Όλα στο φως! Μηδενική ανοχή στα σκάνδαλα..

Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε η υπόθεση Siemens που φαίνεται να παίρνει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις από αυτές των οικονομιών σκανδάλων. Πολλά ονόματα φέρονται να εμπλέκονται στο σκάνδαλο των μιζών και το πολιτικό σύστημα πλήγεται εν γένει. Το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία για την ύπαρξη της ίδιας της Δημοκρατίας είναι η υποδοχή και η ανοχή εκ μέρους της κοινωνίας σε τέτοια φαινόμενα.

Δεν μπορεί στη συνείδηση του κόσμου να έχει κατασταλάξει η ιδέα ότι τέτοια φαινόμενα διαπλοκής είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Δεν μπορεί να πιστεύει ο λαός ότι δεν έχει τη δύναμη να ανατρέψει τέτοιες πολιτικές και νοοτροπίες! Κάτω από αυτές τις περιστάσεις είναι η έσχατη στιγμή να επιτευχθούν ριζικές αλλαγές. Να ανατραπεί το νοσηρό κλίμα και να αποκατασταθεί η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικής.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. επέδειξε μηδενική ανοχή σε τακτικές εκμετάλλευσης της εμπιστοσύνης του λαού από τα στελέχη του που κατείχαν θέσεις εξουσίας. Οι λογικές του μηδενισμού και της γενίκευσης μόνο ζημιά στη Δημοκρατία κάνουν τελικά. Τους παίρνει όλους η «μπάλα» και μαζί μ’ αυτούς και την ίδια την έννοια της Δημοκρατίας! Απαξιώνεται το πολιτικό σύστημα, οι πολιτικοί, αλλά μαζί μ’ αυτούς και το ίδιο το πολίτευμα. Αυτός ο μηδενισμός με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα στρέφεται εναντίον μας.

Κάποιοι τη θέλουν, την επιδιώκουν αυτήν την απαξίωση. Τους βολεύει γιατί πολύ απλά παραιτούνται οι πολίτες από την άσκηση πίεσης και κριτικής. Τους βολεύει γιατί οι πολίτες απελπίζονται, θεωρούν δεδομένες τέτοιες πρακτικές χρηματισμού και εμπλοκής των πολιτικών σε σκάνδαλα και αρκούνται στην άσκηση κριτικής εκ του καναπέως.

Αυτός είναι ο εύκολος δρόμος. Είναι όμως και αδιέξοδος. Είναι επιτέλους η ώρα ν' απελευθερωθεί η πολιτική ζωή της χώρας από την ομηρία οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ανέστειλε την ιδιότητα του μέλους για όσους εμπλέκονται στην υπόθεση Siemens. Ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ ο Γιώργος Παπανδρέου από την πρώτη στιγμή που ακούστηκαν οι φημολογίες για εμπλοκή στην υπόθεση πολιτικών προσώπων απαίτησε την σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής. Από την πρώτη στιγμή απαίτησε να βγουν όλα στο φως χωρίς να φοβάται οποιαδήποτε εξέλιξη. Η Ν.Δ τι προτίθεται να κάνει;

Η πραγματικότητα για την αισχροκέρδεια στο Λάδι

Οι αγρότες του νομού Ηρακλείου βρίσκονται όλο και σε πιο δυσχερή θέση. Καλλιεργούν τα χωράφια τους μετά κόπων και βασάνων και φτάνουν να «ξεπουλάνε» τα προϊόντα τους, ενώ φτάνουν στα χέρια των καταναλωτών σε πολύ υψηλότερες τιμές. Η τιμή πώλησης του ελαιόλαδου από τους παραγωγούς φέτος έπεσε στα 2,50€ το κιλό προς τις Ενώσεις ενώ στα ράφια των σούπερ μάρκετ το ελαιόλαδο φιγουράρει προς 7, 12 , 13 και 26 € το λίτρο. Το γεγονός εγείρει ενστάσεις και προβληματισμούς, καθώς οι καταναλωτές δοκιμάζονται από το κλίμα ακρίβειας.

Στην ουσία όπως έχει καταγγελθεί γίνεται μια εικονική προσφορά με συνθήκες εξαναγκασμού από τα καρτέλ προς τους τυποποιητές ελαιολάδου, που δεν φαίνονται στα επίσημα τιμολόγια. Η όλη διαδικασία ολοκληρώνεται στο τέλος κάθε διακανονισμού με ένα πιστωτικό τιμολόγιο, που λέει ότι ο τυποποιητής κάνει δώρο κάποιο ποσοστό της τιμής για να χαμηλώσει την αρχική τιμή του προϊόντος προς το υπερκατάστημα.

Η τιμή που αγοράζεται λοιπόν από τον τυποποιητή δεν έχει καμία σχέση με την τιμή που πουλιέται στο ράφι. Αλλά τα πολυκαταστήματα είναι καλυμμένα γιατί υπάρχει μια εικονική προσφορά και στην περίπτωση ενός αγορανομικού ελέγχου αυτή τον καλύπτει, ενώ τόσο οι ενώσεις όσο και τα συνδικαλιστικά όργανα των παραγωγών υποκύπτουν σε τέτοιες πιέσεις, αντί να προστατεύουν το εισόδημα του αγρότη.

Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ τιμής πώλησης από τον παραγωγό και τιμής πώλησης προς τους καταναλωτές; Γιατί οι αδικημένοι πάντα να είναι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές, ενώ οι μεσάζοντες να αισχροκερδούν ανεξέλεγκτα;

Που είναι οι κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου να προστατεύσουν παραγωγούς και καταναλωτές;

Το Κρητικό ελαιόλαδο είναι ένα πολύτιμο προϊόν, περιζήτητο στις εγχώριες και ξένες αγορές. Γιατί να περιμένουμε παθητικά τους Ιταλούς και κάθε ξένο έμπορο να εκβιάζει για τις τιμές πώλησης του λαδιού και να αισχροκερδεί εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών; Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η Τρίτη χώρα στην παραγωγή ελαιολάδου κι επομένως με τις κατάλληλες υποδομές μπορεί και πρέπει να επηρεάζει τις τιμές ελαιολάδου διεθνώς.

Γιατί οι παραγωγοί μας δεν δράττουν την ευκαιρία άμεσης εκμετάλλευσης του προϊόντος τους; Δεν τους δίνονται κίνητρα ή δεν τους αφήνουν οι έχοντες συμφέροντα;

Αν δεν υπάρξει λοιπόν κρατική παρέμβαση, πάταξης του φαινομένου κερδοσκοπίας στο λάδι, θα κατατεθούν τα στοιχεία στην δικαιοσύνη. Ήδη τέθηκε σε εφαρμογή νέα αγορανομική διάταξη και ισχύει από 1^η Ιουλίου (συνημμένα), γεγονός που αποδεικνύει ότι το Υπουργείο γνώριζε.

Προτείνεται λοιπόν γι’ αυτούς του λόγους:

1. να ξεκινήσει μποϊκοτάζ στο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο που είναι πάνω από 5 ευρώ το λίτρο.

2. να ασκηθεί πίεση στις ενώσεις και τους ιδιώτες να μην αποδίδουν στους παραγωγούς κάτω από 3,2 ευρώ το κιλό στον παραγωγό.

3. να υπάρξει συστηματική προτροπή και προστασία στους παραγωγούς να μην πωλούν κάτω από 3 ευρώ το κιλό.

Όπως υποστήριξαν οι καταναλωτικές ενώσεις είχε μεγάλη επιτυχία το μποϋκοτάζ για το φρέσκο γάλα που πωλείται πάνω από 1 ευρώ το λίτρο. Αυτή η επιτυχία της κίνησης μας προτρέπει να πράξουμε κατ’ ανάλογο τρόπο για το λάδι. Με ένα μποϊκοτάζ στοχευμένο και μελετημένο ώστε να είναι αποτελεσματικό κατά της αισχροκέρδειας των μεσαζόντων.

Στο κάλεσμα του γάλακτος ανταποκρίθηκε θετικά ο κόσμος και αυτό φάνηκε από τις μεγάλες πωλήσεις των εταιρειών με τιμές κάτω του ευρώ και στον πανικό των μεγάλων εταιρειών που έβαλαν σε εφαρμογή το μηχανισμό των κουπονιών.

Τα Κρητικά προϊόντα μπορούν και πρέπει να καταστούν διεθνώς ανταγωνίσιμα. Οι παραγωγοί να ανοίξουν διαύλους συνεργασίας προς το εξωτερικό. Στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά πρέπει να ταυτίσουμε τα ελληνικά προϊόντα με προϊόντα αδιαμφισβήτητης ποιότητας, με ευδιάκριτη, ελέγξιμη και πιστοποιημένη όχι μόνο την πρωτογενή παραγωγή τους αλλά και τη διαδικασία μεταποίησης και εμπορίας τους.

Οι συνεταιρισμοί και οι Ενώσεις πρέπει να έχουν έναν δραστικό ρόλο ως κρίκος σύνδεσης μεταξύ παραγωγών και αγοράς. Συνεταιρισμοί όμως που θα λειτουργούν ως υγιείς επιχειρήσεις και με ανταγωνιστικούς όρους. Οι εθνικές πολιτικές για την προστασία του ελαιολάδου πρέπει να στοχεύουν στην περιφερειακή και χωρική ανάπτυξη, στην ενίσχυση επενδύσεων που μεταποιούν και διακινούν προϊόντα.

Οι Ενώσεις επομένως θα πρέπει να προχωρούν με συμβολαιοποιημένες τις δεσμεύσεις απέναντι στους γεωργούς και στα πολυκαταστήματα προκειμένου να επιτευχθεί η ενημέρωση των παραγωγών για την πορεία της τιμής του προϊόντος τους αλλά και για να είναι ευκολότερος και αποτελεσματικός ο φορολογικός έλεγχος.

Η ελπίδα για ανατροπή όλης αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι αγρότες και εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις αγορές, επιβάλλει την ένταξη μιας νέας γενιάς αγροτών, με την πολιτεία βασικό αρωγό στην χρήση όλων των χρηματοδοτικών μέσων και εκπαιδευτικών εργαλείων, για την επίτευξη της προσπάθειας αυτής. Οι δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης, δεν πρέπει να αναζητούνται από τον γεωργό , αντίθετα οι δομές πρέπει να τους αναζητούν. Πρέπει να αναπτυχθούν δίκτυα ενημέρωσης και πληροφόρησης των αγροτών, με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Να γίνει επέκταση του συστήματος στα πεδία της τεχνικής στήριξης, παροχής οικονομικών συμβουλών και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.

Επισημαίνεται ότι θα προσφύγουμε σε κάθε αρμόδιο φορέα, καλώντας τις Ενώσεις και τους ιδιώτες να συνεργαστούν για να χτυπήσουμε τα καρτέλ των υπερκαταστημάτων και την αύξηση της εξάρτησης της αγροτικής μας παραγωγής από τέτοιες μονοπωλιακές καταστάσεις.

Τέλος, λόγω της αυξανόμενης φιλελευθεροποίησης της κοινοτικής αγοράς και του ανοίγματος της από εισαγωγές τρίτων χωρών στα φυτοπροστατευτικά προϊόντα τους, θα πρέπει να εκτιμηθούν σοβαρά οι επιπτώσεις στους Έλληνες καταναλωτές, αν χρησιμοποιούν προϊόντα εγκεκριμένα σε τρίτες χώρες, που απέχουν ωστόσο σημαντικά από τα κοινοτικά πρότυπα τοξικότητας και επικινδυνότητας που επαυξάνονται λόγω των ελλείψεων ελεγκτικών μηχανισμών και της αχαλίνωτης γραφειοκρατίας.

Όλοι οι παράγοντες της αγοράς οφείλουν να σέβονται τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί. Όσοι δεν το πράξουν αναλαμβάνουν και την ευθύνη. Για μας πάνω απ’ όλα είναι η τήρηση της νομιμότητας, η προστασία του καταναλωτή και η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.

Εργασιακός εφιάλτης η Κοινοτική Οδηγία για 65 ώρες εργασίας την εβδομάδα!!

Και όμως δεν είναι εφιάλτης. Είναι η εφιαλτική πραγματικότητα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι. Το Συμβούλιο των υπουργών Απασχόλησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με κοινοτικές οδηγίες που αφορούν στο χρόνο εργασίας.

Σε γενικές γραμμές το Συμβούλιο αποφάσισε ότι οι εργαζόμενοι σε ορισμένες περιπτώσεις και εφόσον η εθνική νομοθεσία της κάθε χώρας το επιτρέπει, θα μπορεί να φτάσει τις 60 ή και τις 65 ώρες την εβδομάδα! Η Ελλάδα διαφώνησε αλλά αυτή τη διαφωνία την εξέφρασε με την αποχή και όχι με την καταψήφιση της εν λόγω οδηγίας!

Μάλιστα το όριο εργασίας θεωρητικά, βάσει της τροπολογίας, μπορεί να φτάνει και τις 78 ώρες εβδομαδιαίως, καθώς το μόνο όριο που τίθεται είναι ότι πρέπει να μεσολαβούν τουλάχιστον 11 ώρες ανάμεσα σε δύο εργάσιμες ημέρες, άρα μπορεί κανείς να δουλεύει μέχρι 13 ώρες την ημέρα. Οι ώρες εργασίας υπολογίζονται σε εξαήμερο οπότε ισούνται με 78 ώρες δουλειά την εβδομάδα.

Μάλιστα αυτήν την εξέλιξη στον εργασιακό τομέα ο επίτροπος Απασχόλησης της Κομισιόν, Βλαντίμιρ Σπίντλα τη χαρακτηρίζει μεγάλο βήμα προς τα εμπρός για τους Ευρωπαίους εργαζόμενους. Μα το 1896 ήταν που πρωτοκατακτήθηκε στο Σικάγο το 8ωρο. Μετά από δύο αιώνες οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι θα κληθούν να μάχονται για να το επανακατακτήσουν. Μάλλον για διάβημα εξόντωσης των εργαζομένων πρόκειται κι όχι για μεγάλο βήμα τελικά.

Αντί με την τεχνολογική πρόοδο να αυξάνεται ο ελεύθερος χρόνος των εργαζομένων και να απολαμβάνουν ποιότητα ζωής, οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με μια αντεργατική ευρωπαϊκή πολιτική που προτίθεται να δοκιμάζει καθημερινά την αντοχή τους. Ωστόσο, διατηρείται το δικαίωμα της λεγόμενης «αυτοεξαίρεσης», γνωστό και ως «opt-out», το οποίο ισχύει για τους εργαζόμενους που απασχολούνται πάνω από δέκα εβδομάδες από τον ίδιο εργοδότη. Γιατί υπάρχει υπερπροσφορά εργασίας και ο εργαζόμενος δεν έχει καμία ανάγκη τη δουλειά! Μας κοροϊδεύουν; Οι θέσεις εργασίας είναι ελάχιστες κι ένας εργαζόμενος που μετά κόπων και βασάνων την κατέκτησε δε θα τη βάλει σε κίνδυνο.

Οι εργαζόμενοι έχουν μετεξελιχθεί σε σύγχρονους δούλους και ακριβώς εκεί βρίσκουν πάτημα οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Βλέπουν ότι η εργατική τάξη δεν υπάρχει συγκροτημένη και δεν αντιδρά δυναμικά. Δεν υπάρχει πια η έννοια της κοινής δράσης προς την κατάκτηση και εδραίωση των δικαιωμάτων των εργατών οπότε σε αυτό το κοινωνικοπολιτικό κενό επιδιώκουν να άρουν όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις των εργαζομένων του περασμένου αιώνα.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ποινικοποιεί το δικαίωμα της απεργίας προωθώντας τροπολογία εναντίον εργαζομένων που απεργούν. Ενώ το δικαστήριο έκρινε νόμιμη μια απεργία, ο εισαγγελέας έκανε έφεση. Γιατί δεν μας ανακοινώνουν απλά και μόνο την απόφαση λοιπόν;! Η Δικαιοσύνη κύριοι μπορεί να είναι τυφλή, οι πολίτες δεν είναι. έχετε ξεπεράσει τα όρια τους και θα εισπράξετε την οργή τους.

Αποπομπή του Κώστα Σημίτη από την Κ.Ο του ΠΑ.ΣΟ.Κ

Η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει γονατίσει τα ελληνικά νοικοκυριά. Έχει εξαθλιώσει την χώρα, την έχει διασύρει διεθνώς! Μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις ο ελληνικός λαός απαιτεί μια δυναμική και συγκροτημένη αντιπολίτευση. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν μπορεί να αναλώνεται διαρκώς σε εσωκομματικές κρίσεις. Η μεγάλη Δημοκρατική παράταξη χρειάζεται όλα της τα στελέχη σε κοινή συντεταγμένη υποστηρίζοντας με όλες τους τις δυνάμεις τις δημοκρατικά συμφωνημένες θέσεις του κινήματος.

Το έργο και η πορεία του επί οκτώ χρόνια πρωθυπουργού της χώρας και προέδρου του κινήματος Κώστα Σημίτη είναι γνωστά. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι λειτούργησε θετικά για την ανάπτυξη και τη πρόοδο της χώρας. Το κατέστησε σαφές στην επιστολή του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Σ’ αυτήν την κρίσιμη όμως περίοδο η διγλωσσία και η αμφισβήτηση δεν έχουν χώρο. Ο Σημίτης αμφισβήτησε δημόσια κεντρικές πολιτικές επιλογές του κινήματος όπως το μείζον ζήτημα της συμμετοχικής δημοκρατίας, το οποίο αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της παράταξης.

Ο Κώστας Σημίτης από το 2004 οπότε και παραιτήθηκε από την προεδρία του ΠΑ.ΣΟ.Κ, λίγο πριν την κρίση από τον ελληνικό λαό της τετραετίας που προηγήθηκε, αποφάσισε να είναι απών από κάθε εσωκομματική διαδικασία. Αυτό άλλωστε επιβάλλει και η λήξη της πορείας ενός ευπατρίδη της πολιτικής. Χάνει όμως την ευκαιρία αυτής του της καταγραφής στο συλλογικό υποσυνείδητο του λαού, όσο δεν τηρεί τις απαιτούμενες αποστάσεις από τη δρώσα πολιτική και εσωκομματική συγκυρία. Η έμπρακτη αγωνία για τον τόπο αλλά και τον πολιτικό φορέα του οποίου υπήρξε πρόεδρος δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση τις δημόσιες κινήσεις του από τις 16 του Σεπτέμβρη μέχρι σήμερα. Τροφοδοτούν ακόμη και τώρα έναν νέο κύκλο εσωστρέφειας που κρατάει πίσω το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα.

Ο Κ. Σημίτης αποφάσισε να δημοσιοποιήσει επιστολή που απέστειλε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ με την οποία εξέφραζε τη διαφωνία του για την υποστήριξη του κόμματος στην πρόταση διεξαγωγής δημοψηφίσματος περί κύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας όπως αυτό που πραγματοποιήθηκε στην Ιρλανδία. Ωστόσο, η θέση του Γιώργου Παπανδρέου αποτελεί την επίσημη θέση του κόμματος.

Ο πρόεδρος έθεσε τον Κώστα Σημίτη εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ χωρίς να κινήσει τις τυπικές διαδικασίες διαγραφής, σεβόμενος την ιστορία του πρώην πρωθυπουργού. Η κίνηση αυτή αποδεικνύει ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ σέβεται την ιστορία του κινήματος, αλλά δεν αντέχει διασπαστικές κινήσεις. Ο λαός θέλει το ΠΑΣΟΚ ενωμένο και δυνατό.

Όλα τα στελέχη της μεγάλης Δημοκρατικής παράταξης αλλά και η βάση του πρέπει να επιδείξουν σύνεση και ψυχραιμία. Να σταματήσουμε να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά. Ο παπανδρεϊσμός δεν είναι κολυμβήθρα του Σιλωάμ στην οποία αναβαπτίζονται ή εξιλεώνονται τα στελέχη μας. Ο παπανδρεϊσμός δεν είναι ρεβανσισμός! Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ταυτίζεται με πρόσωπα και νοοτροπίες παρωχημένες και με ακρότητες που καταλήγουν γραφικές ώστε να περιγράψουν την καρικατούρα «βασιλικότερος του Βασιλέως». Πολλώ δε μάλλον δεν είναι το άλλοθι, ώστε μόνο στις στιγμές της κρίσης, ορισμένα στελέχη να αναδεικνύουν την αγωνιστικότητά τους για να δικαιολογήσουν την πολιτική τους παρουσία! Αυτή αποδεικνύεται και αξιολογείται κάθε μέρα με τις παρεμβάσεις μας στην κοινωνία. Οι εσκεμμένες παρεξηγήσεις δεν καλύπτουν την ένδεια κανενός αλλά κυρίως δεν συνάδουν στο πνεύμα ενότητας ούτε βέβαια ανταποκρίνονται σε πραγματική αγωνία για το ΠΑΣΟΚ.

Η πραγματικότητα στον αγροτικό τομέα

Οι αγρότες του νομού Ηρακλείου βρίσκονται όλο και σε πιο δυσχερή θέση. Καλλιεργούν τα χωράφια τους μετά κόπων και βασάνων και φτάνουν να «ξεπουλάνε» τα προϊόντα τους, ενώ φτάνουν στα χέρια των καταναλωτών σε πολύ υψηλότερες τιμές. Η τιμή πώλησης του ελαιόλαδου από τους παραγωγούς φέτος έπεσε στα 2,50€ το κιλό προς τις Ενώσεις ενώ στα ράφια των σούπερ μάρκετ το ελαιόλαδο φιγουράρει προς 12 και 13 € το λίτρο. Γεγονός που εγείρει ενστάσεις και προβληματισμούς.

Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ τιμής πώλησης από τον παραγωγό και τιμής πώλησης προς τους καταναλωτές; Γιατί οι αδικημένοι πάντα να είναι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές, ενώ οι μεσάζοντες να αισχροκερδούν ανεξέλεγκτα; Που είναι οι κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου να προστατεύσουν παραγωγούς και καταναλωτές;

Το Κρητικό ελαιόλαδο είναι ένα πολύτιμο προϊόν, περιζήτητο στις εγχώριες και ξένες αγορές. Γιατί να περιμένουμε παθητικά τους Ιταλούς και κάθε ξένο έμπορο να εκβιάζει για τις τιμές πώλησης του λαδιού και να αισχροκερδεί εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών; Γιατί οι παραγωγοί μας δεν δράττουν την ευκαιρία άμεσης εκμετάλλευσης του προϊόντος τους; Δεν τους δίνονται κίνητρα ή δεν τους αφήνουν οι έχοντες συμφέροντα;

Τα Κρητικά προϊόντα μπορούν και πρέπει να είναι διεθνώς ανταγωνίσιμα. Οι παραγωγοί να ανοίξουν διαύλους συνεργασίας προς το εξωτερικό. Στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά πρέπει να ταυτίσουμε τα ελληνικά προϊόντα με προϊόντα αδιαμφισβήτητης ποιότητας, με ευδιάκριτη, ελέγξιμη και πιστοποιημένη όχι μόνο την πρωτογενή παραγωγή τους αλλά και τη διαδικασία μεταποίησης τους και εμπορίας τους.

Οι συνεταιρισμοί πρέπει να έχουν έναν δραστικό ρόλο ως κρίκος σύνδεσης μεταξύ παραγωγών και αγοράς. Συνεταιρισμοί όμως που θα λειτουργούν ως υγιείς επιχειρήσεις και με ανταγωνιστικούς όρους. Οι εθνικές πολιτικές πρέπει να στοχεύουν στην περιφερειακή και χωρική ανάπτυξη, στην ενίσχυση επενδύσεων που μεταποιούν και διακινούν προϊόντα με συμβολαιοποιημένες τις δεσμεύσεις τους απέναντι στους γεωργούς.

Η ελπίδα για ανατροπή όλης αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι αγρότες και εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις αγορές, επιβάλλει την ένταξη μιας νέας γενιάς νέων αγροτών, με την πολιτεία βασικό αρωγό στην χρήση όλων των χρηματοδοτικών μέσων και εκπαιδευτικών εργαλείων, για την επίτευξη της προσπάθειας αυτής. Οι δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης, δεν πρέπει να αναζητούνται από τον γεωργό ή τον κτηνοτρόφο, αντίθετα οι δομές πρέπει να τους αναζητούν. Πρέπει να αναπτυχθούν δίκτυα ενημέρωσης και πληροφόρησης των αγροτών, με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Να γίνει επέκταση του συστήματος στα πεδία της τεχνικής στήριξης, παροχής οικονομικών συμβουλών και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.

Οι αγρότες μας πρέπει να ξεφύγουν από την ανασφάλεια στην οποία ζουν. Ως τέλος, θέλω να επισημάνω την επιτακτική ανάγκη οι πολίτες της ελληνικής υπαίθρου πρέπει να έχουν ισότιμα δικαιώματα με τους κατοίκους των πόλεων σε ότι αφορά την κοινωνική προστασία, την ασφάλιση, την περίθαλψη και κυρίως ίσα δικαιώματα εκπαίδευσης για τα παιδιά τους.

Κεραίες κινητής… ραδιενέργειας!

Κάθε νέα τεχνολογία που εισέρχεται στη ζωή μας και γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της φέρει δύο όψεις. Μία από αυτές τις τεχνολογίες είναι τα κινητά τηλέφωνα. Πολύς λόγος έγινε όταν εισήλθαν μαζικά στην ελληνική αγορά αλλά πολύ σύντομα εντάχθηκαν στην καθημερινότητά μας. Σήμερα μετά την έλευση αρκετών χρόνων παρατηρούμε τις επιδράσεις από την αλόγιστη χρήση τους και τη μη τήρηση των νόμων για την προστασία των πολιτών. Πριν λίγες μέρες κάποιοι συμπολίτες μας επανέφεραν το θέμα της ραδιενέργειας από τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας φτάνοντας το στα δικαστήρια. Οι κάτοικοι είναι πεπεισμένοι ότι τα συνεχώς αυξημένα ποσοστά των κρουσμάτων του καρκίνου οφείλονται στη διαβίωσή μας μέσα σε ένα ηλεκτρομαγνητικό νέφος.

Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν ενεργοί ιδιώτες τεχνίτες αλλά και του ΟΤΕ, οι οποίοι εργάζονται για την κατασκευή ιδιωτικών καμουφλαρισμένων κεραιών σε ταράτσες σπιτιών τις οποίες νοικιάζουν μεγάλες εταιρείες, έναντι πολύ υψηλής αμοιβής. Εύλογα όμως αναρωτιόμαστε προς τι το καμουφλάρισμα αν γίνονται σύμφωνα με τις νόμιμες οδηγίες προκειμένου την ομαλή επικοινωνία;

Εξετάζοντας στοιχεία του Ίντερνετ προσβάσιμα σε όλους τους πολίτες διαπιστώνεται ότι πάνω από 10 εκατ. χρήστες κινητών τηλεφώνων στη χώρα μας συμμετέχουν σαν «πειραματόζωα» στο πιο μεγάλο πείραμα στην ιστορία της ανθρωπότητας: την απόλυτη έκθεση σε μη ιονίζουσα ακτινοβολία. Μια διεθνής επιστημονική επιτροπή, με ένα ντοκουμέντο 600 σελίδων βασισμένο σε 2.000 επιστημονικές μελέτες, αποδεικνύει τις βλαβερές συνέπειες της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στον άνθρωπο (αλλοιώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα), ακόμα και σε χαμηλά επίπεδα εκπομπής. Τεράστιος ο κίνδυνος ειδικότερα για τα παιδιά.

Στα τέλη Δεκεμβρίου 2007, διοργανώθηκε στη Βενετία το συνέδριο της Διεθνούς Επιτροπής για την Ηλεκτρομαγνητική Ασφάλεια (www.icems.eu), με θέμα «Βάσεις της βιοηλεκτρομαγνητικής: προς μια νέα λογική στην εκτίμηση του κινδύνου». Σε τι συνίσταται αυτή η νέα λογική; Ο κ. Γεωργίου, καθηγητής Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο Πατρών, ο οποίος συμμετείχε στο συνέδριο, λέει «ότι μέχρι τώρα οι επίσημοι οργανισμοί και φυσικά οι εταιρείες δέχονται ότι οι μη ιονίζουσες ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες έχουν μόνο θερμικές επιδράσεις στον οργανισμό. Με βάση αποκλειστικά αυτές τέθηκαν τα όρια. Αλλά υπάρχουν και μη θερμικές, βιολογικές επιδράσεις. Παρουσία εκατό και πλέον ανεξάρτητων επιστημόνων, το BioInitiative Report χαρακτηρίστηκε έκθεση-σοκ, που υποχρεώνει σε νέα προσέγγιση».

Σύμφωνα με τους ερευνητές, γύρω από τον σύγχρονο άνθρωπο διαμορφώνεται ένα «ηλεκτρομαγνητικό νέφος» από μη ιονίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, προερχόμενη από πολλές πηγές: κινητά και ασύρματα τηλέφωνα, ασύρματα δίκτυα, κεραίες τηλεφωνίας και τηλεοπτικών σταθμών, φούρνους μικροκυμάτων, πυλώνες υψηλής τάσης, ηλεκτρικές συσκευές.

Όλο και συχνότερα η ηλεκτρομαγνητική ρύπανση συνδέεται με σειρά αρνητικών επιδράσεων. Από τις πιο «απλές» (κόπωση, υπνηλία, αδυναμία συγκέντρωσης, μείωση μνήμης, πονοκέφαλοι κ.λπ.), μέχρι τις πιο βαριές: μετάλλαξη της λειτουργίας των κυττάρων του ανθρώπου, θραύση του DNA, μείωση του σπέρματος, Αλτσχάιμερ, επιληψίες, ακουστικό νεύρωμα (καλοήθης όγκος που μειώνει την ακοή), καρκίνος του εγκεφάλου, καρκίνος του μαστού, παιδική λευχαιμία.

Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι τα σημερινά όρια προστασίας της δημόσιας υγείας είναι χιλιάδες φορές πιο επιεική από το αναγκαίο. Απαιτούνται αλλαγές στο νομικό πλαίσιο. Το ισχύον καθεστώς αφήνει απροστάτευτους τους πολίτες. Θεωρούμε ασφαλή τα ισχύοντα Όρια Αποδεκτής Έκθεσης, που θεσπίζονται κυρίως με βάση οικονομικά - πολιτικά κίνητρα και όχι με επιστημονικά κριτήρια των πρόσφατων ερευνών.

H κοινωνία και οι κυβερνήσεις πρέπει να κινηθούν με βάση την Aρχή της Προφύλαξης. Κανείς δεν λέει να πεταχτούν τα κινητά και οι άλλες τεχνολογικές εφαρμογές στον σκουπιδοτενεκέ της τεχνολογίας. Απαιτείται άμεσα η θέσπιση αυστηρότερων ορίων εκπομπών (τόσο των κεραιών όσο και των κινητών), καθώς και ο έλεγχος όλων των κινητών τηλεφώνων και η πιστοποίηση που δείχνει την ισχύ που απορροφάται από τον οργανισμό. Οι εγκαταστάσεις κεραιών, εντός των πόλεων, είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα. Πρόβλημα για πλουσίους και για φτωχούς, καθώς η υγεία δεν εξαγοράζεται. Η κινητοποίηση της κοινωνίας μπορεί να φέρει την αλλαγή. ,πορεί να αφυπνίσει το κράτος. Ήδη σε άλλες περιοχές της Ελλάδας είχαν αποτέλεσμα οι κοινωνικές αντιδράσεις. Με απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που έκρινε ότι απειλείται η υγεία των περιοίκων από την ακτινοβολία, ξηλώθηκαν κεραίες από ταράτσες στην Αθήνα, το Βύρωνα, Ηλιούπολη, Χαλάνδρι, Άνω Λιόσια, Καλλιθέα, Κω αλλά και το Ηράκλειο Κρήτης!

Οι πολίτες έχουν δύναμη. Αυτό που μένει είναι να το πιστέψουν. Να αποκτήσουμε μία συλλογική συνείδηση, να βγούμε από τα καλούπια και τα στεγανά και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας. Ακόμη και αυτό της Υγείας, που θεωρείται αυτονόητο, αποδεικνύεται ότι δεν είναι.

ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Το γεγονός ότι η σχηματική εκκλησία της Μακεδονίας ζήλεψε την δόξα των σλάβων πολιτικών των Σκοπίων, που προπαγανδίζουν υπέρ της μακεδονικής συνέχισης του ποιμνίου τους δεν θα πρέπει να μας ξαφνιάζει κα να μας εκπλήσσει. Δείχνει απλούστατα την άδεια πνευματικότητα, η οποία καθιστά την τοπική εκκλησία ουραγό της πολιτικής, θεραπαινίδα διασποράς ακατανόητων εθνικιστικών φαντασιώσεων του λαού της.

Αυτά δυστυχώς συμβαίνουν και σε εκπροσώπους-ταγούς εκκλησιών, όταν αυτοί εκτρέπονται του στόχου τους και φιλοδοξούν αντί ποιμένες του λαού του θεού να γίνουν εθνάρχες, επιδιώκοντας την αύξηση ή την συντήρηση του ποιμνίου τους. Είναι αυτές οι ενέργειες που δίδουν τροφή και επιχειρήματα στους κάθε λογής αρνητές της πίστης, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι πίσω από κάθε αντιπαράθεση και σύγκρουση λαών, σε παγκόσμιο επίπεδο, κρύβεται η θρησκευτική μισαλλοδοξία και αντιπαλότητα.

Το σοβαρό ολίσθημα, βέβαια στην περίπτωση των Σκοπίων είναι ότι η τοπική εκκλησία θέλοντας να δείξει δείγματα εθνικοφροσύνης προς την πολιτική ηγεσία της χώρας, παρασύρεται στον παράλογο εθνικισμό, ότι ποιμαίνει κάποιο Μακεδονικό έθνος, το οποίο ομιλεί την μακεδονική γλώσσα και επομένως και η ίδια ανυποχώρητα θα λέγεται μακεδονική, έστω και αν επιτευχθεί κάποια συμφωνία για το όνομα της χώρας. Αγνοεί βέβαια ότι και στον εκκλησιαστικό τομέα , εκτός της λογικής υπάρχει κάποια διεθνής τάξη, πιθανώς πιο στέρεα και αδιαφιλονίκητη από την πολιτική που δεν επιτρέπει αυθαιρεσίες κοσμικού τύπου.

Και με την παραπέρα τύχη αυτής της εκκλησιαστικής κοινότητας δεν θα ασχοληθούμε εδώ περισσότερο, όντας βέβαιοι πως η παγκόσμια εκκλησιαστική τάξη θα δώσει την αρμόζουσα λύση τόσο στο όνομά της, ενδεχομένως και ως Νέα Αρχιεπισκοπή της Αχρίδας, όσο και στην κανονική της ένταξη στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εκείνο όμως που μας εκπλήσσει και μας προκαλεί είναι η προσπάθεια και από μέρους της εκκλησιαστικής ηγεσίας μετονομασίας του σλαβικού λαού και ποιμνίου της σε Μακεδονικό.

Οι νεόφερτοι στην περιοχή σλάβοι, είχαν δεχθεί κάποιες ελάχιστες προσμίξεις με το ντόπιο πληθυσμό της βυζαντινής αυτοκρατορίας αλλά όλη βέβαια η συνέχεια και η σημερινή τους εμφάνιση η ομιλία, τα ήθη και τα έθιμά τους και η εν γένει παρουσία τους, δείχνουν ξεκάθαρα πως παρέμειναν ακραιφνείς Σλάβοι.

Οι προπαγανδιστικές ενέργειες όμως των Σκοπίων, εξαρτάται και από τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα της διεθνούς κοινής γνώμης, αν θα δεχθεί τους γελοίους ισχυρισμούς μιας κοινωνίας, που φαίνεται να έχει παρασυρθεί, πιστεύοντας ότι προήλθε από μετεμψύχωση κάποιου αρχαίου και άσχετου με αυτήν λαού. Εκείνο όμως που δεν μπορεί να κρύψει και να εξαπατήσει κανέναν, έστω και εντελώς αφελή και ανίδεο, είναι η γλώσσα του λαού.

Ο ισχυρισμός της καταχώρησής της ως μακεδονική και μάλιστα ως γλώσσα των αρχαίων μακεδόνων, αποκαλύπτει δι’ αναστροφής όλο το δίκτυο της πλεκτάνης και της επιχειρούμενης διαστρέβλωσης της ιστορίας για την εξυπηρέτηση άλλων κρυφών και άνομων στόχων.

Κι αλήθεια, αν η σλαβική των Σκοπίων γίνει δεκτή ως μακεδονική, με ποια δικαιολογία θα πρέπει και η συγγενέστερη προς αυτή βουλγαρική, αλλά και όλες οι άλλες σλαβικές γλώσσες, όπως η Ρωσική, Σέρβική, Πολωνική κ.λπ. να αποκλειστούν να λέγονται μακεδονικές γλώσσες. Ας μη γελιόμαστε, όσο θα υπάρχει λογική στο ανθρώπινο είδος και η ιστορία, ως αναζήτηση και καταστροφή της αλήθειας, δεν θα πεθάνει. Για το λόγο αυτό, είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι και να είναι η έκβαση των συνομιλιών περί το όνομα της γείτονος, αν αυτή δεν συμπλεύσει με αυτό που επιτάσσει η ιστορία και η αλήθεια, θα ακυρωθεί και θα καταρρεύσει μπροστά στην πίεση της αλάθητης συνείδησης των λαών μας, όταν αυτοί θα έχουν απαλλαγεί από την παραζάλη του εθνικισμού και της άνωθεν επιβαλλόμενης προπαγάνδας.

Φωτιά οι ανατιμήσεις!

Πόσες ανατιμήσεις ακόμη να αντέξει η τσέπη του Έλληνα καταναλωτή; Ο πληθωρισμός φτάνει να είναι 50% ψηλότερος ακόμη και στα βασικά προϊόντα. Η ακρίβεια είναι ανεξέλεγκτη και η κυβέρνηση αποδεικνύεται επικίνδυνα ανίκανη να συγκρατήσει τις τιμές. Όταν εναποθέτουν τις ελπίδες τους στο φιλότιμο των Βιομηχάνων να ρίξουν τις τιμές τι μπορεί να περιμένουν οι Έλληνες καταναλωτές για την πορεία των τιμών;

Σύμφωνα με επίσημες έρευνες τα 10 βασικότερα αγαθά και υπηρεσίες είναι υπεύθυνα περίπου για το 70% της ανόδου του πληθωρισμού τους τελευταίους 12 μήνες. Από αυτά, το πετρέλαιο θέρμανσης έχει μερίδιο 37,5% και τα υπόλοιπα είναι το ψωμί, τα τυριά, τα πουλερικά, το ηλεκτρικό ρεύμα, το γάλα κ.ά. Αυτοί που νοιώθουν στο πετσί τους την εκτίναξη των τιμών είναι τα κατώτερα οικονομικά στρώματα αφού έχει διαφορετικό αντίκτυπο στο εισόδημά τους η κατανάλωση βασικών ειδών διατροφής. Οι οικονομικά ασθενέστεροι δαπάνησαν το 25,41% του συνολικού τους προϋπολογισμού μόνο σε 6 αγαθά και υπηρεσίες. Για τα ίδια αγαθά και υπηρεσίες οι πλούσιοι ξόδεψαν μόνο το 11,85% του εισοδήματός τους!

Οι τιμές κυρίως στα είδη πρώτης ανάγκης και διατροφής πρέπει να μειωθούν. Όχι με παρακάλια προς τους επιχειρηματίες αλλά με την αυστηρή εφαρμογή του νόμου. Μεγάλες επιχειρήσεις. Υπό την ανοχή της κυβέρνησης, παραβιάζουν τους νόμους του εμπορίου, παραβιάζουν τη νομοθεσία του υγιούς και ελεύθερου ανταγωνισμού.

Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης να προστατεύσει τους καταναλωτές. Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης να αφήσει τα ημίμετρα και να προχωρήσει με αποφασιστικότητα στην εφαρμογή του νόμου, για να ανακουφίσει τα ελληνικά νοικοκυριά που έχουν γονατίσει από τις συνεχείς ανατιμήσεις. Ντροπή τους!