Θέλουμε αλήθειες

Η χώρα είναι μπερδεμένη. Ο τόπος διχασμένος. Με τίνος το μέρος είσαι;
Χωριστήκαμε σε καλούς και σε κακούς. Αυτό κατάφεραν ακόμη μια φορά. Αλλά αυτή είναι η εύκολη παγίδα.
Το ότι μια κοινωνία αντιδρά σε μια αναίτια δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου από αστυνομικό, είναι δείγμα υγείας. Είναι ρήγμα στην αφασική κατάσταση της ρουτίνας, είναι το ξύπνημα μιας νωχελικής γενιάς που νομίζουμε ότι κοιμάται. Μέχρις εδώ καλά. Η αντίδραση έχει πολλά πρόσωπα, πολλές μούρες, πολλούς τρόπους.Έχει ρητορικούς μονολόγους, έχει παράθυρα στις οκτώ, έχει γαυγίσματα, έχει πλακάτ, έχει κεριά, αλλά έχει και πέτρες και καδρόνια και μολότοφ.
Στην εξέγερση υπάρχει μια λεπτή έννοια. Η νομιμοποίηση. Το σχοινί που ακροβατεί ο αγώνας. Κερδίζεται βήμα βήμα κι όχι με άλματα. Μια μολότοφ παραπάνω και σε ρίχνει κάτω αλλά και με ένα κερί δεν προχωράς παραπέρα.Η κοινωνία (των νοικοκύρηδων κυρίως) έχει ανοχές, έχει κι αντοχές. Με ένα εύρος που πότε πότε ξεμακραίνει. Το κοινό αίσθημα έδειξε αυτές τις μέρες την ανοχή του στον αγώνα κι ας παραβιάστηκε η αισθητική του. Άραγε αυτό δεν προβληματίζει.
Στα μαύρα αποκαϊδια ας δούμε τα χαμένα όνειρα, την καταπίεση, το παρόν και το μέλλον. Πρέπει να αναζητήσουμε διεξοδικά αλλά και γόνιμα τα αίτια που γεννούν απογοήτευση, θυμό και οργή. Η ενοχή του πολιτικού συστήματος, της κοινωνίας και των καθώς πρέπει αποκαλύφτηκε με την απλή παρακολούθηση των επεισοδίων. Άλλωστε ένα σύστημα που κόβει τον λώρο του διαλόγου με τη νέα γενιά, δεν έχει άλλη επιλογή απ’ το να μένει παρατηρητής. Η αποκλήρωση από μόνη της ενέχει μίσος, αδιαφορία και παραίτηση. Μην απορούμε λοιπόν όταν απαντούν με τον ίδιο τρόπο. Όταν όλοι ασχολείστε με τον καλόγερο και ξεχνάτε το μοναστήρι.
Η υποκρισία περισσεύει, όταν έφτασε στον κορεσμό της καταστροφικής εικόνας ο γονιός (πολιτικός κόσμος), μάζεψε σπίτι το παιδί για να το συμμορφώσει. Ο μετανιωμένος γονιός δέχεται να ξαναμιλήσει στο παιδί του, να το ξαναβάλει στον ίσιο δρόμο γιατί δεν γίνεται αλλιώς, ξεφτίλισε το σπίτι μας. Και θα του πούν το ίδιο παραμύθι. Ηρέμησε, θα σε βάλει στο δημόσιο ο φίλος μου ο βουλευτής, θα σε μονιμοποιήσει ο υπουργός, θα σου περάσει τα μαθήματα ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο, έτσι επειδή είσαι ωραίος επειδή έχεις ψήφους. Το ίδιο κανάκεμα η ίδια αυταπάτη. Και μετά από λίγο, μέσα στην ψευδαίσθηση ξαναξυπνά η πραγματικότητα.
Tι άλλο θέλετε για να ακούσετε, ότι χρειάζεται παιδεία για να μην καίγονται βιβλιοθήκες, ότι χρειάζονται νοσοκομεία, ότι χρειάζονται δουλειές και ευκαιρίες. Ότι θέλουμε καλύτερο αύριο, ότι θέλουμε καλύτερους ανθρώπους κι όχι καλύτερο βόλεμα. Πότε θα ακούσετε τη φωνή που μουγγρίζει εδώ και χρόνια;
Τέρμα στο ψέμα! Θέλουμε αλήθειες.
Η ζωή δεν κερδίζεται κατά τύχη, το όνειρο δεν πιάνεται χωρίς κόπο. Θέλει το μυαλό ανοιχτό και τα χέρια να δουλεύουν. Πείτε κι αυτό από νωρίς.
Βγάλε και συ λοιπόν την κουκούλα, φανερώσου. Και πες το δυνατά. Έχεις το δίκιο με το μέρος σου, είσαι πιο δυνατός είσαι πιο άγριος. Δωσ’ την κουκούλα στους δήμιους σου και φρόντισε όταν φτύνεις τον μπαμπά σου (κυβέρνηση), να μην νομίζει ότι ψιλοβρέχει.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΒΙΑΝΝΟ

Επίσκεψη στις πληγείσες, από την
κακοκαιρία, περιοχές της Βιάννου
πραγματοποίησε την προηγούμενη εβδομάδα ο Φραγκίσκος Παρασύρης. Κατά την παραμονή του στη Βιάννο επισκέφθηκε τις πληγείσες περιοχές ενώ στη συνέχεια συνομίλησε

με κατοίκους και τοπικούς φορείς.

Περιοδείες -ομιλίες Φραγκίσκου Παρασύρη

Ο Φραγκίσκος Παρασύρης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ, συνεχίζει να πραγματοποιεί σειρά συναντήσεων στα πλαίσια ενημέρωσης για το πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Στις ομιλίες που πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα (Επισκοπή στις 21/11, Γούβες στις 23/11, Μάλια στις 24/11, Θραψανό στις 27/11, Τύλισος στις 29/11 και Χερσόνησος στις 30/11) πραγματοποιήθηκαν ομιλίες με θέμα: «Πρόγραμμα ΠΑ.ΣΟ.Κ –πολιτική συγκυρία», ενώ στην συζήτηση που ακολούθησε ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στα τοπικά- αγροτικά προβλήματα καθώς και στην οικονομική κρίση.

Ασφαλιστικά ταμεία σε κρίση

Διαβεβαιώσεις ότι τόσο η περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων, όσο και οι συντάξεις των πολιτών είναι «απόλυτα εγγυημένες» παρείχε ο πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση , για τον τρόπο κάλυψης των απωλειών των ταμείων, που έχουν προκύψει από την πτώση του χρηματιστηρίου, από τον προϋπολογισμό, εν μέσω της χρηματοπιστωτικής κρίσης.
«Η περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων είναι εγγυημένη από την ελληνική πολιτεία. Οι συντάξεις είναι απόλυτα εγγυημένες για όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας για κανένα συνταξιούχο και κανέναν ασφαλισμένο» έχει τονίσει κατ’ επανάληψη ο Κ. Καραμανλής.
Ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι τα ταμεία σήμερα λειτουργούν σε θωρακισμένο πλαίσιο, ότι δεν έχουν λόγο να ρευστοποιήσουν ή να εκποιήσουν περιουσιακά στοιχεία τους και υπογράμμισε ότι «σε κάθε περίπτωση, το κράτος εγγυάται απόλυτα όλες τις συντάξεις».
Παρ’ όλες τις διαβεβαιώσεις πολλοί είναι εκείνοι που θα ήθελαν την κυβέρνηση να αγοράσει τις μετοχές που έχουν στην κατοχή τους τα ταμεία, όχι στην τρέχουσα τιμή τους, αλλά στην τιμή αγοράς «στο βαθμό που ισχύει ότι έχουμε τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ απώλειες από την τελευταία οικονομική κρίση. Η γενική άποψη στην τοποθέτηση των αποθεματικών των ταμείων στο χρηματιστήριο, έχει μείνει στην μνήμη μας « σαν τζόγος».
Από την πλευρά των κυβερνητικών πολλοί είναι εκείνοι που αναρωτήθηκαν «εάν σπεύδαμε αυτή τη στιγμή σε μια λογιστική αποκατάσταση των ταμείων τι θα κερδίζαμε;» Είναι ωφέλιμο να μετατρέπαμε μια λογιστική διαφορά σε πραγματική διαφορά; Είναι ωφέλιμο να βάλουμε αυτή τη στιγμή πρόσθετα βάρη στον προϋπολογισμό και να περιορίσουμε τα περιθώρια που έχει για κοινωνικές και αναπτυξιακές πολιτικές; Ασφαλώς όχι. Εάν υιοθετούσαμε αυτήν την πρόταση , δεν θα καταφέρναμε τίποτα άλλο παρά μόνο να μεταθέσουμε στους φορολογούμενους ένα κόστος χωρίς κανένα όφελος». Τα χρέη του Δημοσίου προς τα Ταμεία, από 2,7 δισ. ευρώ το 2003, έχουν σκαρφαλώσει στα 10 δισ. Ευρώ!
Το μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο της χώρας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση, η οποία επιβαρύνεται επιπλέον και με τα ελλείμματα των συγχωνευθέντων Ταμείων. Αυτές τις μέρες συζητήθηκε στο ΔΣ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ο προϋπολογισμός του Ταμείου για το 2009. Όπως επισημαίνεται σε σχετικό δημοσίευμα στον Αθηναϊκό τύπο, χωρίς την κρατική επιχορήγηση, το οργανικό έλλειμμα εκτιμάται ότι θα ανέλθει στα 3,2 δισ. ευρώ. Για το 2009, ο προϋπολογισμός του συνόλου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μαζί με τα συγχωνευθέντα Ταμεία, το ΤΑΞΥ (ξενοδοχοϋπαλλήλων) και το ΤΑΠ-ΔΕΗ -χωρίς την κρατική επιχορήγηση- προβλέπει οργανικό έλλειμμα 4,6 δισ. ευρώ.
Αυτό σημαίνει ότι χωρίς την κρατική επιχορήγηση (2,6 δισ. ευρώ μόνο για το ΙΚΑ το 2009 και 4,7 δισ. συνολικά μαζί με τα συγχωνευθέντα Ταμεία) το Ταμείο θα είχε καταρρεύσει. Το συνολικό πλεόνασμα θα μειωθεί στα 23.745.000 ευρώ το 2009, έναντι 81.671.000 ευρώ φέτος.
Οι δαπάνες για ιατρική περίθαλψη προβλέπεται ότι θα αυξηθούν κατά 7% την περίοδο 2008-2009, για φαρμακευτική περίθαλψη κατά 6,83% και για νοσοκομειακή περίθαλψη κατά 4,49%.
Σε ό,τι αφορά, τέλος, το σύνολο των Ταμείων, τα χρέη του Δημοσίου προς αυτά από 2,7 δισ. ευρώ, το 2003, έχουν σκαρφαλώσει στα 10 δισ. ευρώ και η εισφοροδιαφυγή υπολογίζεται ότι αγγίζουν τα 2 δισ.
Μετά απ’ όλα αυτά που συμβαίνουν πώς να μην ανησυχείς;

Η οικονομία στο ναδίρ

Έχουν γίνει πολλές δηλώσεις πολιτικών στελεχών τις τελευταίες μέρες, για ένα θέμα που μας καίει όλους μας και αφορά την οικονομική κρίση και διεθνή ύφεση. Σε αυτό το κλίμα ήλθε να επιβεβαιώσει και ο Αλογοσκούφης ότι υπάρχει πλήρης εκτροχιασμός του προϋπολογισμού, προσθέτοντας ότι οι διαθέτοντες μνήμη θυμούνται τον κ. Αλογοσκούφη σε ρόλο κακού, στο έργο που παίχτηκε πέρσι , προετοιμάζοντας ταυτόχρονα τον πρωθυπουργό σε ρόλο καλού που στις αρχές του φθινοπώρου ανακοινώνει δώρα και μια σειρά μέτρα που υποτίθεται ότι ανακουφίζουν τα φτωχά στρώματα.
«Την οικονομική διαχείριση της ΝΔ πληρώνει η μέση ελληνική οικογένεια» τονίζουν χαρακτηριστικά οι πολίτες.
Επίσης, σε δηλώσεις του ο κ. Αλμούνια, σύμφωνα με τις οποίες η Eurostat «διαπίστωσε προβλήματα στα στοιχεία σε ότι αφορά το γενικό δημόσιο έλλειμμα και το γενικό δημόσιο χρέος, δηλαδή ο κ. Αλμούνια έρχεται να επιβεβαιώσει ότι το έλλειμμα στη χώρα μας έχει περάσει το 3%, το κατώφλι της Συνθήκης του Μάαστριχτ».
Απαιτούμε λοιπόν από το Υπουργείο Οικονομικών να εξηγήσει ποια ακριβώς είναι η κατάσταση των δημοσίων οικονομικών, να μας πει ποιοι είναι οι κρυφοί πόροι και το πραγματικό ύψος του ελλείμματος και να διαβεβαιώσει τους Έλληνες πολίτες ότι δεν θα κληθούν για άλλη μια φορά να πληρώσουν τα σπασμένα.
Η έκθεση του ΟΟΣΑ καταρρίπτει άλλο ένα μύθο της κυβέρνησης Καραμανλή και της οικονομικής πολιτικής του κ. Αλογοσκούφη, εκείνον της Ελλάδας ως χώρας προορισμού ξένων επενδύσεων, καθώς αναφέρει ότι η Ελλάδα κατέλαβε το 2007 την 28η θέση μεταξύ των 30 χωρών-μελών του Οργανισμού σε ότι αφορά το ύψος των ξένων κεφαλαίων που εισέρρευσαν, παρουσιάζοντας, σε σχέση με το 2006, μείωση κατά 60% , όταν συνολικά στον ΟΟΣΑ υπήρχε αύξηση κατά 30%».
Στην έκθεση της Διεθνούς Τράπεζας για την διαφθορά σε όλες τις χώρες, αναφέρεται, πως «η Ελλάδα από την 19η θέση πέφτει στην 20η θέση το 2007 και υπάρχει μια εξαιρετικά σημαντικά μείωση των ποσοστών που παίρνει η χώρα σε ζητήματα όπως η αποτελεσματικότητα του κράτους, η ποιότητα τηλεπικοινωνιών, ηλεκτρικής ενέργειας κλπ και στον έλεγχο της διαφθοράς». Σύμφωνα με τα παραπάνω στοιχεία χρειάζεται να έχουμε ψυχραιμία και ένα υψηλό αίσθημα ευθύνης.
Η κυβέρνηση που ήλθε στην εξουσία υποσχόμενη την επανίδρυση του κράτους, το μόνο που έχει καταφέρει είναι να επανιδρύσει ένα κομματικό κράτος που ο πολίτης κάθε μέρα βρίσκει μπροστά του και η χώρα συνολικά υποφέρει. Οι αιρετοί πρέπει να είναι κοντά στον πολίτη, κοντά στο λαό, κοντά στον κόσμο που σήμερα υποφέρει. Υποφέρει από την ακρίβεια, υποφέρει από την ασυδοσία των καρτέλ, που προστατεύονται από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, υποφέρει όταν βλέπει στην πολιτική ζωή του τόπου τα χρήματά του όχι μόνο να μην τα σεβόμαστε, αλλά να υπάρχει κατάχρηση, διαφθορά, ασυδοσία.

Σε όλα αυτά που συμβαίνουν , οι αιρετοί πρέπει να αγωνιστούν για να χτυπηθεί κάθε ένας που αυθαιρετεί, ή έχει σχέση με τα θέματα της ακρίβειας, με τα καρτέλ, ή έχει σχέση με τη διαφθορά και το μαύρο χρήμα. Η πολιτική σκηνή δεν πρέπει να ανέχεται την ασυδοσία των καρτέλ στην αγορά που με την πολιτική της πλήττει το εισόδημα της μέσης ελληνικής οικογένειας και υπονομεύει το κοινωνικό κράτος. Όλοι οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες , επίσης πρέπει να στρατευθούν στον αγώνα για την αντιμετώπιση των συμφερόντων που θέλουν να λεηλατήσουν τα χρήματα του ελληνικού λαού.

Αυτή είναι και η βούληση του λαού να αγωνιστεί «για να καθαρίσει επιτέλους τη πολιτική ζωή του τόπου» και να ασχοληθεί η κοινωνία με τα πραγματικά της προβλήματα, όπως η ακρίβεια, η υγεία, η παιδεία και η κοινωνική πολιτική. Πρέπει λοιπόν να αντιμετωπίσουμε εκείνα τα συμφέροντα που θέλουν να λεηλατούν το εισόδημα και το χρήμα του Ελληνικού λαού.

Περιοδείες Φραγκίσκου Παρασύρη

Ο Φραγκίσκος Παρασύρης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ, συνεχίζει να πραγματοποιεί συναντήσεις στα πλαίσια ενημέρωσης για το πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στις ομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Μυρτιά στις 5/11, στον Κρουσώνα στις 15/11 και στην Αυγενική στις 18/11, πραγματοποιήθηκαν ομιλίες με θέμα: «Πρόγραμμα ΠΑ.ΣΟ.Κ –πολιτική συγκυρία», ενώ στην συζήτηση που ακολούθησε ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στα αγροτικά προβλήματα αλλά και στην αξιοποίηση και διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Η επίλυση των προβλημάτων των φυλακών, είναι θέμα ποιότητας της Δημοκρατίας μας

Μια ακόμη εβδομάδα κινητοποιήσεων και αναβρασμού στις φυλακές όχι μόνο του Ηρακλείου αλλά ολόκληρης της Ελλάδας. Μια ακόμη απεγνωσμένη προσπάθεια όλων εκείνων που βρίσκονται ‘πίσω από τα κάγκελα’ να μας κοινοποιήσουν τις δικές τους συνθήκες ζωής.
Η δική τους πραγματικότητα; Στοιβαγμένοι σε κελιά (οι ελληνικές φυλακές φιλοξενούν περίπου 10.500 κρατουμένους τη στιγμή που η χωρητικότητά τους είναι μόλις 5.500 !) χωρίς να τηρείται κάποιος διαχωρισμός κρατουμένων, χωρίς ανεκτές συνθήκες υγιεινής, χωρίς κάποιο πρόγραμμα σωφρονισμού και κοινωνικής επανένταξης ή δημιουργικής απασχόλησης και ψυχαγωγίας, χωρίς μια στοιχειώδη οργάνωση. Η κατάσταση αυτή σε συνδυασμό με την έλλειψη προσωπικού, καθιστούν τις φυλακές χώρους εξαθλίωσης του ατόμου, καταρράκωσης της προσωπικότητας, εκκόλαψης εγκληματιών, ευτελισμού των κρατουμένων. Η κατάσταση αυτή είναι άθλια και δεν συνάδει με τον πολιτισμό μας.
Το σωφρονιστικό μας σύστημα με την πάροδο του χρόνου, έχασε τα θετικά χαρακτηριστικά που έχουν σχέση με τον σωφρονισμό. Στα χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, το Σωφρονιστικό Σύστημα της χώρας έχασε και τα τελευταία στίγματα αξιοπιστίας και αποδοχής του από το κοινωνικό σύνολο. Φαινόμενα όπως η από αέρος απόδραση στον Κορυδαλλό, οι συχνές απεργίες πείνας κρατουμένων, οι αποδράσεις, οι αυτοκτονίες κρατουμένων συνθέτουν μία εικόνα πλήρους κατεδάφισης του Σωφρονιστικού Συστήματος.
Η φυλακή, αυτό το ηθελημένα ξεχασμένο κοινωνικό κομμάτι μας που στο κάτοπτρό της εμφανίζεται εκείνη η κοινωνία (μας) που αρνείται πεισματικά να σταματήσει να εθελοτυφλεί και να αναλάβει δράσεις και ευθύνες .
Οι προτάσεις με στόχο την βελτίωση και αναβάθμιση εκ θεμελίων του σωφρονιστικού μας συστήματος είναι πολλές. Και μπορούν να αποδειχθούν σωτήριες, αρκεί να μην αποτελέσουν άλλη μια σειρά λέξεων αποτυπωμένη στο χαρτί. Δικό μας όραμα και δέσμευση είναι η αύξηση των οργανικών θέσεων των δικαστικών λειτουργών με παράλληλη, διαρκή και πολυεπίπεδη επιμόρφωση από την αναβαθμισμένη Σχολή Δικαστών έτσι ώστε το προσωπικό αφενός να επαρκεί αριθμητικά και αφετέρου να είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο, ο εκσυγχρονισμός θεσμικά και λειτουργικά του σωφρονιστικού συστήματος, η θέσπιση και εφαρμογή νέων εναλλακτικών μορφών επίλυσης διαφορών όπως η διαμεσολάβηση με στόχο να αποφευχθεί ο συνωστισμός που δημιουργείται από την επιβολή υπερβολικών ποινών και τη χρήση περιοριστικών όρων και προφυλάκισης, καθώς και εγκατάσταση συστημάτων προς ενημέρωση πολιτών και δικηγόρων αναφορικά με την πορεία μιας υπόθεσης στα μεγάλα δικαστήρια της χώρας- αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και για την ηλεκτρονική κατάθεση εγγράφων.
Το θέμα χρήζει προσοχής και σεβασμού καθώς αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές της κοινωνίας μας. Επειδή λοιπόν, η επίλυση των προβλημάτων των φυλακών, είναι θέμα ποιότητας της Δημοκρατίας μας, θα ήταν χρήσιμο για όλους μας να σταματήσουν οι υπεύθυνοι να ‘χρυσώνουν το χάπι’.

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΠΑΡΑΣΥΡΗ ΣΤΟ ΝΟΜΟ

Ο Φραγκίσκος Παρασύρης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ, ξεκίνησε σειρά ομιλιών- συναντήσεων στο νομό στα πλαίσια ενημέρωσης για το πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στις επισκέψεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί στα χωριά Γέργερη του Δήμου Ρούβα, Προφήτη Ηλία του Δήμου Τεμένους, Μεταξοχώρι του Δήμου Ν. Καζαντζάκη και Αγ. Βαρβάρα του Δήμου Αγ. Βαρβάρας, πραγματοποιήθηκαν- με μεγάλη συμμετοχή- ομιλίες με θέμα: «Πρόγραμμα ΠΑ.ΣΟ.Κ –πολιτική συγκυρία». Οι συναντήσεις έκλειναν με ανοικτό διάλογο για τοπικά θέματα- προβλήματα.

Είδες η ΔΕΗ;

Από τον περασμένο αιώνα οι μελέτες που είχε κάνει η ΔΕΗ για την εξέλιξη της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος στη χώρα αποτύπωναν μια ετήσια αύξηση της τάξεως του 4% , λόγω αυξημένων ρυθμών ανάπτυξης, αλλά και λόγω «σύγχρονων τάσεων» στα νοικοκυριά – συστήματα κλιματισμού κ.λ.π, που πάει να πει , θα ’λεγε κανείς, ότι σε οποιαδήποτε άλλη στοιχειωδώς σοβαρή και υπεύθυνη χώρα, θα έπρεπε να υπάρχει και η ανάλογη προετοιμασία της υποδομής παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, ώστε να αντιμετωπιστεί σωστά η προβλεπόμενη αυξημένη ζήτηση. Έγιναν κάποια σχέδια επέκτασης και εκσυγχρονισμού των παραγωγικών μονάδων, υπήρξε συγκεκριμένος προβληματισμός, αλλά και συγκεκριμένη κινητικότητα προς την κατεύθυνση δημιουργίας νέων μονάδων τόσο από την ίδια τη ΔΕΗ ,που είχε το μονοπώλιο τότε, όσο και από ιδιώτες παραγωγούς, που θα ’μπαιναν έτσι κι αλλιώς στο παιχνίδι λόγω της κοινοτικής οδηγίας για την περιβόητη απελευθέρωση της ενέργειας.
Έκτοτε, μείναμε με τις μελέτες, οι λίγες νέες μονάδες παραγωγής λειτούργησαν μέχρι τα πρώτα χρόνια του νέου αιώνα, η τάση της κατανάλωσης παραμένει πάντα αυξητική, άρα στη χώρα έχουμε ένα ολοένα διογκούμενο πρόβλημα έλλειψης στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Οι διαγωνιστικές διαδικασίες για την εισαγωγή στο παραγωγικό κύκλωμα και ιδιωτών, κατά περίεργο τρόπο, πάγωσαν και πάντως καθυστέρησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό, κυρίως λόγω των πιέσεων ,με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται στη νεοελληνική πραγματικότητα. Οι ιδιώτες παραγωγοί, εξασφάλισαν συγκεκριμένα επίπεδα της τιμής που θα αγόραζε από αυτούς η ΔΕΗ το ηλεκτρικό ρεύμα, επίπεδα ουσιωδώς μεγαλύτερα από τον μέσο όρο κόστους παραγωγής της δημόσιας επιχείρησης. Δηλαδή, με απλά λόγια,οι ιδιώτες παραγωγοί ήθελαν να εξασφαλίσουν με δεσμευτικές εκ των προτέρων συμφωνίες τα εκ των πωλήσεων έσοδά τους, που πάει να πει να ’χουν εξασφαλισμένο, σίγουρο κέρδος.
Από τις ιδιωτικές ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες που έγιναν με τις ως άνω προϋποθέσεις πώλησης του προϊόντος τους στη ΔΕΗ , στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης της αγοράς στην ενέργεια», ορισμένες είναι ταυτόχρονα και καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος για τις άλλες δραστηριότητές τους. Με τον τρόπο αυτό, είχαν εξασφαλίσει ένα απολύτως προνομιακό καθεστώς και αγόραζαν από τη ΔΕΗ το ρεύμα σε πολύ χαμηλές τιμές, συχνά κάτω του κόστους. Εξασφάλισαν την «άδεια παραγωγής» κατ’ αρχήν για «ιδίαν χρήση» του ρεύματος, στη συνέχεια στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης της αγοράς» απαίτησαν και πέτυχαν το ρεύμα που παράγουν να το πωλούν στη ΔΕΗ. Παράλληλα επέμειναν, το ρεύμα που οι ίδιες καταναλώνουν να το προμηθεύονται από τη ΔΕΗ με χαμηλότερες τιμές. Και όταν το Δημόσιο ζήτησε αναπροσαρμογή των ειδικών τιμολογίων που απολάμβαναν, ξεκίνησαν δικαστικό αγώνα για να συνεχίσουν το προνομιακό καθεστώς που είχαν, αρνούμενες να δεχθούν την κάποια αύξηση που επέβαλε η ΔΕΗ. Αύξηση, πάντως, που και πάλι είχε ως αποτέλεσμα οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις να αγοράζουν το ρεύμα για τις δραστηριότητές τους σε πολύ φθηνότερη τιμή από εκείνη στην οποία οι ίδιες , ως παραγωγοί πλέον, πωλούσαν στη δημόσια επιχείρηση! Ωραία κατάσταση για την «απελευθέρωση της αγοράς»!
Παράλληλα, η ΔΕΗ υποχρεούται να μειώνει τη δική της παραγωγή για να αγοράζει ρεύμα από τους ιδιώτες παραγωγούς, στην «ελεύθερη αγορά»! ή ακόμη να αγοράζει και εισαγόμενο από το εξωτερικό ρεύμα, που εισήγαν οι «ιδιώτες παραγωγοί», οι οποίοι βρήκαν πιο συμφέρον να εισάγουν ρεύμα και να το πωλούν στην «κλεισμένη» τιμή προς τη ΔΕΗ! Τρέχα να βγάλεις άκρη, δηλαδή. Η μόνη άκρη που βγάζει κανείς, από όλο τούτο το ανορθολογικό «σύστημα», είναι αυτή των αριθμών: Η ΔΕΗ αγοράζει ρεύμα από τους ιδιώτες, πληρώνοντάς το μέχρι και 120 ευρώ τις 1.000 κιλοβατώρες, όταν η ίδια το πουλάει στη συνέχεια περίπου 100 ευρώ, κατά μέσο όρο, στην οικιακή κατανάλωση και πολύ λιγότερο στη βιομηχανική! Και το απλούστατο ερώτημα είναι: γιατί η ΔΕΗ να εξαιρεθεί της δυνατότητας κατασκευής δικών της ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων , όταν αποφασίστηκε η «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας» και να μην μπει και αυτή στο «παιχνίδι» του ανταγωνισμού με τους ιδιώτες
Παράγουμε λιγότερο ρεύμα από όσο χρειαζόμαστε αν και ξέραμε πριν από 10 χρόνια πόσο ρεύμα θα χρειαζόμασταν, φθάνοντας με τις διάφορες «καντρίλιες» σε ό,τι αφορά το «απελευθερωμένο» καθεστώς της αγοράς η ΔΕΗ να το πληρώνει ακριβότερα από όσο το πουλάει. Τελικά η ΔΕΗ μας άλλαξε τα φώτα… Ενώ θα έπρεπε να αναδείξει το κοινωνικό της πρόσωπο, παραδίδεται οικιοθελώς στα ρετιρέ της Κηφισιάς.
Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς που η ΔΕΗ, από τα 293 εκατομμύρια ευρώ κέρδη που εμφάνισε το 2004, εμφάνισε το πρώτο εξάμηνο του 2008 ζημίες 112 εκατομμυρίων ευρώ και οι προβλέψεις που ανακοίνωσε για το δεύτερο εξάμηνο είναι χειρότερες αυτών του πρώτου. Αξίζει να σημειωθεί , ότι οι αυξήσεις των τιμολογίων των δύο τελευταίων χρόνων φθάνουν το 23,5%, προβάλλοντας πλέον, το διοικητικό must για την επιχείρηση. Μήπως είναι καιρός ,όπως την πιέζουν και οι εργαζόμενοι, να αναθεωρηθεί εκ βάθρων το παραγωγικό της πλάνο, οι δε περίεργες «ισορροπίες» που υπάρχουν μεταξύ αγοράς χονδρικής από τους ιδιώτες παραγωγούς και πώλησης λιανικής σε αυτούς να εξορθολογισθούν;

Τσουνάμι αποχωρήσεων διαλύει το στράτευμα

Μέχρι τις 31 Αυγ , 1820 μόνιμα στελέχη και των τριών Όπλων υπέβαλαν αιτήσεις παραίτησης, ενώ ολόκληρο το 2007 που είχαν καταγραφεί ιστορικά και οι περισσότερες «εθελούσιες» έξοδοι , αποχώρησαν συνολικά 1.748.
Υπό κανονικές συνθήκες η ραγδαία αύξηση των παραιτήσεων θα έπρεπε να είχε σημάνει συναγερμό στην ηγεσία του Πενταγώνου, όμως τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Βαγγέλης Μειμεράκης προτιμά να ασχολείται με την αμιγώς πολιτική επικαιρότητα και να προειδοποιεί δημοσίως τον πρωθυπουργό για το καμπανάκι των δημοσκοπήσεων , αντί να κάτσει να κάνει την δουλειά του.
Μεγάλες ευθύνες για το πρωτοφανές τσουνάμι οικειοθελών αποχωρήσεων αξιωματικών φέρει και η στρατιωτική ηγεσία, η οποία στο σύνολό της επίσης συμπεριφέρεται λες και η κατάσταση είναι ελεγχόμενη. Τα στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει τα επιτελεία αξιολογούνται ως άκρως ανησυχητικά από αξιωματικούς που ζητούν τη λήψη μέτρων εδώ και τώρα, προκειμένου να ανακοπεί το διογκούμενο κύμα παραιτήσεων. Από την αρχή του χρόνου 974 μόνιμα στελέχη του Στρατού Ξηράς δήλωσαν ότι επιθυμούν να συνταξιοδοτηθούν , αριθμός που αναλογεί στο 8% της οργανικής δύναμης του ΓΕΣ. Στην Πολεμική Αεροπορία έχουν συγκεντρωθεί 542 αιτήσεις παραίτησης , που σημαίνει ότι μέχρι το τέλος του 2008 θα έχει αποστρατευθεί το 5,4% των μονίμων στελεχών. Από το Πολεμικό Ναυτικό έχουν ζητήσει να φύγουν 304 αξιωματικοί, που ανέρχεται στο 2,4% επί της συνολικής οργανικής δύναμης. Όλοι οι αξιωματικοί που ζητούν να αποστρατευθούν έχουν συμπληρώσει τουλάχιστον 25 χρόνια υπηρεσίας στις Ένοπλες Δυνάμεις ενώ πολύ σημαντικό τμήμα των αποχωρούντων έχει λάβει μεταπτυχιακούς τίτλους από πανεπιστήμια του εξωτερικού, αλλά και εκπαίδευση σε στρατιωτικές ακαδημίες . Τα εφόδια αυτά δεν θα αξιοποιηθούν από τις Ένοπλες Δυνάμεις , αλλά θα είναι το διαβατήριο των παραιτηθέντων για να συνεχίσουν την καριέρα τους στον ιδιωτικό τομέα . Μερικές δεκάδες απόστρατοι θα αποκατασταθούν επαγγελματικά εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις που εμπλέκονται σε προμήθειες και την κατασκευή οπλικών συστημάτων. Η μεγάλη μάζα των παραιτηθέντων , κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων από αμερικάνικα , γερμανικά και βρετανικά πανεπιστήμια, θα απορροφηθούν από επιχειρήσεις του χρηματοοικονομικού τομέα , από ιδιωτικά νοσοκομεία, κατασκευαστικές εταιρείες και από τον κλάδο της πληροφορικής . Η απώλεια αυτών των γνώσεων είναι ανυπολόγιστη. Η ιεραρχία της τάξεως του 1972 θα παραδώσει την σκυτάλη από τις διεργασίες πολύ μικρότερης δεξαμενής και με συνήθης κριτήριο την αφοσίωσή τους στο κόμμα. Η αιμορραγία είναι πολύ μεγαλύτερη διότι δεν υπολογίζονται και οι Επαγγελματίες Οπλίτες για να προχωρήσει η μείωση της στρατιωτικής θητείας.
Οι χαμηλές αποδοχές είναι μόνο μια από τις αιτίες που οδηγούν τους αξιωματικούς στην παραίτηση. Ο μισθός δεν αρκεί να καλύψει τα έξοδα μιας τετραμελούς οικογένειας και σε πολλές περιπτώσεις οι αξιωματικοί αναγκάζονται να ζητήσουν προκαταβολή από το εφάπαξ βοήθημα που δικαιούνται με τη συνταξιοδότησή τους. Οι αποχωρούντες καταγγέλλουν φαινόμενα αναξιοκρατίας και επισημαίνουν ότι δεν αρκούν τα τυπικά προσόντα, οι εύφημες μνείες και η αξιολόγηση της προϋπηρεσίας. Για την τοποθέτηση σε καλά πόστα που σχεδόν διπλασιάζουν τον βασικό μισθό , απαιτείται η στήριξη πολιτικών ή ανωτάτων αξιωματικών καθώς η αξιοκρατική επιλογή είναι μια άγνωστη διαδικασία. Προγράμματα μεταθέσεων αν και ήταν προσχεδιασμένο από το 1983 δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμα αναγκάζοντας τα στελέχη πολλές φορές να συντηρούν δύο σπίτια με περιττά έξοδα. Η εξαγγελία δε για ενημέρωση των στελεχών ώστε να γνωρίζουν που θα τοποθετηθούν σε δύο χρόνια παραμένει κενό γράμμα. Όλες αυτές οι ενέργειες παρουσιάζουν και μια αντίφαση που καλείται να αντιμετωπίσει η ηγεσία του πενταγώνου. Θεωρώντας σίγουρη την επαγγελματική αποκατάσταση εκτινάσσοντας τις βάσεις κατά τις εισαγωγικές εξετάσεις εγκαταλείπουν από την πίσω πόρτα έμπειρα στελέχη με κάθε τρόπο, αναζητώντας διέξοδο σε επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα, στέλνοντας το μήνυμα , πουλήστε και το Πεντάγωνο.Στο προεκλογικό πρόγραμμα της Ν.Δ. του 2003 περιέχεται και η εξής δέσμευσή της, όσον αφορά το νέο μισθολόγιο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Βασικός μισθός ανθυπολοχαγού 860 ευρώ, σχέση μισθού ανθυπολοχαγού - αντιστράτηγου 1:3 (860-2.580) και προοδευτικός συντελεστής αύξησης 0,25 (215 ευρώ). Τι έγινε μέχρι σήμερα; Την 1-1-08 δόθηκαν 30 ευρώ, ώστε ο βασικός μισθός του ανθυπολοχαγού να φτάσει τα 860 ευρώ, τα οποία η Ν.Δ. είχε υποσχεθεί από το 2003, όταν ο βασικός μισθός του ανθυπολοχαγού ήταν 720 ευρώ. Τα άλλα δύο στοιχεία του υποσχεθέντος μισθολογίου, τα οποία θα έδιναν πέντε δεκάρες στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, πέρασαν στις ελληνικές καλένδες.
Αναρωτιόμαστε λοιπόν αν είναι σε θέση το επίδομα αυτό συν τα 30 ευρώ που δόθηκαν από 1-1-08 να αντισταθμίσουν το γεγονός ότι ο αρχιστράτηγος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με 40 χρόνια υπηρεσίας έχει τον ίδιο μισθό με έναν πρωτοδιόριστο πρωτοδίκη;

Το άβατο της μεγάλης απάτης

Το Άβατο της Μεγάλης Απάτης.

Όπως διαπίστωνε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προ μηνών , αλλά και πολλοί άλλοι διανοούμενοι , η πολιτική χωρίς ηθική είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Παρακολουθώντας τα δρώμενα απ΄ την μεταπολίτευση και μετά στη χώρα μας οι όροι αντιστρέφονται ή στην καλύτερη περίπτωση παρεξηγούνται. Σε πολλά διαστήματα η ηθική προτάσσεται ως μοναδική αξία για να καλύψει την φαυλότητα της πολιτικής. Εξηγώ δε παρακάτω με απλά και καθαρά λόγια τι εννοώ .
Η ηθικολογία είναι αυτή που κατέστησε την Ελλάδα όμηρο της δήθεν κάθαρσης και αποτέλεσε τη νεότερη κερκόπορτα που άνοιξε τον δρόμο στην διακυβέρνηση της ΝΔ , που όμως σκάει τώρα στα χέρια του Πρωθυπουργού.
Το σενάριο που παρουσιάζει την Ελλάδα στα χέρια μαφιόζων, συνέπραξε καθοριστικά τα τελευταία πέντε χρόνια , στο στήσιμο ενός σκηνικού, με πρωταγωνιστές , τους αδιάφθορους εισαγγελείς τύπου Ζορμπά, που θα έδιδαν την διαχρονική μάχη κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής.
Τίποτα από αυτά όμως δεν έγιναν και ο λόγος είναι τόσο απλός, αφού εξελίχτηκε από Ζορό της κάθαρσης σε ασκό του Αιόλου. Όταν όμως ο ασκός ανοίξει κανείς δεν ξέρει ποιοι άνεμοι θα ξεχυθούν από μέσα. Θα έπρεπε δε να θυμούμαστε και τον γνωστό στίχο του Ομήρου: «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας».
Το άβατο θερμοκήπιο διαπλοκής , οικονομικών και πολιτικών παραγόντων που δημιουργήθηκε , αποδείχθηκε , ότι έχει πολύ δυνατή την οσμή του χρήματος αφού δεν προστάτευσε τη δημόσια περιουσία από μια νέα αρπαγή, λεηλασίας και ιδιωτικοποίησης.
Τώρα η ΝΔ δεν πληρώνει το τίμημα ενός ανθρώπου , ούτε καν μιας πολιτικής, αλλά μιας τεράστιας απάτης που ούτε φαντάζεται ακόμα τι θα επακολουθήσει. Η απάτη αυτή είναι που έκανε τον κόσμο να πιστέψει ότι η διακυβέρνηση προσδιορίζεται όχι από τις επιδόσεις της, με μετρήσιμα αποτελέσματα ούτε από την γενική προκοπή του τόπου, αλλά από τη στάση της απέναντι σε κάποια μυστηριώδη συμφέροντα , που εξίσου μυστηριωδώς νέμονται τον τόπο. Γενικά με τις ενέργειές μας αυτές χαλκεύσαμε μια τεράστια απάτη που αντικατέστησε την πολιτική με την ηθικολογία, τα αποτελέσματα με τις προθέσεις , μετατρέποντας τον δημόσιο στίβο σε Τμήμα Ηθών.
Αποτέλεσμα το κυβερνητικό έργο ενοχοποιήθηκε με το πρόσχημα ότι τα έργα τα φτιάχνουν εργολάβοι ή τα παίρνουν προμηθευτές , ενώ προφανώς θα έπρεπε να τα φτιάχνει το χαμόγελο του παιδιού. Της απάτης που αναγόρευσε σε υπέρτατο κριτήριο όχι την ουσία της πολιτικής αλλά τις συμπεριφορές εκείνων που την ασκούν. Δεν είναι τυχαίο ότι στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου του ο Καραμανλής δεν ζήτησε αποτελεσματική δράση, ούτε ορθές πολιτικές , ούτε δίκαιες αποφάσεις , ζήτησε «σεμνότητα και ταπεινότητα».
Δεν μπορείς να κυβερνήσεις αθώα, έλεγε ο Σεν Ζυστ, δύο αιώνες προτού εμείς να αντιληφθούμε την πολιτική, ως δήθεν διαγωνισμό καλών παιδιών και απόρων κορασίδων. Υποθέτω ότι τώρα το έχει μετανιώσει η κυβέρνηση που ενήργησε σαν να έχει καβαλήσει το καλάμι της ασυδοσίας και της αλαζονίας και σήμερα βλέπει ότι μάλλον είναι αργά.
Τι πέτυχε όμως; Τίποτα! Η διακυβέρνησή της δεν στερείται μόνο αποτελεσματικότητας , αλλά και σεμνότητας και ταπεινότητας. Εκτός δε από τα παραπάνω απαξίωσε την πολιτική διαδικασία, ευτέλησε τους πολιτικούς και κατέστησε την κοινωνία όμηρο ανακριτών και εισαγγελέων. Το «ηθικό» της κεφάλαιο σήμερα εξαντλείται αποκαλύπτοντας την γύμνια της πολιτικής της. Η κληρονομιά της εποχής Καραμανλή στον τόπο δεν διαφέρει απ αυτήν της εποχής Μητσοτάκη. Η παράταξη αυτή μας διδάσκει πώς να αποπροσανατολίσεις ένα ολόκληρο έθνος και να το κάνεις να πορεύεται με πυξίδα τους ψιθύρους, τα σκάνδαλα και την παραπολιτική.

αλλαγή διακυβέρνησης

Αλλαγή διακυβέρνησης

Είναι διάχυτη η αίσθηση της σημερινής πολιτικής κρίσης στην χώρα μας. Σε αντίθεση με την προηγούμενη δεκαετία που προσδιορίστηκε από την ένταξή μας σε μια ισχυρή οικονομική ζώνη και καθορίστηκε από σημαντικά έργα υποδομής στο πλαίσιο μιας δυναμικής ανάπτυξης που ενέπνεε αισιοδοξία για την προκοπή του τόπου. Μιας διακυβέρνησης με ενδεχόμενα λάθη κυρίως στην οργάνωση ενός ασφαλέστερου κράτους πρόνοιας, που κληροδότησε ωστόσο πλήθος εφοδίων στην σημερινή κυβέρνηση για να πετύχει. Μετά τα τελευταία γεγονότα όμως περί σκανδάλων και διαφθοράς , κλονίζονται και αυτές οι προϋποθέσεις αναδεικνύοντας τις βαθύτερες αδυναμίες του οικονομικού και κοινωνικού συστήματος.
Πολλοί είναι εκείνοι που τώρα συμφωνούν ότι οι αδυναμίες αυτές έπρεπε να είχαν αντιμετωπισθεί μετά την ένταξή μας στην ΟΝΕ, ώστε να θωρακισθεί η χώρα μας και να εξασφαλιστεί η προοπτική της στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία.
Η μη βελτίωση και προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων αλλά και σε πολλές περιπτώσεις η κίνηση προς την αντίθετη κατεύθυνση χρεώνεται κατ’ αποκλειστικότητα στην σημερινή κυβέρνηση.
Σήμερα αναζητούμε μια διακυβέρνηση που ν’ ανταποκρίνεται στην παγκόσμια συγκυρία, που να προστατεύει και να απελευθερώνει τα μέλη της κοινωνίας, που να ενθαρρύνει την δημιουργικότητα, που να ‘χει επίκεντρο τον άνθρωπο.
Σ’ αυτήν την συνθήκη οφείλουμε ν’ αγωνιζόμαστε για να αναδείξουμε κοινωνικές αξίες που περίτεχνα ξεπερνά ο σημερινός κυρίαρχος πολιτικός λόγος. Αναζητούμε εναλλακτική πρόταση για να μας βγάλει από το αδιέξοδο.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση κρίνονται αναγκαία τα εξής βήματα:

Πρώτον. Η εξυγίανση και ο εκσυγχρονισμός των αγορών. Η απουσία ανταγωνισμού και η ενδυνάμωση των καρτέλ επιδεινώνει το πρόβλημα της ακρίβειας, πλήττει τα χαμηλά και μεσαία στρώματα καταδικάζοντας τα στην φτώχεια. Παράλληλα βαλτώνει την καινοτομία και πνίγει κάθε νέα πρωτοβουλία στην επιχειρηματικότητα. Η ενίσχυση της επιτροπής ανταγωνισμού κι η δημιουργία ανεξάρτητης Υπηρεσίας Αντιμετώπισης των Καρτέλ είναι απαραίτητα για τον περιορισμό της ασυδοσίας των ολιγοπωλίων. Ας μην ξεχνάμε ότι και σημειολογικά, η πολιτική δύναμη που επιλέγει να συγκρουστεί με τα κατεστημένα της αγοράς περνάει ισχυρά μηνύματα στον πολίτη για αλλαγή, ενώ οικοδομεί μια ασφαλή σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στην πολιτεία και το λαό.

Δεύτερο. Ανασυγκρότηση του φορολογικού μας συστήματος στην κατεύθυνση της δικαιοσύνης και της αποτελεσματικότητας. Ο κόσμος είναι πεπεισμένος για την αναποτελεσματικότητα των ανά εξαμήνων εκδιδόμενων φορολογικών διαταγμάτων. Η αναστροφή της αυξητικής τάσης των έμμεσων φόρων και η υψηλότερη φορολογία του πλούτου θα πρέπει να συνδυαστούν με ισχυρό πλέγμα μέτρων κατά της φοροδιαφυγής. Η σύγχρονη τεχνολογία προσφέρει πολλές δυνατότητες για έναν ελεγκτικό μηχανισμό απαλλαγμένο από διαβρωτικά φαινόμενα κομματικής κυρίως προέλευσης. Η απαράβατη αρχή σε ένα ευνομούμενο κράτος δικαίου είναι, όσο πιο μεγάλη περιουσία, τόσο μεγαλύτερο φόρο θα πληρώνει κανείς.
Όσο πιο μικρό εισόδημα, τόσο μικρότερο φόρο θα πληρώνει κανείς.
Στην πολιτική υπάρχουν επιλογές και το ΠΑΣΟΚ επιλέγει να ταχθεί με το μέρος του λαού κι όχι με τους κατέχοντες.

Τρίτον. Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. Ανάδειξή της σε νέα κοινωνική αξία. Μοιάζει απίστευτο αλλά είναι απολύτως αληθινό. Η αδειοδότηση των επιχειρήσεων διέπεται από 115 ρυθμίσεις γενικού ενδιαφέροντος, βασιζόμενες σε 47 νόμους, 11 Προεδρικά διατάγματα, 19 Υπουργικές αποφάσεις, 24 κοινές Υπουργικές αποφάσεις, 14 Βασιλικά, πολλά εκ των οποίων χρονολογούνται από την δεκαετία του 1930. Σύμφωνα με τα παραπάνω η χώρα μας κατέχει μια από τις τελευταίες θέσεις στους δείκτες που μετρούν τη φιλικότητα του διοικητικού περιβάλλοντος προς την επιχειρηματικότητα. Απέραντες διαδικασίες αδειοδοτήσεων , γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, κομματισμός , κυκλώματα γραφειοκρατίας, διαφθορά, έχουν καταστήσει την επανίδρυση του κράτους το πιο σύντομο ανέκδοτο. Ο εκσυγχρονισμός , όμως της διοίκησης και η απλοποίηση των διαδικασιών πρέπει να γίνουν πραγματικότητα. Κόντρα στην παρασιτική επιχειρηματικότητα προτείνουμε την υγιή επιχειρηματικότητα. Πρέπει επιτέλους να διευκολύνουμε κάθε δημιουργικό πολίτη, που κατέχει μια βιώσιμη επιχειρηματική ιδέα, να έχει γρήγορη πρόσβαση σε χρηματοδότηση έναρξης και πρώτης ανάπτυξης. Να αναγκάσουμε και το τραπεζικό σύστημα, επιτέλους, να αναλάβει και αυτό τις ευθύνες του, να αναλάβει και αυτό το ρίσκο, να αναλάβει και αυτό, ουσιαστικά, τη βοήθεια για την καινοτομία και την ανάπτυξη.

Τέταρτο. Ενεργειακή αποδέσμευση απ’ το πετρέλαιο. Είναι αδιανόητο στην πρώτη οικονομία του κόσμου την Αμερική η θεμελιώδης πολιτική μάχη ανάμεσα στους διεκδικητές της Προεδρίας να γίνεται δημοσίως γύρω απ την αποδέσμευση απ το πετρέλαιο και στην Ελλάδα να ανοίγει την κουβέντα μόνον το ΠΑΣΟΚ. Είναι επίσης αδιανόητο να έχουν κατατεθεί 10.000 προτάσεις για επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να περιμένουν την αδειοδότηση εδώ και τρία χρόνια από την ΡΑΕ. Απαιτείται άμεση στροφή στην πράσινη ανάπτυξη. Οικονομία απόλυτα και μοναδικά συνδεδεμένη με το πετρέλαιο είναι υποχείριο κερδοσκόπων μεγαλοχρηματιστών. Οικονομία χωρίς δική σου ενέργεια απλά δεν είναι δική σου οικονομία. Η φετινή εμπειρία το επιβεβαίωσε θλιβερά.
Γι αυτό ειδικές θεσμοθετήσεις όπως το Ταμείο Ήπιων Μορφών Ενέργειας, με στόχο, μέσα από αυτό το Ταμείο, να έχουμε υπερκαλύψει την υποχρέωσή μας, τουλάχιστον το 18% της κατανάλωσης ενέργειας να παράγεται μέχρι το 2020 από ανανεώσιμες πηγές προβάλουν απαραίτητες.

Πέμπτο. Ανασυγκρότηση και ουσιαστική εγκαθίδρυση του κοινωνικού κράτους. Κεντρικοί άξονες η αναμόρφωση στους τομείς της παιδείας, της υγείας και της πρόνοιας. Η νέα γενιά χρειάζεται νέες δεξιότητες και προσόντα για να συμμετάσχει στην οικονομία της γνώσης. Η διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής απαιτεί αποτελεσματικά συστήματα προστασίας, ειδικότερα στους τομείς της Υγείας και της καταπολέμησης της φτώχειας. Η μεταρρύθμιση των Πανεπιστημίων είναι σαν να μην έγινε, το Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι σε τροχιά απαξίωσης , ενώ οι ανισότητες διευρύνονται. Μεγάλες τομές είναι αναγκαίες προς την κατεύθυνση της διοικητικής και οικονομικής αυτοδυναμίας των ΑΕΙ και των ΤΕΙ , καθώς και του εκσυγχρονισμού του ΕΣΥ, σε συνδυασμό με αυξημένη χρηματοδότηση για κοινωνικά προγράμματα. Σ’ ένα προοδευτικό μοντέλο η εκπαίδευση, η υγεία και η πρόνοια είναι δημόσια αγαθά. Το πολυπόθητο 5% του ΑΕΠ για την παιδεία μοιάζει γραφικότητα για μια σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινωνία.

Έκτο. Διοικητική μεταρρύθμιση του κράτους. Βασικός άξονας της μεταρρύθμισης η αξιοποίηση των δυνατοτήτων, η αυτοδυναμία και η οικονομική αυτοτέλεια της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η διεύρυνση των καποδιστριακών δήμων κι η ουσιαστική τους μεταμόρφωση σε δυναμικούς μοχλούς ανάπτυξης είναι επιβεβαιωμένο ότι συντείνουν στην πρόοδο του τόπου. Η γεωγραφική τους διευθέτηση όμως από μόνη της δεν φτάνει αν πρωτίστως δεν εξασφαλίζονται οι απαιτούμενοι πόροι. Στα νέα δυναμικά σχήματα εξαλείφονται τα σημερινά φαινόμενα κοτσαμπασισμού, εξανεμίζονται τα παρασιτικά μικροσυμφέροντα κι οι δεσμεύσεις της τοπικής εξουσίας, εμπεδώνονται βαθύτερα οι δημοκρατικοί θεσμοί και εδραιώνεται η αξιοκρατία κι ο κοινωνικός έλεγχος. Οι προτάσεις της κυβέρνησης όμως, μόνο σ’ αυτή την κατεύθυνση δεν συμβάλλουν.

Έβδομο. Έρευνα και παραγωγή τεχνογνωσίας. Είναι η μόνη εγγυημένη επένδυση που αυξάνει ουσιαστικά τον πλούτο της χώρας. Το μοντέλο που στηρίχθηκε μεταπολεμικά η χώρα μας και κατέστησε πρωταγωνιστές της οικονομίας τους «γενικούς αντιπροσώπους» ξένων εταιριών, έχει ημερομηνία λήξης. Ο πρωτογενής μας τομέας νοσεί βαριά κι ο μόνος τρόπος ν’ αναζωογονηθεί είναι η υπεραξία που θα προσφέρει η εγχώρια τεχνογνωσία.
Η οικονομία μας σήμερα είναι κυρίως μεταπρατική, δηλαδή μη ανταγωνιστική. Σε μια δεκαπενταετία ενδεχομένως να τσακωνόμαστε για ένα αδειανό πουκάμισο. Όταν η Ελλάδα παράγει κυρίως κολοκυθάκια και φέτα, είναι λογικό να φτωχαίνει σε σχέση μ’ αυτόν που παράγει τσιπάκια, software και τεχνολογία. Ο Κάστρο κάποτε το περιέγραψε γλαφυρά για την φτωχή Κούβα λέγοντας «πρέπει να παράγω δυο τάνκερ ζάχαρη για να αγοράσω ένα τανκς». Έτσι και η Ελλάδα αρνείται εμμονικά να μπει στο άρμα της προόδου παρουσιάζοντας μόνο τρεις πατέντες κάθε χρόνο την στιγμή που ανεπτυγμένα κράτη παράγουν τρεις πατέντες την ημέρα.
Το ποσοστό για την έρευνα απ’ τον προϋπολογισμό είναι 0,3% και περιγράφει την μιζέρια μας όταν ο Ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 1,5%. Το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται το 2% του ΑΕΠ στην έρευνα και το 40% των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Το παράδειγμα της Φιλανδίας πρέπει να μας προβληματίσει. Μια χώρα ξυλοκόπων και ψαράδων μέσα σε μια δεκαετία εξελίχθηκε σε οικονομία αιχμής χάρις στις κρατικές επενδύσεις στην έρευνα.

Όγδοο. Αξιοποίηση στο μέγιστο βαθμό του ανθρώπινου δυναμικού μας. Δεν πρόκειται για ειδικό μέτρο αλλά για ολόκληρο πλέγμα ευνοϊκών συνθηκών εργασίας και ευκαιριών πολλά εκ των οποίων αναφέρονται. Ωστόσο πρόκειται για τον κύριο στόχο μιας ολοκληρωμένης πρότασης για μια κοινωνία που κεφαλαιοποιεί τις δυνατότητες κάθε ατόμου, που ενθαρρύνει την δημιουργικότητα κι έχει επίκεντρο τον άνθρωπο. Θα ήταν ιδιαιτέρως ενδιαφέρον να γνωρίζουμε τα στοιχεία για το πόσα μυαλά μετανάστευσαν την τελευταία πενταετία από την χώρα μας ή δεν επέστρεψαν ποτέ επειδή δεν τους δόθηκε η ευκαιρία. Θα ταν μια χρήσιμη πληροφορία για να γνωρίζουμε το μέγεθος της αφαίμαξης του έθνους.

Το πολιτικό σύστημα όμως σε αυτήν την συγκυρία φαίνεται αδύναμο να αντιδράσει και να ανταποκριθεί σε αυτές τις απαιτήσεις. Ο χρόνος πιέζει , όπως και οι Κοινοτικές Οδηγίες, με αποτέλεσμα η αλλαγή να μην αργεί. Παθητικούς θεατές ή και άβουλους οπαδούς δεν ψάχνουμε . Μια νέα κοινωνική συστράτευση θέλουμε να δημιουργήσουμε, με δεσμούς εμπιστοσύνης στη βάση της αξιοπιστίας. Είναι πλέον καθαρό ότι είμαστε σε εποχή χαμηλών προσδοκιών , επαναλαμβάνοντας τις ίδιες λέξεις εδώ και πέντε χρόνια περί «μεταρρυθμίσεων και είμαι χρήσιμος για την χώρα». Η πολιτική απομείωση του πολιτικού κεφαλαίου του Καραμανλή έχει ξεκινήσει, εδώ και καιρό προσδοκώντας να βουλιάξει το καράβι, με συνεπιβάτες όλη την κυβέρνηση. Ελπίζουμε ότι μια νέα εποχή ανατέλλει.

Όλα στο φως! Μηδενική ανοχή στα σκάνδαλα..

Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε η υπόθεση Siemens που φαίνεται να παίρνει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις από αυτές των οικονομιών σκανδάλων. Πολλά ονόματα φέρονται να εμπλέκονται στο σκάνδαλο των μιζών και το πολιτικό σύστημα πλήγεται εν γένει. Το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία για την ύπαρξη της ίδιας της Δημοκρατίας είναι η υποδοχή και η ανοχή εκ μέρους της κοινωνίας σε τέτοια φαινόμενα.

Δεν μπορεί στη συνείδηση του κόσμου να έχει κατασταλάξει η ιδέα ότι τέτοια φαινόμενα διαπλοκής είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Δεν μπορεί να πιστεύει ο λαός ότι δεν έχει τη δύναμη να ανατρέψει τέτοιες πολιτικές και νοοτροπίες! Κάτω από αυτές τις περιστάσεις είναι η έσχατη στιγμή να επιτευχθούν ριζικές αλλαγές. Να ανατραπεί το νοσηρό κλίμα και να αποκατασταθεί η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικής.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. επέδειξε μηδενική ανοχή σε τακτικές εκμετάλλευσης της εμπιστοσύνης του λαού από τα στελέχη του που κατείχαν θέσεις εξουσίας. Οι λογικές του μηδενισμού και της γενίκευσης μόνο ζημιά στη Δημοκρατία κάνουν τελικά. Τους παίρνει όλους η «μπάλα» και μαζί μ’ αυτούς και την ίδια την έννοια της Δημοκρατίας! Απαξιώνεται το πολιτικό σύστημα, οι πολιτικοί, αλλά μαζί μ’ αυτούς και το ίδιο το πολίτευμα. Αυτός ο μηδενισμός με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα στρέφεται εναντίον μας.

Κάποιοι τη θέλουν, την επιδιώκουν αυτήν την απαξίωση. Τους βολεύει γιατί πολύ απλά παραιτούνται οι πολίτες από την άσκηση πίεσης και κριτικής. Τους βολεύει γιατί οι πολίτες απελπίζονται, θεωρούν δεδομένες τέτοιες πρακτικές χρηματισμού και εμπλοκής των πολιτικών σε σκάνδαλα και αρκούνται στην άσκηση κριτικής εκ του καναπέως.

Αυτός είναι ο εύκολος δρόμος. Είναι όμως και αδιέξοδος. Είναι επιτέλους η ώρα ν' απελευθερωθεί η πολιτική ζωή της χώρας από την ομηρία οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ανέστειλε την ιδιότητα του μέλους για όσους εμπλέκονται στην υπόθεση Siemens. Ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ ο Γιώργος Παπανδρέου από την πρώτη στιγμή που ακούστηκαν οι φημολογίες για εμπλοκή στην υπόθεση πολιτικών προσώπων απαίτησε την σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής. Από την πρώτη στιγμή απαίτησε να βγουν όλα στο φως χωρίς να φοβάται οποιαδήποτε εξέλιξη. Η Ν.Δ τι προτίθεται να κάνει;

Η πραγματικότητα για την αισχροκέρδεια στο Λάδι

Οι αγρότες του νομού Ηρακλείου βρίσκονται όλο και σε πιο δυσχερή θέση. Καλλιεργούν τα χωράφια τους μετά κόπων και βασάνων και φτάνουν να «ξεπουλάνε» τα προϊόντα τους, ενώ φτάνουν στα χέρια των καταναλωτών σε πολύ υψηλότερες τιμές. Η τιμή πώλησης του ελαιόλαδου από τους παραγωγούς φέτος έπεσε στα 2,50€ το κιλό προς τις Ενώσεις ενώ στα ράφια των σούπερ μάρκετ το ελαιόλαδο φιγουράρει προς 7, 12 , 13 και 26 € το λίτρο. Το γεγονός εγείρει ενστάσεις και προβληματισμούς, καθώς οι καταναλωτές δοκιμάζονται από το κλίμα ακρίβειας.

Στην ουσία όπως έχει καταγγελθεί γίνεται μια εικονική προσφορά με συνθήκες εξαναγκασμού από τα καρτέλ προς τους τυποποιητές ελαιολάδου, που δεν φαίνονται στα επίσημα τιμολόγια. Η όλη διαδικασία ολοκληρώνεται στο τέλος κάθε διακανονισμού με ένα πιστωτικό τιμολόγιο, που λέει ότι ο τυποποιητής κάνει δώρο κάποιο ποσοστό της τιμής για να χαμηλώσει την αρχική τιμή του προϊόντος προς το υπερκατάστημα.

Η τιμή που αγοράζεται λοιπόν από τον τυποποιητή δεν έχει καμία σχέση με την τιμή που πουλιέται στο ράφι. Αλλά τα πολυκαταστήματα είναι καλυμμένα γιατί υπάρχει μια εικονική προσφορά και στην περίπτωση ενός αγορανομικού ελέγχου αυτή τον καλύπτει, ενώ τόσο οι ενώσεις όσο και τα συνδικαλιστικά όργανα των παραγωγών υποκύπτουν σε τέτοιες πιέσεις, αντί να προστατεύουν το εισόδημα του αγρότη.

Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ τιμής πώλησης από τον παραγωγό και τιμής πώλησης προς τους καταναλωτές; Γιατί οι αδικημένοι πάντα να είναι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές, ενώ οι μεσάζοντες να αισχροκερδούν ανεξέλεγκτα;

Που είναι οι κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου να προστατεύσουν παραγωγούς και καταναλωτές;

Το Κρητικό ελαιόλαδο είναι ένα πολύτιμο προϊόν, περιζήτητο στις εγχώριες και ξένες αγορές. Γιατί να περιμένουμε παθητικά τους Ιταλούς και κάθε ξένο έμπορο να εκβιάζει για τις τιμές πώλησης του λαδιού και να αισχροκερδεί εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών; Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η Τρίτη χώρα στην παραγωγή ελαιολάδου κι επομένως με τις κατάλληλες υποδομές μπορεί και πρέπει να επηρεάζει τις τιμές ελαιολάδου διεθνώς.

Γιατί οι παραγωγοί μας δεν δράττουν την ευκαιρία άμεσης εκμετάλλευσης του προϊόντος τους; Δεν τους δίνονται κίνητρα ή δεν τους αφήνουν οι έχοντες συμφέροντα;

Αν δεν υπάρξει λοιπόν κρατική παρέμβαση, πάταξης του φαινομένου κερδοσκοπίας στο λάδι, θα κατατεθούν τα στοιχεία στην δικαιοσύνη. Ήδη τέθηκε σε εφαρμογή νέα αγορανομική διάταξη και ισχύει από 1^η Ιουλίου (συνημμένα), γεγονός που αποδεικνύει ότι το Υπουργείο γνώριζε.

Προτείνεται λοιπόν γι’ αυτούς του λόγους:

1. να ξεκινήσει μποϊκοτάζ στο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο που είναι πάνω από 5 ευρώ το λίτρο.

2. να ασκηθεί πίεση στις ενώσεις και τους ιδιώτες να μην αποδίδουν στους παραγωγούς κάτω από 3,2 ευρώ το κιλό στον παραγωγό.

3. να υπάρξει συστηματική προτροπή και προστασία στους παραγωγούς να μην πωλούν κάτω από 3 ευρώ το κιλό.

Όπως υποστήριξαν οι καταναλωτικές ενώσεις είχε μεγάλη επιτυχία το μποϋκοτάζ για το φρέσκο γάλα που πωλείται πάνω από 1 ευρώ το λίτρο. Αυτή η επιτυχία της κίνησης μας προτρέπει να πράξουμε κατ’ ανάλογο τρόπο για το λάδι. Με ένα μποϊκοτάζ στοχευμένο και μελετημένο ώστε να είναι αποτελεσματικό κατά της αισχροκέρδειας των μεσαζόντων.

Στο κάλεσμα του γάλακτος ανταποκρίθηκε θετικά ο κόσμος και αυτό φάνηκε από τις μεγάλες πωλήσεις των εταιρειών με τιμές κάτω του ευρώ και στον πανικό των μεγάλων εταιρειών που έβαλαν σε εφαρμογή το μηχανισμό των κουπονιών.

Τα Κρητικά προϊόντα μπορούν και πρέπει να καταστούν διεθνώς ανταγωνίσιμα. Οι παραγωγοί να ανοίξουν διαύλους συνεργασίας προς το εξωτερικό. Στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά πρέπει να ταυτίσουμε τα ελληνικά προϊόντα με προϊόντα αδιαμφισβήτητης ποιότητας, με ευδιάκριτη, ελέγξιμη και πιστοποιημένη όχι μόνο την πρωτογενή παραγωγή τους αλλά και τη διαδικασία μεταποίησης και εμπορίας τους.

Οι συνεταιρισμοί και οι Ενώσεις πρέπει να έχουν έναν δραστικό ρόλο ως κρίκος σύνδεσης μεταξύ παραγωγών και αγοράς. Συνεταιρισμοί όμως που θα λειτουργούν ως υγιείς επιχειρήσεις και με ανταγωνιστικούς όρους. Οι εθνικές πολιτικές για την προστασία του ελαιολάδου πρέπει να στοχεύουν στην περιφερειακή και χωρική ανάπτυξη, στην ενίσχυση επενδύσεων που μεταποιούν και διακινούν προϊόντα.

Οι Ενώσεις επομένως θα πρέπει να προχωρούν με συμβολαιοποιημένες τις δεσμεύσεις απέναντι στους γεωργούς και στα πολυκαταστήματα προκειμένου να επιτευχθεί η ενημέρωση των παραγωγών για την πορεία της τιμής του προϊόντος τους αλλά και για να είναι ευκολότερος και αποτελεσματικός ο φορολογικός έλεγχος.

Η ελπίδα για ανατροπή όλης αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι αγρότες και εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις αγορές, επιβάλλει την ένταξη μιας νέας γενιάς αγροτών, με την πολιτεία βασικό αρωγό στην χρήση όλων των χρηματοδοτικών μέσων και εκπαιδευτικών εργαλείων, για την επίτευξη της προσπάθειας αυτής. Οι δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης, δεν πρέπει να αναζητούνται από τον γεωργό , αντίθετα οι δομές πρέπει να τους αναζητούν. Πρέπει να αναπτυχθούν δίκτυα ενημέρωσης και πληροφόρησης των αγροτών, με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Να γίνει επέκταση του συστήματος στα πεδία της τεχνικής στήριξης, παροχής οικονομικών συμβουλών και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.

Επισημαίνεται ότι θα προσφύγουμε σε κάθε αρμόδιο φορέα, καλώντας τις Ενώσεις και τους ιδιώτες να συνεργαστούν για να χτυπήσουμε τα καρτέλ των υπερκαταστημάτων και την αύξηση της εξάρτησης της αγροτικής μας παραγωγής από τέτοιες μονοπωλιακές καταστάσεις.

Τέλος, λόγω της αυξανόμενης φιλελευθεροποίησης της κοινοτικής αγοράς και του ανοίγματος της από εισαγωγές τρίτων χωρών στα φυτοπροστατευτικά προϊόντα τους, θα πρέπει να εκτιμηθούν σοβαρά οι επιπτώσεις στους Έλληνες καταναλωτές, αν χρησιμοποιούν προϊόντα εγκεκριμένα σε τρίτες χώρες, που απέχουν ωστόσο σημαντικά από τα κοινοτικά πρότυπα τοξικότητας και επικινδυνότητας που επαυξάνονται λόγω των ελλείψεων ελεγκτικών μηχανισμών και της αχαλίνωτης γραφειοκρατίας.

Όλοι οι παράγοντες της αγοράς οφείλουν να σέβονται τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί. Όσοι δεν το πράξουν αναλαμβάνουν και την ευθύνη. Για μας πάνω απ’ όλα είναι η τήρηση της νομιμότητας, η προστασία του καταναλωτή και η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.

Εργασιακός εφιάλτης η Κοινοτική Οδηγία για 65 ώρες εργασίας την εβδομάδα!!

Και όμως δεν είναι εφιάλτης. Είναι η εφιαλτική πραγματικότητα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι. Το Συμβούλιο των υπουργών Απασχόλησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με κοινοτικές οδηγίες που αφορούν στο χρόνο εργασίας.

Σε γενικές γραμμές το Συμβούλιο αποφάσισε ότι οι εργαζόμενοι σε ορισμένες περιπτώσεις και εφόσον η εθνική νομοθεσία της κάθε χώρας το επιτρέπει, θα μπορεί να φτάσει τις 60 ή και τις 65 ώρες την εβδομάδα! Η Ελλάδα διαφώνησε αλλά αυτή τη διαφωνία την εξέφρασε με την αποχή και όχι με την καταψήφιση της εν λόγω οδηγίας!

Μάλιστα το όριο εργασίας θεωρητικά, βάσει της τροπολογίας, μπορεί να φτάνει και τις 78 ώρες εβδομαδιαίως, καθώς το μόνο όριο που τίθεται είναι ότι πρέπει να μεσολαβούν τουλάχιστον 11 ώρες ανάμεσα σε δύο εργάσιμες ημέρες, άρα μπορεί κανείς να δουλεύει μέχρι 13 ώρες την ημέρα. Οι ώρες εργασίας υπολογίζονται σε εξαήμερο οπότε ισούνται με 78 ώρες δουλειά την εβδομάδα.

Μάλιστα αυτήν την εξέλιξη στον εργασιακό τομέα ο επίτροπος Απασχόλησης της Κομισιόν, Βλαντίμιρ Σπίντλα τη χαρακτηρίζει μεγάλο βήμα προς τα εμπρός για τους Ευρωπαίους εργαζόμενους. Μα το 1896 ήταν που πρωτοκατακτήθηκε στο Σικάγο το 8ωρο. Μετά από δύο αιώνες οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι θα κληθούν να μάχονται για να το επανακατακτήσουν. Μάλλον για διάβημα εξόντωσης των εργαζομένων πρόκειται κι όχι για μεγάλο βήμα τελικά.

Αντί με την τεχνολογική πρόοδο να αυξάνεται ο ελεύθερος χρόνος των εργαζομένων και να απολαμβάνουν ποιότητα ζωής, οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με μια αντεργατική ευρωπαϊκή πολιτική που προτίθεται να δοκιμάζει καθημερινά την αντοχή τους. Ωστόσο, διατηρείται το δικαίωμα της λεγόμενης «αυτοεξαίρεσης», γνωστό και ως «opt-out», το οποίο ισχύει για τους εργαζόμενους που απασχολούνται πάνω από δέκα εβδομάδες από τον ίδιο εργοδότη. Γιατί υπάρχει υπερπροσφορά εργασίας και ο εργαζόμενος δεν έχει καμία ανάγκη τη δουλειά! Μας κοροϊδεύουν; Οι θέσεις εργασίας είναι ελάχιστες κι ένας εργαζόμενος που μετά κόπων και βασάνων την κατέκτησε δε θα τη βάλει σε κίνδυνο.

Οι εργαζόμενοι έχουν μετεξελιχθεί σε σύγχρονους δούλους και ακριβώς εκεί βρίσκουν πάτημα οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Βλέπουν ότι η εργατική τάξη δεν υπάρχει συγκροτημένη και δεν αντιδρά δυναμικά. Δεν υπάρχει πια η έννοια της κοινής δράσης προς την κατάκτηση και εδραίωση των δικαιωμάτων των εργατών οπότε σε αυτό το κοινωνικοπολιτικό κενό επιδιώκουν να άρουν όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις των εργαζομένων του περασμένου αιώνα.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ποινικοποιεί το δικαίωμα της απεργίας προωθώντας τροπολογία εναντίον εργαζομένων που απεργούν. Ενώ το δικαστήριο έκρινε νόμιμη μια απεργία, ο εισαγγελέας έκανε έφεση. Γιατί δεν μας ανακοινώνουν απλά και μόνο την απόφαση λοιπόν;! Η Δικαιοσύνη κύριοι μπορεί να είναι τυφλή, οι πολίτες δεν είναι. έχετε ξεπεράσει τα όρια τους και θα εισπράξετε την οργή τους.

Αποπομπή του Κώστα Σημίτη από την Κ.Ο του ΠΑ.ΣΟ.Κ

Η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει γονατίσει τα ελληνικά νοικοκυριά. Έχει εξαθλιώσει την χώρα, την έχει διασύρει διεθνώς! Μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις ο ελληνικός λαός απαιτεί μια δυναμική και συγκροτημένη αντιπολίτευση. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν μπορεί να αναλώνεται διαρκώς σε εσωκομματικές κρίσεις. Η μεγάλη Δημοκρατική παράταξη χρειάζεται όλα της τα στελέχη σε κοινή συντεταγμένη υποστηρίζοντας με όλες τους τις δυνάμεις τις δημοκρατικά συμφωνημένες θέσεις του κινήματος.

Το έργο και η πορεία του επί οκτώ χρόνια πρωθυπουργού της χώρας και προέδρου του κινήματος Κώστα Σημίτη είναι γνωστά. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι λειτούργησε θετικά για την ανάπτυξη και τη πρόοδο της χώρας. Το κατέστησε σαφές στην επιστολή του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Σ’ αυτήν την κρίσιμη όμως περίοδο η διγλωσσία και η αμφισβήτηση δεν έχουν χώρο. Ο Σημίτης αμφισβήτησε δημόσια κεντρικές πολιτικές επιλογές του κινήματος όπως το μείζον ζήτημα της συμμετοχικής δημοκρατίας, το οποίο αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της παράταξης.

Ο Κώστας Σημίτης από το 2004 οπότε και παραιτήθηκε από την προεδρία του ΠΑ.ΣΟ.Κ, λίγο πριν την κρίση από τον ελληνικό λαό της τετραετίας που προηγήθηκε, αποφάσισε να είναι απών από κάθε εσωκομματική διαδικασία. Αυτό άλλωστε επιβάλλει και η λήξη της πορείας ενός ευπατρίδη της πολιτικής. Χάνει όμως την ευκαιρία αυτής του της καταγραφής στο συλλογικό υποσυνείδητο του λαού, όσο δεν τηρεί τις απαιτούμενες αποστάσεις από τη δρώσα πολιτική και εσωκομματική συγκυρία. Η έμπρακτη αγωνία για τον τόπο αλλά και τον πολιτικό φορέα του οποίου υπήρξε πρόεδρος δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση τις δημόσιες κινήσεις του από τις 16 του Σεπτέμβρη μέχρι σήμερα. Τροφοδοτούν ακόμη και τώρα έναν νέο κύκλο εσωστρέφειας που κρατάει πίσω το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα.

Ο Κ. Σημίτης αποφάσισε να δημοσιοποιήσει επιστολή που απέστειλε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ με την οποία εξέφραζε τη διαφωνία του για την υποστήριξη του κόμματος στην πρόταση διεξαγωγής δημοψηφίσματος περί κύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας όπως αυτό που πραγματοποιήθηκε στην Ιρλανδία. Ωστόσο, η θέση του Γιώργου Παπανδρέου αποτελεί την επίσημη θέση του κόμματος.

Ο πρόεδρος έθεσε τον Κώστα Σημίτη εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ χωρίς να κινήσει τις τυπικές διαδικασίες διαγραφής, σεβόμενος την ιστορία του πρώην πρωθυπουργού. Η κίνηση αυτή αποδεικνύει ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ σέβεται την ιστορία του κινήματος, αλλά δεν αντέχει διασπαστικές κινήσεις. Ο λαός θέλει το ΠΑΣΟΚ ενωμένο και δυνατό.

Όλα τα στελέχη της μεγάλης Δημοκρατικής παράταξης αλλά και η βάση του πρέπει να επιδείξουν σύνεση και ψυχραιμία. Να σταματήσουμε να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά. Ο παπανδρεϊσμός δεν είναι κολυμβήθρα του Σιλωάμ στην οποία αναβαπτίζονται ή εξιλεώνονται τα στελέχη μας. Ο παπανδρεϊσμός δεν είναι ρεβανσισμός! Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ταυτίζεται με πρόσωπα και νοοτροπίες παρωχημένες και με ακρότητες που καταλήγουν γραφικές ώστε να περιγράψουν την καρικατούρα «βασιλικότερος του Βασιλέως». Πολλώ δε μάλλον δεν είναι το άλλοθι, ώστε μόνο στις στιγμές της κρίσης, ορισμένα στελέχη να αναδεικνύουν την αγωνιστικότητά τους για να δικαιολογήσουν την πολιτική τους παρουσία! Αυτή αποδεικνύεται και αξιολογείται κάθε μέρα με τις παρεμβάσεις μας στην κοινωνία. Οι εσκεμμένες παρεξηγήσεις δεν καλύπτουν την ένδεια κανενός αλλά κυρίως δεν συνάδουν στο πνεύμα ενότητας ούτε βέβαια ανταποκρίνονται σε πραγματική αγωνία για το ΠΑΣΟΚ.

Η πραγματικότητα στον αγροτικό τομέα

Οι αγρότες του νομού Ηρακλείου βρίσκονται όλο και σε πιο δυσχερή θέση. Καλλιεργούν τα χωράφια τους μετά κόπων και βασάνων και φτάνουν να «ξεπουλάνε» τα προϊόντα τους, ενώ φτάνουν στα χέρια των καταναλωτών σε πολύ υψηλότερες τιμές. Η τιμή πώλησης του ελαιόλαδου από τους παραγωγούς φέτος έπεσε στα 2,50€ το κιλό προς τις Ενώσεις ενώ στα ράφια των σούπερ μάρκετ το ελαιόλαδο φιγουράρει προς 12 και 13 € το λίτρο. Γεγονός που εγείρει ενστάσεις και προβληματισμούς.

Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ τιμής πώλησης από τον παραγωγό και τιμής πώλησης προς τους καταναλωτές; Γιατί οι αδικημένοι πάντα να είναι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές, ενώ οι μεσάζοντες να αισχροκερδούν ανεξέλεγκτα; Που είναι οι κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου να προστατεύσουν παραγωγούς και καταναλωτές;

Το Κρητικό ελαιόλαδο είναι ένα πολύτιμο προϊόν, περιζήτητο στις εγχώριες και ξένες αγορές. Γιατί να περιμένουμε παθητικά τους Ιταλούς και κάθε ξένο έμπορο να εκβιάζει για τις τιμές πώλησης του λαδιού και να αισχροκερδεί εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών; Γιατί οι παραγωγοί μας δεν δράττουν την ευκαιρία άμεσης εκμετάλλευσης του προϊόντος τους; Δεν τους δίνονται κίνητρα ή δεν τους αφήνουν οι έχοντες συμφέροντα;

Τα Κρητικά προϊόντα μπορούν και πρέπει να είναι διεθνώς ανταγωνίσιμα. Οι παραγωγοί να ανοίξουν διαύλους συνεργασίας προς το εξωτερικό. Στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά πρέπει να ταυτίσουμε τα ελληνικά προϊόντα με προϊόντα αδιαμφισβήτητης ποιότητας, με ευδιάκριτη, ελέγξιμη και πιστοποιημένη όχι μόνο την πρωτογενή παραγωγή τους αλλά και τη διαδικασία μεταποίησης τους και εμπορίας τους.

Οι συνεταιρισμοί πρέπει να έχουν έναν δραστικό ρόλο ως κρίκος σύνδεσης μεταξύ παραγωγών και αγοράς. Συνεταιρισμοί όμως που θα λειτουργούν ως υγιείς επιχειρήσεις και με ανταγωνιστικούς όρους. Οι εθνικές πολιτικές πρέπει να στοχεύουν στην περιφερειακή και χωρική ανάπτυξη, στην ενίσχυση επενδύσεων που μεταποιούν και διακινούν προϊόντα με συμβολαιοποιημένες τις δεσμεύσεις τους απέναντι στους γεωργούς.

Η ελπίδα για ανατροπή όλης αυτής της κατάστασης είναι οι νέοι αγρότες και εκεί πρέπει να επενδύσουμε. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις αγορές, επιβάλλει την ένταξη μιας νέας γενιάς νέων αγροτών, με την πολιτεία βασικό αρωγό στην χρήση όλων των χρηματοδοτικών μέσων και εκπαιδευτικών εργαλείων, για την επίτευξη της προσπάθειας αυτής. Οι δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης, δεν πρέπει να αναζητούνται από τον γεωργό ή τον κτηνοτρόφο, αντίθετα οι δομές πρέπει να τους αναζητούν. Πρέπει να αναπτυχθούν δίκτυα ενημέρωσης και πληροφόρησης των αγροτών, με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Να γίνει επέκταση του συστήματος στα πεδία της τεχνικής στήριξης, παροχής οικονομικών συμβουλών και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.

Οι αγρότες μας πρέπει να ξεφύγουν από την ανασφάλεια στην οποία ζουν. Ως τέλος, θέλω να επισημάνω την επιτακτική ανάγκη οι πολίτες της ελληνικής υπαίθρου πρέπει να έχουν ισότιμα δικαιώματα με τους κατοίκους των πόλεων σε ότι αφορά την κοινωνική προστασία, την ασφάλιση, την περίθαλψη και κυρίως ίσα δικαιώματα εκπαίδευσης για τα παιδιά τους.

Κεραίες κινητής… ραδιενέργειας!

Κάθε νέα τεχνολογία που εισέρχεται στη ζωή μας και γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της φέρει δύο όψεις. Μία από αυτές τις τεχνολογίες είναι τα κινητά τηλέφωνα. Πολύς λόγος έγινε όταν εισήλθαν μαζικά στην ελληνική αγορά αλλά πολύ σύντομα εντάχθηκαν στην καθημερινότητά μας. Σήμερα μετά την έλευση αρκετών χρόνων παρατηρούμε τις επιδράσεις από την αλόγιστη χρήση τους και τη μη τήρηση των νόμων για την προστασία των πολιτών. Πριν λίγες μέρες κάποιοι συμπολίτες μας επανέφεραν το θέμα της ραδιενέργειας από τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας φτάνοντας το στα δικαστήρια. Οι κάτοικοι είναι πεπεισμένοι ότι τα συνεχώς αυξημένα ποσοστά των κρουσμάτων του καρκίνου οφείλονται στη διαβίωσή μας μέσα σε ένα ηλεκτρομαγνητικό νέφος.

Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν ενεργοί ιδιώτες τεχνίτες αλλά και του ΟΤΕ, οι οποίοι εργάζονται για την κατασκευή ιδιωτικών καμουφλαρισμένων κεραιών σε ταράτσες σπιτιών τις οποίες νοικιάζουν μεγάλες εταιρείες, έναντι πολύ υψηλής αμοιβής. Εύλογα όμως αναρωτιόμαστε προς τι το καμουφλάρισμα αν γίνονται σύμφωνα με τις νόμιμες οδηγίες προκειμένου την ομαλή επικοινωνία;

Εξετάζοντας στοιχεία του Ίντερνετ προσβάσιμα σε όλους τους πολίτες διαπιστώνεται ότι πάνω από 10 εκατ. χρήστες κινητών τηλεφώνων στη χώρα μας συμμετέχουν σαν «πειραματόζωα» στο πιο μεγάλο πείραμα στην ιστορία της ανθρωπότητας: την απόλυτη έκθεση σε μη ιονίζουσα ακτινοβολία. Μια διεθνής επιστημονική επιτροπή, με ένα ντοκουμέντο 600 σελίδων βασισμένο σε 2.000 επιστημονικές μελέτες, αποδεικνύει τις βλαβερές συνέπειες της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στον άνθρωπο (αλλοιώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα), ακόμα και σε χαμηλά επίπεδα εκπομπής. Τεράστιος ο κίνδυνος ειδικότερα για τα παιδιά.

Στα τέλη Δεκεμβρίου 2007, διοργανώθηκε στη Βενετία το συνέδριο της Διεθνούς Επιτροπής για την Ηλεκτρομαγνητική Ασφάλεια (www.icems.eu), με θέμα «Βάσεις της βιοηλεκτρομαγνητικής: προς μια νέα λογική στην εκτίμηση του κινδύνου». Σε τι συνίσταται αυτή η νέα λογική; Ο κ. Γεωργίου, καθηγητής Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο Πατρών, ο οποίος συμμετείχε στο συνέδριο, λέει «ότι μέχρι τώρα οι επίσημοι οργανισμοί και φυσικά οι εταιρείες δέχονται ότι οι μη ιονίζουσες ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες έχουν μόνο θερμικές επιδράσεις στον οργανισμό. Με βάση αποκλειστικά αυτές τέθηκαν τα όρια. Αλλά υπάρχουν και μη θερμικές, βιολογικές επιδράσεις. Παρουσία εκατό και πλέον ανεξάρτητων επιστημόνων, το BioInitiative Report χαρακτηρίστηκε έκθεση-σοκ, που υποχρεώνει σε νέα προσέγγιση».

Σύμφωνα με τους ερευνητές, γύρω από τον σύγχρονο άνθρωπο διαμορφώνεται ένα «ηλεκτρομαγνητικό νέφος» από μη ιονίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, προερχόμενη από πολλές πηγές: κινητά και ασύρματα τηλέφωνα, ασύρματα δίκτυα, κεραίες τηλεφωνίας και τηλεοπτικών σταθμών, φούρνους μικροκυμάτων, πυλώνες υψηλής τάσης, ηλεκτρικές συσκευές.

Όλο και συχνότερα η ηλεκτρομαγνητική ρύπανση συνδέεται με σειρά αρνητικών επιδράσεων. Από τις πιο «απλές» (κόπωση, υπνηλία, αδυναμία συγκέντρωσης, μείωση μνήμης, πονοκέφαλοι κ.λπ.), μέχρι τις πιο βαριές: μετάλλαξη της λειτουργίας των κυττάρων του ανθρώπου, θραύση του DNA, μείωση του σπέρματος, Αλτσχάιμερ, επιληψίες, ακουστικό νεύρωμα (καλοήθης όγκος που μειώνει την ακοή), καρκίνος του εγκεφάλου, καρκίνος του μαστού, παιδική λευχαιμία.

Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι τα σημερινά όρια προστασίας της δημόσιας υγείας είναι χιλιάδες φορές πιο επιεική από το αναγκαίο. Απαιτούνται αλλαγές στο νομικό πλαίσιο. Το ισχύον καθεστώς αφήνει απροστάτευτους τους πολίτες. Θεωρούμε ασφαλή τα ισχύοντα Όρια Αποδεκτής Έκθεσης, που θεσπίζονται κυρίως με βάση οικονομικά - πολιτικά κίνητρα και όχι με επιστημονικά κριτήρια των πρόσφατων ερευνών.

H κοινωνία και οι κυβερνήσεις πρέπει να κινηθούν με βάση την Aρχή της Προφύλαξης. Κανείς δεν λέει να πεταχτούν τα κινητά και οι άλλες τεχνολογικές εφαρμογές στον σκουπιδοτενεκέ της τεχνολογίας. Απαιτείται άμεσα η θέσπιση αυστηρότερων ορίων εκπομπών (τόσο των κεραιών όσο και των κινητών), καθώς και ο έλεγχος όλων των κινητών τηλεφώνων και η πιστοποίηση που δείχνει την ισχύ που απορροφάται από τον οργανισμό. Οι εγκαταστάσεις κεραιών, εντός των πόλεων, είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα. Πρόβλημα για πλουσίους και για φτωχούς, καθώς η υγεία δεν εξαγοράζεται. Η κινητοποίηση της κοινωνίας μπορεί να φέρει την αλλαγή. ,πορεί να αφυπνίσει το κράτος. Ήδη σε άλλες περιοχές της Ελλάδας είχαν αποτέλεσμα οι κοινωνικές αντιδράσεις. Με απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που έκρινε ότι απειλείται η υγεία των περιοίκων από την ακτινοβολία, ξηλώθηκαν κεραίες από ταράτσες στην Αθήνα, το Βύρωνα, Ηλιούπολη, Χαλάνδρι, Άνω Λιόσια, Καλλιθέα, Κω αλλά και το Ηράκλειο Κρήτης!

Οι πολίτες έχουν δύναμη. Αυτό που μένει είναι να το πιστέψουν. Να αποκτήσουμε μία συλλογική συνείδηση, να βγούμε από τα καλούπια και τα στεγανά και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας. Ακόμη και αυτό της Υγείας, που θεωρείται αυτονόητο, αποδεικνύεται ότι δεν είναι.

ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Το γεγονός ότι η σχηματική εκκλησία της Μακεδονίας ζήλεψε την δόξα των σλάβων πολιτικών των Σκοπίων, που προπαγανδίζουν υπέρ της μακεδονικής συνέχισης του ποιμνίου τους δεν θα πρέπει να μας ξαφνιάζει κα να μας εκπλήσσει. Δείχνει απλούστατα την άδεια πνευματικότητα, η οποία καθιστά την τοπική εκκλησία ουραγό της πολιτικής, θεραπαινίδα διασποράς ακατανόητων εθνικιστικών φαντασιώσεων του λαού της.

Αυτά δυστυχώς συμβαίνουν και σε εκπροσώπους-ταγούς εκκλησιών, όταν αυτοί εκτρέπονται του στόχου τους και φιλοδοξούν αντί ποιμένες του λαού του θεού να γίνουν εθνάρχες, επιδιώκοντας την αύξηση ή την συντήρηση του ποιμνίου τους. Είναι αυτές οι ενέργειες που δίδουν τροφή και επιχειρήματα στους κάθε λογής αρνητές της πίστης, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι πίσω από κάθε αντιπαράθεση και σύγκρουση λαών, σε παγκόσμιο επίπεδο, κρύβεται η θρησκευτική μισαλλοδοξία και αντιπαλότητα.

Το σοβαρό ολίσθημα, βέβαια στην περίπτωση των Σκοπίων είναι ότι η τοπική εκκλησία θέλοντας να δείξει δείγματα εθνικοφροσύνης προς την πολιτική ηγεσία της χώρας, παρασύρεται στον παράλογο εθνικισμό, ότι ποιμαίνει κάποιο Μακεδονικό έθνος, το οποίο ομιλεί την μακεδονική γλώσσα και επομένως και η ίδια ανυποχώρητα θα λέγεται μακεδονική, έστω και αν επιτευχθεί κάποια συμφωνία για το όνομα της χώρας. Αγνοεί βέβαια ότι και στον εκκλησιαστικό τομέα , εκτός της λογικής υπάρχει κάποια διεθνής τάξη, πιθανώς πιο στέρεα και αδιαφιλονίκητη από την πολιτική που δεν επιτρέπει αυθαιρεσίες κοσμικού τύπου.

Και με την παραπέρα τύχη αυτής της εκκλησιαστικής κοινότητας δεν θα ασχοληθούμε εδώ περισσότερο, όντας βέβαιοι πως η παγκόσμια εκκλησιαστική τάξη θα δώσει την αρμόζουσα λύση τόσο στο όνομά της, ενδεχομένως και ως Νέα Αρχιεπισκοπή της Αχρίδας, όσο και στην κανονική της ένταξη στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εκείνο όμως που μας εκπλήσσει και μας προκαλεί είναι η προσπάθεια και από μέρους της εκκλησιαστικής ηγεσίας μετονομασίας του σλαβικού λαού και ποιμνίου της σε Μακεδονικό.

Οι νεόφερτοι στην περιοχή σλάβοι, είχαν δεχθεί κάποιες ελάχιστες προσμίξεις με το ντόπιο πληθυσμό της βυζαντινής αυτοκρατορίας αλλά όλη βέβαια η συνέχεια και η σημερινή τους εμφάνιση η ομιλία, τα ήθη και τα έθιμά τους και η εν γένει παρουσία τους, δείχνουν ξεκάθαρα πως παρέμειναν ακραιφνείς Σλάβοι.

Οι προπαγανδιστικές ενέργειες όμως των Σκοπίων, εξαρτάται και από τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα της διεθνούς κοινής γνώμης, αν θα δεχθεί τους γελοίους ισχυρισμούς μιας κοινωνίας, που φαίνεται να έχει παρασυρθεί, πιστεύοντας ότι προήλθε από μετεμψύχωση κάποιου αρχαίου και άσχετου με αυτήν λαού. Εκείνο όμως που δεν μπορεί να κρύψει και να εξαπατήσει κανέναν, έστω και εντελώς αφελή και ανίδεο, είναι η γλώσσα του λαού.

Ο ισχυρισμός της καταχώρησής της ως μακεδονική και μάλιστα ως γλώσσα των αρχαίων μακεδόνων, αποκαλύπτει δι’ αναστροφής όλο το δίκτυο της πλεκτάνης και της επιχειρούμενης διαστρέβλωσης της ιστορίας για την εξυπηρέτηση άλλων κρυφών και άνομων στόχων.

Κι αλήθεια, αν η σλαβική των Σκοπίων γίνει δεκτή ως μακεδονική, με ποια δικαιολογία θα πρέπει και η συγγενέστερη προς αυτή βουλγαρική, αλλά και όλες οι άλλες σλαβικές γλώσσες, όπως η Ρωσική, Σέρβική, Πολωνική κ.λπ. να αποκλειστούν να λέγονται μακεδονικές γλώσσες. Ας μη γελιόμαστε, όσο θα υπάρχει λογική στο ανθρώπινο είδος και η ιστορία, ως αναζήτηση και καταστροφή της αλήθειας, δεν θα πεθάνει. Για το λόγο αυτό, είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι και να είναι η έκβαση των συνομιλιών περί το όνομα της γείτονος, αν αυτή δεν συμπλεύσει με αυτό που επιτάσσει η ιστορία και η αλήθεια, θα ακυρωθεί και θα καταρρεύσει μπροστά στην πίεση της αλάθητης συνείδησης των λαών μας, όταν αυτοί θα έχουν απαλλαγεί από την παραζάλη του εθνικισμού και της άνωθεν επιβαλλόμενης προπαγάνδας.

Φωτιά οι ανατιμήσεις!

Πόσες ανατιμήσεις ακόμη να αντέξει η τσέπη του Έλληνα καταναλωτή; Ο πληθωρισμός φτάνει να είναι 50% ψηλότερος ακόμη και στα βασικά προϊόντα. Η ακρίβεια είναι ανεξέλεγκτη και η κυβέρνηση αποδεικνύεται επικίνδυνα ανίκανη να συγκρατήσει τις τιμές. Όταν εναποθέτουν τις ελπίδες τους στο φιλότιμο των Βιομηχάνων να ρίξουν τις τιμές τι μπορεί να περιμένουν οι Έλληνες καταναλωτές για την πορεία των τιμών;

Σύμφωνα με επίσημες έρευνες τα 10 βασικότερα αγαθά και υπηρεσίες είναι υπεύθυνα περίπου για το 70% της ανόδου του πληθωρισμού τους τελευταίους 12 μήνες. Από αυτά, το πετρέλαιο θέρμανσης έχει μερίδιο 37,5% και τα υπόλοιπα είναι το ψωμί, τα τυριά, τα πουλερικά, το ηλεκτρικό ρεύμα, το γάλα κ.ά. Αυτοί που νοιώθουν στο πετσί τους την εκτίναξη των τιμών είναι τα κατώτερα οικονομικά στρώματα αφού έχει διαφορετικό αντίκτυπο στο εισόδημά τους η κατανάλωση βασικών ειδών διατροφής. Οι οικονομικά ασθενέστεροι δαπάνησαν το 25,41% του συνολικού τους προϋπολογισμού μόνο σε 6 αγαθά και υπηρεσίες. Για τα ίδια αγαθά και υπηρεσίες οι πλούσιοι ξόδεψαν μόνο το 11,85% του εισοδήματός τους!

Οι τιμές κυρίως στα είδη πρώτης ανάγκης και διατροφής πρέπει να μειωθούν. Όχι με παρακάλια προς τους επιχειρηματίες αλλά με την αυστηρή εφαρμογή του νόμου. Μεγάλες επιχειρήσεις. Υπό την ανοχή της κυβέρνησης, παραβιάζουν τους νόμους του εμπορίου, παραβιάζουν τη νομοθεσία του υγιούς και ελεύθερου ανταγωνισμού.

Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης να προστατεύσει τους καταναλωτές. Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης να αφήσει τα ημίμετρα και να προχωρήσει με αποφασιστικότητα στην εφαρμογή του νόμου, για να ανακουφίσει τα ελληνικά νοικοκυριά που έχουν γονατίσει από τις συνεχείς ανατιμήσεις. Ντροπή τους!

Ξεπούλησαν τον Ο.Τ.Ε – Κέρδισε η MIG

Έσπασε η συνωμοσία μεταξύ της ΜΙG και του οικονομικού επιτελείου της Ν.Δ και βγήκαν όλα στη φόρα! Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν έχει πια που να κρυφτεί καθώς ο ίδιος ο αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΜΙG παραδέχθηκε αυτό που τόσο καιρό φώναζε η αντιπολίτευση. Ο μόνος κερδισμένος από την πώληση του ΟΤΕ είναι ο κ. Βγενόπουλος και η εταιρεία του, ενώ όπως ο ίδιος υποστήριξε η συμφωνία αυτή είναι κακή τόσο για το Δημόσιο όσο και για τους μικρομετόχους.

Όλα αυτά τα είπε ο κ. Βγενόπουλος στην επίσημη κατάθεσή του ενώπιον του σώματος της Βουλής. Την ίδια ώρα άφησε σαφείς αιχμές κατά του υπουργού Οικονομίας για την πώληση του ΟΤΕ στους Γερμανούς. Με την απόφαση του υπουργείου Οικονομικών να μειώσει το ποσοστό του Δημοσίου στον ΟΤΕ από το 33% στο 28% άνοιξε την όρεξη σε επιθετικές εξαγορές ιδιωτών. Αυτό είναι και η τρανταχτή απόδειξη, σε πείσμα των Κασσάνδρων, ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σκοπίμως διατηρούσε το ποσοστό του 33% υπερασπιζόμενο το συμφέρον του Δημοσίου.

Οι ευθύνες που φέρει η κυβέρνηση είναι τεράστιες. Μετά την επίσημη κατάθεση του Βγενόπουλου τι θα απαντήσει η Ν.Δ και ο κ. Αλογοσκούφης στον ελληνικό λαό; Πως μπορεί να αναιρέσουν τη στρατηγική σημασία των δικτύων του ΟΤΕ; Τα ξεπούλησε και αυτά, ενώ αποδεικνύονται καθημερινά πηγές τεράστιου κέρδους για το Ελληνικό Δημόσιο. που θα έπρεπε να παραμείνουν υπό δημόσιο έλεγχο.

Κυνικά ο κ. Βγενόπουλος επεσήμανε ότι η Ελληνική κυβέρνηση πούλησε μετοχές του Ο.Τ.Ε προς 21 ευρώ σε περίοδο χρηματιστηριακής ευφορίας ενώ ο ίδιος σε περίοδο κρίσης του χρηματιστηρίου προς 26 ευρώ. Πόσο ανίκανη και επικίνδυνη μπορεί να αναδεικνύεται αυτή η κυβέρνηση; Κοψοχρονιάς και τόσο πρόχειρα εκποίησε έναν Δημόσιο Οργανισμό που τόσες φορές την έχει «ξελασπώσει» σε οικονομικές κρίσεις.

Ακόμη κι αν ο κ. Βγενόπουλος δεν λειτούργησε ως μεσάζων στην πώληση, κατά πως επικαλείται, σίγουρα λειτούργησε ως «ο αναγκαίος κρίκος» της όλης διαδικασίας και χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση, για να παρακαμφτεί η υποχρέωση για διεθνή διαγωνισμό και δημόσια πρόταση προς όλους τους μετόχους.

Επιβολή Δημοκρατίας

«Σε περίπτωση μη εφαρμογής των διατάξεων του προαναφερομένου ΠΔ, το ΥΠΕΠΘ θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να μην προβεί στην κοστολόγηση των συγγραμμάτων». Έτσι προασπίζεται η Ν.Δ το Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Ο υπουργός Παιδείας «τραβάει το αυτί» στους Πανεπιστημιακούς και πιέζει τους φοιτητές με τον εκβιασμό ότι δε θα δώσει χρηματοδότηση για συγγραμμάτων αν δεν εφαρμόσουν τον Νόμο Πλαίσιο. Η παραπάνω είναι επίσημη απάντηση του Υπουργείου Παιδείας σε αίτημα του Πανεπιστημίου Αθηνών περί των συγγραμμάτων.

Αυτή η προκλητική στάση του κ. Στυλιανίδη εγείρει πολύ πιο σοβαρά ζητήματα από το αν θα δοθούν ή όχι τα συγγράμματα φέτος. Είναι δυνατόν η κυβέρνηση να απειλεί κατ’ αυτόν τον τρόπο τους Πανεπιστημιακούς; Σε ποια Δημοκρατία ξανακούστηκε να εγκαλεί το επίσημο κράτος την Ακαδημαϊκή Κοινότητα προκειμένου να υπακούσει σε όποιους νόμους την αφορούν και δεν ρωτήθηκαν; Το ’74 και το Πολυτεχνείο είναι μόλις 38 χρόνια μακριά και οι μνήμες είναι πολύ έντονες ακόμη για να ποδοπατούνται τα δικαιώματα που κατακτήθηκαν από τους τότε φοιτητές. Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου οι φοιτητές ήταν οι γενναίοι, οι τολμηροί, οι πρωτοστάτες μιας επανάστασης για την εγκαθίδρυση της πολυπόθητης Δημοκρατίας. 34 χρόνια μετά οι φοιτητές που αντιδρούν σ’ έναν οπισθοδρομικό στο σύνολό του Νόμο Πλαίσιο, έχοντας με το μέρος τους και τους Ακαδημαϊκούς, είναι τα «κακά παιδιά» που δεν υπακούν, που δεν υποτάσσονται!

Αλλοίμονο και αν φοιτητές δεκαεννιά, είκοσι, είκοσι δύο χρονών έσκυβαν το κεφάλι στην κάθε κυβέρνηση όταν πίστευαν πως θίγονται τα κεκτημένα δικαιώματά τους, όταν αντιλαμβάνονται ότι απαξιώνουν το Δημόσιο Πανεπιστήμιο στο οποίο φοιτούν και το οποίο δεκαετίες τώρα έχει «παράγει» επιστήμονες διεθνούς αναγνώρισης. Αλλοίμονο και αν δέχονταν αμαχητί τις εκβιαστικές πολιτικές. Ευτυχώς που οι φοιτητές μας σε κάθε δύσκολη για τη Δημοκρατία περίοδο αποδεικνύει ότι η νέα γενιά δεν επαναπαύεται ποτέ στον καναπέ. Έχει ανακλαστικά και αντιδρά μπροστά στον κίνδυνο. Δεν κοιμόμαστε τον ύπνο του Δικαίου, όσο κι αν η κυβέρνηση της Ν.Δ προσπαθεί να μας υπνωτίσει.

Για μια αποτελεσματική πίεση προς τα Σκόπια

Τα παραδοσιακά Βαλκάνια αντιπροσώπευσαν ένα πιθανό γεωπολιτικό βραβείο στην προσπάθεια των μεγάλων δυνάμεων για την ευρωπαϊκή υπεροχή. Από την άλλη μεριά στον Καύκασο με τα ευρασιατικά Βαλκάνια, στέλνουν ενέργεια μέσω του αναπόφευκτου αναδυόμενου ενεργειακού δικτύου , που προορίζεται να συνδέσει αμεσότερα τις πλουσιότερες ενεργειακά χώρες με τις πιο εργατικές δυτικές και ανατολικές άκρες της Ευρασίας που είναι επίσης γεωπολιτικώς σημαντικά. Επιπλέον, είναι σημαντικά από τη σκοπιά της ασφάλειας και των ιστορικών φιλοδοξιών τουλάχιστον σε τρις μεγάλες χώρες από τους αμεσότερους και ισχυρότερους γείτονές τους, δηλαδή, τη Ρωσία, την Τουρκία, και το Ιράν, με την Κίνα που επισημαίνουμε ότι επίσης έχει ένα αυξανόμενο πολιτικό ενδιαφέρον για την περιοχή. Αλλά τα ευρασιατικά Βαλκάνια είναι απείρως σημαντικότερα ως πιθανό οικονομικό βραβείο, με μια τεράστια συγκέντρωση των αποθεμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου που βρίσκονται στην περιοχή, αλλά και από τα σημαντικά μεταλλεύματα, συμπεριλαμβανομένου του χρυσού. Αυτές τις ημέρες η σκοπιανή εμπλοκή λόγω των βουλευτικών εκλογών που διεξάγεται την 1^η Ιουν 08, βρίσκεται και πάλι στο προσκήνιο.

Θεωρώ ότι έφθασε η στιγμή για την ένταξη των Σκοπίων στην E.E. Η κοινή λογική λέει ότι δεν είναι χρήσιμη μια προβληματική χώρα , στην οποία η ισχυρή αλβανική κοινότητα ( 30% του πληθυσμού) απειλεί ανά πάσα στιγμή να ξαναπάρει τα όπλα που άφησε το 2001 , αν δεν της δοθεί καθεστώς ισοτιμίας με την Σλαβική πλειοψηφία. Είναι αξιοπρόσεκτη άλλωστε η εμφάνιση δημοσιευμάτων στον αμερικανικό τύπο περί αλβανικού Ισλάμ και φανατικών πυρήνων του με έδρα το Κοσσυφοπέδιο και τις αλβανικές επαρχίες της ΠΓΔΜ. Πριν από ένα χρόνο συνελήφθησαν στις ΗΠΑ έξι νεαροί μουσουλμάνοι που ετοιμάζονταν να καταλάβουν ένα κυβερνητικό κτίριο . Οι τρεις από αυτούς κατάγονται από την πόλη Ντέμπαρ στην αλβανοκρατούμενη δυτική περιοχή της ΠΓΔΜ ( ΧΕΡΑΛΝΤ ΤΡΙΜΠΙΟΥΝ 9-5-2007). Ο αμερικανικός τύπος πολλές φορές έχει αναφερθεί , για πιθανή διασύνδεση με μεσανατολικούς πυρήνες του μαχητικού Ισλάμ και έτσι το κράτος να χάνει πόντους στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Ποιο όφελος λοιπόν θα προκύψει για την Ε.Ε αλλά και το ΝΑΤΟ από μία χώρα της οποίας οι δυτικές επαρχίες είτε ετοιμάζονται να αποσχισθούν είτε φιλοξενούν παρακλάδια επικίνδυνων Ισλαμικών ομάδων.

Εν πάση περιπτώσει η Ελληνική εξωτερική πολιτική οφείλει να αναπροσαρμόσει την στάση της έναντι της προκλητικότητας του σκοπιανού κράτους , χωρίς να εξαρτάται από την οποιαδήποτε αμερικανική θέση περί εντάξεως της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε αλλά και στο ΝΑΤΟ. Εφόσον μαρτυριέται από τα ποιο επίσημα χείλη ( Πρωθυπουργός, Υπουργός Εξωτερικών ) το γεγονός ότι κλιμακώνεται η προπαγάνδα των Σκοπίων και η διεκδίκηση ονόματος , ιστορίας μειονοτήτων ( ανύπαρκτων ) κλπ , καλόν είναι να αναθεωρήσουμε την ήπια και χαλαρή στάση μας , αφού ομολογουμένως δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Οι δυνατότητες μας για μια ποιο αποτελεσματική πίεση θα μπορούσαν να περιλάβουν τα ακόλουθα μέτρα:

α) Να προβάλουμε διεθνώς τα ντοκουμέντα και τα πειστήρια της προκλητικότητας. Χάρτες , σχολικά βιβλία , ιστοσελίδες, ομιλίες πολιτικών και άλλα στοιχεία που δείχνουν τις διαστρεβλώσεις και τις διεκδικήσεις των γειτόνων μας πρέπει να αποσταλούν σε όλες τις κυβερνήσεις

των μελών του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.

β) Αντί να δεχόμαστε παθητικά τις σκοπιανές ανιστόρητες ενστάσεις περί δήθεν <μακεδονικής μειονότητας > που καταπιέζεται στη Ελλάδα να προβάλλουμε την μόνη πραγματική μειονότητα που είναι θύμα της σκοπιανής προπαγάνδας, δηλαδή τους Έλληνες της ΠΓΔΜ. Πάνω σε αυτό το θέμα δεν τολμούν να εμφανισθούν όλοι και να καταμετρηθούν , διότι φοβούνται τους σκοπιανούς και την ελληνική αδιαφορία. Επισημαίνεται ότι στην ΠΓΔΜ λειτουργούν 500 ιδιωτικά σχολεία για την εκπαίδευση της Ελληνικής γλώσσας.

Να ζητήσουμε από τα Σκόπια να παραχωρήσει το δικαίωμα σε όποιον θέλει να επαναφέρει το ελληνικό επώνυμο του και να δηλώσει στην απογραφή Έλληνας. Αν δε το κάνουμε θα μας προλάβουν άλλοι, δεδομένου ότι πολλά μέλη είναι βλαχόφωνοι και έχουν αρχίσει να τους πλησιάζουν διάφορες σειρήνες εξωελληνικές.

γ) Να καταγγείλουμε τις παραβιάσεις της ΠΓΔΜ στο τομέα των Θρησκευτικών ελευθεριών . Ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος Ιωάννης που έχει ενταχθεί στο Σερβικό Πατριαρχείο μπαινοβγαίνει συνέχεια στις φυλακές και το ποίμνιο του διώκεται . Αυτά συμβαίνουν διότι αρνείται να χρησιμοποιήσει τον τίτλο μακεδονική εκκλησία , όπως πράττει η κρατικού ελέγχου σχισματική εκκλησία των Σκοπίων. Δεν μπορεί να είναι υποψήφια μια χώρα με σοβαρό μητρώο κατά των ανθρωπίνων παραβιάσεων.

δ) Είναι καιρός να αναθεωρήσουμε την περίφημη οικονομική μας διείσδυση προς τα Σκόπια. Φυσικά κάθε λογικός άνθρωπος θέλει την επιτυχία των ελληνικών επιχειρήσεων στον βαλκανικό μας περίγυρο. Ουδείς αρνείται την χρησιμότητα της οικονομικής διπλωματίας , όμως έδώ έχουμε μια σοβαρή αποτυχία . Δεν επετεύχθησαν οι πολιτικοί στόχοι της οικονομικής διείσδυσης . Όσο περισσότερες επενδύσεις κάναμε τόσο η προπαγάνδα των γειτόνων μας γίνεται και εντονότερη εις βάρος μας. Είναι καιρός να διαμηνύσομε ότι θα αποσύρουμε κάθε κρατική επένδυση αν συνεχισθεί η προκλητική προπαγάνδα.

ε) Να εμείνουμε στο ΒΕΤΟ μας έναντι της εντάξεως της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε αλλά και στο ΝΑΤΟ, αν δεν λυθεί ικανοποιητικά το πρόβλημα της ονομασίας. Ωστόσο οι συστάσεις δεν αρκούν και το βέτο είναι ένα ισχυρό όπλο, αρκεί να ξέρεις να το χρησιμοποιείς και να το αξιοποιείς. Δεν μπορείς ούτε να το κραδαίνεις, ούτε να το χαρίζεις, όπως κάνομε στην περίπτωση της Τουρκίας. Μία σωστή εξωτερική πολιτική δρα προληπτικά και δεν επιτρέπει στα πράγματα να ξεφεύγουν, ενώ με σωστές και έγκυρες κινήσεις μπορεί κάποιος να υπερασπίζεται με επιτυχία τα εθνικά συμφέροντα. Την Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου, 2008 η Παν-Μακεδονική ένωση των ΗΠΑ, στην επιστολή της στους πολιτικούς , υπογράμμισε ότι και τα δύο ψηφίσματα της Αμερικανικής Γερουσίας υπ’ αρίθ. 300 και 356 απαιτούν πιο αποτελεσματικά μέτρα για να απαγορευθούν οι εχθρικές πράξεις της προπαγάνδα από τις κρατικές υπηρεσίες ΠΓΔΜ και να αποθαρρυνθεί η παραπληροφόρηση των ιδιωτικών ιδρυμάτων που μπορούν να προκαλέσουν τη βία και την εχθρότητα. Επιπλέον το περιεχόμενο των βιβλίων, των χαρτών και των σχολικών ενισχύσεων του εκπαιδευτικού συστήματος ΠΓΔΜ πρέπει να απόσχουν της παραπλάνησης της νεολαίας τους με τη διαιώνιση της κομμουνιστικο-εμπνευσμένης φανταστικής ιστορίας. Αυτά τα ψηφίσματα θα πρέπει να τύχουν ανάλογης εκμετάλλευσης.
Για όλα αυτά τα παραπάνω η στρατηγική μας πρέπει να είναι υπερκομματική και μακρόπνοη για να μην καταλήξουν τα εθνικά θέματα αντικείμενο προεκλογικής διαμάχης.