαζόμενοι του Νομού Ηρακλείου μπροστά στην οικονομική κρίση
Το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ κ. Φραγκίσκος Παρασύρης, με αφορμή τις πρόσφατες απολύσεις εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα στο Νομό Ηρακλείου, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Οι απολύσεις εργαζομένων και η κρίση που βιώνει ο εμπορικός κόσμος του Ηρακλείου, αποδεικνύουν ότι, για μια ακόμη φορά, η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή εμφανίζεται ανέτοιμη να προβλέψει και αδύναμη να δώσει λύσεις.
Υπολογίζεται ότι την τελευταία εβδομάδα χάθηκαν 60 θέσεις εργασίας που μεταφράζεται σε 60 οικογένειες με αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους.
Εξήντα οικογένειες συμπατριωτών μας ζουν από σήμερα μέσα στην ανασφάλεια και κινδυνεύουν να στερηθούν τα στοιχειώδη.
Την ίδια στιγμή, το τοπικό εμπόριο υποχωρεί και πλήττεται από την επέλαση των κινέζικων καταστημάτων που υπερδιπλασιάστηκαν το τελευταίο εξάμηνο. Οι καταγγελίες του Εμπορικού Συλλόγου για τον έλεγχο νομιμότητας και γνησιότητας των Ευρωπαϊκών διαβατηρίων που φέρονται να έχουν οι κινέζοι έμποροι, δε συγκινεί τους αρμοδίους. Η κυβέρνηση έχει αφήσει ανυπεράσπιστους εμπόρους και εργαζόμενους, έχει βάλει την αγορά στον αυτόματο πιλότο.
Αδιαφορεί για τις θέσεις εργασίας που χάνονται, για τις συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού που δημιουργούνται εις βάρος του τοπικού εμπορίου αλλά και για την απώλεια εσόδων του κράτους.
Είναι σαφές ότι η αγορά δε μπορεί να λειτουργεί χωρίς κανόνες. Είναι εξ ίσου σαφές ότι κυρίαρχος και πρωταρχικός στόχος πρέπει να είναι η διατήρηση των θέσεων εργασίας.
Αυτά προϋποθέτουν στοχευμένες πολιτικές και δράσεις που θα παρέχουν κίνητρα σε εμπόρους και επιχειρηματίες για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Κίνητρα που μπορούν να φτάνουν στο πάγωμα των υποχρεώσεών τους, για μια διετία, και την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων.
Προϋποθέτουν όμως ουσιαστική στήριξη του εμπορικού κόσμου, με την επιβολή κανόνων διαφάνειας και ελέγχου στην αγορά.
Η αυτορύθμιση των αγορών, την οποία διακήρυσσε το νεοφιλελεύθερο μοντέλο της Νέας Δημοκρατίας, οδηγεί σε απορύθμιση. Και το τίμημα καλείται να το καταβάλλει η κοινωνία».
«Οι απολύσεις εργαζομένων και η κρίση που βιώνει ο εμπορικός κόσμος του Ηρακλείου, αποδεικνύουν ότι, για μια ακόμη φορά, η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή εμφανίζεται ανέτοιμη να προβλέψει και αδύναμη να δώσει λύσεις.
Υπολογίζεται ότι την τελευταία εβδομάδα χάθηκαν 60 θέσεις εργασίας που μεταφράζεται σε 60 οικογένειες με αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους.
Εξήντα οικογένειες συμπατριωτών μας ζουν από σήμερα μέσα στην ανασφάλεια και κινδυνεύουν να στερηθούν τα στοιχειώδη.
Την ίδια στιγμή, το τοπικό εμπόριο υποχωρεί και πλήττεται από την επέλαση των κινέζικων καταστημάτων που υπερδιπλασιάστηκαν το τελευταίο εξάμηνο. Οι καταγγελίες του Εμπορικού Συλλόγου για τον έλεγχο νομιμότητας και γνησιότητας των Ευρωπαϊκών διαβατηρίων που φέρονται να έχουν οι κινέζοι έμποροι, δε συγκινεί τους αρμοδίους. Η κυβέρνηση έχει αφήσει ανυπεράσπιστους εμπόρους και εργαζόμενους, έχει βάλει την αγορά στον αυτόματο πιλότο.
Αδιαφορεί για τις θέσεις εργασίας που χάνονται, για τις συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού που δημιουργούνται εις βάρος του τοπικού εμπορίου αλλά και για την απώλεια εσόδων του κράτους.
Είναι σαφές ότι η αγορά δε μπορεί να λειτουργεί χωρίς κανόνες. Είναι εξ ίσου σαφές ότι κυρίαρχος και πρωταρχικός στόχος πρέπει να είναι η διατήρηση των θέσεων εργασίας.
Αυτά προϋποθέτουν στοχευμένες πολιτικές και δράσεις που θα παρέχουν κίνητρα σε εμπόρους και επιχειρηματίες για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Κίνητρα που μπορούν να φτάνουν στο πάγωμα των υποχρεώσεών τους, για μια διετία, και την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων.
Προϋποθέτουν όμως ουσιαστική στήριξη του εμπορικού κόσμου, με την επιβολή κανόνων διαφάνειας και ελέγχου στην αγορά.
Η αυτορύθμιση των αγορών, την οποία διακήρυσσε το νεοφιλελεύθερο μοντέλο της Νέας Δημοκρατίας, οδηγεί σε απορύθμιση. Και το τίμημα καλείται να το καταβάλλει η κοινωνία».
Δελτίο τύπου: Συνθήκες γαλέρας επιβάλλει η κυβέρνηση για τους νοσοκομειακούς γιατρούς
Ο κ. Φραγκίσκος Παρασύρης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, με αφορμή τη 48ωρη απεργία που εξήγγειλαν οι νοσοκομειακοί γιατροί έκανε την ακόλουθη δήλωση:
« Η ασυνέπεια του κ. Αβραμόπουλου που δε σεβάστηκε την υπογραφή του στη συλλογική σύμβαση, αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου.
Ουσιαστικά η κυβέρνηση θέλει να δημιουργήσει «συνθήκες γαλέρας» για τους νοσοκομειακούς γιατρούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ένας νεοπροσλαμβάνομενος ειδικευόμενος γιατρός είναι υποχρεωμένος να κάνει 10 με 12 εφημερίες το μήνα. Αυτό, όταν η κοινοτική οδηγία που αποτελεί και νόμο του κράτους θέτει, δεσμευτικά, ως ανώτατο αριθμό τις 4 εφημερίες σε μηνιαία βάση και 24ωρη ανάπαυση ύστερα από νυχτερινή εργασία.
Η Δεξιά Διακυβέρνηση, εδώ και πέντε χρόνια, αρνείται να προχωρήσει στην πρόσληψη ικανού αριθμού ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία.
Προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με την υπεραπασχόληση των νοσοκομειακών γιατρών, τους ωθεί στην εξάντληση των ορίων της ανθρώπινης αντοχής τους αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις.
Την ίδια στιγμή τους γιατρούς του Βενιζέλειου Νοσοκομείου οφείλονται δεδουλευμένα εφημεριών από το Δεκέμβριο του 2008.
Η ανευθυνότητα της αποχωρούσας κυβέρνησης του κ. Καραμανλή δεν απαξιώνει μόνο τη δημόσια υγεία και το ΕΣΥ.
Θέτει σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών και ουσιαστικά διαλύει τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας του νομού.
Είναι το κύκνειο άσμα ενός Υπουργού που βρέθηκε στο Υπουργείο Υγείας, μετακινούμενος από το Υπουργείο Τουρισμού, και συμπεριφέρεται ως τουρίστας αρνούμενος να ασχοληθεί στοιχειωδώς με το αντικείμενό του.
Οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία, γιατροί και νοσηλευτές, επιτελούν κοινωνικό έργο, έχουν δώσει έμπρακτα δείγματα ευθύνης.Λέξη άγνωστη στη κυβέρνηση του κ. Καραμανλή».
« Η ασυνέπεια του κ. Αβραμόπουλου που δε σεβάστηκε την υπογραφή του στη συλλογική σύμβαση, αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου.
Ουσιαστικά η κυβέρνηση θέλει να δημιουργήσει «συνθήκες γαλέρας» για τους νοσοκομειακούς γιατρούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ένας νεοπροσλαμβάνομενος ειδικευόμενος γιατρός είναι υποχρεωμένος να κάνει 10 με 12 εφημερίες το μήνα. Αυτό, όταν η κοινοτική οδηγία που αποτελεί και νόμο του κράτους θέτει, δεσμευτικά, ως ανώτατο αριθμό τις 4 εφημερίες σε μηνιαία βάση και 24ωρη ανάπαυση ύστερα από νυχτερινή εργασία.
Η Δεξιά Διακυβέρνηση, εδώ και πέντε χρόνια, αρνείται να προχωρήσει στην πρόσληψη ικανού αριθμού ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία.
Προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με την υπεραπασχόληση των νοσοκομειακών γιατρών, τους ωθεί στην εξάντληση των ορίων της ανθρώπινης αντοχής τους αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις.
Την ίδια στιγμή τους γιατρούς του Βενιζέλειου Νοσοκομείου οφείλονται δεδουλευμένα εφημεριών από το Δεκέμβριο του 2008.
Η ανευθυνότητα της αποχωρούσας κυβέρνησης του κ. Καραμανλή δεν απαξιώνει μόνο τη δημόσια υγεία και το ΕΣΥ.
Θέτει σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών και ουσιαστικά διαλύει τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας του νομού.
Είναι το κύκνειο άσμα ενός Υπουργού που βρέθηκε στο Υπουργείο Υγείας, μετακινούμενος από το Υπουργείο Τουρισμού, και συμπεριφέρεται ως τουρίστας αρνούμενος να ασχοληθεί στοιχειωδώς με το αντικείμενό του.
Οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία, γιατροί και νοσηλευτές, επιτελούν κοινωνικό έργο, έχουν δώσει έμπρακτα δείγματα ευθύνης.Λέξη άγνωστη στη κυβέρνηση του κ. Καραμανλή».
Δελτίο τύπου: Η άμεση ίδρυση Εφετείου στο Ηράκλειο, η μόνη αποδεκτή λύση
Αναφερόμενος στο θέμα της κωλυσιεργίας και αναβλητικότητας στην ίδρυση του Εφετείου Ηρακλείου, το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ κ. Φραγκίσκος Παρασύρης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
« Το ζήτημα της ίδρυσης του Εφετείου στο Ηράκλειο δεν αποτελεί ένα αίτημα τοπικού χαρακτήρα.
Αφορά την ποιότητα της Δικαιοσύνης, την ορθότερη και καλύτερη απονομή της. Είναι ένα ζήτημα με υπερτοπική σημασία και εμβέλεια που υπερβαίνει τις σκοπιμότητες και τις φεουδαρχικές αντιλήψεις ορισμένων.
Η κυβέρνηση έχει επιλέξει την κωλυσιεργία και την αναβλητικότητα, αρνείται να δει τις πραγματικές ανάγκες, δεν επιθυμεί την αναβάθμιση της Δικαιοσύνης.
Ο αρχικός προγραμματισμός του περιελάμβανε την ίδρυση τεσσάρων νέων Εφετείων σε Ηράκλειο, Αγρίνιο, Μυτιλήνη και Χαλκίδα, και αποτελούσε υπόσχεση του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης κ.Χατζηγάκη, φαίνεται ότι παραπέμπεται για μια ακόμα φορά στις καλένδες.
Μια ακόμα υπόσχεση της κυβέρνησης του κ. Καραμανλή που μετατρέπεται σε ακάλυπτη επιταγή και αποτελεί εμπαιγμό για τους πολίτες και το νομικό κόσμο του Ηρακλείου.
Εάν η ίδρυση ενός Εφετείου συνδέεται με την εύθραυστη κυβερνητική πλειοψηφία και την απειλή του κ. Γιαννέλη να καταψηφίζει νομοσχέδια, τότε κυριαρχεί ο πολιτικός αμοραλισμός και η φαιδρότητα.
Η μόνη αποδεκτή λύση είναι η ίδρυση τεσσάρων Εφετείων και όχι μόνο η ίδρυση του Εφετείου Μυτιλήνης και η προσπάθεια αγοράς πολιτικού χρόνου με νέες υποσχέσεις για το Εφετείο Ηρακλείου.
Ο λαός του Ηρακλείου, οι πολίτες της Ανατολικής Κρήτης δεν ανέχονται τον εμπαιγμό.
Αυτή η κυβέρνηση, με τις πράξεις, την αδιαφορία της και τις ηθελημένες παραλείψεις υποβαθμίζει το νομό Ηρακλείου και περιφρονεί τους πολίτες.
Η ίδρυση και η λειτουργία Εφετείου στο Ηράκλειο αναβαθμίζει το κύρος και την εικόνα της Ελληνικής Δικαιοσύνης αν και τα ενδιαφέροντα της κυβέρνησης, σε σχέση με τη Δικαιοσύνη, επικεντρώνονται στη χειραγώγησή της».
« Το ζήτημα της ίδρυσης του Εφετείου στο Ηράκλειο δεν αποτελεί ένα αίτημα τοπικού χαρακτήρα.
Αφορά την ποιότητα της Δικαιοσύνης, την ορθότερη και καλύτερη απονομή της. Είναι ένα ζήτημα με υπερτοπική σημασία και εμβέλεια που υπερβαίνει τις σκοπιμότητες και τις φεουδαρχικές αντιλήψεις ορισμένων.
Η κυβέρνηση έχει επιλέξει την κωλυσιεργία και την αναβλητικότητα, αρνείται να δει τις πραγματικές ανάγκες, δεν επιθυμεί την αναβάθμιση της Δικαιοσύνης.
Ο αρχικός προγραμματισμός του περιελάμβανε την ίδρυση τεσσάρων νέων Εφετείων σε Ηράκλειο, Αγρίνιο, Μυτιλήνη και Χαλκίδα, και αποτελούσε υπόσχεση του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης κ.Χατζηγάκη, φαίνεται ότι παραπέμπεται για μια ακόμα φορά στις καλένδες.
Μια ακόμα υπόσχεση της κυβέρνησης του κ. Καραμανλή που μετατρέπεται σε ακάλυπτη επιταγή και αποτελεί εμπαιγμό για τους πολίτες και το νομικό κόσμο του Ηρακλείου.
Εάν η ίδρυση ενός Εφετείου συνδέεται με την εύθραυστη κυβερνητική πλειοψηφία και την απειλή του κ. Γιαννέλη να καταψηφίζει νομοσχέδια, τότε κυριαρχεί ο πολιτικός αμοραλισμός και η φαιδρότητα.
Η μόνη αποδεκτή λύση είναι η ίδρυση τεσσάρων Εφετείων και όχι μόνο η ίδρυση του Εφετείου Μυτιλήνης και η προσπάθεια αγοράς πολιτικού χρόνου με νέες υποσχέσεις για το Εφετείο Ηρακλείου.
Ο λαός του Ηρακλείου, οι πολίτες της Ανατολικής Κρήτης δεν ανέχονται τον εμπαιγμό.
Αυτή η κυβέρνηση, με τις πράξεις, την αδιαφορία της και τις ηθελημένες παραλείψεις υποβαθμίζει το νομό Ηρακλείου και περιφρονεί τους πολίτες.
Η ίδρυση και η λειτουργία Εφετείου στο Ηράκλειο αναβαθμίζει το κύρος και την εικόνα της Ελληνικής Δικαιοσύνης αν και τα ενδιαφέροντα της κυβέρνησης, σε σχέση με τη Δικαιοσύνη, επικεντρώνονται στη χειραγώγησή της».
Δελτίο τύπου: Η κυβέρνηση απαξιώνει τη λειτουργία του Βενιζέλειου Νοσοκομείου
Με αφορμή τις κινητοποιήσεις στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο, το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ Φραγκίσκος Παρασύρης έκανε την ακόλουθη δήλωση:
« Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων του Βενιζέλειου Νοσοκομείου εκφράζουν την κοινή αγωνία όλων μας για το επίπεδο της δημόσιας υγείας στο Νομό Ηρακλείου.
Ουσιαστικά το Βενιζέλειο Νοσοκομείο λειτουργεί χάρις στην αυταπάρνηση και την αίσθηση καθήκοντος των εργαζομένων.
Οι μεγάλες ελλείψεις σε ιατρικό και κυρίως σε νοσηλευτικό προσωπικό δεν υπονομεύουν μόνο τη λειτουργία του νοσοκομείου αλλά και τον δημόσιο χαρακτήρα της υγείας.
Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει η κυβέρνηση τον τομέα της δημόσιας υγείας στο νομό μας αποτυπώνεται και στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ηρακλείου το οποίο λειτουργεί με κενές οργανικές θέσεις 300 περίπου νοσηλευτών.
Οι πολίτες του Ηρακλείου δικαιούνται να απολαμβάνουν ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.
Η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή αδιαφορεί επιδεικτικά για τα προβλήματα της δημόσιας υγείας στο νομό μας. Εφαρμόζει, συνολικά μια ταξική και κοινωνικά ανάλγητη πολιτική.
Οδηγεί στην παρακμή και στην απαξίωση την υγεία.
Εδώ και πέντε χρόνια που κυβερνά η Νέα Δημοκρατία, τα χρέη των νοσοκομείων αυξήθηκαν, η κρατική χρηματοδότηση μειώθηκε και οι Έλληνες έχουν τις υψηλότερες ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία μεταξύ όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή φρόντισε μόνο να διαμορφώσει ένα ευνοϊκό θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία ιδιωτικών νοσοκομείων και μονάδων υγείας.
Καμιά φροντίδα, κανένα ενδιαφέρον για τη δημόσια υγεία.
Δέσμευση του ΠΑΣΟΚ είναι η οικοδόμηση ενός κοινωνικού κράτους με κεντρικό πυλώνα ένα νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας με κεντρικό συντονισμό και ισχυρή περιφερειακή διάσταση.
Η αύξηση των δαπανών για τη δημόσια υγεία στον κρατικό προϋπολογισμό, η πρόσληψη 3.000 νοσηλευτών σε ετήσια βάση η δημιουργία μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στις πόλεις για την αποσυμφόρηση των νοσοκομείων αποτελούν κοινωνικό αίτημα. Αποτελούν προγραμματικές δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου.
Η Δεξιά Διακυβέρνηση έχει επιλέξει την υποβάθμιση του Βενιζέλειου αλλά και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ηρακλείου.
Δεν αντιλαμβάνεται την υπερτοπική σημασία και διάσταση που έχει η εύρυθμη λειτουργία τους για την υγεία των πολιτών του νομού αλλά και ολόκληρης της Κρήτης».
« Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων του Βενιζέλειου Νοσοκομείου εκφράζουν την κοινή αγωνία όλων μας για το επίπεδο της δημόσιας υγείας στο Νομό Ηρακλείου.
Ουσιαστικά το Βενιζέλειο Νοσοκομείο λειτουργεί χάρις στην αυταπάρνηση και την αίσθηση καθήκοντος των εργαζομένων.
Οι μεγάλες ελλείψεις σε ιατρικό και κυρίως σε νοσηλευτικό προσωπικό δεν υπονομεύουν μόνο τη λειτουργία του νοσοκομείου αλλά και τον δημόσιο χαρακτήρα της υγείας.
Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει η κυβέρνηση τον τομέα της δημόσιας υγείας στο νομό μας αποτυπώνεται και στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ηρακλείου το οποίο λειτουργεί με κενές οργανικές θέσεις 300 περίπου νοσηλευτών.
Οι πολίτες του Ηρακλείου δικαιούνται να απολαμβάνουν ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.
Η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή αδιαφορεί επιδεικτικά για τα προβλήματα της δημόσιας υγείας στο νομό μας. Εφαρμόζει, συνολικά μια ταξική και κοινωνικά ανάλγητη πολιτική.
Οδηγεί στην παρακμή και στην απαξίωση την υγεία.
Εδώ και πέντε χρόνια που κυβερνά η Νέα Δημοκρατία, τα χρέη των νοσοκομείων αυξήθηκαν, η κρατική χρηματοδότηση μειώθηκε και οι Έλληνες έχουν τις υψηλότερες ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία μεταξύ όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή φρόντισε μόνο να διαμορφώσει ένα ευνοϊκό θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία ιδιωτικών νοσοκομείων και μονάδων υγείας.
Καμιά φροντίδα, κανένα ενδιαφέρον για τη δημόσια υγεία.
Δέσμευση του ΠΑΣΟΚ είναι η οικοδόμηση ενός κοινωνικού κράτους με κεντρικό πυλώνα ένα νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας με κεντρικό συντονισμό και ισχυρή περιφερειακή διάσταση.
Η αύξηση των δαπανών για τη δημόσια υγεία στον κρατικό προϋπολογισμό, η πρόσληψη 3.000 νοσηλευτών σε ετήσια βάση η δημιουργία μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στις πόλεις για την αποσυμφόρηση των νοσοκομείων αποτελούν κοινωνικό αίτημα. Αποτελούν προγραμματικές δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου.
Η Δεξιά Διακυβέρνηση έχει επιλέξει την υποβάθμιση του Βενιζέλειου αλλά και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ηρακλείου.
Δεν αντιλαμβάνεται την υπερτοπική σημασία και διάσταση που έχει η εύρυθμη λειτουργία τους για την υγεία των πολιτών του νομού αλλά και ολόκληρης της Κρήτης».
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ
Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έφεραν στο προσκήνιο τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου. Προβλήματα που διογκώνονται και σε συνδυασμό με την ανεπάρκεια της κυβέρνησης και τις ξεπερασμένες δομές της Ελληνικής γεωργίας, οδηγούν χιλιάδες αγρότες στο κοινωνικό περιθώριο.
Τους μετατρέπουν από παραγωγούς και καλλιεργητές όχι σε φτωχούς αλλά σε μια νέα κατηγορία, τους υπόφτωχους.
Η μεγάλη μείωση του αγροτικού εισοδήματος αποδίδεται στη πτώση των τιμών των προϊόντων και στην αύξηση κόστους παραγωγής.
Οι αιτίες αυτές είναι υπαρκτές αλλά η κρίση της αγροτικής μας οικονομίας είναι περισσότερο σύνθετη και έχει ευρύτερες προεκτάσεις και επιπτώσεις.
Μέχρι σήμερα, η Ελληνική γεωργία ήταν προσανατολισμένη στον ανταγωνισμό των αγροτικών προϊόντων που προέρχονταν από άλλες χώρες.
Η μυωπική αυτή πολιτική οδήγησε τους αγρότες στα σημερινά αδιέξοδα.
Γιατί; Μα απλούστατα γιατί στη χώρα μας δεν υπάρχουν μεγάλες εκτάσεις για μια μαζική παραγωγή αγροτικών προϊόντων που θα μπορούσαν να λειτουργούν ανταγωνιστικά σε διεθνές επίπεδο.
Επιπλέον η έλλειψη υποδομών και η ανεπάρκεια του Κράτους στο να στηρίξει ουσιαστικά και μακροπρόθεσμα τον αγρότη επιβάρυνε το κλίμα όπως και η κατάργηση των δασμών.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Ο Έλληνας αγρότης βρίσκεται σε απόγνωση, παλεύει μόνος του να επιβιώσει, είναι αβοήθητος και ανυπεράσπιστος απέναντι στις ασύδοτες δυνάμεις της αγοράς.
Εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση είναι βέβαιο ότι οδεύουμε σε μια απαξίωση της Ελληνικής γεωργίας, στην πλήρη κατάρρευση του αγροτικού τομέα, κάτι που θα έχει ολέθριες επιπτώσεις για τον κοινωνικό ιστό αλλά και το μέλλον της χώρας.
Η πολιτική θέλει αλήθεια και τόλμη. Απαιτεί ευθύνη.
Χρειάζεται ένα Εθνικό Σχέδιο για την αγροτική οικονομία, μία Συμφωνία Εμπιστοσύνης όπως έχει επισημάνει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου.
Η πολιτική των επιδοτήσεων εξήντλησε τα όρια της είναι μια πολιτική με πήλινα πόδια, αδιέξοδη και με ημερομηνία λήξης.
Φυσικά, είναι δεδομένη η ενίσχυση όσων πλήττεται η παραγωγή τους από καταστροφές, όπως και η στήριξη ορισμένων κατηγοριών. Το θλιβερό όμως θέαμα του κ. Χατζηγάκη να μοιράζει ένα πακέτο 425 εκ. ευρώ (που προέρχονται από τον ΕΛΓΑ και ανήκουν δικαιωματικά στους αγρότες) με κριτήρια εκλογικών συσχετισμών και στη συνέχεια να προσπαθεί να πείσει την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη νομιμότητα των ενεργειών του, είναι απαράδεκτο.
Η Συμφωνία Εμπιστοσύνης της Πολιτείας με τους αγρότες πρέπει να περιλαμβάνει τομές, να αποτυπώνει ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης.
Οι αντικειμενικές συνθήκες δεν επιτρέπουν στα Ελληνικά προϊόντα να ανταγωνιστούν ομοειδή προϊόντα στη διεθνή αγορά.
Μπορούμε όμως να στραφούμε στις δυναμικές καλλιέργειες, να παράγουμε υψηλής ποιότητας αγροτικά προϊόντα με Ελληνική ταυτότητα.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε ασφαλιστικές δικλείδες για να εμπεδώσουμε την «ελληνοποίηση» προϊόντων που προέρχονται από άλλες χώρες και βαφτίζονται Ελληνικά.
Μπορούμε να αυξήσουμε τις Δημόσιες Επενδύσεις στον αγροτικό τομέα, σε επίπεδο υποδομών, προκειμένου να μειωθεί το κόστος παραγωγής.
Μπορούμε, επιτέλους, να καθιερώσουμε, στην πράξη και όχι στα λόγια, το Μητρώο Αγροτών και το Μητρώο Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων.
Να υπάρχει συμβουλευτική υποστήριξη και διαρκής εκπαίδευση των αγροτών, να δημιουργηθεί μια γενιά νέων αγροτών εξοικειωμένη με τις παραγωγικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Στην προοπτική αυτή απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ίδρυση Πανεπιστημιακού Τμήματος με πλήρη εξειδίκευση στα αγροτικά θέματα.
Ταυτόχρονα είναι επιτακτική ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε το ρόλο και τις δομές των Συνεταιρισμών που δεν μπορούν να λειτουργούν με τους όρους και τις προϋποθέσεις προηγούμενων δεκαετιών.
Τα αγροτικά προϊόντα με Ελληνική ταυτότητα και υψηλή ποιότητα μπορούν να αποτελέσουν μια υπεραξία και πηγή πλούτου για τον αγρότη. Αρκεί να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο οι ίδιοι οι αγρότες σε ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής. (τυποποίηση – εμπορία – διαφήμιση – διανομή).
Εκεί πρέπει να δώσει κίνητρα το Κράτος, να παρέμβει θεσμικά ενθαρρύνοντας τη συνένωση των αγροτών που θα παράγουν υψηλής ποιότητας προϊόντα και θα συμμετέχουν στην εμπορία τους, διαθέτοντας οργανωτικό και τεχνολογικό υπόβαθρο. Σε μια τέτοια περίπτωση οι Συνεταιρισμοί, εκτός του ότι γίνονται εργαλείο ανάπτυξης και στήριξης των αγροτών, συμβάλλουν στην προστασία του καταναλωτή από την ακρίβεια.
Είναι καιρός να αντιληφθούμε όλοι ότι η διάλυση και η συρρίκνωση του αγροτικού μας τομέα περνά ως συνέπεια στους πολίτες και στον κοινωνικό ιστό. Οι καταναλωτές πληρώνουν σε διπλάσιες και τριπλάσιες τιμές τα αγροτικά προϊόντα, οι αγρότες φυτοζωούν και τη μερίδα του λέοντος την καρπώνονται τα καρτέλ.
Απέναντι στη Δεξιά Διακυβέρνηση των καρτέλ και των μεγάλων συμφερόντων το ΠΑΣΟΚ προβάλλει μια άλλη πολιτική, μια Συμφωνία Εμπιστοσύνης με τους αγρότες.
Για ένα σύγχρονο και οικονομικά αυτοδύναμο αγροτικό τομέα.
Με ευθύνη και τόλμη.
Τους μετατρέπουν από παραγωγούς και καλλιεργητές όχι σε φτωχούς αλλά σε μια νέα κατηγορία, τους υπόφτωχους.
Η μεγάλη μείωση του αγροτικού εισοδήματος αποδίδεται στη πτώση των τιμών των προϊόντων και στην αύξηση κόστους παραγωγής.
Οι αιτίες αυτές είναι υπαρκτές αλλά η κρίση της αγροτικής μας οικονομίας είναι περισσότερο σύνθετη και έχει ευρύτερες προεκτάσεις και επιπτώσεις.
Μέχρι σήμερα, η Ελληνική γεωργία ήταν προσανατολισμένη στον ανταγωνισμό των αγροτικών προϊόντων που προέρχονταν από άλλες χώρες.
Η μυωπική αυτή πολιτική οδήγησε τους αγρότες στα σημερινά αδιέξοδα.
Γιατί; Μα απλούστατα γιατί στη χώρα μας δεν υπάρχουν μεγάλες εκτάσεις για μια μαζική παραγωγή αγροτικών προϊόντων που θα μπορούσαν να λειτουργούν ανταγωνιστικά σε διεθνές επίπεδο.
Επιπλέον η έλλειψη υποδομών και η ανεπάρκεια του Κράτους στο να στηρίξει ουσιαστικά και μακροπρόθεσμα τον αγρότη επιβάρυνε το κλίμα όπως και η κατάργηση των δασμών.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Ο Έλληνας αγρότης βρίσκεται σε απόγνωση, παλεύει μόνος του να επιβιώσει, είναι αβοήθητος και ανυπεράσπιστος απέναντι στις ασύδοτες δυνάμεις της αγοράς.
Εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση είναι βέβαιο ότι οδεύουμε σε μια απαξίωση της Ελληνικής γεωργίας, στην πλήρη κατάρρευση του αγροτικού τομέα, κάτι που θα έχει ολέθριες επιπτώσεις για τον κοινωνικό ιστό αλλά και το μέλλον της χώρας.
Η πολιτική θέλει αλήθεια και τόλμη. Απαιτεί ευθύνη.
Χρειάζεται ένα Εθνικό Σχέδιο για την αγροτική οικονομία, μία Συμφωνία Εμπιστοσύνης όπως έχει επισημάνει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου.
Η πολιτική των επιδοτήσεων εξήντλησε τα όρια της είναι μια πολιτική με πήλινα πόδια, αδιέξοδη και με ημερομηνία λήξης.
Φυσικά, είναι δεδομένη η ενίσχυση όσων πλήττεται η παραγωγή τους από καταστροφές, όπως και η στήριξη ορισμένων κατηγοριών. Το θλιβερό όμως θέαμα του κ. Χατζηγάκη να μοιράζει ένα πακέτο 425 εκ. ευρώ (που προέρχονται από τον ΕΛΓΑ και ανήκουν δικαιωματικά στους αγρότες) με κριτήρια εκλογικών συσχετισμών και στη συνέχεια να προσπαθεί να πείσει την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη νομιμότητα των ενεργειών του, είναι απαράδεκτο.
Η Συμφωνία Εμπιστοσύνης της Πολιτείας με τους αγρότες πρέπει να περιλαμβάνει τομές, να αποτυπώνει ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης.
Οι αντικειμενικές συνθήκες δεν επιτρέπουν στα Ελληνικά προϊόντα να ανταγωνιστούν ομοειδή προϊόντα στη διεθνή αγορά.
Μπορούμε όμως να στραφούμε στις δυναμικές καλλιέργειες, να παράγουμε υψηλής ποιότητας αγροτικά προϊόντα με Ελληνική ταυτότητα.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε ασφαλιστικές δικλείδες για να εμπεδώσουμε την «ελληνοποίηση» προϊόντων που προέρχονται από άλλες χώρες και βαφτίζονται Ελληνικά.
Μπορούμε να αυξήσουμε τις Δημόσιες Επενδύσεις στον αγροτικό τομέα, σε επίπεδο υποδομών, προκειμένου να μειωθεί το κόστος παραγωγής.
Μπορούμε, επιτέλους, να καθιερώσουμε, στην πράξη και όχι στα λόγια, το Μητρώο Αγροτών και το Μητρώο Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων.
Να υπάρχει συμβουλευτική υποστήριξη και διαρκής εκπαίδευση των αγροτών, να δημιουργηθεί μια γενιά νέων αγροτών εξοικειωμένη με τις παραγωγικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Στην προοπτική αυτή απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ίδρυση Πανεπιστημιακού Τμήματος με πλήρη εξειδίκευση στα αγροτικά θέματα.
Ταυτόχρονα είναι επιτακτική ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε το ρόλο και τις δομές των Συνεταιρισμών που δεν μπορούν να λειτουργούν με τους όρους και τις προϋποθέσεις προηγούμενων δεκαετιών.
Τα αγροτικά προϊόντα με Ελληνική ταυτότητα και υψηλή ποιότητα μπορούν να αποτελέσουν μια υπεραξία και πηγή πλούτου για τον αγρότη. Αρκεί να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο οι ίδιοι οι αγρότες σε ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής. (τυποποίηση – εμπορία – διαφήμιση – διανομή).
Εκεί πρέπει να δώσει κίνητρα το Κράτος, να παρέμβει θεσμικά ενθαρρύνοντας τη συνένωση των αγροτών που θα παράγουν υψηλής ποιότητας προϊόντα και θα συμμετέχουν στην εμπορία τους, διαθέτοντας οργανωτικό και τεχνολογικό υπόβαθρο. Σε μια τέτοια περίπτωση οι Συνεταιρισμοί, εκτός του ότι γίνονται εργαλείο ανάπτυξης και στήριξης των αγροτών, συμβάλλουν στην προστασία του καταναλωτή από την ακρίβεια.
Είναι καιρός να αντιληφθούμε όλοι ότι η διάλυση και η συρρίκνωση του αγροτικού μας τομέα περνά ως συνέπεια στους πολίτες και στον κοινωνικό ιστό. Οι καταναλωτές πληρώνουν σε διπλάσιες και τριπλάσιες τιμές τα αγροτικά προϊόντα, οι αγρότες φυτοζωούν και τη μερίδα του λέοντος την καρπώνονται τα καρτέλ.
Απέναντι στη Δεξιά Διακυβέρνηση των καρτέλ και των μεγάλων συμφερόντων το ΠΑΣΟΚ προβάλλει μια άλλη πολιτική, μια Συμφωνία Εμπιστοσύνης με τους αγρότες.
Για ένα σύγχρονο και οικονομικά αυτοδύναμο αγροτικό τομέα.
Με ευθύνη και τόλμη.
Η πραγματικότητα στον αγροτικού τομέα
Οι αγρότες του νομού Ηρακλείου βρίσκονται όλο και σε πιο δυσχερή θέση. Καλλιεργούν τα χωράφια τους μετά κόπων και βασάνων και φτάνουν να «ξεπουλάνε» τα προϊόντα τους, ενώ φτάνουν στα χέρια των καταναλωτών σε πολύ υψηλότερες τιμές. Η τιμή πώλησης του ελαιόλαδου από τους παραγωγούς φέτος έπεσε στα 2,50€ το κιλό προς τις Ενώσεις ενώ στα ράφια των σούπερ μάρκετ το ελαιόλαδο φιγουράρει προς 12 και 13 € το λίτρο. Γεγονός που εγείρει ενστάσεις και προβληματισμούς.
Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ τιμής πώλησης από τον παραγωγό και τιμής πώλησης προς τους καταναλωτές; Γιατί οι αδικημένοι πάντα να είναι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές, ενώ οι μεσάζοντες να αισχροκερδούν ανεξέλεγκτα; Που είναι οι κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου να προστατεύσουν παραγωγούς και καταναλωτές;
Το Κρητικό ελαιόλαδο είναι ένα πολύτιμο προϊόν, περιζήτητο στις εγχώριες και ξένες αγορές. Γιατί να περιμένουμε παθητικά τους Ιταλούς και κάθε ξένο έμπορο να εκβιάζει για τις τιμές πώλησης του λαδιού και να αισχροκερδεί εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών; Γιατί οι παραγωγοί μας δεν δράττουν την ευκαιρία άμεσης εκμετάλλευσης του προϊόντος τους; Δεν τους δίνονται κίνητρα ή δεν τους αφήνουν οι έχοντες συμφέροντα;
Τα Κρητικά προϊόντα μπορούν και πρέπει να είναι διεθνώς ανταγωνίσιμα. Οι παραγωγοί να ανοίξουν διαύλους συνεργασίας προς το εξωτερικό. Στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά πρέπει να ταυτίσουμε τα ελληνικά προϊόντα με προϊόντα αδιαμφισβήτητης ποιότητας, με ευδιάκριτη, ελέγξιμη και πιστοποιημένη όχι μόνο την πρωτογενή παραγωγή τους αλλά και τη διαδικασία μεταποίησης τους και εμπορίας τους.
Οι συνεταιρισμοί πρέπει να έχουν έναν δραστικό ρόλο ως κρίκος σύνδεσης μεταξύ παραγωγών και αγοράς. Συνεταιρισμοί όμως που θα λειτουργούν ως υγιείς επιχειρήσεις και με ανταγωνιστικούς όρους. Οι εθνικές πολιτικές πρέπει να στοχεύουν στην περιφερειακή και χωρική ανάπτυξη, στην ενίσχυση επενδύσεων που μεταποιούν και διακινούν προϊόντα με συμβολαιοποιημένες τις δεσμεύσεις τους απέναντι στους γεωργούς.
Η ελπίδα για ανατροπή όλης αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι αγρότες και εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις αγορές, επιβάλλει την ένταξη μιας νέας γενιάς νέων αγροτών, με την πολιτεία βασικό αρωγό στην χρήση όλων των χρηματοδοτικών μέσων και εκπαιδευτικών εργαλείων, για την επίτευξη της προσπάθειας αυτής. Οι δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης, δεν πρέπει να αναζητούνται από τον γεωργό ή τον κτηνοτρόφο, αντίθετα οι δομές πρέπει να τους αναζητούν. Πρέπει να αναπτυχθούν δίκτυα ενημέρωσης και πληροφόρησης των αγροτών, με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Να γίνει επέκταση του συστήματος στα πεδία της τεχνικής στήριξης, παροχής οικονομικών συμβουλών και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.
Οι αγρότες μας πρέπει να ξεφύγουν από την ανασφάλεια στην οποία ζουν. Ως τέλος, θέλω να επισημάνω την επιτακτική ανάγκη οι πολίτες της ελληνικής υπαίθρου πρέπει να έχουν ισότιμα δικαιώματα με τους κατοίκους των πόλεων σε ότι αφορά την κοινωνική προστασία, την ασφάλιση, την περίθαλψη και κυρίως ίσα δικαιώματα εκπαίδευσης για τα παιδιά τους.
Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ τιμής πώλησης από τον παραγωγό και τιμής πώλησης προς τους καταναλωτές; Γιατί οι αδικημένοι πάντα να είναι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές, ενώ οι μεσάζοντες να αισχροκερδούν ανεξέλεγκτα; Που είναι οι κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου να προστατεύσουν παραγωγούς και καταναλωτές;
Το Κρητικό ελαιόλαδο είναι ένα πολύτιμο προϊόν, περιζήτητο στις εγχώριες και ξένες αγορές. Γιατί να περιμένουμε παθητικά τους Ιταλούς και κάθε ξένο έμπορο να εκβιάζει για τις τιμές πώλησης του λαδιού και να αισχροκερδεί εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών; Γιατί οι παραγωγοί μας δεν δράττουν την ευκαιρία άμεσης εκμετάλλευσης του προϊόντος τους; Δεν τους δίνονται κίνητρα ή δεν τους αφήνουν οι έχοντες συμφέροντα;
Τα Κρητικά προϊόντα μπορούν και πρέπει να είναι διεθνώς ανταγωνίσιμα. Οι παραγωγοί να ανοίξουν διαύλους συνεργασίας προς το εξωτερικό. Στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά πρέπει να ταυτίσουμε τα ελληνικά προϊόντα με προϊόντα αδιαμφισβήτητης ποιότητας, με ευδιάκριτη, ελέγξιμη και πιστοποιημένη όχι μόνο την πρωτογενή παραγωγή τους αλλά και τη διαδικασία μεταποίησης τους και εμπορίας τους.
Οι συνεταιρισμοί πρέπει να έχουν έναν δραστικό ρόλο ως κρίκος σύνδεσης μεταξύ παραγωγών και αγοράς. Συνεταιρισμοί όμως που θα λειτουργούν ως υγιείς επιχειρήσεις και με ανταγωνιστικούς όρους. Οι εθνικές πολιτικές πρέπει να στοχεύουν στην περιφερειακή και χωρική ανάπτυξη, στην ενίσχυση επενδύσεων που μεταποιούν και διακινούν προϊόντα με συμβολαιοποιημένες τις δεσμεύσεις τους απέναντι στους γεωργούς.
Η ελπίδα για ανατροπή όλης αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι αγρότες και εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις αγορές, επιβάλλει την ένταξη μιας νέας γενιάς νέων αγροτών, με την πολιτεία βασικό αρωγό στην χρήση όλων των χρηματοδοτικών μέσων και εκπαιδευτικών εργαλείων, για την επίτευξη της προσπάθειας αυτής. Οι δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης, δεν πρέπει να αναζητούνται από τον γεωργό ή τον κτηνοτρόφο, αντίθετα οι δομές πρέπει να τους αναζητούν. Πρέπει να αναπτυχθούν δίκτυα ενημέρωσης και πληροφόρησης των αγροτών, με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Να γίνει επέκταση του συστήματος στα πεδία της τεχνικής στήριξης, παροχής οικονομικών συμβουλών και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.
Οι αγρότες μας πρέπει να ξεφύγουν από την ανασφάλεια στην οποία ζουν. Ως τέλος, θέλω να επισημάνω την επιτακτική ανάγκη οι πολίτες της ελληνικής υπαίθρου πρέπει να έχουν ισότιμα δικαιώματα με τους κατοίκους των πόλεων σε ότι αφορά την κοινωνική προστασία, την ασφάλιση, την περίθαλψη και κυρίως ίσα δικαιώματα εκπαίδευσης για τα παιδιά τους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
