ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έφεραν στο προσκήνιο τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου. Προβλήματα που διογκώνονται και σε συνδυασμό με την ανεπάρκεια της κυβέρνησης και τις ξεπερασμένες δομές της Ελληνικής γεωργίας, οδηγούν χιλιάδες αγρότες στο κοινωνικό περιθώριο.
Τους μετατρέπουν από παραγωγούς και καλλιεργητές όχι σε φτωχούς αλλά σε μια νέα κατηγορία, τους υπόφτωχους.
Η μεγάλη μείωση του αγροτικού εισοδήματος αποδίδεται στη πτώση των τιμών των προϊόντων και στην αύξηση κόστους παραγωγής.
Οι αιτίες αυτές είναι υπαρκτές αλλά η κρίση της αγροτικής μας οικονομίας είναι περισσότερο σύνθετη και έχει ευρύτερες προεκτάσεις και επιπτώσεις.
Μέχρι σήμερα, η Ελληνική γεωργία ήταν προσανατολισμένη στον ανταγωνισμό των αγροτικών προϊόντων που προέρχονταν από άλλες χώρες.
Η μυωπική αυτή πολιτική οδήγησε τους αγρότες στα σημερινά αδιέξοδα.
Γιατί; Μα απλούστατα γιατί στη χώρα μας δεν υπάρχουν μεγάλες εκτάσεις για μια μαζική παραγωγή αγροτικών προϊόντων που θα μπορούσαν να λειτουργούν ανταγωνιστικά σε διεθνές επίπεδο.
Επιπλέον η έλλειψη υποδομών και η ανεπάρκεια του Κράτους στο να στηρίξει ουσιαστικά και μακροπρόθεσμα τον αγρότη επιβάρυνε το κλίμα όπως και η κατάργηση των δασμών.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Ο Έλληνας αγρότης βρίσκεται σε απόγνωση, παλεύει μόνος του να επιβιώσει, είναι αβοήθητος και ανυπεράσπιστος απέναντι στις ασύδοτες δυνάμεις της αγοράς.
Εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση είναι βέβαιο ότι οδεύουμε σε μια απαξίωση της Ελληνικής γεωργίας, στην πλήρη κατάρρευση του αγροτικού τομέα, κάτι που θα έχει ολέθριες επιπτώσεις για τον κοινωνικό ιστό αλλά και το μέλλον της χώρας.
Η πολιτική θέλει αλήθεια και τόλμη. Απαιτεί ευθύνη.
Χρειάζεται ένα Εθνικό Σχέδιο για την αγροτική οικονομία, μία Συμφωνία Εμπιστοσύνης όπως έχει επισημάνει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου.
Η πολιτική των επιδοτήσεων εξήντλησε τα όρια της είναι μια πολιτική με πήλινα πόδια, αδιέξοδη και με ημερομηνία λήξης.
Φυσικά, είναι δεδομένη η ενίσχυση όσων πλήττεται η παραγωγή τους από καταστροφές, όπως και η στήριξη ορισμένων κατηγοριών. Το θλιβερό όμως θέαμα του κ. Χατζηγάκη να μοιράζει ένα πακέτο 425 εκ. ευρώ (που προέρχονται από τον ΕΛΓΑ και ανήκουν δικαιωματικά στους αγρότες) με κριτήρια εκλογικών συσχετισμών και στη συνέχεια να προσπαθεί να πείσει την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη νομιμότητα των ενεργειών του, είναι απαράδεκτο.
Η Συμφωνία Εμπιστοσύνης της Πολιτείας με τους αγρότες πρέπει να περιλαμβάνει τομές, να αποτυπώνει ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης.
Οι αντικειμενικές συνθήκες δεν επιτρέπουν στα Ελληνικά προϊόντα να ανταγωνιστούν ομοειδή προϊόντα στη διεθνή αγορά.
Μπορούμε όμως να στραφούμε στις δυναμικές καλλιέργειες, να παράγουμε υψηλής ποιότητας αγροτικά προϊόντα με Ελληνική ταυτότητα.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε ασφαλιστικές δικλείδες για να εμπεδώσουμε την «ελληνοποίηση» προϊόντων που προέρχονται από άλλες χώρες και βαφτίζονται Ελληνικά.
Μπορούμε να αυξήσουμε τις Δημόσιες Επενδύσεις στον αγροτικό τομέα, σε επίπεδο υποδομών, προκειμένου να μειωθεί το κόστος παραγωγής.
Μπορούμε, επιτέλους, να καθιερώσουμε, στην πράξη και όχι στα λόγια, το Μητρώο Αγροτών και το Μητρώο Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων.
Να υπάρχει συμβουλευτική υποστήριξη και διαρκής εκπαίδευση των αγροτών, να δημιουργηθεί μια γενιά νέων αγροτών εξοικειωμένη με τις παραγωγικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Στην προοπτική αυτή απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ίδρυση Πανεπιστημιακού Τμήματος με πλήρη εξειδίκευση στα αγροτικά θέματα.
Ταυτόχρονα είναι επιτακτική ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε το ρόλο και τις δομές των Συνεταιρισμών που δεν μπορούν να λειτουργούν με τους όρους και τις προϋποθέσεις προηγούμενων δεκαετιών.
Τα αγροτικά προϊόντα με Ελληνική ταυτότητα και υψηλή ποιότητα μπορούν να αποτελέσουν μια υπεραξία και πηγή πλούτου για τον αγρότη. Αρκεί να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο οι ίδιοι οι αγρότες σε ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής. (τυποποίηση – εμπορία – διαφήμιση – διανομή).
Εκεί πρέπει να δώσει κίνητρα το Κράτος, να παρέμβει θεσμικά ενθαρρύνοντας τη συνένωση των αγροτών που θα παράγουν υψηλής ποιότητας προϊόντα και θα συμμετέχουν στην εμπορία τους, διαθέτοντας οργανωτικό και τεχνολογικό υπόβαθρο. Σε μια τέτοια περίπτωση οι Συνεταιρισμοί, εκτός του ότι γίνονται εργαλείο ανάπτυξης και στήριξης των αγροτών, συμβάλλουν στην προστασία του καταναλωτή από την ακρίβεια.
Είναι καιρός να αντιληφθούμε όλοι ότι η διάλυση και η συρρίκνωση του αγροτικού μας τομέα περνά ως συνέπεια στους πολίτες και στον κοινωνικό ιστό. Οι καταναλωτές πληρώνουν σε διπλάσιες και τριπλάσιες τιμές τα αγροτικά προϊόντα, οι αγρότες φυτοζωούν και τη μερίδα του λέοντος την καρπώνονται τα καρτέλ.
Απέναντι στη Δεξιά Διακυβέρνηση των καρτέλ και των μεγάλων συμφερόντων το ΠΑΣΟΚ προβάλλει μια άλλη πολιτική, μια Συμφωνία Εμπιστοσύνης με τους αγρότες.
Για ένα σύγχρονο και οικονομικά αυτοδύναμο αγροτικό τομέα.
Με ευθύνη και τόλμη.